บทที่ 45 : ทั้งผู้นำจากมณฑลและคนของสมาคมจิงเจ๋อต่างมารวมตัวกัน?

บทที่ 45 : ทั้งผู้นำจากมณฑลและคนของสมาคมจิงเจ๋อต่างมารวมตัวกัน?

ณ บริเวณทางเข้าแดนลับศิลาทมิฬ มีลานกว้างขนาดมหึมาที่สร้างขึ้นจากโลหะผสมชนิดพิเศษ

ใจกลางลานกว้างนั้น ปรากฏรอยแยกมิติขนาดมหึมาสูงเสียดฟ้ากว่าร้อยเมตรที่บิดเบี้ยวและหมุนวนไม่หยุดหย่อน แผ่คลื่นพลังงานมิติอันน่าหวาดหวั่นออกมาเป็นระลอก

บัดนี้ ลานกว้างเนืองแน่นไปด้วยผู้คน

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ทั้งหมดของโรงเรียนมัธยมเจียงเฉิงต่างมารวมตัวกันอย่างพร้อมหน้า

นอกจากสองสาขาวิชาหลักอย่าง ‘สาขาวิทยายุทธ์’ และ ‘สาขาผู้ฝึก​สัตว์อสูร’ ที่มีจำนวนนักเรียนมากที่สุดแล้ว

ตามมุมต่างๆ ของลานกว้าง ยังมีกลุ่มนักเรียนจากสาขาวิชาเฉพาะทางที่หาได้ยากกระจายตัวอยู่ประปราย

นักเรียนจากสาขาค่ายกลกลุ่มหนึ่งกำลังนั่งยองๆบนพื้น ใช้ผงแป้งชนิดพิเศษวาดลวดลายค่ายกลเสริมพลังขนาดจิ๋ว ปากก็พึมพำร่ายคาถาขมุบขมิบ

ส่วนนักเรียนจาก ‘สาขาผู้ใช้พลังจิต’ ซึ่งปกติมักเก็บตัวลึกลับและมีจำนวนน้อยที่สุด

พวกเขานั่งขัดสมาธิ หลับตาแน่นิ่งราวกับพระเถระเข้าฌาน ปรับจูนสภาพจิตใจของตนเองโดยไม่สนใจเสียงอึกทึกรอบข้างแม้แต่น้อย

ทันใดนั้นเอง ก็เกิดเสียงฮือฮาเล็กๆ ขึ้นในฝูงชน

ภาพที่ปรากฏคือกู่เยว่ซีที่ก้าวเดินด้วยท่าทีเยือกเย็นสง่างาม โดยมีองครักษ์จากจวนเจ้าเมืองคอยคุ้มกันขนาบข้าง เดินตรงเข้ามายังแถวของห้อง 8 สาขาผู้ฝึก​สัตว์อสูรอย่างช้าๆ

ทันทีที่นางปรากฏตัว สายตาทุกคู่ในสนามก็พุ่งตรงมาที่นางเป็นจุดเดียว

“เฮ้ย...นางมาจริงดิ?”

“เอาจริงเหรอเนี่ย? ท่านเจ้าเมืองรับปากจะให้โควตาพิเศษแล้วแท้ๆ นางยังจะมาสอบภาคปฏิบัติอีกทำไม? เพื่ออะไรกัน?”

“ซี๊ด...ถึงจะไม่เข้าใจก็เถอะ แต่ตอนนี้ข้าชักจะนับถือนางขึ้นมาหน่อยๆ แล้ว ถ้าข้ามีสิทธิพิเศษขนาดนั้น ข้าคงนอนตีพุงอยู่บ้านไปแล้ว!”

คราวนี้ สายตาที่มองมาที่นางไม่ได้มีแต่ความขบขันเหมือนเมื่อก่อน แต่แฝงไว้ด้วยความเคารพและความสงสัยใคร่รู้จากใจจริง

หลี่เยว่เหยาที่ยืนอยู่ในแถวของห้อง 1 มองดูด้วยแววตาซับซ้อน

นางไม่เข้าใจการตัดสินใจของกู่เยว่ซีเลยจริงๆ แต่ก็ต้องยอมรับว่า จิตใจของอีกฝ่ายนั้นช่างไม่ธรรมดา

แต่ถึงจะชื่นชมก็ส่วนชื่นชม

ในสายตาของนาง ด้วยระดับพลังจอมยุทธ์ระดับหนึ่งขั้นปลายของกู่เยว่ซี อาจจะพอติดอันดับท็อป 20 ในการสอบครั้งนี้ได้ แต่ก็ยังไม่ถือเป็นภัยคุกคามสำหรับนางอยู่ดี

ไม่จำเป็นต้องใส่ใจมากนัก...

...

อีกด้านหนึ่ง

จ้าวชิงเทียนหรี่ตาลงเล็กน้อย แววตาที่มองกู่เยว่ซีก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความเคารพขึ้นมาวูบหนึ่ง

‘มาจริงๆ สินะ...’

‘ก็ดี วันนี้ข้าจะได้ทวงคืนความโดดเด่นที่ถูกนางแย่งไปเมื่อสามวันก่อนกลับมาให้หมด’

เขาจะใช้พลังที่แท้จริง คว้าอันดับหนึ่งในการสอบครั้งนี้มาครอง!!

ไม่ใช่แค่เพื่อเรียกความสนใจกลับคืนมา...

แต่เพื่อพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่า เขา จ้าวชิงเทียน ไม่ต้องพึ่งดวง ไม่ต้องพึ่งสิทธิพิเศษ ก็สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยหลิงอู่ชั้นนำได้!

เขาไม่ยอมรับ!

ไม่ยอมรับคนที่พึ่งพาแต่โชคช่วยแล้วก้าวกระโดดข้ามหัวคนอื่นแบบนี้!

จ้าวชิงเทียนกัดฟันกรอด สายตาเผลอกวาดมองไปที่ไหล่ของกู่เยว่ซี

และเมื่อเขาเห็นยุงโลหิตหลอมอัคคีรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัวตัวนั้น คิ้วของเขาก็ขมวดมุ่น

‘เกิดอะไรขึ้น?’

‘ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า?’

เขารู้สึกเหมือนว่ากลิ่นอายของยุงตัวนี้...จะดูแข็งแกร่งขึ้นกว่าเมื่อสามวันก่อนนิดหน่อย?

‘เป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง?’

จ้าวชิงเทียนรีบสลัดความคิดนี้ออกจากหัว

ล้อเล่นน่า

เมื่อสามวันก่อน ยุงตัวนี้เพิ่งจะอยู่ระดับหนึ่งขั้นต้น ผ่านไปไม่กี่วัน จะเก่งขึ้นได้สักแค่ไหนเชียว?

ขนาดหมาป่าเกราะเขียวของเขา กว่าจะเลื่อนจากระดับหนึ่งขั้นต้นไประดับหนึ่งขั้นกลาง ยังต้องใช้เวลาตลอดช่วงชั้น ม.4 ทั้งปี!

นั่นขนาดที่บ้านทุ่มทุนไม่อั้นเพื่ออัดฉีดทรัพยากรให้นะ!

สัตว์อสูรสายเลือดระดับสูงของเขายังใช้เวลาขนาดนั้น แล้วยุงสายเลือดต่ำต้อยตัวหนึ่ง จะเติบโตเร็วกว่าเขาได้อย่างไร?

เป็นไปไม่ได้แน่นอน

จ้าวชิงเทียนส่ายหน้าในใจ รีบปรับอารมณ์ให้กลับมามั่นคง

เรื่องหนึ่งก็ส่วนเรื่องหนึ่ง กู่เยว่ซีและยุงตัวนั้น…ในการต่อสู้จริง ไม่คู่ควรแม้แต่จะเป็นคู่มือของเขา

คู่แข่งที่แท้จริงของเขาควรจะเป็นโจวข่ายจากสาขาวิทยายุทธ์, หลี่เยว่เหยาจากห้อง 1 สาขาผู้ฝึก​สัตว์อสูร และพวกตัวท็อปสิบอันดับแรกของชั้นปีต่างหาก!

แต่สิ่งที่จ้าวชิงเทียนไม่รู้ก็คือ...

ในขณะนี้ ฉู่เซิงที่เกาะอยู่บนไหล่ของกู่เยว่ซี กำลังใช้ดวงตาประกอบจ้องมองหมาป่าเกราะเขียวของเขาเขม็ง

‘สายเลือดระดับสูง...’

‘กลิ่นอายพลังโลหิตที่เข้มข้นและบริสุทธิ์ขนาดนั้น อยู่ไกลขนาดนี้ข้ายังสัมผัสได้ด้วย [แกะรอยโลหิต] เลย’

‘ถึงจะด้อยกว่าสิงโตปีกเพลิงอัสนีไปนิดหน่อย แต่ก็เป็นสายเลือดระดับสูงเหมือนกัน แถมไม่ใช่ลูกสัตว์ ความเข้มข้นของเลือดต้องสูงกว่าแน่...’

ฉู่เซิงยิ่งคิดยิ่งน้ำลายสอ

ด้วยประสิทธิภาพการดูดเลือดในตอนนี้ ขอแค่ได้เจาะเจ้าหมาป่านั่นสักอึกใหญ่ เผลอๆ อาจจะรวบรวมพลังโลหิตครบ 500 แต้ม แล้วทะลวงเข้าสู่ระดับสองขั้นต้นได้เลย!!

‘เอายังไงดี...พุ่งเข้าไปดูดตอนนี้เลยดีไหม?’

ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้น แรงกระตุ้นรุนแรงก็ถาโถมเข้ามาในจิตใจ

ทว่าทันใดนั้น

กู่เยว่ซีเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง เสียงในใจอันเยือกเย็นของนางดังขึ้นในหัวของเขาผ่านพันธสัญญาโลหิตทันที

“อย่าบุ่มบ่าม!”

“ถ้าลงมือก่อนการสอบเริ่ม จะถูกตัดสิทธิ์ทันที”

“รอให้เข้าไปในแดนลับก่อน กฎข้างในมีข้อเดียวคือ รับผิดชอบชีวิตตัวเอง”

“ถึงตอนนั้น เจ้าอยากจะดูดแค่ไหน ก็เชิญตามสบาย”

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่เซิงก็จำใจต้องกดความกระหายลงไปอย่างช่วยไม่ได้

‘ช่างเถอะ ช่างเถอะ...อดทนไว้ก่อน!’

เขากลับไปเกาะนิ่งๆ อย่างว่านอนสอนง่าย

แต่ดวงตาประกอบคู่นั้นยังคงกราดมองไปที่ร่างหมาป่าเกราะเขียวด้วยเจตนาไม่ดี ราวกับกำลังเล็งหาจุดที่เหมาะเจาะที่สุดในการฝังเข็ม

หลังจากปลอบประโลมเจ้ายุงจอมตะกละได้แล้ว กู่เยว่ซีก็เหลือบสายตามองไปยังแท่นประธานที่อยู่สูงสุดของลานกว้างโดยไม่ตั้งใจ

เพียงแค่แวบเดียว นัยน์ตาเย็นชาของนางก็หรี่ลงเล็กน้อย

บนแท่นประธาน นอกจากใบหน้าที่คุ้นเคยอย่างผู้อำนวยการและเจ้าเมืองหลินเจิ้นหนานแล้ว กลับมีร่างแปลกหน้าเพิ่มเข้ามาอีกหลายคน

คนเหล่านั้นมีบุคลิกสงบนิ่ง เเต่แผ่กลิ่นอายแห่งอำนาจออกมาจางๆ บางคนสวมเครื่องแบบของมณฑล เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้นำระดับสูงจากมณฑล

กู่เยว่ซีไม่แปลกใจเรื่องนี้เท่าไหร่ เพราะการค้นพบ ‘ยุงเทพ’ ของนาง ย่อมดึงดูดความสนใจจากเบื้องบนระดับมณฑลได้อยู่แล้ว

แต่สิ่งที่ทำให้นางสนใจจริงๆ คือที่มุมหนึ่งของแท่นประธาน กลับมีหัวหน้าสมาคมจิงเจ๋อ และเหลิ่งเหยียนผู้ที่มีเจตนาสังหารต่อนางอย่างรุนแรง นั่งรวมอยู่ด้วย!

‘พวกมันมาทำไม?’

ความระแวดระวังผุดขึ้นในใจของกู่เยว่ซีทันที

‘พวกมัน...คงไม่คิดจะใช้โอกาสสอบครั้งนี้มาแก้แค้นข้าหรอกนะ?’

แต่การสอบมีกฎระเบียบชัดเจน นอกจากผู้เข้าสอบ ห้ามบุคคลภายนอกเข้าสู่แดนลับเด็ดขาด

ผู้นำระดับมณฑลนั่งหัวโด่อยู่ตรงนั้น พวกมันคงไม่กล้าขัดคำสั่งอย่างโจ่งแจ้ง

แล้วพวกมันมาที่นี่เพื่ออะไร?

มาดูงานเฉยๆ งั้นหรือ?

คิ้วเรียวสวยของกู่เยว่ซีขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ในความทรงจำของชีวิตก่อน การสอบครั้งนี้ไม่ได้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้

ดูท่า...การเกิดใหม่ของนาง จะสร้างผลกระทบแบบผีเสื้อขยับปีกไปไม่น้อยเลยทีเดียว...

‘ช่างเถอะ คิดไม่ออกก็เลิกคิด’

กู่เยว่ซีดึงความคิดกลับมาอย่างรวดเร็ว จิตใจกลับมาสงบนิ่ง

ไม่ว่าพวกมันคิดจะทำอะไร ขอแค่พวกมันเข้าไปในแดนลับไม่ได้ ภายในแดนลับที่มีแต่ผู้เข้าสอบ ก็ไม่มีใครสามารถคุกคามนางได้

ด้วยระดับหนึ่งขั้นสูงสุดในปัจจุบัน เทียบเท่าพลังรบระดับสองขั้นต้น บวกกับยุงระดับหนึ่งขั้นสูงสุดอีกตัว…ยังไง ก็คงเพียงพอที่จะกวาดล้างทั้งสนามสอบเเล้ว!

ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนผู้มีบุคลิกผู้นำระดับมณฑลบนแท่นประธานก็ลุกขึ้นยืน

เขากวาดสายตามองไปทั่วลาน เสียงของเขาดังก้องผ่านลำโพง ชัดเจนในหูของนักเรียนทุกคน

“เงียบ!”

ลานกว้างที่อึกทึกเงียบเสียงลงในพริบตา

“แดนลับศิลาทมิฬ กำลังจะเปิดออก!

“บัดนี้ ข้าขอประกาศว่า การสอบอย่างเป็นทางการเริ่มขึ้นแล้ว!”

“ผู้เข้าสอบทุกคน เข้าสู่แดนลับตามลำดับชั้นเรียน!”

…...