บทที่ 42 - ลูกค้ารายใหญ่

บทที่ 42 - ลูกค้ารายใหญ่

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

หมู่บ้านหลินอ้าวอยู่ไม่ไกลจากห้างต้าหลุ่นฟานัก ขับรถไปตลอดทางใช้เวลาแค่สิบห้านาทีก็ถึง

วันนี้เป็นวันเสาร์ ประกอบกับเมืองฉีในตอนนี้มีห้างสรรพสินค้าที่พอจะนับชื่อได้อยู่น้อยมาก ทำให้ลานจอดรถของห้างต้าหลุ่นฟาเต็มไปด้วยรถยนต์ ขณะที่รถคันหน้าค่อยๆ ขยับเดินหน้า เซี่ยเจ๋อไคก็อาศัยทักษะอันช่ำชองบวกกับความโชคดีแย่งที่จอดรถมาได้หนึ่งที่

สองสามีภรรยาอุ้มยาโถวกับถงถงสองพี่น้องลงมาจากรถคนละคน พอลงมาปุ๊บเด็กๆ ก็กลับมาร่าเริงเต็มร้อยในพริบตา

ทำท่าจะวิ่งเตลิด แต่ก็ถูกเซี่ยเจ๋อไคที่ตาไวและมือไวกว่าคว้าตัวเอาไว้ได้คนละมือ

"ยาโถว ถงถง ถ้าวิ่งซี้ซั้วอีกพ่อจะตีนะ" เซี่ยเจ๋อไคทำหน้าดุขู่พวกเธอ

ยาโถวสงบเสงี่ยมลงไปครู่หนึ่ง แต่ถงถงกลับไม่กลัวเลยสักนิด เธอเงยหน้าเล็กๆ ขึ้นมา "คุณพ่อลองดูสิ หนูจะโทรหาคุณย่า ให้คุณย่ามาตีคุณพ่อเลย"

เซี่ยเจ๋อไค "..."

เขาอยากจะด่าคน นี่มันไปจำมุกพวกนี้มาจากใครกัน โมโหพ่อตายแล้ว

หลัวซีอวิ๋นหน้าทะมึนขึ้นมาเหมือนกัน "ถงถง ถ้าไม่เชื่อฟังอีก ตอนนี้แม่จะตีหนูเดี๋ยวนี้แหละ"

คำพูดของหลัวซีอวิ๋นเห็นผลชัดเจนกว่าของเซี่ยเจ๋อไค ต่อให้ถงถงจะซุกซนแค่ไหนก็ไม่กล้าเถียงเธอ ยอมจับมือแม่กับพี่สาวเดินเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตแต่โดยดี

อีกด้านหนึ่งเซี่ยเจ๋อไคก็จูงมือลูกคนโต ยาโถวกับถงถงก็จับมือกันไว้ ครอบครัวสี่คนเรียงแถวต่อกันเป็นเส้นเดียว

ชั้นหนึ่งขายเสื้อผ้า รองเท้า และเครื่องประดับเงินทอง ทางทิศตะวันตกสุดเป็นส่วนหนึ่งของซูเปอร์มาร์เก็ต พวกเขาขึ้นลิฟต์ตรงไปที่ชั้นสองเลย

หลัวซีอวิ๋นเดินนำอยู่ข้างหน้า เธอบอกว่า "พี่หลิวฟางอยู่ตรงโซนของใช้เด็กอ่อนนั่นไง พวกเราเดินตรงไปหาเขาได้เลย"

บังเอิญจริงๆ หลิวฟางกำลังทำงานอยู่ พอเธอเห็นหลัวซีอวิ๋นก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับ "แหม นี่น้องซีอวิ๋นนี่นา ทำไมตอนนี้เธอดูเปลี่ยนไปจังเลยล่ะ"

"ฮะฮะ พี่หลิว ฉันมาหาพี่เพื่อเอาแบบนมผงอีกแล้วค่ะ" หลัวซีอวิ๋นพูด

เซี่ยเจ๋อไคเคยเจอหลิวฟางสองครั้ง ตอนนั้นเขามาเอานมผงแทนภรรยา แต่ไม่ได้สนิทอะไร เป็นแค่การติดต่อรับของแล้วก็ไป

ไม่เหมือนภรรยาของเขากับหลิวฟาง ผู้หญิงสองคนซื้อนมผงกันไปมาจนเกิดความสนิทสนมกัน

หลังจากหลัวซีอวิ๋นเล่าเรื่องราวให้ฟัง หลิวฟางก็ตกใจมาก นึกไม่ถึงเลยว่าหลัวซีอวิ๋นที่ไม่ได้เจอกันพักหนึ่งจะออกไปทำงานแล้ว แถมยังเป็นระดับผู้บริหารของบริษัทต่างชาติอีก เรื่องนี้ฟังดูเหลือเชื่อไปหน่อย

ก่อนหน้านี้เธอเคยได้ยินหลัวซีอวิ๋นบอกว่ารายได้ของเซี่ยเจ๋อไคค่อนข้างดี แต่นึกไม่ถึงเลยว่าผู้ชายคนนี้จะยอมลาออกจากงาน มารับหน้าที่ดูแลลูกอยู่ที่บ้านแทน

ตอนนี้เด็กๆ เข้าโรงเรียนแล้ว น้องชายคนนี้ออกมาทำธุรกิจ ก็ต้องสนับสนุนสิ

เธอพูดว่า "น้องเซี่ย ฉันนับถือนายจริงๆ ใจเด็ดมาก เรื่องนี้ฉันต้องช่วย เอาอย่างนี้ไหมล่ะ ฉันสามารถติดต่อซัพพลายเออร์นมผงของแอ๊บบอต ไวเอท เอนฟาโกร ดูเม็กซ์ ไซเอนซ์ แล้วก็ย่าซื่อลี่ได้ อ้อ ยังมีเนสท์เล่อีกแบรนด์นะ แต่เจ้านี้จะแพงกว่าหน่อย"

"พี่หลิวช่วยบอกราคาของสองสามแบรนด์นี้ให้ผมหน่อยสิครับ ถ้าผมรับของทีละเยอะๆ จะลดให้ได้อีกเท่าไหร่" เซี่ยเจ๋อไคเปิดประเด็นคุยตรงๆ

พวกนี้ล้วนเป็นแบรนด์ที่ขายดีมากในตอนนี้ เรื่องชื่อเสียงนั้นไม่ต้องพูดถึงเลย

หลัวซีอวิ๋นเห็นว่าพวกเขาจะคุยธุระกัน จึงบอกกับสามีและหลิวฟางว่า "เจ๋อไค พี่หลิว พวกคุณคุยกันไปนะ ฉันจะพาเด็กสองคนนี้ไปเดินเล่นแถวนี้ จะได้ซื้อของกลับไปด้วยเลย"

"ได้สิ คุณไปเถอะ คุยเสร็จแล้วผมจะโทรหานะ" เซี่ยเจ๋อไคพยักหน้าตอบ

หลิวฟางพูดว่า "น้องเซี่ย ฉันก็ไม่พูดอ้อมค้อมกับนายล่ะนะ อย่างพวกแอ๊บบอต ไวเอท เอนฟาโกร แล้วก็ย่าซื่อลี่ พวกนี้เป็นแบรนด์ดัง ราคาก็ค่อนข้างตายตัว แต่ถ้านายรับเยอะจริงๆ ฉันลองไปถามพวกเขาให้ได้นะ น่าจะให้ราคาส่วนลดที่มากที่สุดกับนายได้ ส่วนเรื่องของแถม..."

"พี่หลิว ของแถมช่างมันเถอะครับ ผมไม่ได้ใช้ แต่ว่าสัปดาห์หน้าร้านเล็กๆ ของผมจะเปิดแล้ว ถ้าพวกเขามีของขวัญชิ้นเล็กๆ เยอะ ก็สนับสนุนของขวัญชิ้นเล็กๆ ให้ผมสักหน่อยก็แล้วกัน" เซี่ยเจ๋อไคกล่าว

หลิวฟางหัวเราะร่วน "น้องเซี่ยนี่ช่างเจรจาจริงๆ"

จากนั้นเธอก็บอกราคานมผงสูตรสามของแต่ละแบรนด์ให้ฟังทั้งหมด

อย่างของแอ๊บบอต ไวเอท และย่าซื่อลี่ ราคาจะไล่เลี่ยกัน สูตรสามขนาด 900 กรัม โดยพื้นฐานแล้วราคาจะตกอยู่กระป๋องละราวๆ 130 บาท

ของไซเอนซ์จะแพงกว่าหน่อย ราคาอยู่ที่ 150 บาทบวกลบ

"พี่หลิว ผมไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้ คุณช่วยดูให้หน่อยสิครับว่าแบรนด์ไหนเหมาะ แล้วก็สามารถให้ราคาได้ต่ำที่สุด" เซี่ยเจ๋อไคถามเธอ

หลิวฟางมีสีหน้าจริงจังขึ้นมาขณะถามเขา "น้องเซี่ย นายลองบอกฉันหน่อย วันหนึ่งนายใช้ปริมาณเท่าไหร่ ฉันต้องแจ้งตัวเลขคร่าวๆ ให้ทางซัพพลายเออร์รู้ พวกเขาถึงจะเสนอราคาได้"

"พี่หลิว ร้านผมเพิ่งจะเปิดสัปดาห์หน้า ผมก็บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าแน่ๆ คือเท่าไหร่ แต่ช่วงเริ่มต้น วันหนึ่งก็น่าจะสักสามถึงห้ากระป๋อง ถ้าหลังจากนี้ยอดขายเพิ่มขึ้น ผมก็บอกไม่ถูกจริงๆ"

"เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ" คราวนี้หลิวฟางตกใจจริงๆ วันละสามถึงห้ากระป๋อง ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย

เธอมองเซี่ยเจ๋อไคอย่างจริงจัง คิดจะหาความผิดปกติจากสีหน้าของเขา

แต่เธอก็ล้มเหลว เซี่ยเจ๋อไคตาไม่กะพริบเลยสักนิด

"เอาล่ะ ยังไงของพวกนี้ก็เก็บไว้ได้นาน ฉันจะคิดให้นายวันละห้ากระป๋องก็แล้วกัน เดือนหนึ่งก็ร้อยห้าสิบกระป๋อง โอ้โห" หลิวฟางถึงกับอึ้งไปเลย

ปริมาณไม่น้อยเลยนะเนี่ย แบบนี้นับว่าเป็นลูกค้ารายใหญ่ได้เลย ถ้าจัดการเรื่องนี้ได้ดี เธอเองก็จะได้ค่าคอมมิชชันก้อนโตเหมือนกัน

ลองคำนวณจากกระป๋องละ 130 บาท ออเดอร์นี้ก็เกือบจะ 20,000 บาทแล้วนะ

อืม ถ้าได้ส่วนลดกระป๋องละ 10 บาท นี่ก็ประหยัดไปได้เป็นพันแล้วนะ

ขณะที่หลิวฟางและเซี่ยเจ๋อไคกำลังคุยกันเรื่องราคาสั่งซื้อนมผงดัดแปลงสำหรับเด็กอ่อนแบบล็อตใหญ่อยู่นั้น หลัวซีอวิ๋นก็เข็นรถเข็นโดยจับยาโถวและถงถงสองพี่น้องนั่งลงในตะกร้ารถ สามแม่ลูกเดินเตร็ดเตร่ไปมาในซูเปอร์มาร์เก็ตอย่างไร้จุดหมาย

นานๆ ทีพอเห็นขนมที่ชอบ หลัวซีอวิ๋นก็จะหยิบใส่รถเข็นสักสองถุง

ถ้ายาโถวกับถงถงอยากกินอันไหน เธอก็จะเลือกให้พวกเธอสักหน่อย สุดท้ายก็ไปซื้อพวกของใช้สิ้นเปลืองในบ้านและอุปกรณ์อาบน้ำมาอีกนิดหน่อย

เซี่ยเจ๋อไคยังไม่ได้โทรหาเธอ หลัวซีอวิ๋นจึงเตรียมจะเข็นรถเข็นกลับไปหาเขาที่โซนของใช้เด็กอ่อน

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น

เธอรีบกดรับสาย "เจ๋อไค พวกคุณคุยกันเสร็จแล้วเหรอ ฉันกำลังจะเดินไปหาคุณอยู่พอดีเลย"

"อืม คุณอยู่ตรงไหนล่ะ รออยู่ตรงนั้นไม่ต้องขยับไปไหนนะ เดี๋ยวผมเดินไปหาเอง" เซี่ยเจ๋อไคบอก

เดินตามทางที่หลัวซีอวิ๋นบอก เซี่ยเจ๋อไคก็หาเธอพบที่โซนอุปกรณ์อาบน้ำ

พอยาโถวเห็นเขา เธอก็รีบลุกขึ้นยืนในรถเข็นทันที ชูมือน้อยๆ ทั้งสองข้างให้พ่ออุ้ม ถงถงก็ทำตามอย่างว่าง่าย

เซี่ยเจ๋อไคโมโหจนฟาดมือลงบนก้นลูกคนรองไปหนึ่งที "ถงถง อยู่นิ่งๆ หน่อยสิ ขืนซนอีกพ่อจะตีหนูจริงๆ นะ"

"คุณแม่ คุณพ่อตีหนู คุณแม่ตีคุณพ่อเลย" ถงถงรีบหันไปฟ้องแม่ทันที

หลัวซีอวิ๋นถึงกับหลุดขำออกมา เธอแกล้งทำหน้าขรึมต่อว่าเซี่ยเจ๋อไคไปชุดหนึ่ง แล้วหันมาบอกลูกคนรองว่า "ถงถง ดูสิเมื่อกี้แม่ดุคุณพ่อให้แล้ว พวกเราไม่ตีคุณพ่อแล้วเนอะ ดีไหม"

"ก็ได้อย่างนั้น ครั้งนี้หนูจะยอมยกโทษให้เขาแล้วกัน" ถงถงพูดเป็นตุเป็นตะ

[จบแล้ว]