บทที่73 จิไรยะผู้โศกเศร้า ฟรี

“ฮ่าฮ่าฮ่า ชิบะ ริวอุน มันช่างกล้าหาญจริงๆ” เอหัวเราะ หากเปลี่ยนเป็นเขา เขาคงไม่กล้าโจมตีโคโนฮะในถิ่นของอีกฝ่ายแบบนี้

ที่นี่เป็นหมู่บ้านโคโนฮะ ไม่ว่าจะโกรธแค่ไหน เขาก็จะไม่ลงมือ หากลงมือ คนคนนั้นต้องตายอย่างแน่นอน

“น่าอับอาย” ราสะเองก็ประหลาดใจ แต่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ค่อยชอบวิธีการของริวอุนนัก

นินจาโคโนฮะที่ตั้งสติได้เร็วก็รีบวิ่งไปดูอาการของอาคิตะที่ถูกต่อยจนหมดสติ

“อาคิตะ เป็นอะไรหรือเปล่า!”

“ให้ตายเถอะ นินจาคิริกล้าโจมตีพวกเราโคโนฮะเหรอ?”

“ที่นี่คือโคโนอะนะ รีบแจ้งไปเร็วว่ามีการทำร้ายกันเกิดขึ้น!”

นินจาโคโนฮะต่างตะโกนดัง มีนินจาสองคนวิ่งไปช่วยพยุงอาคิตะขึ้นจากพื้น ส่วนนิจาคนอื่นก็พากันชักคุไนแล้วเข้าไปล้อมกรอบริวอุนและพรรคพวกอย่างรวดเร็ว

“ชิบะ ริวอุน ที่นี่ไม่ใช่คิริงาคุเระของพวกนายนะ ต้องการสร้างปัญหาที่หมู่บ้านของพวกเรางั้นเหรอ!”

“ตอนนี้นายก็รู้แล้วว่าฉันชื่อชิบะ ริวอุน ก่อนหน้านี้นายไม่ได้บอกว่าเอกสารมีปัญหาหรอกเหรอ เห็นบอกว่าพวกเราอาจเป็นตัวปลอม ไม่ใช่นินจาจากคิริงาคุเระนี่?” ริวอุนแสยะยิ้ม

“เรื่องนั้น...” นินจาโคโนฮะชะงักไป

ก่อนหน้านี้พวกเขาเพียงหาเหตุผลมาทำให้ริวอุนอับอายเป็นการแก้แค้น ตอนนี้กลับถูกอีกฝ่ายยกเรื่องนี้มาหักล้าง พวกเขาเลยทำอะไรไม่ถูก

“โฮคาเงะรุ่นที่3 เชิญนินจาจากหมู่บ้านและทุกแคว้นเข้าร่วมการสอบจูนิน แต่นายกำลังทำให้เกิดปัญหางั้นเหรอ?” ริวอุนไม่ปล่อยโอกาสทองนี้ให้หลุดไป “หมายความว่ายังไง? โคโนฮะต้องการใช้การสอบเป็นข้ออ้างในการทำสงครามกับคิริงาคุเระหรือเปล่า?”

เด็กหนุ่มกวาดสายตามองเหล่านินจาโคโนฮะ จักระสายฟ้าสีน้ำเงินบนหมัดขวาแล่นเสียดสีกัน จากนั้นก็ชกไปที่พื้น

ปัง!

พลังมหาศาลจากหมัดช้างสารแผ่ขยายออกไป พื้นดินรอบหมู่บ้านโคโนฮะแตกออกทันที นินจาต่าง ๆที่อยู่ข้างเคียงต่างตกใจเมื่อรอยแยกบนพื้นแผ่ขยายเข้าไปหาพวกเขา

ริวอุนต่อยไปอีกหมัด รอยแยกและหลุมเกิดขึ้นในจุดที่เขายืนอยู่

“ถ้าโคโนฮะอยากทำสงคราม คิริงาคุเระจะตอบสนองความต้องการให้เอง!” เสียงริวอุนนิ่งสงบ ทว่าจิตสังหารแพร่กระจายไปทั่วจิตใจของนินจาโคโนฮะตรงนั้นทุกคน

ไม่มีใครคิดว่าปฏิกิริยาของริวอุนจะรุนแรงขนาดนี้ ราวกับว่ากำลังอยากให้เกิดสงครามขึ้นเร็ว ๆอย่างไรก็อย่างนั้น

ตอนนี้พอถามก็ไม่มีนินจาคนไหนอ้าปากตอบสักคำเดียว หากโคโนฮะต้องการสงคราม พวกเขาคงไม่รอจัดการสอบนี้หรอก

เมื่อเขี้ยวสีขาวเสียชีวิตจากสนามรบ ทั้งสองหมู่บ้านได้ทำสงครามขนาดย่อมที่ประเทศชา พวกเขาก็ได้เริ่มสงครามกันเรียบร้อยแล้ว การที่ตอนนี้ไม่ได้สู้กัน เป็นเพราะว่ายังไม่พร้อมเริ่มสงครามเต็มรูปแบบ ทำได้แค่สงครามขนาดย่อมเท่านั้น

“ไอ้ชั่ว!” เหล่านินจาโคโนฮะกัดฟันอย่างโกรธแค้น

ความกรุ่นโกรธในใจพวกเขาทำให้เส้นเลือดตรงขมับปูดโปน ทว่าพวกเขาไม่กล้าตอบ คำพูดอย่างการเริ่มสงคราม ไม่สามารถพูดออกมาเล่น ๆได้

“พอแล้ว หยุดซะ!!” ในขณะที่เหตุการณ์ดำเนินไปจนถึงจุดที่ไม่มีใครทำอะไรถูก เสียงทุ้ม ๆก็ดังขึ้นมา

ทุกคนมองหน้าไปยังต้นเสียง พวกเขาก็ได้เห็นนินจาผมยาวสีขาวกำลังเดินตรงมาทางพวกเขา

“ท่านจิไรยะ!” นินจาโคโนฮะที่เห็นก็ทำหน้าตื่นเต้น เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคาดหวังว่าจิไรยะจะเป็นคนโจมตีอีกฝ่ายแทนพวกเขา

“ส่งอาคิตะไปโรงพยาบาล” จิไรยะเหลือบมองอาคิตะที่สลบไป แววตาเกิดความไม่พอใจขึ้นมา นั่นเพราะอาคิตะ ทำเรื่องต้องห้ามครั้งใหญ่

การสอบจูนินนี้มีเป้าหมายไปที่โลกนินจา ถ้าโคโนฮะกล้าทำให้คิริงาคุเระอับอาย เขาก็จะกล้าทำให้หมู่บ้านอื่น ๆอับอายด้วยเหมือนกัน

อย่ามองเพียงว่าหมู่บ้านอื่นยืนชมการแสดงดิบดีแบบนี้ พอสิ่งต่าง ๆผ่านพ้นไป พวกเขาจะรู้สึกไม่พอใจและเอาเรื่องพวกนี้ไปบอกคาเงะของแต่ละหมู่บ้านอย่างแน่นอน

“ท่านจิไรยะ ชิบะ ริวอุนลงมือทำร้ายพวก...” นินจาโคโนฮะอดฟ้องจิไรยะถึงสิ่งที่ริวอุนทำไม่ได้

“ให้ฉันจัดการเอง” จิไรยะขมวดคิ้วมุ่นและลอบถอนหายใจ

เขารู้ว่าโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ยังคงยืนกรานนโยบายการปลูกฝังเรื่องความสงบสุขและรู้สึกว่าสงครามไม่ควรเริ่มต้นมันง่าย ๆด้วยเหตุผลไร้สาระ

ดังนั้นไม่ว่าริวอุนจะอาละวาดแค่ไหน โคโนฮะก็ไม่สามารถเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายแบบเปิดเผยได้ อย่างมาก ในระหว่างการสอบจูนิน ก็จะมีมือมืดมาคอยเล่นงานพวกเขาได้แค่นั้น

“คุณจิไรยะ โคโนฮะกำลังพยายามประกาศสงครามกับหมู่บ้านพวกเรางั้นเหรอ?” ริวอุนเห็นจิไรยะเดินตรงมา เขาก็ถามขึ้นทันที

“หยุดได้แล้ว ชิบะ ริวอุน ที่นี่โคโนฮะ ไม่ใช่คิริงาคุเระ” จิไรยะแค่นเสียงใส่ริวอุน เขาไม่มีความกลัวต่อริวอุนเลย ถึงจะสู้กับอีกฝ่ายคนเดียวยากแต่เขาก็นับเป็นหนึ่งในสามนินจา อีกอย่างตอนนี้เขาเกลียดริวอุนมาก

ไม่เพียงอีกฝ่ายมาเพื่อลอบสังหารพวกเขา ยังเกือบจะฆ่ามินาโตะด้วย ทว่าตอนนี้มีเรื่องยุ่งยากและมีงานใหญ่ในโคโนฮะ ทำให้เขาต้องละทิ้งความไม่พอใจไปก่อน

“ฉันรู้ เพราะงั้นถึงได้ถามไง โคโนฮะต้องการสู้กับคิริงาคุเระจริงเหรอ?” ริวอุนยังคงคลี่ยิ้มไม่รู้สึกรู้สา

แม้ว่าจิไรยะจะเป็นหนึ่งในสามนินจา เขาก็ยังคงต้องจัดการปัญหานี้ก่อน

ลมหายใจของจิไรยะขาดห้วงไปชั่วขณะหนึ่ง ไม่คิดว่าริวอุนจะพูดเรื่องนี้ต่อ ในที่สุดเขาก็ต้องกัดฟันทน

“โคโนฮะไม่ต้องการทำสงครามกับหมู่บ้านนินจาใด ๆ พวกนายมาจากหลายแคว้น ดังนั้นโคโนฮะจะรับประกันความปลอดภัยของนินจาทุกคนที่มาร่วมการสอบ” จิไรยะกล่าวในสิ่งที่ดีที่สุดตอนนี้ แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่อยากเสียหน้า ตอบคำถามริวอุนตรง ๆ

เพราะคำตอบที่ตอบออกมาตรง ๆ ก็หมายความว่าโคโนฮะกลัวคิริงาคุเระ ยังดีที่จิไรยะไหวพริบตา การที่เขาตอบแบบนี้ก็เพื่อบอกว่าโคโนฮะรักสงบ ไม่ต้องการสู้กับหมู่บ้านไหน รวมไปถึงคิริงาคุเระด้วย

“ใช่เหรอ?” ริวอุนหรี่ตาไม่เชื่อ

น่าเสียดายที่ริวอุนยังคงต้องมีภารกิจสอบจูนินอยู่ เขาเลยไม่ต่อความยาวสาวความยืดและเตรียมเดินเข้าหมู่บ้าน

หลังจากเดินไปได้สองสามก้าว เขาก็หยุดเดินอีกครั้ง

“จริงด้วย ตอนนี้มีนินจาที่จงใจทำลายความสัมพันธ์ระหว่างหมู่บ้านโคโนฮะกับหมู่บ้านคิริอย่างชัดเจน พยานมีอยู่ทุกที่ พวกนั้นต้องการให้เกิดสงครามระหว่างสองแคว้น... ฉันแน่ใจว่าพวกนายทุกคนที่นี่ก็คงสังเกตเห็น คุณจิไรยะ คุณคงไม่ปกป้องคนคิดไม่ซื่อนี่หรอกใช่ไหม?” ริวอุนหย่อนระเบิดอีกครั้ง

ทุกคนที่หน้าทางเข้าหมู่บ้านต่างก็ตัวแข็ง

“โคโนฮะจะหาคำตอบที่น่าพอใจให้ทุกคนเอง” จิไรยะทำอะไรไม่ได้ เขากัดฟันตอบริวอุนไปด้วยความแค้นเคือง

ในเมื่อเขารู้ว่าอาคิตะคนน้อง ทำสิ่งต้องห้ามครั้งใหญ่ขึ้น หากไม่ได้รับการลงโทษขั้นเด็ดขาด นินจาจากทั่วทุกมุมโลกจะต้องสงสัยว่าโคโนฮะขี้โกหกแน่นอน

“อื้ม ฉันเชื่อว่าโคโนฮะจะจัดการเรื่องนี้ได้อย่างยุติธรรม” ริวอุนโบกมือให้จิไรยะ

ใครที่มีสมองหน่อยก็จะเห็น นี่เป็นการต่อสู้ทางการเมือง หากใครก้าวเข้าไปในน้ำวนนี้เหมือนอาคิตะ ก็ไม่มีอนาคตอะไรอีก นอกไปจากถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ

แม้ว่าโฮคาเงะรุ่นที่ 3 เลือกจะให้อภัย ดันโซก็จะไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ

หลังจากพูดสิ่งที่ต้องการจบ ริวอุนก็เดินเข้าหมู่บ้านไปพร้อมกับอีกสองทีมที่มาด้วยกัน ปล่อยให้นินจาโคโนฮะรอบ ๆและจิไรยะทำสีหน้าสิ้นหวังอยู่ด้านหลัง

************************