ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 28 นี่หรือผู้ก่อตั้ง
ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 28 นี่หรือผู้ก่อตั้ง
ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 28 นี่หรือผู้ก่อตั้ง
บนฟากฟ้า รถม้าอาชาสวรรค์ค่อย ๆ ร่อนลงมาตรงหน้าคนกลุ่มหนึ่ง
เสียงดนตรีเซียนปลุกเร้าจิตใจที่ดังแว่วก็ค่อย ๆ เงียบลง ทำให้คนจำนวนมากที่คลั่งไคล้เสียงนี้รู้สึกผิดหวังไม่น้อย
"ดนตรีเซียนเสนาะหูเช่นนี้ แม้จะฟังนานนับร้อยปีก็ยังไม่เบื่อเลย!"
"จริงสิ..."
"หากได้บำเพ็ญเพียรด้วยดนตรีเซียนนี้ ข้าจะต้องสามารถทะลวงขอบเขตราชันปฐพีได้เร็วขึ้นเป็นแน่!"
อัจฉริยะหลายคนส่ายหน้าและถอนหายใจ
ดนตรีนี้มีเพียงบนสวรรค์เท่านั้น ในโลกมนุษย์จะมีโอกาสได้ฟังสักกี่ครากันเชี่ยว
รถม้าอาชาสวรรค์ลงจอดบนพื้นดินอย่างมั่นคง จากนั้นกลิ่นหอมหวนลอยมาจากในรถ
"นี่..."
"นี่กลิ่นบุปผาค่ำคืนแห่งกาสารหยก! ช่างหอมจริง ๆ!"
อัจฉริยะกลุ่มหนึ่งเหมือนจะคลุ้มคลั่งไปกับกลิ่นนี้
นี่คือเสน่ห์ของสตรีศักดิ์สิทธิ์จากกาสารหยก ดนตรีเซียนเคลื่อนใจ กลิ่นหอมทำให้มึนเมา
ต่อมา ภายในรถม้าอาชาสวรรค์ มือขาวเนียนอ่อนนุ่มเอื้อมออกมาค้ำประตูรถม้า หญิงสาวชุดไหมสีขาวก้าวลงมา
นางคือสตรีศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก!
เมื่อนางก้าวลงมา ผู้คนทั้งหมดต่างตะลึงงันในความงดงามของนาง!
"สตรีศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกช่างงามหยดย้อย!"
"หากข้ามีภรรยาที่งามเช่นนี้ก็คงดีไม่น้อย..."
"เหลวไหล! เจ้าแค่หลงไหลในเรือนร่างของนาง!"
"..."
เมื่อเผชิญเสียงซุบซิบของอัจฉริยะทั้งหลาย สตรีศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกกลับไม่พูดไม่จาสักคำ
ใบหน้านางนิ่งสงบราวกับไม่มีสิ่งใดสามารถทำให้นางสะเทือนใจได้
นางยกมือเบา ๆ ทำให้รถม้าอาชาสวรรค์กลายเป็นแสงสีทองลอยไปอยู่บนฝ่ามือของนาง
รถม้าอาชาสวรรค์นี้เป็นอาวุธวิญญาณล้ำค่า
หลังจากนั้น เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น สตรีศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกก็เดินไปด้วยท่วงท่าสง่างามท่ามกลางสายตาชื่นชมของผู้คน นางเดินมาหยุดข้างกายหลี่ฉางเซิง
"ศิษย์พี่ สตรีศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกมาเพื่อแลกเปลี่ยนเต๋าที่นิกายมารสวรรค์" สตรีศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกผสานมือ และบอกกับหลี่ฉางเซิงอย่างเชื่องช้า
"เอ่อ..."
หลี่ฉางเซิงนิ่งไปครู่หนึ่ง เขารีบผสานมือตอบ "ยินดีต้อนรับสตรีศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกที่มาแลกเปลี่ยนเต๋าในนิกายมารสวรรค์ของเรา"
การแลกเปลี่ยนเต๋า
สิ่งแรกที่ต้องพูดก็คือการทักทายด้วยมารยาท และสตรีศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก ถึงแม้จะเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง แต่กลับเป็นคนแรกที่กล่าวคำทักทาย
คุณสมบัตินี้ทำให้อัจฉริยะจำนวนมากชื่นชมในใจ จากนั้นพวกเขาก็เดินเข้ามา
"นิกายพันสวรรค์ มาเพื่อแลกเปลี่ยนเต๋าที่นิกายมารสวรรค์!"
"สำนักทลายภูเขา มาเพื่อแลกเปลี่ยนเต๋าที่นิกายมารสวรรค์!"
"สำนักสุญตาโกรธา มาเพื่อแลกเปลี่ยนเต๋าที่นิกายมารสวรรค์!"
"สำนักมารเงา มาเพื่อแลกเปลี่ยนเต๋าที่นิกายมารสวรรค์!"
"..."
ด้านหน้าประตูภูเขาของนิกายมารสวรรค์ อัจฉริยะมากมายต่างประกาศนามสำนักของขุมอำนาจ
แทบทุกขุมอำนาจในดินแดนเทียนหลิงล้วนส่งศิษย์อัจฉริยะมาร่วมการแลกเปลี่ยนเต๋าในครั้งนี้
เมื่อเสียงเงียบลง
หลี่ฉางเซิงก็ยืนอยู่ที่หน้าประตู พลางมองไปที่กลุ่มอัจฉริยะ และค่อย ๆ พูดว่า "ยินดีต้อนรับทุกคนที่มาร่วมแลกเปลี่ยนเต๋าในนิกายมารสวรรค์ ข้าจะไม่ชักช้ารีตอง ข้าขอพาทุกคนไปที่เวทีแลกเปลี่ยนเต๋าเลย!"
พูดจบ เขาก็หันหลัง นำกลุ่มอัจฉริยะเหล่านั้นเข้าไปในนิกายมารสวรรค์
...
เมื่อเข้ามาในนิกายมารสวรรค์
กลุ่มอัจฉริยะต่างเชิดหน้าอย่างหยิ่งผยอง ในฐานะอัจฉริยะทั้งหลาย พวกเขาคิดว่า อย่างน้อยก็ต้องมีศิษย์นิกายมารสวรรค์มองพวกเขาด้วยแววตาเคารพยำเกรงบ้าง
แต่ว่า น่าเสียดาย เมื่อพบศิษย์นิกายมารสวรรค์สักคนเดินผ่าน พวกเขาแค่มองอัจฉริยะเหล่านั้นแวบเดียวแล้วก็หันเหความสนใจในทันที
นี่ทำให้กลุ่มอัจฉริยะทั้งหมดงงงวย
ในฐานะอัจฉริยะ พวกเขากลับไม่เป็นที่สนใจเลยหรือ?
ข้างกายยังมีเสียงซุบซิบของศิษย์นิกายมารสวรรค์
"วันนี้เหมือนจะเป็นวันที่อัจฉริยะหลายคนมาแลกเปลี่ยนเต๋าที่นิกายเรานะ..."
"ข้าไม่ใจสน การแลกเปลี่ยนเต๋าของอัจฉริยะจะมีอะไรให้น่าดูกันเล่า?"
"พูดถูกแล้ว ตอนนี้พวกเรารีบไปหาผู้ก่อตั้งกันเถอะ! ข้ายังอยากไปบำเพ็ญเพียรกับผู้ก่อตั้งอยู่!"
"ผู้ก่อตั้งช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก!"
"รีบไปกันเถอะ ไม่อย่างนั้น ด้านล่างผาแสงจันทร์จะไม่มีที่ว่างเหลือให้พวกเรา"
พูดจบ ศิษย์นิกายมารสวรรค์กลุ่มหนึ่งก็จากไปด้วยความตื่นเต้น ไม่แม้แต่จะให้ความสนใจกับอัจฉริยะเหล่านี้
"เอ่อ... ศิษย์พี่หลี่..."
อัจฉริยะคนหนึ่งกลั้นความสงสัยไว้ไม่อยู่ เขาถามหลี่ฉางเซิงว่า "ศิษย์พวกนั้นจะไปทำอะไรกันหรือ?"
"พวกเขาหรือ..."
หลี่ฉางเซิงยิ้มพลางกล่าว "พวกเขาไปที่ผาแสงจันทร์เพื่อไปบำเพ็ญเพียรกับผู้ก่อตั้ง"
"ศิษย์ของนิกายมารสวรรค์มีความตั้งใจสูงเช่นนี้เลยหรือ?"
เมื่อได้ยินคำนี้ กลุ่มอัจฉริยะก็อึ้งไปชั่วขณะ พลางรู้สึกอับอายในใจของตัวเอง!
นี่จะเป็นสาเหตุที่ทำให้นิกายมารสวรรค์แข็งแกร่งหรือไม่?
มีผู้ก่อตั้งมาชี้นำศิษย์ให้บำเพ็ญเพียรร่วมกัน!
หลิงอ่าวและหยินซานซือเงียบไม่พูดไม่จา ดวงตางดงามของสตรีศักดิ์สิทธิ์กาสารหยกเหมือนเปล่งประกายวาบ นางรู้สึกสนใจ แต่ไม่มีใครรู้ว่านางคิดอะไรอยู่
หลี่ฉางเซิงมองกลุ่มอัจฉริยะที่ทึ่งงัน ในใจอดกระตุกมุมปากไว้ไม่ได้
เจ้าลูกสุนัขพวกนั้นมีความตั้งใจสูงส่งหรือ
ในใจเขาอดถอนหายใจไม่ได้ ผู้ก่อตั้งนี่ดุจดั่งเทพจริง ๆ เขาสามารถกระตุ้นการบำเพ็ญเพียรของศิษย์นิกายมารสวรรค์ทั้งหมดได้
"ทุกคนตามข้ามาเถอะ"
...
หลี่ฉางเซิงนำกลุ่มอัจฉริยะเดินต่อไป ในระหว่างทางนี้ อัจฉริยะหลายคนได้ยินเรื่องราวของผู้ก่อตั้งจากปากศิษย์นิกายมารสวรรค์ไม่น้อย
อัจฉริยะเหล่านี้ต่างก็ได้ยินเรื่องราวของผู้ก่อตั้งผู้นี้
นี่ช่างเป็นผู้ก่อตั้งในตำนานจริง ๆ!
แม้กระทั่งหลิงอ่าว หยินซานซือ และสตรีศักดิ์สิทธิ์กาสารหยก ทั้งสามก็อดสงสัยใคร่รู้ขึ้นมาไม่ได้
เหตุใดพวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าในนิกายมารสวรรค์มีผู้ก่อตั้งในตำนานเช่นนี้อยู่?
ทันใดนั้น กลุ่มอัจฉริยะเดินผ่านผาแสงจันทร์
เมื่อเห็นศิษย์มากมายกำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ที่นั่น บนยอดผา มีชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลานั่งขัดสมาธิอยู่
แสงตะวันส่องลงบนร่างเขา กลุ่มอัจฉริยะรู้สึกราวกับเขามีความศักดิ์สิทธิ์อย่างน่าประหลาดใจ!
"เขาเป็นใครกัน?"
"หรือว่าเป็นศิษย์อัจฉริยะของนิกายมารสวรรค์หรือ?"
อัจฉริยะในดินแดนเทียนหลิงรู้สึกแปลกใจไม่น้อย
"ไม่"
หลี่ฉางเซิงที่นำทางส่ายหัว เขามองไปที่ชายหนุ่มบนผาแสงจันทร์ด้วยแววตายำเกรง ยิ้มพลางพูด "เขาคือผู้ก่อตั้ง!"
"อะไรนะ!"
"เขาคือผู้ก่อตั้งในตำนานคนนั้นหรือ!?"
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ฉางเซิง กลุ่มอัจฉริยะก็สีหน้าเปลี่ยนไปทันที พวกเขาต่างเบิกตากว้าง!
ขณะนี้ ในใจของกลุ่มอัจฉริยะก้รู้สึกไม่อยากเชื่อสายตา!
ชายหนุ่มคนนี้คือผู้ก่อตั้งนิกายมารสวรรค์!!
"นี่... ฐานพลังยุทธ์ของเขาคงเพิ่งอยู่ขอบเขตวิญญาณประจักษ์กระมัง! แค่นี้ก็เป็นผู้ก่อตั้งได้แล้วหรือ?"
"ผู้ก่อตั้งในตำนานของนิกายมารสวรรค์คนนี้เหมือนตัวตลกเลย"
"แค่ขอบเขตวิญญาณประจักษ์จะมาเป็นผู้ก่อตั้งนิกายมารสวรรค์ได้อย่างไร?"
"..."
อัจฉริยะหลายคนพากันวิพากษ์วิจารณ์และรู้สึกตลกขบขันไม่น้อย
"ทุกท่านอย่าได้หยาบคายเช่นนั้น!"
จากนั้น เมื่อได้ยินคำซุบซิบของอัจฉริยะ หลี่ฉางเซิงก็เก็บรอยยิ้มบนใบหน้า สีหน้าของเขาจริงจังมากขึ้น และเอ่ยเสียงเรียบ
"เขาไม่เพียงแต่เป็นผู้ก่อตั้งของนิกายมารสวรรค์ ทั้งยังเป็นสามีของจักรพรรดินีด้วย! ฐานะและตำแหน่งของเขาไม่ใช่สิ่งที่พวกเจ้าจะเปรียบเทียบได้!"
"อะไรนะ!"
"ที่แท้ สามีของจักรพรรดินีก็คือเขาคนนี้หรือ!"
ครั้งนี้ อัจฉริยะหลายคนสูดหายใจเย็น คำพูดในปากบางคำก็ไม่กล้าพูดออกมาอีก
ผู้ก่อตั้งในตำนานของนิกายมารสวรรค์ ไม่ว่าจะเป็นฐานะหรือตำแหน่งล้วนอยู่เหนือพวกเขาไกลโข
แม้พวกเขาจะดูถูกเพียงใดก็ยังต้องเคารพจักรพรรดินี!