บทที่88 ทรงพลังจนสิ้นหวัง ฟรี

“ตาของฉันแล้ว” เสียงที่สามปรากฏขึ้น

เสียงหึ่ง ๆเหมือนแมลงหลายพันตัวก่อตัวเป็นเหมือนเมฆดำพุ่งตรงเข้าหาริวอุน หลังจากผ่านไปสักพัก ชายคนหนึ่งในชุดคอเต่าและใส่แว่นกันแดดก็เดินออกมา

“แมลงปรสิต!” แมลงสักชนิดที่ล้อมริวอุนอยู่เริ่มดูดกินจักระของริวอุนอย่างบ้าคลั่ง

“ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันได้จัดการขั้นสุดท้ายสินะเนี่ย” เสียงหัวเราะเสียงที่สี่ดังขึ้นอีกครั้ง

ลูกบอลขนาดใหญ่กลิ้งมากระแทกริวอุนอย่างรุนแรง

“เล่นพอหรือยัง?” แมลงรอบริวอุนเริ่มส่งเสียงประท้วง สายฟ้าแล่นไปทั่วตัว แผดเผาแมลงของคตตระกูลอาบุราเมะ

เหล่าแมลงนับพันตัวกลายเป็นขี้เถ้า เงาพันธนาการบนร่างของริวอุนก็หายไปในเวลาไม่กี่วินาที

นินจาจากตระกูลยามานากะที่ใช้วิชาคาถาจิตย้ายร่างส่งเสียงร้อยเจ็บปวด

“พวกโง่กล้าพูดเรื่องไร้สาระ” ริวอุนกราดสายตามองอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็มองไปยังร่างใหญ่ของนินจาตระกูลอาคิมิจิ

หมัดสายฟ้าของริวอุนชกเข้าไปกลางลำตัวอย่างแม่นยำและรวดเร็ว

ตูม!

การโจมตีของริวอุนเร็วเกินกว่าร่างอ้วน ๆของนินจาตระกูลอาคิมิจิจะตอบสนองทัน ร่างของเขากระเด็นไปชนต้นไม้หักต้นแล้วต้นเล่า

“อาคิมิจิ...!” หลายร่างปรากฏขึ้นมา จากนั้นก็ปรสานอินพ่นสายลมมันไปทางร่างของนินจาตระกูลอาคิมิจิ

สายลมช่วยลดแรงกระแทกแล้วก็หยุดร่างอ้วน ๆของอาคิมิจิได้

“แทนที่จะห่วงคนอื่น ห่วงตัวเองก่อนดีกว่ามั้ง” ร่างริวอุนถูกปกคลุมด้วยอาภรณ์สายฟ้า เพียงสะกิดปลายเท้าที่พื้น เขาล็อกเป้าไปยังนินจาตระกูลยามานากะ

“แย่แล้ว!” นินจาตระกูลยามานากะหรี่ตา ไม่คิดว่าริวอุนจะหาตำแหน่งของเขาที่ซ่อนอยู่พบ

เขาพยายามหลบหนี น่าเสียดายที่เขาประเมินความเร็วของอาภรณ์สายฟ้าต่ำไป ไม่ทันได้ตอบโต้ ริวอุนก็เข้าประชิดร่างเขาได้

สายฟ้าฟาดวารีสับลงไปบนไหล่ของนินจายามานะกะ ร่างของนินจาสายสนับสนุนเมื่อถูกพลังอันแข็งแกร่งรวมพลังช้างสาร มีหรือจะทนได้ ร่างของเขาจมลงบนพื้นดิน เลือดสีแดงสาดกระจาย ย้อมพื้นป่าเป็นสีแดงเลือด

ท่านี้ ไรคาเงะรุ่นที่ 4 เคยใช้กับซูซาโนะโอของซาสึเกะในเนื้อเรื่อง แล้วเขาก็สามารถแยกร่องรอยบนตัวซูซาโนะโอได้

ไม่มีทางที่นินจาที่ไม่เด่นด้านไทจุตสึอย่างตระกูลยามานากะจะทนได้ ไม่มีทางที่โจนินธรรมดาจะทนวิชานี้ได้หากไม่ได้มีคนช่วย

นินจาตระกูลนาราและตระกูลอาบุราเมะที่วิ่งเข้าไปดูอาการนินจาตระกูลอาคิมิจิหยุดชะงักลงทันที พวกเขาหันไปมองเพื่อนร่วมทีมจากตระกูลยามานากะ

ศพของนินจายามานากะจมพื้น ไร้ลมหายใจ พวกเพื่อนร่วมทีมก็บ้าคลั่ง รีบวิ่งไปหาศพของเพื่อนอย่างสิ้นหวัง

เหล่านักฆ่าจากรากก็กลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง สีหน้าภายใต้หน้ากากเปลี่ยนไปมาตลอดเวลา

อิโนะ ชิกะ โจ ทั้งสามตระกูลและตระกูลอาบุราเมะต่างก็เป็นนินจาตระกูลระดับกลางที่สังกัดของรุ่นที่ 3 แต่ด้วยความแข็งแกร่งที่แสดงออกมา

แม้ว่าจะเป็นระดับคาเงะ พวกเขาสามคนและตัวแถมอีกหนึ่งก็ยังพอจะรับมือได้ช่วงหนึ่ง

ไม่คิดว่าปะทะกันไม่นาน นินจายามานากะก็เสียชีวิตลงด้วยน้ำมือริวอุน

พวกเขารู้ตัว หากสู้เดี่ยว ๆจะไม่สามารถฆ่าเป้าหมายได้แน่นอน

“ฆ่ามัน!” ชินเซย์ตะโกนเสียงดัง

“ฝูงปลากินเบ็ดแล้วสินะ” ริวอุนลอบยิ้ม

ก่อนหน้านี้ความกังวลของเขาคือการที่อีกฝ่ายจะไม่ลงมือตามแผน แต่พอมาเห็นก็คิดมากเกินไป แม้ว่าการลอบสังหารนี้จะยอดเยี่ยมก็ไม่ได้คุกคามเขามากนัก

ไม่ว่าโคโนฮะจะแข็งแกร่งแค่ไหน โคโนฮะก็ไม่มีทางส่งโจนินเป็นร้อยคนมาลอบสังหารกลุ่มคนไม่กี่สิบในคราวเดียว

ท้ายที่สุด โจนินก็คือกระดูกสันหลังของหมู่บ้าน

หากรากมีโจนินเป็นร้อยคนจริง โลกนินจาก็คงเป็นหนึ่งเดียวกันมานานแล้ว แต่หากเป็นจูนินถูกส่งมา เขาก็ไม่กลัวเลย

การสังหารดำเนินต่อไป รอบข้างถูกสายฟ้าแผดเผา นินจาหน่วยรากหลายคนต่างก็ถูกสังหารด้วยความเร็วที่เรียกว่าพริบตา

เวลาผ่านไปไม่นานนัก นินจาตระกูลนาราก็ฟื้นจากความเศร้าโศกที่เพื่อนเสียชีวิต เขากวาดสายตามองศพที่พื้นของคนหลายสิบคน สีหน้าของนินจาตระกูลนาราผู้ฉลาดเฉลียวก็ออกคำสั่งแทน

“พอเถอะ เราเสียคนไปมากแล้ว มันไม่คุ้มกันเลย!”

“ดำเนินการต่อไป เราจะปล่อยเขาไปไม่ได้” หัวหน้าหน่วยรากที่ชื่อชินเซย์ก็ไม่สนใจ

ในเรื่องประสบการณ์การลอบสังหาร ชินเซย์เชื่อว่าเขามีความคุ้นเคยมากกว่านินจาตระกูลนาราที่รุ่นที่ 3 ส่งมาเป็นผู้ช่วย

ชินเซย์รู้ว่าหากเลือกหนี ผลสุดท้ายก็มีแค่การเล่นถ่วงเวลาก่อนจะตายในเวลาต่อมาอยู่ดี วิธีที่ดีที่สุดคือการปิดล้อมอีกฝ่ายแล้วทุ่มกำลังทั้งหมดสังหารให้จงได้

ความแข็งแกร่งของริวอุนมากเกินไป ดังนั้น ณ จุดนี้ พวกเขาเลือกทุ่มสุดตัว

โชคร้ายที่ริวอุนมีร่างเซียน ต่อให้ลากไปเป็นวัน ริวอุนก็ไม่มีทางจักระหมด

“เราต้องหนีแล้ว!” นินจาตระกูลนาราตะโกนเตือนชินเซย์

เขาเตือนอีกฝ่ายมานานแล้ว อีกอย่างเขาก็เป็นคนวางแผนให้ใช้ความถนัดของทุกคน เริ่มด้วยการเปิดด้วยคาถาจิตย้ายร่าง

ใครจะไปคิดว่าริวอุนจะน่ากลัวถึงขั้นนี้ ต่อหน้าพลังมหาศาล แผนการทั้งหมดของพวกเขาก็ไร้ค่า

ตอนนี้เพื่อนของเขาจากตระกูลยามานากะเสียชีวิตไปแล้ว อาคิมิจิก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส เหลือเขาและนินจาตระกูลอาบุราเมะสองคน ไม่มีทางหยุดริวอุนได้

แล้วที่สำคัญกว่านั้น นินจาร้อยกว่าคนที่ไล่ล่าริวอุนและนินจาคิริงาคุเระเหลือเพียงยี่สิบคนเท่านั้น หากยังฝืนสู้ต่อ ชะตาต่อไปมีเพียงถูกฆ่าตายอย่างเสียเปล่าเท่านั้น

*********************