บทที่14 ลูกศิษย์ของฉันคือ โฺฮชิกาคิ คิซาเมะ?

“นินจาอัจฉริยะแห่งตระกูลเทรูมิ”

“ปีนี้อายุหกขวบ แต่เธอผ่านการประเมินผลของทางโรงเรียนและสำเร็จการศึกษาแล้ว” ยากุระหัวเราะ

“ผมจำได้ว่าตระกูลเทรูมิ เป็นตระกูลของขีดจำกัดสายเลือดใช่ไหม?” ริวอุนเงยหน้าคุยกับยากุระ “ท่านมิซึคาเงะ ปกติแล้วนินจาขีดจำกัดสายเลือดจะได้รับการดูแล สั่งสอนโดยตระกูลไม่ใช่เหรอครับ?”

“ตระกูลขีดจำกัดสายเลือดก็คือส่วนหนึ่งของคิริงาคุเระด้วย” ยากุระยังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้าเหมือนเดิม แต่น้ำเสียงฟัดูจริงจังขึ้นนิดหน่อย

เหตุผลที่คิริงาคุเระสามารถก่อตั้งขึ้นได้ก็เนื่องมาจากตระกูลขีดจำกัดสายเลือดนี่แหละ กล่าวอีกนัยหนึ่ง คิริงาคุเระเป็นหมู่บ้านที่ประกอบด้วยตระกูลใหญ่หลายตระกูลตั้งแต่แรก

หลังจากนั้นก็ค่อย ๆดึงดูดนินจาเร่ร่อนและเริ่มฝึกฝนพลเรือนจนกลายเป็นคิริงาคุเระในปัจจุบัน

ด้วยเหตุนี้เองทำให้เกิดอันตรายซุกซ่อนในหมู่บ้าน

หลังจากที่ยากุระกลายเป็นมิซึคาเงะ คำสั่งต่าง ๆก็ถูกผูกขาด ตระกูลใหญ่ก็เริ่มถูกละเลยมากขึ้น

ความรู้สึกที่อำนาจถูกลิดรอนทำให้พวกเขาไม่พอใจ

“เป็นยังไงบ้าง อยากจะเป็นโจนินนำทีมให้เด็ก ๆหรือยัง?” ยากุระรู้ว่าเขาเริ่มหลุดจากการควบคุมอารมณ์ไปแล้ว เขาเลยพยายามกลับมาพูดอ่อนโยนตามปกติ

[ติ๊ง!]

[คำขอจากมิซึคาเงะ โปรดเลือกหนึ่งในตัวเลือกเหล่านี้]

[1. ปฏิเสธไปตรง ๆแล้วบอกมิซึคาเงะว่าไม่มีเวลา รางวัล: จักระธาตุดิน]

[2. เมินเฉยคำขอ แล้วเดินออกจากสำนักงานมิซึคาเงะ รางวัล: ประสานอินมือเดียว]

[3. ยอมรับภารกิจ รางวัล: ความเร็วในการเรียนรู้ของอุจิวะ อิทาจิ]

เชี่ยเอ๊ย!

รางวัลมันดีขนาดนี้เลยเหรอ?

เมื่อเห็นรางวัลทั้งสามข้อ ริวอุนก็เบิกตากว้าง เขามีจักระสามธาตุในตัวอยู่แล้ว เพิ่มอีกหนึ่งก็จะกลายเป็นสี่

การประสานอินมือเดียวก็ดี น่าทึ่งยิ่งกว่ารางวัลแรกเสียอีก และมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถทำได้

“ท่านมิซึคาเงะ ผมยอมรับคำขอครับ” ริวอุนตัดสินใจได้ในทันที

แม้ว่ารางวัลตัวเลือกแรกและสองจะดี แต่รางวัลที่สามน่าทึ่งยิ่งกว่า

ความเร็วในการเรียนรู้ ไม่ว่าจะเป็นคาถานินจา การปาคุไนและอื่น ๆก็ถือว่าเป็นสุดยอด เพียงไม่กี่ปีก็มาอยู่ในระดับคาเงะได้ง่าย ๆ

อีกอย่างหนึ่งที่เขายอมรับคือในทีมเขามีเทรูมิ เมย์อยู่

เทรูมิ เมย์คือใคร? เธอคือมิซึคาเงะรุ่นที่ห้า ขุมพลังระดับคาเงะอย่างแท้จริง

ใครจะไม่ชอบนักเรียนแบบนี้บ้างล่ะ?

ทันทีที่ยอมรับ ระบบก็ส่งความรู้และปรับร่างกายของเขาให้คล้ายกับอุจิวะ อิทาจิทันที นิ้วที่แต่เดิมแข็งก็เริ่มยืดหยุ่นขึ้น ตอนนี้แม้ว่าจะเป็นคาถาน้้ำ ระเบิดมังกรวารี เขาก็สามารถปล่อยออกมาได้ในทันที

****************

หลังจากออกมาจากอาคารมิซึคาเงะ ดวงตาของริวอุนสั่นเทา

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่ยากุระจะทำลายขีดจำกัดสายเลือดในอนาคต แม้ว่าจะเป็นการบงการของโอบิโตะก็ตาม” เขาเป็นนินจาพลเรือนธรรมดา หลังจากที่ได้รับพลังของอิทาจิ เขาก็รู้ว่าความน่ากลัวของนินจาขีดจำกัดสายเลือดเป็นยังไง

เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมหมู่บ้านคิริงาคุเระถึงได้ชื่อว่าหมู่บ้านหมอกโลหิต เพราะหากเขาเป็นมิซึคาเงะ เขาก็จะแอบลอบสังหารเหล่าผู้นำตระกูลใหญ่ในหมู่บ้านเช่นกัน

ริวอุนเลิกคิดเรื่องไม่เป็นเรื่อง เขากลับมาจดจ่อกับกระดาษในมือ

ในมือเป็นข้อมูลของเทรูมิ เมย์ที่แสดงให้เห็นว่าเธออายุหกขวบ แม้ว่าจะยังเด็กแต่เธอก็สามารถใช้คาถาขีดจำกัดสายเลือดลาวาได้แล้ว เธอเป็นคนที่ตระกูลคาดหวังไว้สูงเลยทีเดียว

“เทรูมิ เมย์ น่าจะเป็นผลพวกจากการแต่งงานในตระกูลของตระกูลขีดจำกัดสายเลือด”

เขาพลิกดูโปรไฟล์ของเมย์ไปอีกหน้า เพื่อดูนักเรียนคนต่อไป แค่มองไปที่มัน ริวอุนก็แทบจะกรีดร้องออกมา

“เหี้ย! นรกเหอะ เขานี่เอง!!” แค่มองก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร

โปรไฟล์นักเรียนคนที่สองคือเด็กผู้ชายที่มีผิวแปลก ๆ หน้าตาคล้ายฉลาม มีฟันแหลมคมไม่ต่างกับสัตว์ร้าย

“โฮชิงาคิ คิซาเมะ...” ริอุนกลอกตามองบน “นี่คือผลจากผีเสื้อขยับปีกเหรอ?”

โฮชิงาคิ คิซาเมะ หนึ่งในเจ็ดดาบนินจาในอนาคต หลังจากถอนตัวจากหมู่บ้านคิริงาคุเระ เขาก็ไปอยู่กับองค์กรแสงอุษา แม้ว่าเขาจะไม่แข็งแกร่งมากนักในองค์กร แต่ก็ยังถือว่าเป็นหนึ่งในระดับคาเงะอีกคน

“นี่หมายความว่าฉันกำลังกลายเป็นอาจารย์ของระดับคาเงะสองคนเลยเหรอ?” ริวอุนทั้งดีใจทั้งทุกข์ใจ

ในโปรไฟล์บอกว่าคิซาเมะ แก่กว่าเมย์หนึ่งปี ปีนี้เขาเจ็ดขวบ ไม่ใช่นินจาขีดจำกัดสายเลือดแต่เป็นเด็กกำพร้า

ถึงจะเป็นเด็กกำพร้า เขาก็มีความสามารถมาก

“น่าสนใจ นักเรียนคนสุดท้ายของฉันคงไม่ใช่ซาบุสะใช่ไหม?” เด็กหนุ่มพึมพำจากนั้นก็เปิดไปโปรไฟล์นักเรียนคนสุดท้าย

น่าเสียดายที่คนสุดท้ายไม่ใช่ผู้ใช้ดาบสะบั้นเศียรอย่างที่คิดไว้

“นักเรียนคนนี้... ยูกิ คุโมะ?”

“อายุสิบเอ็ดปี และยังปลุกขีดจำกัดสายเลือดแล้วด้วย?”

“ตระกูลยูกิเหรอ?” ริวอุนถอนหายใจ

ตระกูลนี้เป็นตระกูลใหญ่ในหมู่บ้านคิริ สถานะเทียบได้กับอุจิวะในโคโนฮะ

ในหมู่พวกเขามีผู้ใช้ขีดจำกัดสายเลือดน้ำแข็งสืบทอดสายเลือดอันทรงพลัง อยู่ในลำดับต้น ๆของโลกนินจา

“อัจฉริยะขีดจำกัดสายเลือดสองคน กับอัจฉริยะสามัญอีกหนึ่งคน?”

“มิซึคาเงะรุ่นที่สี่พยายามจะเอาชนะใจฉันหรือไงเนี่ย?” ริวอุนแตะคาง เขาเป็นเด็กกำพร้า เป็นสามัญชน

เป็นเพราะมิซึคาเงะไม่สามารถควบคุมขีดจำกัดสายเลือดตระกูลใหญ่ ๆได้สะดวก จึงคิดว่าสมเหตุสมผลที่จะเลือกเขาที่เป็นอัจฉริยะเหมือนกันมาคุมทีมอัจฉริยะเพื่อไม่ให้เกิดเสียงไม่พอใจ

‘ช่างมัน ไปหาเหล่ลูกศิษย์ก่อนแล้วกัน’ ริวอุนลืมเรื่องยาก ๆไปอย่างรวดเร็ว สำหรับเขาแล้ว มิซึคาเงะเป็นเพียงตัวละคนที่ไม่สำคัญเท่ากับเมย์และคิซาเมะ

“แต่เทรูมิ เมย์กับเด็กยูกินี่อยู่ที่ไหนกันล่ะ?” ฝีเท้าของริวอุนหยุดลง ในใจแทบอยากสบถด่าตัวเองที่ไม่อ่านเอกสารจากในห้องทำงานแล้วถามที่อยู่เด็ก ๆก่อน

********************