ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 18 ภาพลักษณ์ของข้า

ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 18 ภาพลักษณ์ของข้า

ศาลาคัมภีร์ชั้นที่ 5

เมื่อปราณวิญญาณฟ้าดินกลับเข้าสู่ร่าง แสงศักดิ์สิทธิ์รอบร่างกายของหนิงเทียนค่อย ๆ จางหายไป ชีพจรวิญญาณทัณฑ์สายฟ้า 199 เส้นเคลื่อนไหวในร่างของเขาพร้อมกับปราณวิญญาณอันมหาศาล

หนิงเทียนค่อย ๆ ลืมดวงตา ปล่อยลมหายใจอันหมองหม่นออกมา ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น

ชีพจรวิญญาณทัณฑ์สายฟ้า

ไม่คาดคิดว่ากายาเทพสวรรค์ของข้าจะเปิดเส้นชีพจรวิญญาณทัณฑ์สายฟ้าขึ้นมา

เขาลุกขึ้น ปัดฝุ่นที่ติดอยู่บนร่างกาย

หนิงเทียนยืดเส้นยืดสายด้วยใบหน้าที่พึงพอใจ เขาเตรียมออกจากศาลาคัมภีร์

แต่ในตอนนั้น เขากลับรู้สึกถึงสายตามากมายที่กำลังจับจ้องเขา

หนิงเทียนลองมองไปรอบ ๆ ก็พบว่าศาลาคัมภีร์ชั้นที่ 5 นั้นเละเทะเป็นอย่างมาก หลังคาหายไปอย่างไร้ร่องรอย และม้วนตำราวรยุทธ์กระจัดกระจายอยู่บนพื้น ราวกับมีการต่อสู้เกิดที่นี่

สายตาแปลกประหลาดจากศิษย์และผู้อาวุโสพุ่งตรงมาที่เขา

"ข้าว่านี่มัน......"

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

หนิงเทียนงงเป็นไก่ตาแตก เขามองรอบ ๆ และพบหลัวหวู่ชิงอยู่บนท้องฟ้ากำลังเปิดฐานพลังยุทธ์อย่างเต็มที่

"ภรรยา เจ้า... กำลังเล่นละครต่อสู้หรือ?"

หนิงเทียนถามด้วยความสงสัย

เนื่องจากเขาเพิ่งเปิดชีพจรวิญญาณ จึงไม่รู้เลยว่ามีอะไรเกิดขึ้นข้างนอก

เมื่อพบว่าศาลาคัมภีร์รกร้าง และหลัวหวู่ชิงเปิดฐานพลังยุทธ์อย่างเต็มที่ เขาจึงเริ่มสงสัยว่านี่อาจเป็นการฝึกซ้อมปกติของนิกายมารสวรรค์หรือไม่

ศิษย์ทั้งหลาย "......"

ผู้อาวุโสทั้งหลาย "......"

เมื่อฟังหนิงเทียนพูดจบ ทั่วทั้งนิกายมารสวรรค์ก็เงียบเสียงลง

นี่มันเรื่องที่ผู้ก่อตั้งของพวกเขาสร้างขึ้นมาเองไม่ใช่หรือ?

นี่พวกเขากำลังเล่นละครอยู่หรือ?

บนท้องฟ้า หลังจากได้ยินคำพูดของหนิงเทียน หลัวหวู่ชิงก็ไม่อาจทนได้ นางโบกมือแล้วปรากฏตัวข้างกายของหนิงเทียน

"ภรรยา......"

หนิงเทียนหันไปมองหลัวหวู่ชิง พูดไม่ทันจบก็เห็นนางเดินเข้ามา

นางก็ถกเสื้อเขาขึ้น

"เอ่อ...”

หนิงเทียนหน้าแดงโดยทันที เขารีบพูดขึ้น

"ภรรยา นี่มัน... ไม่ค่อยเหมาะสมนัก..."

"มีศิษย์และผู้อาวุโสดูอยู่นะ หากเจ้าอยากทำจริง ๆ ก็รอกลับไปห้องไม่ดีกว่าหรือ..."

ศิษย์และผู้อาวุโสทั้งหลายกระแอม พวกเขาต่างหันหน้าไปทางอื่นด้วยความเข้าใจ

"หุบปาก!"

เมื่อหลัวหวู่ชิงได้ยินคำพูดของหนิงเทียน จึงตะโกนขึ้นทันที

หนิงเทียนรีบหุบปาก เขาต้องให้เกียรติภรรยาบ้าง

เมื่อเขานิ่งเงียบ หลัวหวู่ชิงก็ใช้ปราณวิญญาณที่มือ และเริ่มเคลื่อนไหวบนหน้าอกของหนิงเทียน

"นั่น... ภรรยา นี่มันไม่เหมาะสมนะ..."

เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสเย็นชาบนร่างกาย หนิงเทียนก็รู้สึกทนไม่ไหว ร่างกายเต็มไปด้วยความเสียวซ่าน

หลัวหวู่ชิงกลับไม่สนใจคำพูดของเขา

ปราณวิญญาณยังคงเคลื่อนไหวบนหน้าอกของหนิงเทียนไม่หยุด

"อืม~"

ในขณะนั้น ปากของหนิงเทียนก็เปล่งเสียงอันแปลกประหลาด ใบหน้าของเขาแดงก่ำในทันที

ไม่ไหวแล้ว

ใครจะทนได้ หากมีมือนุ่มนิ่มของจักรพรรดินีแตะตัว

"เจ้านี่......"

หลังจากได้ยินเสียงนั้น หลัวหวู่ก็ชิงตกใจ ใบหน้าของนางก็เข้มขึ้นในทันที

คนผู้นี้กำลังมีความสุขอยู่หรือ?

"ดูเหมือนข้าจะอ่อนโยนกับเจ้าเกินไป"

หลัวหวู่ชิงกัดฟันแน่น ปราณวิญญาณในมือของนางกระพริบแรงขึ้น ทันใดนั้น บนหน้าอกของหนิงเทียนก็ปรากฏรอยสัญลักษณ์ของสายฟ้า

"จริงอย่างที่ว่า"

หลัวหวู่ชิงมองด้วยตาที่เปล่งประกาย ปราณวิญญาณในมือของนางหมุนเวียนไม่หยุด!

แม้ว่าจะทำให้หนิงเทียนเจ็บปวด นางก็ไม่สนใจเลย

ใครใข้ให้คนผู้นี้ไร้ยางอายเช่นนี้

"ภรรยา เบามือก่อน... ข้าเจ็บ...”

ในขณะนั้น หนิงเทียนรู้สึกเหมือนหน้าอกของเขากำลังไหม้ เขาพูดออกมาอย่างไม่สนความหมายแฝงใด ๆ

เมื่อเสียงของเขาเปล่งออกมา หลัวหวู่ชิงกลับยิ่งใช้แรงมากขึ้น

ต่อมา ศาลาคัมภีร์ชั้นที่ 5 ก็มีเสียงร้องทรมานดังขึ้น

"ภรรยาข้า ช้าลงก่อน...”

"ภรรยา...."

"เบามือก่อน!"

ศิษย์และผู้อาวุโสของนิกายมารสวรรค์ได้ยินเสียงนี้ พวกเขาก็ไม่กล้าจ้องมอง และหันหน้าหนีไปทางอื่นทันที

ในใจของพวกเขาก็ต่างรู้สึกประหลาดใจ

จักรพรรดินีกล้าแสดงออกถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

ทำจนผู้ก่อตั้งของพวกเขาไม่อาจทนไหว

ศิษย์ทุกคนต่างก็หวาดกลัว จักรพรรดินีน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!

ณ ชั้นที่ 5 หลัวหวู่ชิงกัดฟันแน่น คนผู้นี้ร้ายกาจเหลือเกิน!

เสียงนี้ทำให้คนอื่นคิดว่านางทำอย่างว่ากับหนิงเทียน

หลัวหวู่ชิงหยุดปราณวิญญาณแล้วจ้องหนิงเทียนอย่างรุนแรง "ภายในร่างของเจ้ามีอันตรายจากทัณฑ์สายฟ้าที่ยังหลงเหลืออยู่ ข้าช่วยเจ้าขจัดมันออกไปแล้ว"

"ตอนนี้เสร็จสิ้นแล้ว รีบใส่เสื้อผ้าและออกไป"

"อันตรายจากทัณฑ์สายฟ้าที่หลงเหลือหรือ?"

หนิงเทียนตกใจ ที่แท้หลัวหวู่ชิงทำเช่นนั้นก็เพื่อช่วยเขาขจัดอันตรายที่หลงเหลือในร่างกายของเขา!

"ภรรยา ข้าปลื้มยิ่งนัก วางใจได้ คืนนี้ข้าจะตอบแทนเจ้าอย่างดี...!"

ก่อนที่หนิงเทียนจะพูดจบ

หลัวหวู่ชิงก็ตบเขาออกด้วยปราณวิญญาณ ทันใดนั้นหนิงเทียนกลายเป็นดาวตก หายไปจากสายตาของศิษย์นิกายมารสวรรค์

"......"

เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ ทั้งนิกายมารสวรรค์ก็เบ้ปาก

ผู้ก่อตั้ง... ถูกจักรพรรดินีตบจนกระเด็นไป

"จักรพรรดินี ผู้ก่อตั้งจะไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่?" ผู้อาวุโสกู่เหยียนมองไปทางที่หนิงเทียนที่หายไปด้วยความกังวล

"ไม่ต้องกังวล"

หลัวหวู่ชิงส่ายหัว นางใช้แรงไม่ถึงหนึ่งส่วน หนิงเทียนไม่มีทางตายอย่างแน่นอน

จากนั้น นางก็หันไปมองทั้งนิกายมารสวรรค์ และพูดเสียงเรียบ "ห้ามทุกคนแพร่งพรายเหตุการณ์ในวันนี้ ผู้ใดฝ่าฝืน ก็สังหารไม่เว้น! ทราบหรือไม่?"

เสียงนี้ดังก้องกังวาน เมื่อรู้สึกถึงเจตนาฆ่าที่แรงกล้าในเสียงนั้นนั้น หลายคนก็หน้าเปลี่ยนสี

"ทราบแล้วขอรับ!"

ศิษย์และผู้อาวุโสทั้งหลายตัวสั่นเทา กลืนน้ำลายอย่างหนักหน่วงแล้วพยักหน้าอย่างแรง

ที่ภูเขาหลังนิกายมารสวรรค์

บนท้องฟ้ามีดาวตกพุ่งผ่านไปและตกลงไปในสระเซียนอย่างแม่นยำ

ร่างที่อิดโรยขึ้นมาจากสระเซียน

"หลัวหวู่ชิง เจ้ากล้าตบข้าให้กระเด็น! รอก่อนเถอะ ข้าจะไม่ยกโทษให้เจ้าแน่!"

"เมื่อข้าแข็งแกร่งขึ้น ข้าจะจับเจ้าและตีบั้นท้ายนั้นเสีย!"

หนิงเทียนด่าทอด้วยความโกรธเคือง ขณะที่เขาขึ้นมาจากน้ำ

การถูกตบจนกระเด็นต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ ทำให้เขารู้สึกเสียศักดิ์ศรี!

ในขณะนั้น เสียงร้องดังขึ้น

"มีคนอยู่ด้วยหรือ!"

หนิงเทียนอยู่ตรงหน้าสระเซียนนี้ที่ซึ่งมีศิษย์หญิงสวมผ้าน้อยชิ้นกำลังลงอาบน้ำอยู่!

เขาตกลงมาจากท้องฟ้าลงและตงลงตรงหน้าพวกนางพอดี!

มันเป็นเรื่องบังเอิญมาก!

เมื่อเห็นศิษย์หญิงหลายคนหน้าแดงก่ำ หนิงเทียนรีบอธิบายแก้ต่างให้ตนเอง

"ไม่ใช่แบบที่พวกเจ้าคิด......"

"ฟังข้าอธิบายก่อน ผู้ก่อตั้งของพวกเจ้าไม่ใช่คนเช่นนั้น!"

จบสิ้นแล้ว!

ภาพลักษณ์ผู้ก่อตั้งที่สดใสและซื่อตรงของเขาพังทลายลงแล้ว!