ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 40 ใบหน้าแดงก่ำ
ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 40 ใบหน้าแดงก่ำ
ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 40 ใบหน้าแดงก่ำ
"หืม?"
การกระทำของหนิงเทียนย่อมไม่อาจหลบหนีสายตาอันคมกริบของหลัวหวู่ชิงได้
นางขมวดคิ้วเล็กน้อย มองเลือดที่ไหลลงมาจากจมูกของหนิงเทียน และพึมพำเบา ๆ "แปลกจริง คนที่หมดสติจะมีเลือดกำเดาด้วยหรือ?"
ขณะนี้ หนิงเทียนรู้สึกใจคอไม่ดี
หนิงเทียน เจ้าไร้ยางอายอะไรเช่นนี้?
เพียงแค่เห็นหน้าตาของภรรยา และโดนนางลูบไปหนึ่งทีเท่านั้น
เจ้ากลับเลือดกำเดาไหลออกมาแล้วหรือ!
นางคือภรรยาของเจ้าเชียวนะ!
หนิงเทียนกำลังดูถูกตัวเองอยู่ในใจ แต่หลัวหวู่ชิงกลับรู้สึกกังวลอย่างยิ่ง
"นี่... นี่คงไม่ใช่บาดแผลภายในกำเริบหนักขึ้นกระมัง?" หลัวหวู่ชิงขมวดคิ้วแน่น และพึมพำกับตัวเอง
ในใจนางกังวลต่อบาดแผลของหนิงเทียนเป็นพิเศษ
เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวหวู่ชิง หนิงเทียนก็รู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก
น่าเสียดายที่หลัวหวู่ชิงคงไม่มีทางจะคิดได้แน่ว่าที่หนิงเทียนเลือดกำเดาไหลนั้น ไม่ใช่เพราะบาดแผลภายในกำเริบ แต่เป็นเพราะ... ความรู้สึกที่ไม่อาจระงับตัณหาของเขา
"หากเป็นบาดแผลภายในจริง ๆ ก็คงเป็นเรื่องเลวร้ายอย่างแน่นอน"
หลัวหวู่ชิงพึมพำเบา ๆ จากนั้นมืออ่อนนุ่มก็กดจุดต่าง ๆ บนร่างกายของหนิงเทียนไม่หยุดหย่อน
"ไม่นะ..."
หนิงเทียนพูดไม่ออก ความรู้สึกเย็นยะเยือก และนุ่มนวลที่ส่งมาช่างเป็นการทรมานเสียจริง ๆ!
ไม่ดีแล้ว!
หือ?
ในตอนนี้ หลัวหวู่ชิงที่กำลังตรวจบาดแผลให้หนิงเทียนก็ชะงักไป สายตามองไปยังส่วนหนึ่งบนร่างกายของหนิงเทียน ปฏิกิริยานั่น...
ใบหน้างามนั้นแดงก่ำ ในพริบตาก็เข้าใจบางอย่างได้!
คนปกติหมดสติแล้วสิ่งนั้นจะแข็งตัว... นั่นเป็นไปได้อย่างไรกัน!
ตอนนี้ หนิงเทียนกำลังเป็นเช่นนั้น นี่แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นตาเฒ่ามากตัณหาที่แกล้งหมดสติเท่า!
"เจ้า... ฟื้นขึ้นมานานแล้วสินะ!"
ใบหน้างามของหลัวหวู่ชิงแดงก่ำ นางขบฟันแน่น จ้องมองไปที่หนิงเทียนที่กำลังนอนอยู่
"แค่ก ๆ..."
เมื่อเห็นทีจะเสแสร้งต่อไม่ได้ หนิงเทียนก็ลืมตาขึ้นมาในที่สุด กระแอมหนึ่งที แล้วก็ลุกขึ้นนั่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขายังแสดงความเต็มใจยกมือปกปิดส่วนที่น่าอับอายของตนเองอีกต่างหาก
"ภรรยา... อรุณสวัสดิ์"
หนิงเทียนเกาหัวและยิ้มเจื่อน ๆ ใส่หลัวหวู่ชิง
ขณะนี้ สายตาจับจ้องอยู่บนเรือนร่างของหลัวหวู่ชิง แสงสีขาวที่ส่องประกายนั้น ทำให้ตาของเขาลายไปเล็กน้อย
หลัวหวู่ชิงที่รู้สึกตัว ใบหน้างามแดงก่ำจนแทบไหม้ นางโบกมือหนึ่งที ปราณวิญญาณปะทุ ก่อรูปเป็นหมอกปราณปกคลุมทุกสิ่ง
นางได้ยินเสียงถอนหายใจอย่างผิดหวังจากชายตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
"เจ้า..."
หลัวหวู่ชิงขมวดคิ้ว จากนั้นก็ขบฟัน ตบฝ่ามือลงบนตัวหนิงเทียนทันที ส่งเขาร่วงลงไปในสระศักดิ์สิทธิ์
"เจ้าคนหยาบช้า รีบไปชำระล้างตัวในสระให้หายเมามายแล้วค่อยมาคุยกันอีกที!"
เมื่อครู่ นางกำลังเป็นห่วงเขาจากใจ แต่ไม่คิดเลยว่า เขาจะหายดีนานแล้ว!
หนิงเทียนที่ร่วงลงในสระศักดิ์สิทธิ์ ก็ได้แต่หัวเราะแห้ง เขาจะทำอย่างไรได้ ก็ตนเป็นคนทำเรื่องนี้เสียเอง
แต่ว่า...
ทำให้หายเมามาย...
เมื่อรู้สึกถึงความตื่นเต้นของตัวเอง หนิงเทียนก็หัวเราะอย่างขมขื่น มองไปที่หลัวหวู่ชิง "ภรรยา..."
"มีอะไร?"
"เจ้าออกไปก่อนเถอะ หากเจ้ายังอยู่ที่นี่ ข้าจะหายเมามายได้อย่างไรกัน..." หนิงเทียนพูดอย่างหน้าดำ
"..."
หลัวหวู่ชิงเงียบงัน จากนั้นก็จ้องมองหนิงเทียนอย่างดุดัน แล้วหมุนตัวจากไป
เวลาที่นางหันหลังให้ หนิงเทียนก็เห็นติ่งหูของนางที่แดงก่ำ ช่างน่ารักยิ่งนัก
"ไม่คิดเลยว่าภรรยาราคาถูกของข้าจะมีด้านที่น่ารักน่าชังเช่นนี้"
หนิงเทียนถอนหายใจ จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิ และเริ่มทำใจให้สงบ
ผ่านไปหลายสิบนาที
ในที่สุดหนิงเทียนก็ชำระกายและจิตใจได้มาก ความตื่นเต้นในร่างกายค่อย ๆ สลายไป และเสียงของระบบก็ดังขึ้นในเวลานี้
[ท่านทำให้คนมากมายบนเวทีแลกเปลี่ยนเต๋าตกตะลึง ระดับบำเพ็ญศรัทธาเพิ่มขึ้น สามารถกักเก็บพลังศรัทธาเป็นกลยุทธ์โจมตีได้!]
หืม?
เมื่อได้ยินเสียงนั้น หนิงเทียนก็ชะงักไป "ระบบ ตกตะลึงของเจ้านี่ มันไม่มาช้าไปหน่อยหรือ?"
ระบบกล่าวอย่างภาคภูมิใจ "ผู้ใช้ นี่คือวิธีการขยายเวลาของข้า เพื่อที่จะแน่ใจว่าท่านจะได้ยิน เป็นอย่างไรบ้าง ท่านพอใจหรือไม่?"
"เอ่อ..."
หนิงเทียนเกาจมูกและพยักหน้า "ข้าพอใจ"
ตอนนี้ บำเพ็ญศรัทธาได้เลื่อนขั้นอีกครั้ง
ไม่เพียงแต่จะสามารถเติมเต็มปราณวิญญาณ ทั้งยังสามารถกักเก็บพลังศรัทธาไว้เป็นกลยุทธ์โจมตีอีกด้วย
จุดนี้ก็ไม่เลวเลยทีเดียว
ตอนนี้เขาฟื้นแล้ว เขาจึงฝึกฝนบันทึกเทพสวรรค์โดยตรง บาดแผลในร่างกายฟื้นตัวอย่างรวดเร็วด้วยการไหลเวียนของวิชา
"นี่พอสมควรแล้ว"
หนิงเทียนสวมเสื้อผ้า ขยับร่างกาย แล้วตะโกนออกไปด้านนอก "ภรรยา ข้าพร้อมแล้ว"
อีกไม่นาน ก็มีเสียงฝีเท้าเบาหวิวพร้อมกลิ่นหอมโชยมา
หลัวหวู่ชิงเปลี่ยนเป็นชุดแล้วในตอนนี้ ใบหน้าแดงก่ำก็จางลงมาก สีหน้าค่อย ๆ เย็นชา
"พร้อมแล้วหรือ?"
เมื่อเห็นหนิงเทียนสวมเสื้อผ้าเรียบร้อย นางก็ถามเสียงเรียบ
หนิงเทียนพยักหน้าเล็กน้อย แล้วหัวเราะ "ภรรยา เจ้าดูน่ารักน่าชังมาก ตอนที่หน้าของเจ้าแดง"
เมื่อได้ยินดังนั้น หลัวหวู่ชิงก็ชะงัก ใบหน้าที่แดงก่ำก่อนหน้า ไม่ทันไรก็หายวับไป นางจ้องหนิงเทียนอย่างดุดัน "อย่ามาพูดจาเลอะเทอะ! ตามข้ามา!"