บทที่ 1080 ชวนเอ๋อร์เลื่อนขั้น! ราชาผี ผมเป็นราชาผีแล้ว!!!

"จิ๊ๆ"

"ยังไงก็ต้องยกให้พี่ผีเขาเลย"

จางหลิงเฮ่อรู้สึกวางใจในใจ งานนี้มั่นคงแล้ว พี่ผีในใจเจ้านายยังคงไม่มีใครมาแทนที่ได้จริงๆ

แค่ฝีปากระดับนี้

ใครจะมาแทนได้?

ราชาผีชื่อเยี่ยนพูดจาไพเราะก็จริง แต่เจ้าเล่ห์เพทุบายเกินไป ไม่มีความจริงใจพอ

เจ้านาย......

อืม

มีโอกาสสูงมากที่จะไม่ชายตาแล

จางหลิงเฮ่อมองด้วยความเวทนา ราชาผีชื่อเยี่ยนยืนทำตัวไม่ถูกอยู่ข้างๆ อยากจะแทรกบทก็แทรกไม่ได้

เจ้าตัวน่าสงสารเอ๋ย

ยังคิดจะไต่เต้าอีกเหรอ?

ไต้ซืออีเจี้ยพนมมือ "อมิตาภพุทธ พี่ผีมีปัญญาทางธรรมอันยิ่งใหญ่"

"อาตมาขอนับถือ"

ซูม่อปรายตามองราชาผีชื่อเยี่ยนแวบหนึ่ง ก่อนจะดึงตัวชวนเอ๋อร์มาซิบใกล้ๆ: "ขาดอีกเท่าไหร่?"

ชวนเอ๋อร์ชูนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ขึ้นมาบีบเข้าหากัน: "อีกจึ๋งนึงครับ"

"ฆ่าเจ้านี่ทิ้งจะพอไหม?"

ชวนเอ๋อร์อึ้งไปครู่หนึ่ง กลืนน้ำลายเอื๊อกแล้วพยักหน้าหงึกๆ: "พอครับ พอแบบเหลือเฟือเลย"

"แน่ใจนะ?"

"แน่ใจและมั่นใจสุดๆ ครับ"

ซูม่อพยักหน้า ถึงได้หันไปมองราชาผีชื่อเยี่ยน พิจารณาดูตั้งแต่หัวจรดเท้า

"นาย......"

"นายท่าน......"

ราชาผีชื่อเยี่ยนถูกมองจนรู้สึกขนลุกซู่ มือไม้สั่นไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหน

"ชื่อเยี่ยนเอ๋ย......"

ซูม่อลากเสียงยาว ราชาผีชื่อเยี่ยนขานรับ "ครับ" เสียงหลงจนตัวลอยไปหลายนิ้ว

"แกน่ะใช้ได้เลยนะ"

"ฉันหวังในตัวแกนะ"

ซูม่อยิ้มพลางเอ่ยปาก

ราชาผีชื่อเยี่ยนสีหน้าดีใจสุดขีด "ชื่อเยี่ยนขอสาบานว่าจะติดตามนายท่านไปจนตาย จะไม่มีวันทรย......"

มันพูดได้เพียงครึ่งประโยค ก็รู้สึกว่าหัวหนักอึ้ง มือข้างหนึ่งของซูม่อได้กดลงบนหัวของมันเสียแล้ว

"นายท่าน......"

ราชาผีชื่อเยี่ยนหวาดผวาถึงขีดสุด ตัวสั่นงันงก: "ผมทำอะไรผิดไปหรือเปล่าครับ?"

ซูม่อ: "แกไม่ผิดหรอก คนที่ผิดคือฉันเอง! เห็นแกแล้วฉันอดใจไม่ไหว มันเขี้ยวอยากลงมือน่ะ"

"ชื่อเยี่ยน แกบอกซิว่าจะให้ฉันทำยังไงดี?"

ราชาผีชื่อเยี่ยนถึงได้สติในตอนนี้ กุ่ยเจี้ยนโฉวไม่ได้คิดจะปล่อยมันไปตั้งแต่แรกแล้ว

"กุ่ยเจี้ยนโฉว"

สีหน้าของราชาผีชื่อเยี่ยนกลายเป็นดุร้าย ไอผีบนร่างม้วนตลบ แต่กลับถูกปราณเลือดของซูม่อกดทับไว้จนแน่นิ่ง

"ท่านรับปากผมแล้วนะ......"

"ท่านมันคนไม่รักษาสัจจะ......"

ซูม่อทำหน้ามึน: "ฉันไปรับปากอะไรแกตอนไหน?"

"ท่าน......"

ราชาผีชื่อเยี่ยนโมโหแทบบ้า มันจะไปคิดได้ยังไงว่ากุ่ยเจี้ยนโฉวที่มีพลังแกร่งกล้าขนาดนี้ จะไม่รักษาสัจจะเลยแม้แต่นิดเดียว

"ท่านรับปากชัดๆ ว่า...... จะให้ผมเป็นลูกน้องท่าน" ราชาผีชื่อเยี่ยนเอ่ยด้วยน้ำเสียงน้อยเนื้อต่ำใจ

"แล้วก็เจ้านั่นด้วย"

ราชาผีชื่อเยี่ยนชี้ไปที่ชวนเอ๋อร์: "มันบอกว่าท่านเป็นยอดคนรักษาสัจจะ ไม่เคยหลอกคน"

"พี่ผี ช่วยพูดให้ผมสักคำสิ"

ชวนเอ๋อร์แค่นเสียงเย็น "ก็ใช่ไง! ข้าบอกว่าเจ้านายไม่เคยหลอก...... คน"

เขาเน้นคำว่า 'คน' อย่างหนักแน่น

ราชาผีชื่อเยี่ยนสิ้นหวังทันที เข้าใจแล้ว แม่มเอ๊ย ฉันไม่ใช่คน คำพูดนั้นเลยไม่นับสินะ?

"บ๊ายบาย"

ซูม่อยิ้มแฉ่งมองมัน เอ่ยเสียงเบา: "ถ้าชวนเอ๋อร์ทะลวงระดับได้เมื่อกี้ แกก็อาจจะมีโอกาสรอดชีวิต"

"แต่น่าเสียดาย......"

"ฉันไม่ชอบผีที่ขี้ประจบสอพลอเกินไปน่ะ"

ตูม!

พลังปราณเลือดมหาศาลพุ่งทะลักออกจากฝ่ามือของซูม่อ ราชาผีชื่อเยี่ยนลุกไหม้ไปทั้งตัว กลายเป็นราชาผีชื่อเยี่ยน (เปลวเพลิงสีแดง) ของจริง

"อ๊ากกกกกก——"

ราชาผีชื่อเยี่ยนกรีดร้องโหยหวน ดิ้นรนไม่หยุด: "กุ่ยเจี้ยนโฉว แกต้องตายศพไม่สวย"

"นายท่านของข้า...... จะต้องตามหาแกเจอแน่ แกจะต้องตายอย่างทรมาน......"

"วันที่เมืองโยวเสวี่ยจุติลงมา จะเป็นวันตายของพวกแก......"

ฟู่ว

เสียงกรีดร้องของราชาผีชื่อเยี่ยนหยุดกะทันหัน กลายเป็นกองเถ้าสีดำสลายไป เหลือทิ้งไว้เพียงกลุ่มพลังผีบริสุทธิ์

"ติ๊ง!"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ สังหารภูตผีระดับ 13 - ราชาผีชื่อเยี่ยน ได้รับรางวัลแต้มบุญ 25 ล้านแต้ม"

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น

ซูม่อรู้สึกเบิกบานใจ คืนนี้เก็บเกี่ยวแต้มบุญไปได้ทั้งหมด 250 ล้านแต้ม

"อมิตาภพุทธ"

ไต้ซืออีเจี้ยกล่าวชม: "สิบราชาผีถูกกำจัดจนสิ้น ประสกซูช่างเมตตายิ่งนัก"

"หากคืนนี้ประสกซูไม่ลงมือ สิบราชาผีต้องสร้างความปั่นป่วนให้โลกมนุษย์แน่นอน"

จางหลิงเฮ่อสายตาแน่วแน่ ข้าว่าแล้ว เจ้านายไม่ชอบราชาผีชื่อเยี่ยนหรอก

หมอนั่นถึงจะพูดจาดี ดูฉลาด แต่ยังไงก็ไม่มี 'คุณค่าทางใจ' เท่าพี่ผีหรอก

ใครใช้ให้พี่ผีกับเจ้านาย......

รู้จักกันมาตั้งแต่ตอน 'ยังลำบาก' ล่ะ?

จางหลิงเฮ่อนึกในใจว่า การได้เข้าสำนักเยวี่ยอิ่ง ถือเป็นโชคดีมหาศาล

หากไม่มีเจ้านาย

ตัวเขาในตอนนี้ คงยังต้องดิ้นรนอย่างหนักเพื่อทะลวงระดับปรมาจารย์อยู่ล่ะมั้ง?

พอมองย้อนกลับไป

จางหลิงเฮ่อรู้สึกเหมือนฝันไป การเลือกสำคัญกว่าความพยายามจริงๆ

"เร็วเข้า"

ซูม่อถอยออกมา ชี้ไปที่พลังผีบริสุทธิ์ที่ราชาผีชื่อเยี่ยนทิ้งไว้บนพื้น

"รวดเดียวให้จบ ทะลวงเป็นราชาผีซะ!"

ชวนเอ๋อร์ถูไม้ถูมือ พุ่งเข้าใส่พลังผีบริสุทธิ์ทันที: "เจ้านายครับ คอยดูให้ดีนะครับ"

ชวนเอ๋อร์สูดเข้าไปเต็มปอด พลังผีบริสุทธิ์กองนั้นก็ถูกเขาสูบเข้าสู่ร่างกาย

ครืน ครืน ครืน——

เมื่อพลังผีเข้าสู่ร่าง กลิ่นอายที่เคยหยุดนิ่งของชวนเอ๋อร์ก็พองตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

เปลวเพลิงสีแดงฉานพุ่งทะลักออกจากร่างชวนเอ๋อร์ เขากลายเป็นมนุษย์เพลิงในพริบตา

"เชี่ย!"

ซูม่อตกใจสะดุ้ง รีบถอยห่างจากที่ตรงนั้นทันที

ชวนเอ๋อร์คำรามลั่น พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ร่างกายกลายเป็นกองเพลิงขนาดมหึมา คลื่นความร้อนกระจายออกจากตัวเขาเป็นวงกลมรอบทิศทาง

ตูม——

เปลวเพลิงบนร่างชวนเอ๋อร์ระเบิดออก เผยให้เห็นรูปร่างของเขา พลังผีอันแกร่งกล้าปรากฏขึ้นบนร่าง

แรงกดดันที่มองไม่เห็นแผ่ซ่านปกคลุมทั่วหน้าผาพันผี ในชั่วพริบตามันได้ก่อตัวเป็น 'อาณาเขตผี'

อาณาเขตผีนี้ดูเหมือนดวงตาขนาดใหญ่ที่กะพริบไปมา มีแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัว

เสียงที่ทั้งยินดีและตื่นเต้นของชวนเอ๋อร์ดังแว่วมา

"เจ้านายครับ......"

"ผมทะลวงระดับได้แล้ว"

"ตอนนี้ผมเป็นราชาผีแล้ว ฮ่าๆๆ—— ผมเป็นราชาผีแล้วครับ......"