ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 49 ข้ากับหลัวหวู่ชิงใครงดงามกว่ากัน

ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 49 ข้ากับหลัวหวู่ชิงใครงดงามกว่ากัน

หลังจากได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสใหญ่แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก ซีหวังมู่ก็เงียบไป

นางมองสระเซียน ดวงตาแวบวับด้วยแสง

ภายในสระเซียน มีปราณเซียนลอยคลอเคลียราง ๆ ซีหวังมู่ครุ่นคิด จากนั้นก็กล่าวอย่างแผ่วเบา "หากไม่มีอะไรผิดพลาด สระเซียนก็น่าจะสะอาดแล้ว"

"อืม"

ผู้อาวุโสใหญ่พยักหน้า มองสระเซียนด้วยความกังวล

"สิ่งที่อยู่ข้างใน อย่าได้ลองโดยพลการ ปล่อยมันไว้เช่นนี้เถิด"

"หากเป็นแบบนี้อีกสักสองสามครั้ง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกของเราคงจะรับไม่ไหว"

คำพูดของหญิงชราทำให้ผู้อาวุโสรอบข้างพยักหน้าเห็นด้วย

"ข้าเห็นด้วย ท่านจ้าวศักดิ์สิทธิ์ สิ่งที่อยู่ในสระเซียนนี้ อย่าได้ไปแตะต้อง มันอันตรายจริง ๆ!"

"ใช่แล้ว วันนี้เป็นเพียงแค่ปราณส่วนหนึ่งที่รั่วไหลออกมา ยังสามารถแก้ไขได้ด้วยคันฉ่องสวรรค์ของนิกายมารสวรรค์ หากเกิดเรื่องใหญ่กว่านี้ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกของเราคง..."

"..."

หลังจากได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก ซีหวังมู่ก็ขมวดคิ้ว เงียบไปครู่หนึ่ง

ในที่สุด นางก็พยักหน้า มองผู้อาวุโสกลุ่มหนึ่ง "ต่อไป หากไม่ได้รับอนุญาตจากข้า ห้ามเข้าใกล้สระเซียน"

"เจ้าค่ะ!"

ผู้อาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกพยักหน้า

หลังจากที่ซีหวังมู่และผู้อาวุโสของดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกจากไป ภายในสระเซียนก็มีแสงดำส่องประกาย ราวกับดวงตาหนึ่ง!

ภายในสระเซียน เปลวเพลิงสีดำกำลังลุกโชน!

มองจากระยะไกล เปลวเพลิงสีดำนี้กลายเป็นค่ายกล!

ภายในสระเซียนนี้ ต้องมีความลับที่ไม่อาจคาดเดาได้!

......

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก ภายในห้องรับรอง

หนิงเทียนนั่งขัดสมาธิ ปราณวิญญาณไหลเวียนรอบกาย

หลังจากฟื้นฟูครึ่งชั่วโมง ปราณวิญญาณในร่างกายของหนิงเทียนก็ฟื้นฟูขึ้นมาไม่น้อย

ในตอนนี้ เขาก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดหลัวหวู่ชิงถึงไม่ให้เขาเลือกอาวุธเซียน 3 ชิ้น

แม้ว่าเขาจะมีห้วงสมุทรวิญญาณ และชีพจรทัณฑ์สายฟ้า 199 เส้น รวมทั้งค่ายกลของหลัวหวู่ชิง แต่อย่างไรก็ตาม การควบคุมคันฉ่องสวรรค์อย่างเต็มที่ก็ยังคงทำให้เขาหมดเรี่ยวแรง

ห้วงสมุทรวิญญาณทั้งหมดถูกใช้จนหมด ไม่มีปราณวิญญาณเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย

แต่โชคดีที่มีวิชาระดับเทพ วิชาบันทึกเทพสวรรค์ การฟื้นฟูปราณวิญญาณจึงรวดเร็วขึ้น

หนิงเทียนยืดเส้นยืดสาย ลุกขึ้น ผลักประตูออกไป และเห็นสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกกำลังรออยู่ข้างนอก

หลังจากเห็นหนิงเทียนเดินออกมา นางก็ตกตะลึง มองเขาด้วยความสงสัย "ท่านผู้ก่อตั้ง ท่านไม่ได้ใช้ปราณวิญญาณจนหมดแล้วหรือ? ตอนนี้ท่านลุกขึ้นได้ คงจะ..."

"ไม่ต้องกังวล" หนิงเทียนขยับร่างกาย พลางคลี่ยิ้ม

"ปราณวิญญาณในร่างกายข้าฟื้นฟูขึ้นมาไม่น้อยแล้ว"

"เร็วเพียงนั้นเลยหรือ?"

สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกใจเต้นแรง

นั่นคือการควบคุมอาวุธเซียนด้วยฐานพลังยุทธ์ขอบเขตวิญญาณประจักษ์!

นางเห็นกับตาว่าห้วงสมุทรวิญญาณของหนิงเทียนนั้นแห้งเหือด และใช้ปราณวิญญาณจนหมด!

ไม่นึกว่าผ่านไปแค่ครึ่งชั่วโมง ก็จะฟื้นฟูขึ้นมาไม่น้อยแล้ว!

[ท่านสร้างความตกตะลึงให้กับสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก ปราณวิญญาณ +300!]

หนิงเทียนแค่ยิ้ม ไม่ได้อธิบาย

ไม่ใช่แค่เพราะวิชาบันทึกเทพสวรรค์เท่านั้น แต่ไข่มุกต้นกำเนิดวิญญาณก็มอบปราณวิญญาณให้เขาเช่นกัน จึงทำให้เขาฟื้นฟูได้เร็วจนถึงเพียงนี้

ในเวลานั้น เงาหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ บนท้องฟ้า จากนั้นก็ร่อนลงมาในสวน

นั่นคือซีหวังมู่

"ท่านผู้ก่อตั้ง ร่างกายของท่านฟื้นฟูแล้วหรือ?" ซีหวังมู่มองหนิงเทียนด้วยความตกใจ ความเร็วในการฟื้นฟูนี้ ยอดเยี่ยมมาก

หนิงเทียนพยักหน้า "ข้าฟื้นฟูแล้ว"

"ไม่เลว"

"หนุ่มน้อย ร่างกายแข็งแรงดี"

ซีหวังมู่ยิ้มอย่างมีเลศนัย ตบไหล่ของหนิงเทียน "ดูเหมือนว่าหลัวหวู่ชิงผู้หญิงคนนั้นจะมีความสุขมาก"

น้ำเสียงของนางหนักแน่นที่คำว่า 'มีความสุข'

หนิงเทียนตกตะลึง ตอนแรกยังไม่เข้าใจ แต่เมื่อเห็นใบหน้าแดงก่ำของสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก เขาก็ตกใจในทันที!

ในเวลานี้ เขาก็เข้าใจบางอย่าง!

ไม่นึกว่าซีหวังมู่ผู้นี้จะมีความคิดเช่นนี้!

ซีหวังมู่ยิ้มอีกครั้ง และส่งสายตาให้หนิงเทียน "ท่านผู้ก่อตั้งอยากจะพักที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกสักสองสามวันหรือไม่? โอสถและวรยุทธ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก ท่านผู้ก่อตั้งเลือกได้ตามใจชอบ ฟังดูเป็นอย่างไรบ้าง?"

"..."

หนิงเทียนตกตะลึง

ในตอนนี้ เขารู้สึกเหมือนมีเศรษฐีนีกำลังพูดกับเขาว่าหนุ่มน้อย ข้าเลี้ยงดูเจ้าเอง

"ข้าไม่ต้องการแล้ว ขอบคุณในความหวังดีของท่านซีหวังมู่"

หนิงเทียนรีบส่ายหัว ดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกไม่มีบุรุษ! ทุกคนดุร้าย ร่างกายเล็ก ๆ ของเขาคงรับไม่ไหว!

"ภรรยาของตนนั้นย่อมดีกว่า!"

หนิงเทียนถอนหายใจในใจ

จากนั้นก็มองซีหวังมู่ "ท่านซีหวังมู่ ข้าได้ยินมาว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกของท่านมีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถเสริมสร้างร่างกายได้ ไม่ทราบว่าข้าสามารถไปที่นั่นได้หรือไม่?"

ซีหวังมู่หรี่ตา จากนั้นก็พยักหน้า "ไม่มีปัญหา เหยาซี เจ้าพาท่านผู้ก่อตั้งไปเถิด"

"เจ้าค่ะ"

สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกพยักหน้า มองหนิงเทียน "ท่านผู้ก่อตั้ง เชิญมาทางนี้"

"รอเดี๋ยวก่อน"

ในเวลานั้น ซีหวังมู่เรียกทั้งสองไว้ จากนั้นก็มองหนิงเทียน "รบกวนท่านผู้ก่อตั้งบอกภรรยาของท่าน"

"โอสถกาสารหยก ตอนนี้ยังอยู่บนดอกบัวเซียน ต้องรออีก 2 เดือนจึงจะได้ผล"

"2 เดือนจากนี้ ข้าจะนำไปมอบให้นิกายมารสวรรค์ด้วยตัวเอง"

หนิงเทียนพยักหน้า จากนั้นก็เดินตามสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกไป

หลังจากทั้งสองจากไป ซีหวังมู่มองแผ่นหลังของหนิงเทียนด้วยสายตาที่ร้อนแรง นางเลียริมฝีปากแดง "เป็นกายาเทพสวรรค์ หลัวหวู่ชิง หญิงผู้นั้นช่างโชคดียิ่งนัก"

"ข้าก็เริ่มหวั่นไหวแล้ว..."

ซีหวังมู่กัดฟัน ยิ่งคิดก็ยิ่งอิจฉา

ความงดงามของนางก็ไม่ด้อยกว่าหลัวหวู่ชิง!

ทั้งนางยังมีกายาเสน่ห์อสูรจิ้งจอก เหตุใดหลัวหวู่ชิงถึงได้สามีที่ดีเช่นนี้ แต่นางยังคงไร้คู่ครองอยู่?

ความอิจฉาทำให้คนหน้าเปลี่ยนสี

ซีหวังมู่เดินตามหนิงเทียนและสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกไป

"อืม?"

ทั้งสองเห็นซีหวังมู่ก็สงสัย

"ท่านซีหวังมู่ยังมีเรื่องอะไรอีกหรือ?" หนิงเทียนเห็นสีหน้าที่แปลกไปของซีหวังมู่ อดสงสัยไม่ได้

เขายังไม่รู้ว่าอันตรายกำลังคืบคลานเข้ามา

ซีหวังมู่ถอดผ้าคลุมออก ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

หนิงเทียนตกใจในใจ รีบหมุนเวียนกายาเทพเสน่หา

หญิงผู้นี้จะทำอะไร?

"ท่านผู้ก่อตั้งไม่ต้องกังวล ข้าแค่อยากจะถามท่านสักคำถาม" ซีหวังมู่กล่าวด้วยรอยยิ้ม

"เช่นนั้นท่านก็ถามมา"

หนิงเทียนถอนหายใจอย่างโล่งอก

"ระหว่างข้ากับหลัวหวู่ชิง ใครงดงามกว่ากัน?" ซีหวังมู่มองหนิงเทียน

"ยังต้องคิดอีกหรือ? แม้ท่านซีหวังมู่จะงดงาม แต่ภรรยาของข้าก็ย่อมดีกว่า... อ๊ะ!"

หนิงเทียนไม่คิดอะไรมากและพูดออกไปทันที

แต่ยังไม่ทันพูดจบ ก็เห็นซีหวังมู่เตะเขาอย่างแรง เขากลายเป็นดาวตก หายวับไปในพริบตา

สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกยืนงงงวย

"คนผู้นี้ เป็นชายหนุ่มที่โง่เขลา!"

ซีหวังมู่แค่นเสียง

"วางใจได้ ข้าไม่ได้ใช้แรงมาก ข้าแค่ใช้อีกวิธีส่งเขาไปยังน้ำตกวิญญาณเซียน"

"เขาคือสมบัติของหลัวหวู่ชิง ข้าไม่กล้าทำสมบัตินั้นพัง"

สตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกพูดไม่ออก ในใจสงสารผู้ก่อตั้ง ใจอิสตรีนี้ช่างยากแท้หยั่งถึง

โดยเฉพาะสตรีที่กำลังอิจฉา