ระบบตกตะลึงไร้เทียมทาน ตอนที่ 9 เรียกข้าว่าพี่ชายจะดีกว่าหรือไม่

ดินแดนเทียนหลิง นิกายมารสวรรค์

หนิงเทียนเมินความไม่พอใจของศิษย์รอบข้าง

"ดูเหมือนว่าข้าต้องใช้การดูดซับปราณวิญญาณ 10 เท่าอย่างเต็มที่แล้ว!"

ไม่นานนัก หนิงเทียนจึงไม่ได้ยั้งมืออีกต่อไป

ด้วยเหตุบางอย่าง ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ความเร็วในการฝึกฝนของเขาลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ในช่วงเวลาไม่กี่วันมานี้ เขาก็ทะลวงระดับได้เพียง 1 ระดับเท่านั้น ตอนนี้เขาอยู่ขอบเขตปรมาจารย์นักรบทมิฬระดับ 7

ตามที่ระบบบอก ปราณวิญญาณที่เขาฝึกฝนในช่วงไม่กี่วันนี้ถูกใช้ไปกับเสริมสร้างระดับที่เขาทะลวงผ่านอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้ แม้ว่าพลังของเขาจะไม่แข็งแกร่ง แต่ก็มีพื้นฐานที่แข็งแกร่ง

[ดูดซับปราณวิญญาณ 10 เท่าเปิดใช้งาน!]

เสียงของระบบดังขึ้นสั้น ๆ

ต่อจากนั้น หนิงเทียนก็รู้สึกถึงพลังการดูดซับอันแรงกล้าที่ปะทุขึ้นในร่างกายของเขา ปราณวิญญาณรอบข้างถูกดูดซับเข้าสู่ร่างกายอย่างรวดเร็ว!

"ฮ่าฮ่า! นี่แหละที่ข้าต้องการ!"

หนิงเทียนยิ้มอย่างพอใจ จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิและเข้าฝึกฝนต่อ

ปราณวิญญาณหนาแน่นหมุนวนรอบตัวเขา

ตู้ม!

ต่อจากนั้น ทั้งราชวังปฐพีก็สั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างรุนแรง!

ศิษย์จำนวนมากตกตะลึง

เสียงนั้นมาจากที่ใดกัน?

แผ่นดินไหวหรือไม่?

เกิดอะไรขึ้น?

ต่อจากนั้น พลังดูดซับอันยิ่งใหญ่ก็ปะทุออกมาจากกลางราชวังปฐพี

ในพริบตาเดียว ปราณวิญญาณในราชวังปฐพีก็หายไปทั้งหมด

มันหลั่งไหลไปยังใจกลาง!

"ใครกันที่กำลังแย่งปราณวิญญาณของข้า?"

ศิษย์ภายในที่กำลังฝึกฝนลืมตาขึ้นมาอย่างกระทันหัน ในตาเต็มไปด้วยความโกรธ

ขณะที่พลังดูดซับปะทุขึ้น พวกเขาก็รู้สึกได้ชัดเจนว่าปราณวิญญาณที่กำลังจะเข้าสู่ร่างกายกลับถูกดูดออกไป

เมื่อเนื้อที่ใกล้จะเข้าปากกลับถูกชิงไป ศิษย์เหล่านี้จะไม่โกรธได้อย่างไร?

"ใครกัน?"

"ใครเป็นทำเรื่องนี้!?!"

กลุ่มศิษย์ภายในโกรธจัดจนลุกขึ้นยืน เขามองไปที่กลุ่มศิษย์ภายนอก

ศิษย์ภายนอกต่างส่ายหัวบ่งบอกว่าไม่ใช่ตัวเอง แล้วชี้ไปที่หนิงเทียน

"เป็นเขาหรือ..."

"ใครกันที่กล้าแย่งปราณวิญญาณของพวกเรา!"

กลุ่มศิษย์ภายในยิ้มเย็นชาและหันไปมองอีกฝ่าย

ในพริบตา กลุ่มศิษย์ภายในต่างก็เบิกตากว้าง

เป็นเขา!

เมื่อเห็นหนิงเทียน กลุ่มคนนั้นก็ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะโกรธอีกต่อไป!

ในขณะนั้น การดูดซับปราณวิญญาณ 10 เท่าก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง!

ปราณวิญญาณจำนวนมากรวมตัวกันเป็นเส้นทางปราณวิญญาณที่มีรูปร่างเหมือนมังกร หมุนวนบนราชวังปฐพี

ปราณวิญญาณที่เหมือนชีพจรมังกรไหลเข้าสู่ร่างกายของหนิงเทียนอย่างไม่หยุดหย่อน

"เป็นการดูดซับปราณวิญญาณที่น่าสะพรึงกลัวอะไรเช่นนี้!"

"การดูดซับปราณวิญญาณมากมายเช่นนี้ ร่างกายของเขาจะรับไหวหรือไม่?"

ศิษย์หลายคนจ้องมองเหตุการณ์นี้

เมื่อเห็นปราณวิญญาณที่กลายเป็นมังกร ทุกคนต่างก็เบิกตากว้าง

ในขณะนี้ ปราณวิญญาณรอบตัวหนิงเทียนรวมตัวกัน สว่างไสว เหมือนมังกรดูดปราณวิญญาณเข้าไปไม่หยุด

เมื่อศิษย์รอบข้างเห็นเหตุการณ์นี้แล้วต่างก็ตะลึง

เวลาผ่านไปนาน ปราณวิญญาณในราชวังปฐพีก็ถูกดูดซับจนหมด

มันไม่เหลืออะไรอีกต่อไปเลย

ศิษย์หลายคนเบิกตากว้าง พร้อมใบหน้างงงวย

ปราณวิญญาณในราชวังปฐพีจะถูกเติมเต็มตอนเที่ยงคืนของทุกวัน เช่นนั้น ราชวังปฐพีจึงต้องรออีกวันจึงจะเติมเต็มปราณวิญญาณอีกครั้ง

หนิงเทียนลืมตาขึ้นและถอนหายใจยาว

"น่าเสียดาย"

"ปราณวิญญาณเพียงเล็กน้อยนี้ยังไม่พอสำหรับข้า"

เขาส่ายหัว

ใช่แล้ว

การดูดซับปราณวิญญาณทั้งราชวังปฐพี ก็ไม่ได้ให้ฐานพลังยุทธ์ของเขาเพิ่มขึ้นเลย

แต่ในร่างกายของหนิงเทียน มีปราณวิญญาณสำรองมากมาย

เมื่อฟังเขาพูดเช่นนั้น ศิษย์รอบข้างก็ยืนนิ่งและตกตะลึง

นั่นคือปราณวิญญาณทั้งราชวังปฐพี!

ปราณวิญญาณมหาศาลเช่นนั้นยังไม่พอสำหรับเขาอีกหรือ?

หนิงเทียนลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย พร้อมออกจากที่นั้น

ในขณะนั้น เสียงในหัวของเขาก็ดังขึ้น

[ท่านทำให้กลุ่มศิษย์ตกตะลึง ได้รับรางวัล วิชาย่างก้าวมังกรล่อง!]

[กำลังฝึกฝนวิชาย่างก้าวมังกรล่องด้วยความเร็ว 10 เท่า!]

[ฝึกฝนวิชาย่างก้าวมังกรล่องสำเร็จ!]

หืม?

หนิงเทียนตกใจ

เมื่อมองไปรอบ ๆ เขาก็เห็นสีหน้าตกตะลึงของศิษย์

เขารู้สึกพูดไม่ออก

ข้าแค่ฝึกฝนเล็กน้อยก็ทำให้พวกเขาตกตะลึงแล้วหรือ?

หลังจากเงียบไปนาน หนิงเทียนก็ลุกขึ้น เตรียมออกจากที่นั้น

เขานึกถึงบางอย่างกระทันหัน

ตามกฎของนิกาย ศาลาคัมภีร์มักจะเปิดตามเวลาที่กำหนด เขาจึงตั้งใจถามศิษย์น้องหญิงข้าง ๆ

ศิษย์น้องหญิงคนนั้นตกตะลึง

นางมองหนิงเทียนอย่างไม่คาดคิด ดวงตาเต็มไปด้วยดอกไม้บาน "ผู้ก่อตั้ง...วันนี้ศาลาคัมภีร์เปิดแล้ว"

ศิษย์น้องหญิงแก้มแดงพร้อมพูดเสียงเบา

"เปิดแล้วหรือ?"

หนิงเทียนพยักหน้า แต่เขาก็หันไปมองศิษย์น้องหญิงอย่างกระทันหัน "เจ้าเรียกข้าว่าอย่างไรนะ?"

"ผู้ก่อตั้งเจ้าค่ะ"

ศิษย์น้องหญิงมองด้วยความไร้เดียงสา

"ผู้ก่อตั้งหรือ?"

"ใช่เจ้าค่ะ"

ศิษย์น้องหญิงพยักหน้า "ตามกฎของนิกายมารสวรรค์ จะเรียกผู้ที่แต่งงานกับจักรพรรดินีว่า 'ผู้ก่อตั้ง'"

"ไม่ได้ ไม่ได้ ผู้ก่อตั้งมันฟังดูแก่เกินไป"

หนิงเทียนส่ายหัว ข้าอายุเพียงแค่ 20 ปี ยังหนุ่มยังแน่นข้าจะเป็นผู้ก่อตั้งได้อย่างไร!

"เช่นนั้นผู้ก่อตั้งอยากให้ข้าเรียกท่านว่าอย่างไรดีเจ้าคะ?"

ศิษย์น้องหญิงดวงตาเป็นประกายพลางจ้องมองหนิงเทียน

"เรียกข้าว่า 'พี่ชาย' จะดีกว่าหรือไม่"

"พี่ชาย?"

ศิษย์น้องหญิงตกตะลึง นางมองหนิงเทียนอย่างจริงจัง "ผู้ก่อตั้ง ท่านแน่ใจหรือไม่ว่าไม่ได้พยายามเกี้ยวข้า?"

"เกี้ยว?"

หน้าของหนิงเทียนมืดมนลงและรีบส่ายหัว

นางบ้าหรืออย่างไร!

หากหลัวหวู่ชิงรู้เรื่องนี้ ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก!

"พวกเจ้ากลับไปฝึกฝนต่อเถอะ ข้าจะออกไปแล้ว"

เมื่อพูดจบ หนิงเทียนก็ไม่พูดอะไรต่อ เขาใช้วิชาย่างก้าวมังกรล่องออกจากราชวังปฐพีทันที

ทิ้งเอาศิษย์หลายคนที่น่าสงสารมองหนิงเทียนที่จากไปด้วยความงุนงง ในใจของพวกเขากล่าวโทษอีกฝ่าย

ปราณวิญญาณในราชวังปฐพีถูกเขาดูดซับจนหมดแล้ว พวกเขาจะฝึกฝนอะไรได้อีก!