ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 115 ไร้ยางอายไร้เทียมทาน(ฟรี)

ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 115 ไร้ยางอายไร้เทียมทาน

เสียงเต๋าดนตรี ภายใต้สถานการณ์ปกติไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างกะทันหัน

หากไม่มีความเชี่ยวชาญเต๋าดนตรีในระดับสูงมาก ก็อาจจะทำให้ดนตรีเซียนไม่สมดุล และสายขาดทั้งหมด!

เจิ้ง!

เจิ้งเจิ้ง!

แต่ชัดเจนว่าความเชี่ยวชาญเต๋าดนตรีของหนิงเทียนนั้นสูงส่งยิ่งนัก พิณเซียนสังหารไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ ดนตรีเซียนยังคงดำเนินต่อไป

"ฮึ่ม!"

"น่าสนใจ"

บนใบหน้าของจักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กปรากฏจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

เขาที่เคยชินกับการสังหารคู่ต่อสู้ในขอบเขตเดียวกันในครั้งเดียว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาต้องต่อสู้กับใครนานขนาดนี้

จากนั้น เขาก็เป่าขลุ่ยอีกครั้ง ปล่อยการโจมตีเต๋าดนตรีที่ทรงพลังออกมา

แต่ในขณะนั้นเอง เมื่อเสียงขลุ่ยของเขาดังขึ้น มันกลับถูกเสียงพิณกลบกลืน จากนั้นก็จางหายไป จนกระทั่งเงียบสนิท!

"หืม?"

จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กตกตะลึง ลองอีกครั้ง แต่ก็เหมือนเดิม

"นี่เจ้า..."

"วิชาทำลายเสียงของดินเเดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก!?"

ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงบางสิ่ง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

สิ่งที่สามารถทำลายเต๋าดนตรีของเขาได้มีเพียงวิชาทำลายเสียงของดินเเดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าเด็กคนนี้จะรู้วิชานี้

[ท่านทำให้จักรพรรดิซานเซิ่งตกตะลึง ได้รับ ค่ายกลทำนองสังหารสรรพสิ่ง!]

[กำลังทำความเข้าใจด้วยความเร็ว 10 เท่า!]

[ทำความเข้าใจค่ายกลทำนองสังหารสรรพสิ่งสำเร็จ!]

"ค่ายกลทำนองสังหารสรรพสิ่ง? เฮะเฮะ"

หนิงเทียนยิ้มกว้าง วิธีการดีดพิณของเขาเปลี่ยนไปอีกครั้ง เสียงดนตรีเซียนก็เปลี่ยนไปอีก

"หืม?"

"เด็กคนนี้เปลี่ยนเสียงเต๋าดนตรีอีกแล้ว?"

จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็ก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม เด็กคนนี้ช่างแปลกประหลาด!

3 เสียงที่แตกต่างกัน!

ตูม!

เจิ้ง!

หนิงเทียนกวาดสายพิณ ทันใดนั้นเสียงสังหารก็ดังขึ้น พุ่งเข้าโจมตีจักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็ก!

ตูม!

เสียงจะเข้นั้นเต็มไปด้วยจิตสังหาร!

"เป็นเพลงจากประตูหิน! ท่านผู้ก่อตั้งรู้วิชานี้ได้อย่างไร?"

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย หลิงอ่าว และคนอื่น ๆ ต่างก็ตกตะลึง

"หืม?"

"นี่ไม่ใช่วรยุทธ์ที่ข้าสร้างขึ้นตอนขอบเขตจักรพรรดิหรือ?"

จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กตกตะลึง หนิงเทียนใช้วรยุทธ์นี้ได้อย่างไร นี่คือวรยุทธ์ที่เขาสร้างขึ้น ค่ายกลทำนองสังหารสรรพสิ่ง!

แต่......

เด็กคนนี้รู้ได้อย่างไร?

จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กงงงวย แม้ว่าเขาจะสามารถใช้ได้ แต่นี่เป็นวรยุทธ์ที่เขาจะใช้ได้เมื่ออยู่ในขอบเขตจักรพรรดิ

เขาเคยบอกไว้แล้วว่าเขาจะใช้เพียงพลังในขอบเขตเดียวกัน ซึ่งรวมถึงวรยุทธ์ด้วย

ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงมองดูวรยุทธ์ที่เขาสร้างขึ้น โจมตีตัวเอง!

เสียงสังหารสะท้อนไปทั่ว

"การโจมตีพลังวิญญาณ จงสั่นสะเทือน!"

หนิงเทียนยกมุมปาก ตะโกนเสียงดัง!

[การโจมตีพลังวิญญาณ ปราบปรามจิตวิญญาณ!]

[สั่นสะเทือน!]

เมื่อเสียงของระบบดังขึ้น ภายในเสียงสังหารนั้น กลับมีการโจมตีพลังวิญญาณปะปนอยู่!

ตูม!

ตูม!

"อะไรกัน!"

จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็ก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ

เขาถูกหนิงเทียนทำให้ตกตะลึงอีกครั้ง

เขาได้ปรับปรุงค่ายกลทำนองสังหารสรรพสิ่ง เดิมทีมันสามารถโจมตีได้เพียงร่างกาย แต่ตอนนี้กลับมีการโจมตีจิตวิญญาณ!

[ท่านทำให้จักรพรรดิซานเซิ่งตกตะลึงอีกครั้ง ได้รับกลยุทธ์โจมตีพลังวิญญาณ: มารวิญญาณล่มสลาย!]

[มารวิญญาณล่มสลาย: กลยุทธ์โจมตีจิตวิญญาณ เมื่อเล่นดนตรี สามารถทำให้คู่ต่อสู้เห็นภาพลวงตา เกิดความสับสนในช่วงเวลาสั้น ๆ!]

[กำลังทำความเข้าใจด้วยความเร็ว 10 เท่า!]

[ทำความเข้าใจมารวิญญาณล่มสลาย สำเร็จ!]

"มารวิญญาณล่มสลาย?"

"เฮะเฮะ ข้าจะใช้เลยแล้วกัน!"

หนิงเทียนยกมุมปาก วันนี้ ข้าจะกำราบจักรพรรดิในขอบเขตเดียวกัน!

[มารวิญญาณล่มสลาย!]

[เปิดใช้งาน!]

เจิ้ง!

เสียงพิณดังขึ้น

ดนตรีเซียนแปลกประหลาด

หืม?

จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กตกตะลึง มองไปที่หนิงเทียน ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัว "เหตุใด เหตุใดถึงเป็นนาง?"

เขาได้รับผลกระทบจากมารวิญญาณล่มสลาย ตอนนี้เขาเห็นภาพลวงตา

ด้านหลังหนิงเทียนมีเงาจักรพรรดิปรากฏ!

จักรพรรดิผู้นั้นงดงาม ดูถูกทุกสิ่ง!

เงาจักรพรรดินี้คือเงาจักรพรรดิของหลัวหวู่ชิง!

"เฮะเฮะ ได้ผลจริง ๆ!"

เมื่อเห็นจักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กยืนนิ่ง หนิงเทียนก็ยิ้มกว้าง เขาไม่รู้เลยว่าภาพลวงตาที่จักรพรรดิซานเซิ่งเห็นคือภรรยาของเขา!

"โจมตีตอนที่เจ้าสับสน ฆ่าเจ้าให้ตาย!"

แต่ตอนนี้ เขาไม่สามารถพลาดโอกาสอันดีในการลงมือ

"ฝ่ามือมารสวรรค์!"

"ย่างก้าวอัสนีบาตเคลื่อนทิศ สังหาร!"

"วิชากระบี่ เงาติดตาม!"

ในขณะที่จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กได้รับผลกระทบจากมารวิญญาณล่มสลาย หนิงเทียนก็ไม่เกรงใจ ใช้วรยุทธ์ที่แข็งแกร่งทั้งหมด โจมตีจักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็ก

"ท่านผู้ก่อตั้งช่างดุเดือดเหลือเกิน กดดันจักรพรรดิซานเซิ่งจนร่วงหล่น"

เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ หลิงอ่าว จูหยวนเป่า และหลี่เหริน ต่างก็ถอนหายใจด้วยความชื่นชม ในดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความนับถือ

พวกเขาไม่รู้เลยว่าจักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กถูกมารวิญญาณล่มสลายเล่นงาน พวกเขาคิดว่าหนิงเทียนกำลังกดดันจักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กจนไม่มีโอกาสตอบโต้

ดุเดือด

ท่านผู้ก่อตั้งช่างดุเดือด!

หลังจากใช้วรยุทธ์ชุดหนึ่ง จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กที่อยู่ในสภาพพลังตกค้างก็ไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่พลังตกค้างที่รักษาร่างกายของเขากลับถูกใช้ไป

ร่างกายของเขาค่อย ๆ กลายเป็นโปร่งใส

ในที่สุด จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กก็ตื่นขึ้นมา

"เจ้าหนู กล้าทำให้ข้าเป็นเช่นนี้หรือ!"

จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กตกใจ จากนั้นก็ต่อยเข้าที่ใบหน้าของหนิงเทียน!

"บัดซบ จะต่อยคน ห้ามต่อยหน้า เจ้าไม่รู้หรือไร!"

หมัดนี้เร็วมาก หนิงเทียนไม่มีโอกาสหลบ

ตูม!

หมัดปะทะเข้ากับใบหน้า

"จบสิ้นแล้ว!"

"ใบหน้าอันหล่อเหลาของท่านผู้ก่อตั้งต้องเสียโฉมแล้ว!"

หลิงอ่าว และคนอื่น ๆ ตกใจ

อย่างไรก็ตาม เมื่อหมัดตกกระทบใบหน้าของหนิงเทียน จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กกลับกระเด็นออกไป ส่วนหนิงเทียนกลับไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ

"......"

หนิงเทียนตกตะลึง เกาหัวเบา ๆ ดูเหมือนว่าเขาจะรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

ฉายาคนไร้ยางอายที่เพิ่งได้รับ ดูเหมือนจะเพิ่มพลังป้องกันใบหน้า

แต่ไม่ใช่แค่เล็กน้อยหรอกหรือ?

ระบบตอบกลับอย่างภาคภูมิใจ "ใช่แล้ว แค่เล็กน้อย!"

"......"

"ฮ่าฮ่า!"

เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ จูหยวนเป่าก็หัวเราะลั่น!

"ท่านผู้ก่อตั้งไร้ยางอาย ย่อมไร้เทียมทาน! ข้าจะเรียนรู้! ข้าจะไร้ยางอาย ข้าจะเป็นผู้ไร้เทียมทาน!"

"......"

หลิงอ่าว และหลี่เหรินกระตุกมุมปาก

การไร้ยางอายจะทำให้ไร้เทียมทานจริง ๆ หรือ?

จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กกระเด็นออกไป กระแทกกับกำแพงอย่างแรง

จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กปีนขึ้นมา ตกตะลึง "เจ้าหนู บนใบหน้าของเจ้ามีอาวุธเซียนระดับสูงป้องกันอยู่หรือ!? ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีอาวุธเซียนสำหรับใบหน้า"

เมื่อได้ยินคำพูดของจักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็ก หนิงเทียนก็อดหัวเราะไม่ได้

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เป็นโอกาสที่ดีในการลงมือ!

[ย่างก้าวอัสนีบาตเคลื่อนทิศ ย่างก้าวมังกรล่อง ทำงานอย่างเต็มที่!]

ในพริบตา หนิงเทียนก็ก้าวเดินราวกับมังกร ร่างกายเหมือนเงาภูต เพียงแค่กระพริบตา เขาก็ปรากฏตัวต่อหน้าจักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็ก

"ฝ่ามือมารสวรรค์!"

ฝ่ามือหนึ่งพุ่งออกไป!

ตกกระทบร่างของจักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กอย่างจัง

ตูม!

สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

"บัดซบ เจ้าหนู เจ้าเล่นทีเผลอหรือ!"

"ฮึ่ม!"

"ข้านั้นไร้ยางอายเป็นปกติอยู่แล้ว!"

ตูม!

ปัง!

จักรพรรดิซานเซิ่งวัยเด็กเบิกตากว้าง ร่างกายของเขาระเบิด ปรากฏแสงสว่างเจิดจรัสห่อหุ้มหนิงเทียนไว้ในกลุ่มแสง

"นี่... นี่คือมรดกจักรพรรดิหรือ?"

เมื่อถูกห่อหุ้มอยู่ในกลุ่มแสง หนิงเทียนก็สงสัยในใจ