บทที่ 43 : เป้าหมายใหม่ของจักรพรรดินี!

บทที่ 43 : เป้าหมายใหม่ของจักรพรรดินี!

ภายในเต็นท์ พื้นที่คับแคบที่ตัดขาดความวุ่นวายและเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากโลกภายนอก

กู่เยว่ซีนั่งขัดสมาธิ ใบหน้าที่งดงามราวเทพธิดานั้นเรียบเฉยราวน้ำนิ่ง แต่ลึกลงไปในจิตใจกลับปั่นป่วนยิ่งกว่าคลื่นลมในมหาสมุทร

การคุ้มครองจากจวนเจ้าเมืองนับเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ที่ช่วยขจัดภัยคุกคามจากสมาคมจิงเจ๋อไปได้ชั่วคราวก็จริง

แต่สุดท้ายแล้ว มันก็เป็นเพียงพลังจากภายนอก เป็นดาบสองคมที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ

ความรู้สึกที่ต้องฝากชีวิตไว้ภายใต้ปีกของผู้อื่นเช่นนี้ ทำให้นางรู้สึกอึดอัดและไม่คุ้นชินเอาเสียเลย

ในชีวิตก่อนหน้านี้ การที่นางก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลก จนได้สมญานามว่า 'จักรพรรดินีผู้ฝึก​สัตว์อสูร' นางไม่เคยพึ่งพาบารมีของใคร แต่พึ่งพาเพียงสองมือของตัวเองเท่านั้น!

การกุมชะตาชีวิตไว้ในกำมือของตนเองอย่างมั่นคง นี่คือสัจธรรมข้อเดียวที่นางยึดถือมาตลอดสองชาติภพ!

ยิ่งไปกว่านั้น การคุ้มครองที่ได้มาอย่างกะทันหันนี้ ย่อมมีราคาที่ต้องจ่ายมหาศาลเช่นกัน

เมื่อไหร่ที่คุณค่าของเจ้ายุงบนไหล่นางถูกรายงานขึ้นไปถึงระดับสูงของสมาพันธ์ต้าเซี่ย แม้จะได้ร่มเงาที่ใหญ่ขึ้นมาคุ้มกัน แต่สิ่งที่ตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้คือการวิจัยและตรวจสอบอันไม่มีที่สิ้นสุด

พวกเขาทั้งคนทั้งยุง มีความเป็นไปได้สูงที่จะกลายเป็นหนูทดลองที่มีค่าที่สุด แต่ไร้ซึ่งอิสรภาพที่สุด ถูกเลี้ยงดูให้อยู่แต่ในห้องแล็บ!

นาง…กู่เยว่ซี ไม่มีวันยอมรับชีวิตเช่นนั้นเด็ดขาด

ดังนั้น นางต้องเร่งมือ!

ต้องรีบสร้างความแข็งแกร่งให้เพียงพอที่จะปกป้องตัวเอง หรือแม้กระทั่งมีสิทธิ์มีเสียงที่จะเจรจากับขุมอำนาจยักษ์ใหญ่เหล่านั้นได้อย่างเท่าเทียม!

หรือไม่ก็...ต้องมี 'พรสวรรค์' ที่เหนือชั้น!

แดนลับศิลาทมิฬในอีกสามวันข้างหน้า…คือก้าวแรกที่จะทำลายสถานการณ์จำยอมนี้ และเป็นก้าวที่สำคัญที่สุด!

นางต้องได้ ‘ผลึกบำรุงจิต’ ชิ้นนั้นมาครอบครองให้ได้!

ผลึกบำรุงจิต ไม่ใช่สมบัติล้ำค่าธรรมดาๆ

สรรพคุณของมันไม่ใช่แค่การเพิ่มพลังจิตเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการยกระดับ ‘พรสวรรค์’ และ ‘ขีดจำกัดสูงสุด’ ของพลังจิตผู้ฝึก​สัตว์อสูรจากรากฐาน!

สำหรับผู้ฝึก​สัตว์อสูรแล้ว พลังจิตคือรากฐานของทุกสิ่ง

มันไม่เพียงกำหนดความลึกซึ้งของสายสัมพันธ์ที่ผู้ฝึก​สัตว์อสูรสร้างกับสัตว์อสูรคู่สัญญาได้…แต่ยังกำหนดประสิทธิภาพและอานุภาพในการเรียนรู้และใช้ทักษะของสัตว์อสูรอีกด้วย

ลองเปรียบเทียบสัตว์อสูรสายเลือดระดับกลางที่มีสติปัญญาเท่ากัน

ในมือของผู้ฝึก​สัตว์อสูรที่มีพรสวรรค์ทางจิตระดับดาษดื่น อาจจะเรียนรู้ทักษะระดับต่ำได้แค่สองสามอย่างไปตลอดชีวิต

แต่ในมือของผู้ฝึก​สัตว์อสูรที่มีพรสวรรค์ทางจิตระดับอัจฉริยะ กลับสามารถเรียนรู้ได้ห้าถึงหกทักษะ หรือแม้แต่บรรลุถึงขั้นสร้างทักษะผสานที่ทรงพลังขึ้นมาได้!

ผลึกบำรุงจิต คือสมบัติวิเศษที่เปลี่ยนสิ่งผุพังให้กลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์!

มันสามารถเปลี่ยนคนที่มีพรสวรรค์ทางจิตธรรมดา ให้กลายเป็นอัจฉริยะระดับหนึ่งในหมื่นได้ในพริบตา!

หลังจากใช้แล้ว ไม่ว่าจะอยู่ในระดับพลังใดในอนาคต

ปริมาณพลังจิต ความเร็วในการฟื้นฟู และความแม่นยำในการควบคุม จะเหนือกว่าผู้ฝึก​สัตว์อสูรคนอื่นในระดับเดียวกันตลอดไป!

แถมความเร็วในการฝึกฝนพลังจิตก็จะรวดเร็วยิ่งขึ้นไปอีก!

“พรสวรรค์ทางจิตของข้าเดิมทีก็สูงส่งอยู่แล้ว ไม่สิ...ต้องเรียกว่าไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์!”

“ไม่อย่างนั้น ในชีวิตก่อน ข้าจะใช้เวลาเพียงสิบปี ไต่เต้าขึ้นเป็นผู้ฝึก​สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิได้อย่างไร?”

“ในชาตินี้ หากข้าได้ใช้ ‘ผลึกบำรุงจิต’ ตั้งแต่ช่วงเริ่มต้น...เวลาที่ต้องใช้ในการก้าวสู่ระดับจักรพรรดิ อย่างน้อยต้องร่นระยะลงไปได้ถึงหนึ่งในสาม!”

เมื่อคิดได้ดังนี้ หัวใจของกู่เยว่ซีก็ยิ่งรุ่มร้อน นางหมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องคว้าสมบัติชิ้นนี้มาให้ได้!

จะว่าไปแล้ว...แดนลับศิลาทมิฬเป็นเพียงหนึ่งในแดนลับระดับต่ำสุดรอบๆ เมืองเจียงเฉิงเท่านั้น

ตามหลักเหตุผลแล้ว เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีสมบัติระดับผลึกบำรุงจิตกำเนิดขึ้นที่นั่น

กู่เยว่ซีเคยขบคิดปัญหานี้ในชีวิตก่อน คำอธิบายเดียวที่เป็นไปได้คือ ความไม่เสถียรของตัวแดนลับเอง

แดนลับ โดยเนื้อแท้คือเศษซากของมิติอื่นที่ซ้อนทับกับโลกใบนี้

เศษซากเหล่านี้มีขนาดและระดับแตกต่างกันไป และล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุดตลอดเวลา

ในกรณีที่หาได้ยากยิ่ง แดนลับระดับต่ำอาจล่องลอยไปชนหรือเฉียดใกล้กับแดนลับระดับสูงเข้าชั่วขณะหนึ่ง

และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ‘ฝุ่นละออง’ บางอย่างจากโลกที่มีระดับสูงกว่า ก็อาจร่วงหล่นลงมาสู่แดนลับระดับต่ำได้

ผลึกบำรุงจิตชิ้นนั้น คงเป็นหนึ่งใน ‘ฝุ่นละออง’ จากโลกที่สูงส่งกว่า

สำหรับโลกระดับสูง มันอาจไม่มีค่าอะไร แต่สำหรับโลกชั้นต่ำ นี่คือสมบัติล้ำค่าเหนือสิ่งอื่นใด!

วาสนาเช่นนี้ พบเจอได้ยากยิ่ง หากพลาดไป ชาตินี้คงไม่มีโอกาสอีก!

“เวลาสามวันนี้ ข้าต้องเพิ่มความแข็งแกร่งให้มากที่สุด ยิ่งแข็งแกร่ง โอกาสที่จะคว้ามาได้ก็ยิ่งมาก...”

แววตาของกู่เยว่ซีเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น นางสูดหายใจลึก ก่อนจะหยิบซากลูกสิงโตปีกเพลิงอัสนีที่ตายแล้วออกมาจากถุงสัตว์อสูร

“หืม? ได้เวลาอาหารแล้วเหรอ?”

ฉู่เซิงที่เกาะอยู่ข้างๆ ได้กลิ่นหอมเย้ายวนของสายเลือดระดับสูงที่คุ้นเคย ดวงตาก็ลุกวาวขึ้นมาทันที

ไม่ได้ดูดเลือดมาทั้งเช้าแล้ว…หิวจนไส้จะขาดแล้วเนี่ย!

ลุยโลด! ลุยโลด!

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง แปลงร่างเป็นเงาสีแดงเข้ม พุ่งเข้าใส่ซากนั้นทันที

กู่เยว่ซี: “...”

ทำไมเจ้ายุงตัวนี้ถึงทำตัวเหมือนผีหิวโซมาเกิดใหม่ทุกทีเลยนะ?

กินให้น้อยหน่อยได้ไหม!

นี่มันทรัพยากรฝึกตนของข้านะ!!

กู่เยว่ซีหางตากระตุก รู้สึกเจ็บปวดหัวใจจี๊ดๆ แต่ก็ไม่ได้ห้ามฉู่เซิง

บ่นไปก็เท่านั้น นางรู้ดีว่าการจะรื้อฟื้นเส้นทางผู้ฝึก​สัตว์อสูรได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่าเจ้ายุงตัวนี้จะวิวัฒนาการอีกกี่ครั้ง…จะทะลวงผ่านระดับห้าได้หรือไม่

ไม่อย่างนั้น นางคงไม่มีทางทำสัญญากับสัตว์อสูรตัวที่สองได้

ต่อให้ได้ ‘ผลึกบำรุงจิต’ มา ก็เสียของเปล่าๆ

“เฮ้อ...ดูดไปเถอะ ดูดเข้าไป...รีบๆ วิวัฒนาการอีกสักสองรอบ...ถือว่าข้าขอล่ะ...”

กู่เยว่ซีมองฉู่เซิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความจำยอม

ฉู่เซิงไม่สนใจความคิดของนางเลยสักนิด เขาแทง [เข็มปีศาจหลอมใจ] ที่ดูน่ากลัวและแข็งแกร่งขึ้นหลังการวิวัฒนาการ เข้าไปในซากลูกสิงโตปีกเพลิงอัสนีอย่างแรง!

ซู้ดดด——

กระแสพลังโลหิตที่บริสุทธิ์และทรงพลังกว่าอสรพิษวิญญาณมรกตหลายสิบเท่า ไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายของเขาราวกับเขื่อนแตก!

[ติ๊ง! โฮสต์ดูดซับพลังโลหิตได้ 24.7 แต้ม! พลังโลหิตรวมปัจจุบันคือ 175.8!]

[กำลังย่อยสลายเลือด คาดว่าจะใช้เวลา 20 นาที! หลังย่อยสลายคาดว่าจะได้รับแต้มวิวัฒนาการ 4.9 แต้ม!]

“โห! แจ่มแมว! แจ่มแมวจริงๆ!”

ฉู่เซิงสัมผัสถึงพลังงานมหาศาลที่อบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ในใจรู้สึกฟินสุดๆ

สมกับเป็นลูกสัตว์อสูรสายเลือดระดับสูง แม้จะเทียบกับแม่ของมันไม่ได้เลย แต่ดูดไปคำเดียว ก็แทบจะเท่ากับดูดอสรพิษวิญญาณมรกต​ไปเกือบครึ่งตัวแล้ว!

แถมหลังจากวิวัฒนาการครั้งที่สาม ความสามารถในการย่อยของเขาก็ได้รับการอัปเกรดระดับตำนาน!

เมื่อก่อนดูดเลือดอสรพิษวิญญาณมรกตคำเดียวต้องย่อยตั้งครึ่งชั่วโมง ตอนนี้ดูดเลือดลูกสัตว์อสูรคุณภาพสูงกว่า กลับใช้เวลาแค่ยี่สิบนาที!

ประสิทธิภาพพุ่งกระฉูด!

ฉู่เซิงบินกลับไปเกาะไหล่กู่เยว่ซีอย่างอิ่มเอมใจ ระหว่างรอย่อย เขาก็เริ่มคำนวณในใจ

ซากลูกสิงโตสองตัวนี้ คงใช้เวลาไม่นาน

ด้วยความเร็วในการดูดเลือดตอนนี้ น่าจะดูดจนแห้งภายในสองวัน...แถมยังต้องแบ่งให้จักรพรรดินีดูดด้วย

น่าจะได้พลังโลหิตสักสองสามร้อยแต้มมั้ง?

บวกกับใน [รังหนอนหลอมอัคคี] ของเขา ยังมี ‘ขวดเลือดเคลื่อนที่’ ที่ดูดเลือดแม่สิงโตระดับแปดมาจนเต็มพุงเก็บไว้อีกเป็นพันตัว!

พวกลูกน้องถึงจะดูดได้ตัวละไม่มาก แต่เน้นปริมาณเข้าสู้!

รวมกันพันกว่าตัว อย่างน้อยก็น่าจะได้สักครึ่งขวดน้ำดื่มล่ะมั้ง?

ถ้ารีด ‘สต๊อก’ พวกนี้จนแห้ง รวมกับอีกร้อยกว่าแต้ม

น่าจะไม่มีปัญหา!

…...