บทที่ 11 สวมใส่อุปกรณ์ 3 ชิ้น

บทที่ 11 สวมใส่อุปกรณ์ 3 ชิ้น

【ภารกิจที่ 1: บุกเบิกที่ดิน 15.5/15 ตารางเมตร; สำเร็จ】

【รางวัลภารกิจ: แต้มเอาชีวิตรอด +15, ค่าประสบการณ์อาชีพเพาะปลูก +15, ห่อของขวัญรางวัลภารกิจรายวัน +1】

ในบริเวณที่มีต้นไผ่ขึ้นประปราย เย่เฉินได้บุกเบิกที่ดินขึ้นมาหลายแปลง แปลงที่ใหญ่ที่สุดมีขนาด 4.3 ตารางเมตร ส่วนแปลงที่เล็กที่สุดมีขนาดเพียง 0.6 ตารางเมตร

【เปิดห่อของขวัญรางวัลภารกิจรายวัน】

【เมล็ดพันธุ์แบบสุ่ม +10】

เมื่อเปิดห่อของขวัญรางวัลออก คราวนี้ถือว่าดวงของเขาค่อนข้างดีเลยทีเดียว

บนหน้าต่างการซื้อขาย ราคาต่ำสุดของเมล็ดพันธุ์แบบสุ่มอยู่ที่ 8 แต้มเอาชีวิตรอดต่อหน่วย

เมื่อคำนวณดูแล้ว มันเทียบเท่ากับการได้แต้มเอาชีวิตรอดมาแบบฟรีๆ ถึง 80 แต้ม

เมื่อมีเมล็ดพันธุ์อยู่ในมือ เย่เฉินก็เดินไปยังแปลงปลูกที่เพิ่งบุกเบิกใหม่ แล้วลงมือเพาะปลูกพวกมันลงไปทีละเมล็ด

หลังจากปลูกรวดเดียวสิบเมล็ด เขาได้ผักแปดชนิด ข้าวสาลีหนึ่งต้น และดอกสายน้ำผึ้งอีกหนึ่งต้น

เมื่อการเพาะปลูกเสร็จสิ้น ภารกิจที่สองของวันนี้ก็ถือเป็นอันลุล่วง

เขากดรับรางวัลภารกิจ แต้มเอาชีวิตรอดและค่าประสบการณ์ถูกโอนเข้าสู่ระบบทันที ส่วนห่อของขวัญจำเป็นต้องเปิดด้วยตัวเองอีกครั้ง

【เปิดห่อของขวัญรางวัลภารกิจรายวัน】

【แต้มเอาชีวิตรอด +10】

คราวนี้ห่อของขวัญสุ่มได้แต้มเอาชีวิตรอดมา 10 แต้มโดยตรง

ปัจจุบัน ค่าประสบการณ์ของเย่เฉินพุ่งขึ้นแตะระดับ 104 แล้ว ส่วนแต้มเอาชีวิตรอดก็เพิ่มขึ้นมาเป็น 69 แต้มจากการสะสมอย่างต่อเนื่อง... เมื่อสองภารกิจแรกเสร็จสิ้น ลำดับต่อไปก็คือภารกิจที่สาม: บำรุงรักษาแปลงเพาะปลูก

ส่วนที่เขาเพิ่งปลูกไปนั้นยังไม่จำเป็นต้องบำรุงรักษา แต่ภารกิจนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรเลย

เขาเดินไปยังบริเวณที่ปลูกไว้เมื่อวาน ใช้มือบดขยี้หน้าดินที่เริ่มแข็งตัวและจับตัวเป็นก้อนอีกครั้งให้ร่วนซุย และถอนต้นหญ้าต้นเล็กๆ ที่เพิ่งงอกขึ้นมาทิ้งไป... ทุกๆ หนึ่งตารางเมตรของหน้าดินที่เขาจัดการ ความคืบหน้าของภารกิจจะเพิ่มขึ้นหนึ่งหน่วย หลังจากจัดการไปได้ 10 ตารางเมตร ภารกิจก็เสร็จสมบูรณ์

【เปิดห่อของขวัญรางวัลภารกิจรายวัน】

【ช่องเก็บของ +2】

"ได้เพิ่มมาอีกสองช่อง แบบนี้ก็ดีเยี่ยม ดีมากๆ เลยล่ะ!"

เย่เฉินไม่ได้คาดหวังอะไรไว้สูงนัก การที่ได้ช่องเก็บของเพิ่มขึ้นมาอีกสองช่องในตอนนี้ก็ทำให้เขาตื่นเต้นดีใจมากแล้ว

เมื่อทำภารกิจรายวันครบทั้งสามอย่าง สถานะปัจจุบันของเขาก็คือ ค่าประสบการณ์ 114 แต้ม, แต้มเอาชีวิตรอด 79 แต้ม, ช่องเก็บของ 7 ช่อง, อุปกรณ์ทำฟาร์มสามชิ้นที่มีค่าความทนทานสูง และไม้ระดับ 1 อีก 79 หน่วย

เวลาในตอนนี้เพิ่งจะ 10:42 น. เท่านั้น... "กางเกงน่าจะทำเสร็จตั้งนานแล้ว ไปดูหน่อยดีกว่า..."

เย่เฉินนั่งลงบนพื้น แล้วค่อยๆ จิบน้ำจากอุ้งมือของตัวเองอย่างสบายอารมณ์สองสามอึก

เมื่อดื่มจนพอใจ เขาก็ยื่นมือไปตบหน่อไม้อวบอ้วนเบาๆ เพื่อเป็นการทักทาย ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน

เขาหยิบกางเกงที่เพิ่งคราฟต์เสร็จขึ้นมาสวม

【กางเกงผ้าหยาบหนังหมาป่าระดับ 1: ความอบอุ่น +11, พลังป้องกันช่วงขา +15, ความเร็วในการฟื้นฟูพละกำลัง +2%; ค่าความทนทาน 100/100】

กางเกงตัวเก่าหายไปทันทีที่เขาถอดมันออก เมื่อสวมกางเกงตัวใหม่นี้ มันก็ปรับขนาดให้เข้ากับรูปร่างของเขาโดยอัตโนมัติ ทั้งความยาวและความหลวมล้วนพอดีเป๊ะ

ผ้าหยาบไม่ได้ให้สัมผัสที่นุ่มนวลนัก แต่อย่างน้อยมันก็ให้ความรู้สึกเหมือนได้สวมใส่เสื้อผ้าจริงๆ

เขาลองนั่งลงบนเตียงไม้ รู้สึกดีกว่าตอนที่แผ่นไม้ทิ่มแทงผิวหนังเมื่อก่อนหน้านี้มาก

เมื่อสวมกางเกงเสร็จ เย่เฉินก็เริ่มคิดถึงเรื่องรองเท้าและเสื้อ

เขาค้นหาวัตถุดิบที่ต้องใช้ในการคราฟต์รองเท้าก่อน จากนั้นจึงเข้าไปที่หน้าต่างการซื้อขายเพื่อค้นหาและเปรียบเทียบราคาวัตถุดิบกับราคาสินค้าที่ทำเสร็จแล้ว... "อุปกรณ์ที่มีค่าสถานะต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้ กลับมีราคาถูกกว่าการซื้อวัตถุดิบกึ่งสำเร็จรูปมาคราฟต์เองเสียอีก..."

หลังจากคำนวณอยู่หลายตลบ เย่เฉินก็ประเมินอัตราส่วนระหว่างค่าสถานะของอุปกรณ์กับราคา แล้วจึงตัดสินใจซื้อรองเท้าผ้าหยาบพื้นฐานที่มีค่าสถานะต่ำที่สุดและราคาถูกที่สุดมา

รองเท้าคู่นี้ราคา 37 แต้มเอาชีวิตรอด ในขณะที่ถ้าซื้อวัตถุดิบมาคราฟต์เองจะต้องใช้แต้มเอาชีวิตรอดรวมกันถึง 56 แต้ม

ปัจจุบัน มีรองเท้าผ้าหยาบที่มีค่าสถานะและราคาเท่ากันวางขายอยู่มากมาย แม้ว่าผู้เล่นคนอื่นอาจจะกำลังซื้อพวกมันอยู่ในเวลาเดียวกัน แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการซื้อรองเท้าคู่หนึ่งของเขาในตอนนี้เลย

【รองเท้าพื้นฐาน: ความอบอุ่น +4, พลังป้องกันเท้า +3, ค่าความทนทาน 100/100】

แม้ว่ารองเท้าจะราคาถูก แต่ความรู้สึกตอนสวมใส่กลับไม่ต่างกันเลย สำหรับเรื่องอุปกรณ์ ความแตกต่างที่แท้จริงอยู่ที่ค่าสถานะต่างหาก

รองเท้าคู่นี้มีส่วนบนเป็นผ้าหยาบและมีพื้นรองเท้าที่เย็บติดกันด้วยเชือกป่านเส้นหนา ด้ายลินินหยาบช่วยยึดพื้นรองเท้าและเชื่อมตัวรองเท้าเข้ากับพื้นรองเท้า

เมื่อสวมรองเท้าคู่ใหม่เสร็จ เขาก็มองดูแต้มเอาชีวิตรอดที่เหลืออยู่ 42 แต้ม แล้วเริ่มค้นหาเสื้อ... เสื้อพื้นฐานที่ราคาถูกที่สุดอยู่ที่ 31 แต้มเอาชีวิตรอด

【เสื้อพื้นฐาน: ความอบอุ่น +12, พลังป้องกันลำตัว +2, ค่าความทนทาน 100/100】

เขาซื้อเสื้อตัวนั้นมา หลังจากจ่ายเงินไป เขาก็เหลือแต้มเอาชีวิตรอดเพียง 11 แต้มเท่านั้น

เสื้อเชิ้ตตัวเก่าที่มีแค่เอฟเฟกต์ภาพลวงตาจางหายไปเมื่อเขาถอดมันออก เขาหยิบเสื้อตัวใหม่ขึ้นมาสวม

เสื้อตัวนี้เป็นแบบทรงหลวมเช่นกัน ปลายแขนทั้งสองข้างมีเชือกป่านที่สามารถปรับความแน่นได้ ส่วนด้านหน้าเป็นคอเสื้อแบบไขว้ที่มีเชือกป่านทั้งสองข้างให้ผูกเข้าด้วยกัน

เย่เฉินไม่เคยสวมเสื้อผ้าสไตล์นี้มาก่อน แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เขาแค่ต้องหาจุดที่จะผูกปมให้เจอก็พอ

เมื่อได้สวมเสื้อผ้าและรองเท้าชุดใหม่ ชุดเสื้อผ้าไร้สถานะอันเป็นเพียงภาพลวงตาที่เขาติดตัวมาจากโลกก่อนก็หายวับไปโดยสมบูรณ์

เขาจ้องมองเสื้อผ้าชุดใหม่บนร่างกายอยู่ครู่หนึ่ง อารมณ์ความรู้สึกแปรปรวนไปมาหลายตลบ มีทั้งความเศร้าโศกเสียใจ ราวกับกำลังบอกลาเป็นครั้งสุดท้าย แต่ในขณะเดียวกันก็มีความคาดหวังที่จะมีชีวิตที่ดีในโลกใบนี้... "ดูเสื้อผ้าชุดใหม่ของข้าสิ กางเกงตัวนี้ทำมาจากหนังหมาป่าที่เจ้าให้มาผสมกับผ้าหยาบเชียวนะ มันทั้งอุ่นแถมยังมีพลังป้องกันดีด้วย... ส่วนรองเท้าคู่นี้ข้าซื้อมา พอใส่แล้วเดินสบายขึ้นเยอะเลย เมื่อวานนี้ ถึงเท้าจะยังไม่ทันพอง แต่เมื่อเทียบกับตอนนี้แล้ว ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนกำลังเหยียบอยู่บนแผ่นกระดาษแข็งบางๆ ยังไงยังงั้น ต้องคอยระวังแทบแย่..."

เย่เฉินเดินออกจากห้องไปหยุดอยู่ตรงหน้าหน่อไม้อวบอ้วน เพื่อให้เจ้าตัวเล็กที่อาจจะกำลังมองอยู่ได้เห็นภาพลักษณ์ใหม่ของเขา

เขาไม่รู้ว่ามันจะเข้าใจคำพูดของเขาหรือไม่ แต่เขามั่นใจว่าไผ่น้อยต้นนี้มีสติสัมปชัญญะและสามารถรับรู้เรื่องราวในโลกภายนอกได้ด้วยวิธีการบางอย่างของมันเอง

เขาพูดพร่ำรำพันอยู่พักใหญ่ เมื่ออารมณ์อันสับสนวุ่นวายที่เพิ่งปะทุขึ้นมาสงบลง เย่เฉินก็จิบน้ำอีกสองอึกแล้วออกเดินทาง

เมื่อมีรองเท้าคู่ใหม่ การวิ่งก็ง่ายดายยิ่งขึ้น และไม่นานเขาก็มาถึงใต้ต้นไม้แห้งตายต้นใหม่

ตำแหน่งของต้นไม้แห้งตายแตกต่างไปจากเมื่อวาน ดูเหมือนว่าพวกมันจะรีเฟรชสุ่มเกิดใหม่ทุกวัน แม้ว่าเขาจะยังไม่แน่ใจว่าระบบจะรีเฟรชตอนเที่ยงคืนหรือตอนแปดโมงเช้ากันแน่

แต่ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหน มันก็ไม่ได้สร้างความแตกต่างอะไรให้กับเขามากนัก เพราะเขาไม่มีความคิดที่จะออกไปผจญภัยในตอนกลางคืนอยู่แล้ว

เขาใช้จอบบุกเบิกขุดลงไปบนพื้นดิน เมื่อขุดได้ลึกพอสมควร เขาก็ผลักต้นไม้แห้งตายให้ล้มลง ต้นไม้ที่โค่นล้มจะกลายสภาพเป็นไม้ระดับ 1 และฟืน

ด้วยประสบการณ์จากการขุดต้นไม้มาทั้งวันเมื่อวาน ตอนนี้เขามีความเชี่ยวชาญมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และสามารถประหยัดค่าความทนทานของจอบบุกเบิกได้มากขึ้นด้วย

การขุดต้นไม้แห้งตายเหล่านี้ ซึ่งขนาดของมันแทบจะไม่ต่างกันเลย ใช้ค่าความทนทานไปไม่เกิน 10 แต้ม และต้นไม้หนึ่งต้นจะดรอปไม้ระดับ 1 จำนวน 6 ถึง 9 หน่วย

ปัจจุบัน ราคาของไม้ระดับ 1 ลดลงมาอยู่ที่ 0.8 แต้มเอาชีวิตรอดต่อหน่วย และราคาก็ค่อนข้างจะทรงตัวแล้ว สามารถมองเห็นการซื้อขายที่คึกคักได้อย่างชัดเจน

หากคำนวณขั้นต่ำจากการดรอปไม้ระดับ 1 จำนวน 6 หน่วย การรวบรวมต้นไม้หนึ่งต้นจะสามารถทำเงินได้ 4.8 แต้มเอาชีวิตรอด จอบบุกเบิกราคา 10 แต้มเอาชีวิตรอด ดังนั้น ค่าความทนทาน 10 แต้มก็เท่ากับ 1 แต้มเอาชีวิตรอด... ขอเพียงแค่ขยันขันแข็ง ผู้คนก็สามารถใช้พละกำลังของตัวเองเพื่อหาเงินได้

และนี่ก็เป็นเพียงการคำนวณจากอัตราการดรอปขั้นต่ำเท่านั้น หากดรอปได้มากกว่านี้ ก็ย่อมทำเงินได้มากกว่านี้ และบางทีอาจจะมีเซอร์ไพรส์อะไรพิเศษเพิ่มเติมอีกก็เป็นได้...