ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 14 นิมิตแห่งฟ้าดินดูดซับปราณวิญญาณทั้งนิกาย
ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 14 นิมิตแห่งฟ้าดินดูดซับปราณวิญญาณทั้งนิกาย
ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 14 นิมิตแห่งฟ้าดินดูดซับปราณวิญญาณทั้งนิกาย
เหนือนิกายมารสวรรค์ หมู่เมฆมืดครึ้มลง และในหมู่เมฆนั้นก็มีสายฟ้าปรากฏ
ศิษย์นับไม่ถ้วนต่างเงยหน้าขึ้นมองด้วยสีหน้าตกตะลึง
ไม่ไกลจากที่นั่น มีแสงทองพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
"นี่... นี่มันเรื่องอะไร?"
"ผู้อาวุโสคนใดกำลังบำเพ็ญเพียรหรือ? หรือว่าจักรพรรดินีกำลังบำเพ็ญเพียร?"
"นี่... นี่ใช่ทัณฑ์สายฟ้าหรือไม่?"
ศิษย์นับไม่ถ้วนเงยหน้ามองขึ้นไปที่แสงทองที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ทิศทางนั้นดูเหมือนจะเป็นศาลาคัมภีร์
เวลานั้น ฟ้าดินเริ่มสะเทือน
เสียงสายฟ้าฟาดดังขึ้นบนท้องฟ้า ดังก้องกังวานทั่วทั้งนิกายมารสวรรค์
ในชั่วขณะนั้น ศิษย์นับไม่ถ้วนออกจากการบำเพ็ญเพียร ศิษย์ภายใน และภายนอกรวมถึงผู้อาวุโสต่างก็วิ่งออกมา
"นี่เป็นทัณฑ์สายฟ้าหรือ?"
"ผู้อาวุโสสูงสุดคนใดกำลังก้าวข้ามภัยพิบัติหรือ? ทัณฑ์สายฟ้านั้นแข้งแกร่งไม่เบาเลย!"
หมู่ผู้อาวุโสขอบเขตราชันปฐพีต่างสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวในขณะมองหมู่เมฆสายฟ้าบนท้องฟ้า ใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
"เราควรจะแจ้งจักรพรรดินีหรือไม่?"
หมู่ผู้อาวุโสตัวสั่นเทาท่ามกลางทัณฑ์สายฟ้านั้น
ศาลาคัมภีร์!
แสงทองนั้นพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ความร้อนแรงนั้นทำให้ผู้อาวุโสกู่เหยียน และผู้อาวุโสกู่ฮั่นหันมาสนใจ
"นี่มันเรื่องอะไรกัน!"
"แสงทองและทัณฑ์สายฟ้า!"
ทั้งสองหรี่ตามองแสงทองและทัณฑ์สายฟ้านั้น ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกหนักแน่น
แม้ว่าจะเป็นผู้อาวุโสขอบเขตจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ แต่หากอยู่แสงทองและทัณฑ์สายฟ้านั้น แม้แต่พวกเขาเองก็ยังลำบาก!
เมื่อรู้สึกถึงความน่าหวาดกลัวของทัณฑ์สายฟ้านั้น ผู้อาวุโสกู่เหยียนก็ตาเป็นประกายด้วยความตกใจ "ผู้ก่อตั้ง ท่านกำลังทำอะไรอยู่!"
เขาจำได้ว่าหนิงเทียนยังอยู่ที่ชั้นที่ 5
ทัณฑ์สายฟ้านี้ต้องเกิดจากหนิงเทียนอย่างไม่ต้องสงสัย!
"เจ้าหมายความว่า... แสงทองและทัณฑ์สายฟ้าที่ทำให้เราหวาดกลัวนี้เป็นฝีมือของผู้ก่อตั้งหรือ?"
ผู้อาวุโสกู่ฮั่นสูดลมหายใจเข้าลึก
"ใช่แล้ว..."
ผู้อาวุโสกู่ฮั่นกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก พลางมองขึ้นไปที่สายฟ้าและแสงทองบนท้องฟ้า เขารู้สึกว่าร่างกายเขาอ่อนแรงลงทันที
"ผู้ก่อตั้ง!"
"ท่านกำลังทำอะไรอยู่!"
ภายในศาลาคัมภีร์ ศิษย์นับไม่ถ้วนถูกดึงดูดโดยเสียงดังนั้น และต่างก็หยุดบำเพ็ญเพียร
เมื่อพวกเขาเห็นแสงทองที่พุ่งขึ้นจากชั้นที่ 5 สู่ท้องฟ้า
หน้าตาของพวกเขานั้นมีแต่ความตื่นตาตื่นใจ
"นี่มันเรื่องอะไรกัน?"
"แสงทองนี้แข็งแกร่งยิ่งนัก! พวกเจ้าดูบนท้องฟ้าสิ!"
ศิษย์คนหนึ่งสีหน้าเปลี่ยนไป ดวงตาตกตะลึงมองขึ้นบนท้องฟ้า และร้องเรียกออกมา
ทันใดนั้น สายตาที่จ้องมองขึ้นไปบนท้องฟ้าก็ต้องตะลึง!
หมู่เมฆที่มืดมนและแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นมีมังกรสายฟ้าปรากฏ!
"นี่.... มันเรื่องอะไรกัน!?"
หมู่ศิษย์ตกตะลึงในขณะที่ปรากฏความสงสัยในใจ
"เจ้าพวกสารเลว รีบไปทางนั้นเสียที!"
ผู้อาวุโสกู่เหยียนเห็นหมู่ศิษย์ยังคงยืนอยู่ที่นั่นก็ร้องตะโกนออกมา!
เจ้าพวกสารเลวพวกนั้นยังยืนอยู่ที่นั่นเพื่อเหตุใด?
รอความตายหรือ?
หลังจากได้ยินผู้อาวุโสกู่เหยียน หมู่ศิษย์ต่างก็ตกใจ และรีบตอบสนองอย่างรวดเร็ว พวกเขาต่างก็รีบวิ่งออกจากศาลาคัมภีร์
"หากทำให้ผู้ก่อตั้งไม่สามารถบำเพ็ญเพียรต่อได้ พวกเจ้าต้องเผชิญกับผลที่ตามมาอย่างแน่นอน!"
ผู้อาวุโสกู่เหยียนจ้องมองหมู่ศิษย์ด้วยสายตาอาฆาตและพูดออกมาอย่างรุนแรง
"อะไรนะ! เป็นผู้ก่อตั้งหรือ!?"
"นิมิตแห่งฟ้าดินและแสงศักดิ์สิทธิ์เกิดขึ้นจากผู้ก่อตั้งหรือ?"
ในชั่วขณะหนึ่ง หมู่ศิษย์ที่วิ่งออกจากศาลาคัมภีร์ต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไป ใจของพวกเขาเหมือนกับถูกคลื่นลูกใหญ่พัดพา
หนิงเทียนเป็นผู้ก่อตั้ง แต่นั่นเป็นเพียงตำแหน่งในนามเท่านั้น!
ไม่ว่าจะเป็นอายุหรือฐานพลังยุทธ์ อีกฝ่ายก็ไม่ต่างจากพวกเขามากนัก!
แต่เขากลับสามารถเรียกนิมิตแห่งฟ้าดินออกมาได้?
"ข้าขอโทษ ข้าจะไม่คิดอะไรเช่นนั้นอีก"
"ผู้ก่อตั้งช่างดุจดั่งเทพนิรันดร!"
ณ ขณะนี้ หมู่ศิษย์สามารถเข้าใจได้ถึงความรู้สึกของผู้ที่ถูกผู้ก่อตั้งทำลายหัวใจเต๋าด้วยคำพูดเพียงคำเดียวได้แล้ว
เมื่อเทียบกับผู้ก่อตั้งแล้ว ก็เหมือนกับการเปรียบเทียบคนกับมด!
พวกเขามีฐานพลังยุทธ์เช่นเดียวกัน
ผู้ก่อตั้งกลับสามารถเรียกนิมิตแห่งฟ้าดินออกมาได้ ในขณะที่พวกเขาไม่สามารถเรียกอะไรออกมาได้เลย แม้แต่ลมพัดก็ไม่สามารถเรียกออกมาได้
พวกเขาถูกบดบังจนแทบไม่มีความมั่นใจในการบำเพ็ญเพียรอีกต่อไป ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบรรดาผู้ที่เรียกตนเองว่าเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์
ณ ชั้นที่ 5
หนิงเทียนถูกห่อหุ้มด้วยแสงทอง
แสงศักดิ์สิทธิ์นั้นกำลังไหลเวียนในร่างกายของเขา ณ ขณะนั้น เขากำลังบำเพ็ญเพียรด้วยสมาธิสูงสุด
ปราณวิญญาณหนาแน่นนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา!
"แข็งแกร่งยิ่งนัก!"
"ไม่คาดคิดว่าปราณวิญญาณของผู้ก่อตั้งจะยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้!"
ผู้อาวุโสกู่ฮั่นและผู้อาวุโสกู่เหยียนต่างจับตามองชั้นที่ 5
หากปราณวิญญาณของพวกเขาเป็นลำธารเล็ก ๆ ปราณวิญญาณของหนิงเทียนนั้นก็เป็นมหาสมุทร!
"ไม่คาดคิดว่าผู้ก่อตั้งจะมีห้วงสมุทรวิญญาณ นี่ทำให้ข้าอิจฉาเสียจริง ๆ!"
ผู้อาวุโสกู่เหยียนพูดด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย พลางอิจฉาไม่เลิก
ยิ่งปราณวิญญาณมหาศาลก็ยิ่งดีต่อการบำเพ็ญเพียร!
"ห้วงสมุทรวิญญาณ......"
เมื่อได้ยินผู้อาวุโสกู่เหยียนพูด หมู่ศิษย์ต่างมีสีหน้าแปลกประหลาด แต่รู้สึกเหมือนไม่มีความประหลาดใจมากนัก
ดูเหมือนว่าทุกสิ่งที่ไม่ปกติ เมื่อเกิดขึ้นกับผู้ก่อตั้งกลับกลายเป็นเรื่องปกติ
ในความตะลึงนั้น พวกเขาดูเหมือนจะชินชาไปแล้ว...
"ดูนั่น!"
"ห้วงสมุทรวิญญาณของผู้ก่อตั้งพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!"
ณ เวลานั้น มีเสียงร้องดังขึ้น ผู้อาวุโสกู่ฮั่น ผู้อาวุโสกู่เหยียน และคนอื่น ๆ ต่างหันหน้าไปมองบนท้องฟ้า!
พวกเขาเห็นได้ว่าห้วงสมุทรวิญญาณนั้นกำลังพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!
ห้วงสมุทรวิญญาณที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ากลับกลายเป็นแรงดึงดูดที่แข็งแกร่ง!
จากนั้น หมู่ศิษย์และผู้อาวุโสนิกายมารสวรรค์ต่างก็รู้สึกได้ว่าปราณวิญญาณทั้งหมดของนิกายมารสวรรค์กำลังถูกดูดซับอย่างไม่หยุดยั้งโดยไปยังห้วงสมุทรวิญญาณนั้น!
"ผู้ก่อตั้งต้องการทำอะไร?"
ปราณวิญญาณทั้งหมดของนิกายมารสวรรค์นั้นมีมากมาย!
หรือว่าเขาต้องการใช้ปราณวิญญาณมากมายนี้ในการบำเพ็ญเพียร?
นี่...
นี่เขาไม่กลัวตายหรือ?
"กล้าหาญยิ่งนัก!"
"เป็นใคร! กล้าฉกฉวยปราณวิญญาณของนิกายมารสวรรค์!?"
ณ เวลานั้น มีเสียงที่ดังเหมือนสายฟ้า ดังก้องไปทั่วทั้งนิกายมารสวรรค์
ในภูเขาลึกของนิกายมารสวรรค์ มีปราณมารพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ผมของเขามีสีขาวและปลิวไสว ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
เมื่อเห็นเงามืดนี้ ศิษย์และผู้อาวุโสไม่น้อยต่างหดม่านตา!
"ผู้อาวุโสสูงสุด!"
"ผู้อาวุโสสูงสุดไม่ได้กำลังปิดด่านอยู่หรือ! เหตุใดถึงอยู่ที่นี่ได้?"
เงามืดบนท้องฟ้านั้นคือผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายมารสวรรค์!
เห็นเช่นนั้น ผู้อาวุโสไม่น้อยก็รีบวิ่งมา ผู้อาวุโสกู่ฮั่นและผู้อาวุโสกู่เหยียนก็อยู่ในนั้น
"คารวะผู้อาวุโสสูงสุด!"
หมู่คนที่วิ่งเข้าหาผู้อาวุโสสูงสุด พูดด้วยความเคารพ
"ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านไม่ได้ปิดด่านเพื่อทะลวงคอขวดอยู่หรือ? เหตุใดท่านถึงออกมาในเวลานี้ หรือว่าท่านทะลวงคอขวดสำเร็จแล้ว?" ผู้อาวุโสกู่ฮั่นถามอย่างระมัดระวัง