ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 88 ชายชรากับลายลูกไม้สีแดง (ฟรี)

ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 88 ชายชรากับลายลูกไม้สีแดง

"สหายเต๋าจินเปาพูดเล่นแล้ว"

"เจ้าฟังดนตรีเซียนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกเป็นหมื่นครั้งก็คงเบื่อ แต่หากดูสมบัติเป็นล้านครั้งกลับยังไม่พอ"

มีเสียงหัวเราะดังขึ้น ดนตรีเซียนค่อย ๆ หยุดลง เงาของหญิงสาวหลายคนลงมายังยอดเขาแห่งหนึ่ง

นั่นคือหญิงงามแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก

คนที่พูดเมื่อครู่คือผู้อาวุโสชิงหลินแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก เหยาซี สตรีศักดิ์สิทธิ์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกยืนอยู่ข้างหลังนาง

"สหายเต๋าชิงหลิน"

สหายเต๋าจินเปาและผู้อาวุโสซูหยิงต่างยิ้มให้กับผู้อาวุโสชิงหลิน

"สหายเต๋าจินเปา สหายเต๋าซูหยิง"

ผู้อาวุโสชิงหลินตอบกลับอย่างสุภาพ

ส่วนนิกายหนึ่งกระบี่ และสำนักผสานปราณ พวกเขาคิดว่าตนเป็นคนดีมีศีลธรรมสูงส่ง จึงไม่สนใจคนอื่น

ครู่หนึ่งต่อมา ขุมอำนาจจักรพรรดิเกือบทั้งหมดที่มาที่เทือกเขาสายลมจันทราก็มาถึง

ขุมอำนาจเบื้องล่างต่างก็ปวดหัว

ขุมอำนาจจักรพรรดิเหล่านี้ แต่ละแห่งล้วนไม่ธรรมดา พวกเขาจะฉวยโอกาสได้อย่างไร?

สำนักสุญตาโกรธา, ดินแดนศักดิ์สิทธิ์สมบัติสวรรค์, ดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก และพรรควิถีธรรม

พวกนี้ ล้วนเป็นขุมอำนาจที่หากกระทืบเท้าหนึ่งครั้ง ทั้งดินแดนเทียนหลิงก็จะสั่นสะเทือน!

ขุมอำนาจที่ต้องการฉวยโอกาสได้แต่ยิ้มเจื่อน

แต่เมื่อมาถึงแล้ว ก็ไม่สามารถยอมแพ้ได้

ไม่ว่าจะได้อะไร พวกเขาก็จะเอา

แม้แต่ดิน หรือกระทั่งขี้เถ้าของเจ้าของสุสาน พวกเขาก็ต้องเอาไป!

จะมาเสียเที่ยวได้อย่างไร!

"ทุกท่าน น่าจะไม่มีใครมาเพิ่มแล้วใช่หรือไม่?"

ผู้อาวุโสเจี้ยนเหมยแห่งนิกายหนึ่งกระบี่พูดอย่างแผ่วเบา เขามองไปที่ขุมอำนาจใหญ่ ๆ "ในเมื่อไม่มีใครมาเพิ่มแล้ว พวกเราก็เตรียมเข้าไปกันเถอะ"

คำพูดของผู้อาวุโสเจี้ยนเหมยทำราวกับตนเป็นผู้นำ

ทำให้จ้าวสวรรค์คนอื่น ๆ ไม่พอใจ

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ต้องการพูดอะไร พรรควิถีธรรมไม่ใช่ขุมอำนาจที่น่ารังแก เบื้องหลังพวกเขามีจักรพรรดิเทพอยู่

ส่วนพวกเขามีเพียงซีหวังมู่แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกที่เป็นจักรพรรดิเทพ แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกมักจะวางตัวเป็นกลาง ผู้อาวุโสชิงหลินจึงไม่สนใจเขา

"ฮึ่ม!"

"ข้าคิดว่าจะมีเด็กน้อยแห่งวิถีมารมาด้วย แต่โชคร้าย วิถีมารที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้กลับไม่มีใครมาเลย"

"น่าขัน น่าขันจริง ๆ!"

"ฮ่า ๆ!"

ผู้อาวุโสเถียนเฟิงแห่งสำนักผสานปราณพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย ดูเหมือนจะผิดหวัง

"เหอะ!"

ในขณะนั้นก็มีเสียงเยาะเย้ยดังมาจากก้อนเมฆบนท้องฟ้า

"ขอโทษด้วยที่ทำให้เจ้าผิดหวัง"

"แน่นอนว่าวิถีมารต้องส่งคนมา และคนผู้นั้นก็คือปู่ของเจ้าด้วย!"

สิ้นเสียง

เสียงมังกรคำรามดังขึ้น เห็นเพียงมังกรดำ 2 ตัวบินวนอยู่บนก้อนเมฆ พุ่งลงมาที่เทือกเขาสายลมจันทรา

"นั่นมัน..."

"มังกรดำ!"

"นิกายมารสวรรค์มาแล้ว!"

เมื่อเห็นมังกรดำ 2 ตัว ขุมอำนาจบางแห่งก็เบิกตากว้าง พวกเขาดูตื่นเต้น

เพราะหลัวหวู่ชิง จักรพรรดินีนิกายมารสวรรค์มีชื่อเสียงมาก!

ครั้งหนึ่งนางถูกยกย่องว่าเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งดินแดนเทียนหลิง!

มีคนชื่นชมนางมากมาย!

"นิกายมารสวรรค์..."

เมื่อได้ยินเสียงนั้น ผู้อาวุโสเถียนเฟิงก็มีสีหน้ามืดมนลง

เจ้าคนสารเลวนี่ กล้าต่อว่าเขาต่อหน้าคนมากมาย!

มังกรดำสองตัวบินอยู่บนท้องฟ้า เทียบเท่ากับยอดเขา

ทุกคนมองไป เมื่อเห็นว่าผู้อาวุโสสูงสุดแห่งนิกายมารสวรรค์ก็มาด้วย พวกเขาก็ตกใจ

อย่างไรก็ตาม พวกเขากลับเห็นฉากที่แปลกประหลาด

ผู้อาวุโสใหญ่และศิษย์นิกายมารสวรรค์คนอื่น ๆ นั่งอยู่บนมังกรดำตัวหนึ่ง

ส่วนมังกรดำอีกตัว บนหลังกลับไม่มีใคร มีเพียงชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่บนหัวของมัน จับเขาของมันไว้

ท่าทางนั้นดูอิสระมาก

"นั่นมัน..."

"ผู้ก่อตั้งนิกายมารสวรรค์ในตำนาน!"

"บัดซบ!"

"ข้าได้พบกับคนดังเข้าให้แล้ว ข้าควรจะไปขอรายมือเขาหรือไม่?"

"เผื่อว่าอนาคตเขาแข็งแกร่งไร้เทียมทาน รายมือของเขาอาจจะแลกกับอาวุธเซียนได้!"

คนรอบข้างต่างพูดคุยกัน

ขุมอำนาจจักรพรรดิมากมายมาถึง ทุกคนมักจะมองไปที่ผู้แข็งแกร่งที่สุดของขุมอำนาจนั้นก่อน

แต่นิกายมารสวรรค์แตกต่างออกไป

ผู้อาวุโสสูงสุดถูกเมินเฉย ทุกคนต่างพูดคุยถึงหนิงเทียน

เพราะตอนนี้ ผู้ก่อตั้งนิกายมารสวรรค์ในตำนานมีชื่อเสียงมาก มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับเขา

แรกเริ่ม เขาเป็นสามีของจักรพรรดินี จากนั้นก็ทำลายหัวใจเต๋าของบุตรศักดิ์สิทธิ์ และบุตรแห่งเทพมากมายด้วยคำพูดเพียงคำเดียว ต่อมา เขายังหนีรอดจากการไล่ล่าของจักรพรรดิเทพสองคนถึง 3 ครั้ง!

ถึง 3 ครั้ง!

ในบรรดาผู้ที่อยู่ที่นี่ ใครกันจะสามารถหนีจากจักรพรรดิเทพได้ถึง 3 ครั้ง?

ยิ่งไปกว่านั้น ในจำนวนนั้นยังมีจักรพรรดิเทพระดับ 7!

ผู้ก่อตั้งนิกายมารสวรรค์ในตำนานช่างเป็นปาฏิหาริย์!

"เป็นผู้ก่อตั้ง!"

"ข้าคิดถึงเขามาก"

เมื่อเห็นร่างบนหัวมังกรดำ หญิงงามแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกก็ดีใจ

แววตาของเหยาซี สตรีศักดิ์สิทธิ์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกเปล่งประกาย นางจ้องมองไปที่หนิงเทียน

"ฮึ่ม!"

"อย่างที่คิด คนชั่วแห่งวิถีมารมาจนได้!"

ผู้อาวุโสเถียนเฟิงพูดอย่างเย็นชา เขาต้องการกู้หน้าคืน

"ฮ่า ๆ"

หนิงเทียนที่อยู่บนหัวมังกรดำหัวเราะออกมา

"เจ้าหนู เจ้าหัวเราะอะไร?"

ผู้อาวุโสเถียนเฟิงขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจและมองหนิงเทียนอย่างเย็นชา

"ต่อให้วิถีมารของพวกเราจะเป็นคนชั่ว แต่ก็ยังดีกว่าคนหน้าซื่อใจคดจากพรรควิถีธรรมเป็นพันเท่า" หนิงเทียนพูดอย่างแผ่วเบา

"หน้าซื่อใจคด? เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาว่าข้า?"

"ไม่ ไม่สิ"

หนิงเทียนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย "ท่านไม่น่าจะเรียกว่าหน้าซื่อใจคด แต่เรียกว่าเก็บกด"

"เพราะข้าไม่คิดว่าผู้อาวุโสที่อายุมากขนาดนี้จะใส่กางเกงชั้นในสีแดง แถมยังเป็นลายลูกไม้!"

กางเกงชั้นในสีแดง?

แถมยังเป็นลายลูกไม้?

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนต่างก็อึ้งไป ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

"เจ้า..."

"เจ้าหนู อย่ามาใส่ร้ายข้า!"

ผู้อาวุโสเถียนเฟิงหน้าแดงก่ำ เขากัดฟันแน่นและจ้องมองหนิงเทียน

"ผู้อาวุโส ท่านใส่ร้ายข้าแล้ว"

หนิงเทียนแบมืออย่างใสซื่อ และชี้ไปที่เถียนเฟิง "ท่านก็ดูสิ กางเกงของท่านโผล่ออกมาเล็กน้อย"

หืม?

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็หันไปมอง ก่อนที่เถียนเฟิงจะทันได้มอง

พวกเขามองอย่างละเอียดและอุทานออกมา

"บัดซบ?"

"จริ... จริงด้วย!"

"ผู้อาวุโสแห่งสำนักผสานปราณพรรควิถีธรรมมีรสนิยมเช่นนี้!"

ทุกคนตื่นเต้นราวกับได้ค้นพบดินแดนใหม่

ใจของผู้อาวุโสเถียนเฟิงเต้นแรง เขารู้สึกไม่ดี คงจะไม่ได้จัดกางเกงตอนเข้าห้องน้ำ...

เขารีบก้มลงมอง และเห็นลายลูกไม้สีแดงโผล่ออกมา ในขณะนั้น ใบหน้าของเขาก็แดงก่ำ เขาอับอายจนอยากจะมุดดินหนี

จบสิ้นแล้ว

เมื่อเขารู้สึกถึงสายตาแปลก ๆ ของศิษย์สำนักผสานปราณด้านหลัง เขาก็รู้ว่าหน้าชราของเขาเสียไปแล้ว