บทที่183 เทรุมิ เมย์ ตอนอายุสิบหก ฟรี

กลางดึก

ความมืดปกคลุมผืนโลก ภายในห้องทำงานของมิซึคาเงะแห่งหมู่บ้านคิริงาคุเระ นินจาอันบุ หน่วยลอบสังหารกำลังคุกเข่าอยู่

เบื้องหน้าพวกเขาคือมิซึคาเงะ รุ่นที่ 4 ใบหน้าอ่อนเยาว์ราวกับเด็กน้อย

"ตระกูลยูกิคิดกบฏ คืนนี้กองกำลังของเราจะมุ่งหน้าไปสังหารพวกมันทั้งหมด ไม่เว้นแม้แต่ชาย หญิง หรือเด็ก!" มิซึคาเงะ รุ่นที่ 4 ยากุระ ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย แต่คำพูดของเขากลับสร้างความหวาดกลัวให้กับเหล่านินจาหน่วยลอบสังหารมาก

การก่อกบฏของเก้าหางทำให้ริวอุนรู้สึกถึงความเร่งด่วนของเวลา

เขาจึงไม่อยากรอช้าอีกต่อไป ริวอุนตัดสินใจควบคุมยากุระโดยตรง เตรียมการกำจัดตระกูลยูกิให้รวดเร็ว แล้วก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งมิซึคาเงะ

"ท่านมิซึคาเงะ ตระกูลยูกิเป็นตระกูลใหญ่ในหมู่บ้าน การฆ่าล้างตระกูลพวกเขาจะก่อให้เกิดปัญหาที่ไม่จำเป็นหรือเปล่าครับ?" นินจาอันบุคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความลังเล

ตระกูลยูกิเป็นตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในหมู่บ้านหมอก เมื่อตระกูลนี้ถูกทำลาย ย่อมสร้างความหวั่นไหวให้กับตระกูลใหญ่อื่น ๆ อย่างแน่นอน

ถึงเวลานั้น พวกเขาอาจจะลุกขึ้นมาต่อต้านร่วมกัน มันจะแย่เอามากๆ

"ทำตามคำสั่ง!" ยากุระตอบเรียบเฉย

แน่นอนว่าเขารู้ว่าจะมีปัญหาเกิดขึ้น และไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย แต่ภายใต้การควบคุมของริวอุน เขาจะไม่ยอมแพ้ต่อปัญหานั้น

“รับทราบ” นินจาอันบุพยักหน้ารับ จากนั้นก็หายวับไป

วันนี้ หน่วยลับจำนวนมากได้เข้าล้อมกรอบ เตรียมสังหารคนในตระกูลยูกิทุกเมื่อ ในบรรดาคนมากมายในตระกูลยูกิ ไม่มีใครคิดมาก่อนว่ายากุระจะโจมตีพวกเขากะทันหันแบบนี้

เหล่าผู้อาวุโสซึ่งคิดแต่จะกบฏ ไม่ได้รู้เลยว่าตอนนี้มีมีดมาจ่อที่คอของพวกเขาแล้ว อีกไม่นานคอพวกเขาก็จะหลุดจากบ่า

          ฐานทัพลับในหมู่บ้านหมอก

กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งมารวมตัวกัน

"ฉันเพิ่งได้รับข่าวมาว่า มิซึคาเงะ รุ่นที่ 4 ได้ส่งกองกำลังหน่วยลอบสังหารออกไปแล้ว ตระกูลยูกิจะถูกกำจัดสิ้นซากในคืนนี้" ริวอุนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ยืนอยู่หน้าทุกคน

เขาคือผู้ควบคุมยากุระและเป็นผู้สั่งให้สังหารตระกูลยูกิ เขารู้เรื่องทั้งหมดดี แต่เขาจะไม่ยอมให้ตระกูลยูกิสูญสิ้นไปจริงๆ เพราะว่า ยูกิ เป็นผู้สืบทอดขีดจำกัดสายเลือดที่ทรงพลัง

หากสามารถปราบปรามได้ ก็จะเป็นผลดีต่ออนาคตอย่างแน่นอน

"เขากล้าทำได้ยังไง?!" ผู้ที่มาร่วมฟัง ต่างตกตะลึงและโกรธแค้นเมื่อได้ยินเช่นนั้น

พวกเขาล้วนเป็นนินจาที่เกลียดชังการปกครองแบบเผด็จการของยากุระ และมารวมตัวกันภายใต้คำสั่งของริวอุน

บางคนเป็นนินจาตระกูลขีดจำกัดสายเลือด บางคนเป็นนินจาธรรมดา

หลังจากผ่านการพัฒนามาสองปี ตอนนี้กลายเป็นกองทัพนินจาแห่งคิริงาคุเระที่ใหญ่เป็นอันดับสาม

"อาจารย์ ฉันควรทำอย่างไรดี?" เทรุมิ เมย์ ลุกขึ้นยืน

เทรุมิ เมย์ ในวันนี้ ไม่ใช่เด็กสาวคนเดิมอีกต่อไป เธออายุครบ 16 ปีในปีนี้ จากเด็กสาวได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่เต็มที่แล้ว

รูปร่างดินระเบิดและใบหน้าที่อ่อนหวาน ทำให้ผู้คนที่พบเห็นรู้สึกตื่นเต้น

แต่ ณ ขณะนี้ เธอดูจริงจัง สายตาจ้องมองดูริวอุน หวังว่าริวอุนจะมีแผนดี ๆ

"ตระกูลยูกิมีมาตั้งแต่หมู่บ้านก่อตั้ง ไม่รู้ว่ามีนินจาตระกูลยูกิกี่คนที่เสียสละเลือดเนื้อเพื่อหมู่บ้าน ดังนั้น เราจึงไม่สามารถปล่อยให้ตระกูลยูกิสูญสิ้นไปได้" ริวอุนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

ผู้คนด้านล่างก็พยักหน้าตาม หากยูกิตาย แสดงว่ายากุระจะเริ่มโจมตีตระกูลใหญ่อื่น ๆ ด้วย

ไม่ว่าจะเป็นเพื่อตระกูลของตัวเอง หรือเพื่อหมู่บ้าน เขาก็ไม่สามารถปล่อยให้ตระกูลยูกิล่มสลายได้

"น่าเสียดายที่ มิซึคาเงะ รุ่นที่ 4 คือคาเงะของหมู่บ้าน เราไม่สามารถต่อต้านเขาได้อย่างเปิดเผย... เพราะฉะนั้น ขึ้นอยู่กับพวกนายว่าจะสามารถช่วยได้มากแค่ไหน" ริวอุนถอนหายใจอย่างตั้งใจ แสดงถึงความรู้สึกไร้ทางออก

"ได้ พวกเราทราบแล้ว!" นินจาด้านล่างพยักหน้าเห็นด้วย

ยากุระคือคาเงะของหมู่บ้าน ตัวแทนแห่งความถูกต้องของหมู่บ้านหมอก

พวกเขาช่วยเหลือตระกูลยูกิเพื่อประโยชน์ของหมู่บ้านก็จริง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับความยุติธรรม มันคือการไม่เชื่อฟังคำสั่งของมิซึคาเงะรุ่นที่ 4 ซึ่งเท่ากับเป็นการกบฏ

"เอาล่ะ ยังไม่สายเกินไป พวกเราลุย!"

"ครับ!"

นินจาทุกคนตอบรับด้วยเสียงหนักแน่น

หลังจากนั้น ฐานทัพก็เหลือเพียงริวอุนและอีกห้าคนเท่านั้น

"กลับไปที่ตระกูลก่อน แล้วบอกเรื่องนี้กับคุณปู่ของนายให้เตรียมตัวรับมือไว้" ริวอุนมองไปที่ยูกิ คุโมะ

"ครับ" ยูกิ คุโมะ พยักหน้ารีบเร่ง

จากนั้นเขาก็ไม่กล้าหยุดพักแม้วินาทีเดียว ชายหนุ่มรีบมุ่งหน้าไปยังที่อยู่ของตระกูลอย่างรวดเร็ว

เขารู้ว่าถ้าชักช้า การสูญเสียของตระกูลอาจจะร้ายแรงกว่าที่คิดไว้

'หวังว่าอาจารย์จะช่วยตระกูลยูกิของเราได้' ความคิดนี้แล่นผ่านจิตใจของเขา

เมื่อเผชิญหน้ากับคำสั่งฆ่าของมิซึคาเงะรุ่ นที่ 4 ความหวังเดียวของเขาก็คือริวอุน

เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตระกูลยูกิจะอยู่ได้เหมือนเดิม คุโมะแค่หวังว่าตระกูลจะยังสามารถรักษาสายเลือดบางส่วนเอาไว้ได้

ถ้าริวอุนช่วยตระกูลยูกิได้ ตั้งแต่นี้ต่อไป ตระกูลยูกิจะยอมสละชีวิตรับใช้ริวอุนแน่นอน!

"อาจารย์..." เทรุมิ เมย์ มองคุโมะที่ออกไปแล้วด้วยสายตาเป็นห่วง พอคุโมะจากไปได้สักพัก เธอก็หันไปมองริวอุนด้วยสายตาเต็มไปด้วยความกังวล "เราจะประสบความสำเร็จจริง ๆ หรือ?"

"ใครจะรู้?" ริวอุนสั่นศีรษะโดยเจตนาเมื่อได้ยินเช่นนั้น

การช่วยเหลือครั้งนี้จะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน เพราะยากุระอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

เหตุผลที่ตระกูลยูกิถูกสังหาร ก็เพื่อที่จะปราบตระกูลนี้เช่นกัน แล้วกองกำลังอันบุจะฆ่าตระกูลยูกิจนหมดสิ้นได้อย่างไร และไม่ใช่แค่ตระกูลนี้เท่านั้น ตระกูลใหญ่ ๆ อื่น ๆ ก็เช่นเดียวกัน

เขาจะฆ่าเพียงบางส่วนเพื่อลดทอนพลังของตระกูลใหญ่เหล่านี้ แต่จะไม่ฆ่าพวกเขาทั้งหมด เพราะสุดท้ายแล้ว ตระกูลเหล่านี้จะกลายเป็นลูกน้องของเขา

พวกเขาเป็นกองกำลังสำคัญที่ช่วยให้เขายึดครองอำนาจตามความทะเยอทะยาน

การสังหารครั้งนี้เป็นละครดีที่เขากำกับและแสดงเอง

จุดประสงค์ก็เพื่อให้ตัวเองกลายเป็นผู้ช่วยเหลือ ให้ตระกูลใหญ่ทั้งหมดมองเห็นความหวัง จากนั้นก็มารวมตัวกันภายใต้คำสั่งของเขา

แน่นอน... เขาจะไม่บอกเรื่องนี้กับเมย์หรอก

"ค่ะอาจารย์!" เมย์ พยักหน้า

"เอาล่ะ เราไปทำกันเถอะ" ริวอุนพูดคำเดียว จากนั้นก็หายตัวไป

เมย์, คิซาเมะ และ ยูฮิ คุเรไนมองหน้ากัน แล้วตามไปติด ๆ

กลางดึกคืนนั้นเอง

สายลมพัดโชย แสงจันทร์กลายเป็นสีแดงก่ำ เผยให้เห็นความแปลกประหลาด

ในความมืด นินจาอันบุหลายพันคน วิ่งวุ่นไปตามถนน กลายเป็นเงาดำ แล้วก็หายไป

"ใคร?!" นินจาที่ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวในยามวิกาล ตะโกนอย่างกระวนกระวาย แต่ไม่ช้า เขาก็เห็นเงาดำแล่นผ่านหน้าต่าง

"หน่วยลับ?!" ทุกคนที่ตื่นขึ้นมาต่างหวาดผวา

รีบปิดหน้าต่างแน่นหนาและปฏิเสธทุกสิ่งที่เพิ่งเห็น การส่งหน่วยลับจำนวนมากออกมา คงต้องมีเหตุการณ์ใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น

หน่วยลับเคลื่อนไหวรอย่างรวดเร็ว ข้ามบ้านเรือนและมาถึงดินแดนของตระกูลยูกิ

การสังหาร... กำลังจะเริ่มขึ้น!

**************************