ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 37 ปลดปล่อยอาวุธเซียน

ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 37 ปลดปล่อยอาวุธเซียน

เมื่อสิ้นเสียง ร่างเล็กอรชรของหลัวหวู่ชิงฉายแสงประกาย จากนั้นพลังกดดันอันน่าสะพรึงพรั่งพรูออกมา!

"ระวัง!"

ผู้เฒ่ามารเงาตะโกนเสียงดัง ใบหน้าดุร้าย รีบใช้ปราณต้านทาน

เห็นเช่นนั้น ผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตจักรพรรดิคนอื่น ๆ ต่างก็รีบทำตาม

ความแข็งแกร่งของมหาจักรพรรดิเช่นนี้จำเป็นต้องระวังให้มาก!

"คิดจะต้านทานหรือ?" หลัวหวู่ชิงยิ้มมุมปาก นางหันฝ่ามือ จากนั้นปราณมารก็หมุนเวียนและทะยานไป!

ฝ่ามือปราณมารยักษ์ขนาด 30 เมตรผลักออกไป!

"นี่คือ... ฝ่ามือมารสวรรค์!"

ผู้เฒ่ามารเงา และผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตจักรพรรดิคนอื่นต่างหรี่ตาฉับพลัน และใช้ทุกวิถีทางป้องกันตัวเอง!

หนึ่งฝ่ามือประทะกับร่างทั้งห้า

แม้จะป้องกัน แต่ทั้งห้าก็ยังถูกฝ่ามือนั้นผลักกระเด็น ชนเข้ากับภูเขาสูงลูกหนึ่งในนิกายมารสวรรค์!

ในเสี้ยววินาที ภูเขาลูกนั้นก็ถล่มลง!

"พลังเช่นนี้!"

บนเวทีแลกเปลี่ยนเต๋า ทุกคนตกตะลึงอย่างมาก!

หนึ่งฝ่ามือผลักผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตจักรพรรดิเทพทั้งห้าได้! สมกับเป็นจักรพรรดินี หลัวหวู่ชิง!

นอกจากผู้เฒ่ามารเงา อีก 4 คนต่างกระอักเลือดออกมา พวกเขาเป็นเพียงขอบเขตจักรพรรดิอ่อนหัด เมื่อเผชิญหน้ากับมหาจักรพรรดิ พวกเขาก็ไม่ต่างจากมดปลวก!

"มารเงา! เจ้าบอกพวกเราว่าหลัวหวู่ชิงไม่ได้แข็งแกร่งมากนักไม่ใช่หรือ!"

"เจ้าบอกว่าพวกเราสามารถจัดการนางได้ไม่ใช่หรือ?"

"แล้วนี่มันอะไรกัน!"

นางพญาอสรพิษกัดฟันแหลมคมของนาง และเหลือกตาขวางใส่ผู้เฒ่ามารเงา!

"ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรว่านางจะแข็งแกร่งขึ้นเช่นนี้!"

หน้าผู้เฒ่ามารเงาก็แปลกประหลาดไม่น้อยไปกว่าทั้งสี่ ตามข้อมูลที่ได้มา หลัวหวู่ชิงมีฐานพลังยุทธ์เพียงขอบเขตจักรพรรดิเทพระดับ 9 เท่านั้น!

เขาคาดคิดว่าระดับ 7 หนึ่งคนและระดับ 3 อีก 4 คนรวมถึงอาวุธเซียนก็น่าจะเพียงพอที่จะจัดการอีกฝ่ายแล้ว!

แต่ว่า สถานการณ์ตอนนี้กลับไม่เป็นไปตามที่คาด!

พลังของหลัวหวู่ชิง ไม่ใช่เพียงระดับ 9 แต่เป็นระดับสมบูรณ์!

หากตอนนี้หลัวหวู่ชิงเส้นทางสู่การเป็นเทพ นางคงได้ทะยานสู่สวรรค์ไปแล้ว!

ความแตกต่างนี้เมื่อเทียบกับระดับ 9 ไม่ใช่แค่ห่างกันครึ่งระดับเท่านั้น!

"อย่าเพิ่งทะเลาะกันเลย ตอนนี้ หากไม่ร่วมมือกัน มีหวังพวกเราได้ตายกันหมดเป็นแน่!"

ผู้อาวุโสฮุนเมี่ยขมวดคิ้วและกล่าวกับทั้งสอง

"ตอนนี้ หากพวกเราทะเลาะกันก็มีแต่ความตายเท่านั้นที่รอยู่!"

"อืม..."

"ที่ผู้อาวุโสฮุนเมี่ยกล่าวนั้นถูกต้อง"

ผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตจักรพรรดิอีก 4 คนพยักหน้า ยามนี้หากพวกเขาแตกแยก คงมีเพียงความตายเท่านั้นที่รออยู่!

"พวกเราปลดปล่อยอาวุธเซียนกันเถิด!"

ใบหน้าผู้เฒ่ามารเงาเคร่งขรึม ก่อนจะพูดประโยคหนึ่ง จากนั้นทั้งห้าก็ค่อย ๆ ดิ้นรนออกมาจากซากภูเขา และกลับขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้ง!

ทั้งห้าเผชิญหน้ากับหลัวหวู่ชิงอีกครั้ง

"หลัวหวู่ชิง เป็นเจ้าเองที่บังคับพวกเราให้ทำเช่นนี้ ทุกคนปลดปล่อยอาวุธเซียน!"

ผู้เฒ่ามารเงาตะโกนเสียงดัง

ทั้งห้าพร้อมใจกันปลดปล่อยอาวุธเซียนของตน และกำลังจะพุ่งเข้าไป ทันใดนั้น เสียงเบาบางลอยมาจากข้างล่างอีกครั้ง "ภรรยา! ตบหน้าพวกชราทั้งห้าให้กระจุยไปเลย!"

"หืม?"

ผู้เฒ่ามารเงากับกับคนอื่น ๆ ตกตะลึงและมองลวไปด้านข้าง

พวกเขาพบว่าผู้ก่อตั้งในตำนานของนิกายมารสวรรค์หาเก้าอี้มาจากที่ใดก็ไม่รู้ ในมือถือแอปเปิ้ล กำลังนั่งมองพวกเขาอย่างสบายใจ ด้านหน้าของเขามีค่ายกลทัณฑ์สายฟ้าที่กลั่นวิญญาณร้ายทั้ง 3,000 จนหมดเกลี้ยง!

"อะไรกัน!"

"เจ้าเด็กบ้านี่! ทำให้ข้าโมโหยิ่งนัก!"

บนฟากฟ้า ผู้บำเพ็ญเพียรทั้งห้าแทบจะกระอักเลือดออกมา

นี่คือสนามรบ!

เจ้าเด็กนี่ยังจะกล้ากัดแอปเปิ้ลแล้วมองดูพวกเขาอีกหรือ?

"แย่แล้ว!"

"ผู้ก่อตั้ง ท่านกลั่นวิญญาณร้ายทั้ง 3,000 นั้นเมื่อใดกัน?"

เมื่อเห็นฉากนี้ คนมากมายก็อ้าปากค้าง พวกเขามัวแต่มองการต่อสู้ของขอบเขตจักรพรรดิบนท้องฟ้า ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าหนิงเทียนใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีก็กลั่นวิญญาณนั้นได้จนหมด

"ผู้ก่อตั้งยอดเยี่ยมยิ่งนัก!"

อัจฉริยะมากมายเกาหัวด้วยความสงสัย

เรื่องนี้เกิดขึ้นรวดเร็วเกินไป แม้จะเห็นค่ายกลทัณฑ์สายฟ้า แต่ก็ไม่มีใครคาดคิดว่า จะกลั่นวิญญาณทั้งหมดได้ในเวลาไม่กี่นาที

"เฮ่อ ๆ..."

หนิงเทียนโบกไข่มุกต้นกำเนิดวิญญาณในมืออย่างพอใจ เมื่อค่ายกลจางหายไป ไข่มุกในมือของเขาก็เปล่งประกายงดงามยิ่งขึ้น

"นี่คือ... ไข่มุกต้นกำเนิดวิญญาณหรือ?"

รูม่านตาของผู้อาวุโสฮุนเมี่ยหดเข้าฉับพลัน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความละโมบ!

เขารู้ดีในใจว่าสิ่งนี้เป็นโอสถชูกำลังชั้นยอด!

ทันใดนั้น ผู้อาวุโสฮุนเมี่ยก็เห็นหนิงเทียนยกไข่มุกต้นกำเนิดวิญญาณขึ้นมาแล้วยิ้มเยาะใส่เขา "ตาเฒ่า ข้าขอบคุณที่มอบวิญญาณร้ายทั้ง 3,000 นั้นให้ข้า!"

"เจ้า...!"

ผู้อาวุโสฮุนเมี่ยชะงัก จากนั้นก็รู้สึกว่าใบหน้าร้อนผ่าว ในอกอัดแน่นไปด้วยความขัดแค้น

ครู่ถัดมา เขาก็กระอักเลือดออกมา

เดิมทีเขาได้รับบาดเจ็บจากหลัวหวู่ชิงอยู่แล้ว ตอนนี้ถูกหนิงเทียนยั่วโมโห แผลเก่าก็เริ่มกำเริบ จนเขากระอักเลือดออกมา!

เมื่อเห็นฉากนี้ หลายคนก็ตกตะลึงในใจ

ผู้บำเพ็ญเพียรจักรพรรดิเทพผู้ทรงพลังถูกผู้ก่อตั้งยั่วโมโหจนกระอักเลือดหรือ?

มุมปากหลัวหวู่ชิงยกยิ้ม มองหนิงเทียนที่นั่งกินกินแอปเปิ้ลบนเวที นางรู้สึกว่าอีกฝ่ายน่าสนใจไม่น้อย

ชายผู้นี้เผชิญหน้ากับผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตจักรพรรดิเทพ แต่ดูเหมือนเขาจะไม่หวั่นเกรงเลยแม้แต่น้อย

"ผู้อาวุโสฮุนเมี่ย ควบคุมจิตใจให้มั่นคง! ตอนนี้เป้าหมายของเราคือจัดการกับหลัวหวู่ชิง!" ผู้เฒ่ามารเงามองผู้อาวุโสฮุนเมี่ยแวบหนึ่ง จากนั้นก็ขมวดคิ้ว

อาวุธเซียนของเขา "กระบี่เงา" ส่องแสงวาบ

"ทุกคน ลงมือพร้อมกัน!"

"กระบี่เงาสังหาร!"

ทันทีที่สิ้นเสียง ผู้เฒ่ามารเงาก็ใช้อาวุธเซียนลุยเข้าจู่โจมคนแรก!

กระบี่เงามากลวดลายเพียงชั่วพริบตาก็พุ่งประชิดเข้าหาหลัวหวู่ชิง!

"ดูเหมือนว่าเราจะพลาดไม่ได้แล้ว!"

ในเวลาเดียวกัน นางพญาอสรพิษก็ปลดปล่อยอาวุธเซียนของนาง แมงป่องทมิฬที่นางเลี้ยงไว้!

"โจมตีเลยแมงป่องพิษสวรรค์!"

แมงป่องพิษสวรรค์ลงจากมือของนาง ในพริบตาก็ขยายออกไปเป็นร้อยเมตร และกระแทกพื้นเข้าอย่างจัง!

พื้นดินสั่นสะเทือน หางแมงป่องพิษสวรรค์นั้นตวัดใส่หลัวหวู่ชิง!

ขณะเดียวกัน เว่ยหยินหยาง และอสรพิษไท่อี้ก็ถือกระบี่เซียนตวัดเข้าใส่ในชั่วพริบตา!

ปราณของผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตจักรพรรดิทั้งสี่พร้อมอาวุธเซียนฟาดใส่หลัวหวู่ชิง!

ทุกสายตาจับจ้องมองไปที่ฉาก

แต่ว่าไม่มีใครเห็นว่าผู้อาวุโสฮุนเมี่ยก็ลุยเข้าจู่โจมเช่นกัน แต่เป้าหมายของเขาคือหนิงเทียนที่อยู่บนเวทีแลกเปลี่ยนเต๋า!

"เจ้าหนู ตายไปเสียเถิด!" ผู้อาวุโสฮุนเมี่ยหัวเราะเสียงประหลาด

"อะไรกัน!"

ในชั่วขณะนั้น หลายคนตกตะลึง!

พวกเขารู้สึกไม่ยอมรับการกระทำของผู้อาวุโสฮุนเมี่ย!

ผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตจักรพรรดิเทพกลับโจมตีผู้ที่อยู่ขอบเขตวิญญาณประจักษ์!

"เจ้าเฒ่าสารเลวนั่น!"

ใบหน้าผู้เฒ่ามารเงาเปลี่ยนสี หากสูญเสียผู้อาวุโสฮุนเมี่ยไป โอกาสชนะก็ลดน้อยลงไปอีก!

แต่ในเวลานี้ พวกเขาทำได้เพียงแค่โจมตีข้างหน้าเท่านั้น!

"รนหาที่ตาย!"

ท่ามกลางท้องฟ้า เสียงเย็นยะเยือกดังกึกก้อง

เมื่อเห็นปราณมหาจักรพรรดิของหลัวหวู่ที่ชิงระเบิดออกมา นางก็ยกมือกดทั้งสี่ลงไป!

ในชั่วขณะเดียวกัน ภายใต้ปราณมหาจักรพรรดิมหาศาลนั้น การโจมตีของทั้งสี่ก็ไร้ค่ายิ่งนัก!

กระบี่เงาแตกสลายทันที แมงป่องพิษสวรรค์ขนาดร้อยเมตรกลับกลายเป็นร่างเดิม และแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

"ไม่นะ! แมงป่องพิษสวรรค์ของข้า!!"

นางพญาอสรพิษร้องโหยหวน และรีบเรียกอาวุธเซียนของนางกลับมาด้วยความเจ็บช้ำใจ

หนึ่งฝ่ามือของหลัวหวู่ชิงตบผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตจักรพรรดิทั้งสี่ แต่กลับไม่มีใครสนใจ เพราะทุกคนกำลังจ้องมองที่เวทีแลกเปลี่ยนเต๋า!

ตรงนั้น ผู้อาวุโสฮุนเมี่ยอยู่ห่างจากหนิงเทียนเพียงไม่กี่สิบเมตรเท่านั้น!