บทที่ 1021 - เทคโนโลยีวีอาร์ใหม่

บทที่ 1021 - เทคโนโลยีวีอาร์ใหม่

เวลาค่อยๆ ผ่านไป เหล่าหมอเริ่มหยุดการเคลื่อนไหวทีละคน คาดว่าคงกำลังพักชั่วครู่ก่อนจะเริ่มระบบร่างเสมือนใหม่อีกครั้ง

แม้จะเป็นเพียงรุ่นเริ่มต้น แต่ทุกคนก็จมดิ่งอยู่ในนั้นจนถอนตัวไม่ขึ้น เวลาผ่านไปนานถึงสองชั่วโมงแล้วแต่ก็ยังไม่มีใครคิดจะถอดอุปกรณ์ออก แม้แต่คนที่ปกติใจร้อนก็ยังมีความอดทนอย่างเต็มเปี่ยมในครั้งนี้

หัวหน้าเหอเห็นภาพนี้แล้วก็รู้สึกภาคภูมิใจในผลงานมาก เขาไม่ติดใจเลยที่ทุกคนใช้เวลาทดสอบนานเกินไป

หยางผิงพูดกับหัวหน้าเหอว่า: "ควรบอกให้พวกเขาหยุดก่อนไหมครับ? ผมเกรงว่าจะรบกวนเวลาของทีมงานคุณมากเกินไป"

หัวหน้าเหอตอบอย่างยินดี: "ไม่เป็นไรครับ ปล่อยให้พวกเขาสนุกกันให้เต็มที่ เราจะได้นำปัญหาที่พบจากการใช้งานจริงมาปรับปรุงด้วย เพิ่งจะผ่านไปสองชั่วโมงเอง การผ่าตัดแบบนี้ปกติก็ต้องใช้เวลาสี่ห้าชั่วโมงอยู่แล้ว ปล่อยให้พวกเขาทำผ่าตัดให้เสร็จเถอะครับ"

หยางผิงหันไปมองเหล่าศัลยแพทย์ ทุกคนยังคงยืนนิ่ง คาดว่าคงกำลังจดจ่อกับการผ่าตัดของตนเองอยู่ หยางผิงและหัวหน้าเหอจึงนั่งคุยกันต่อจนเวลาผ่านไปนานถึงสี่ชั่วโมง แต่ก็ยังไม่มีใครยอมออกจากห้องผ่าตัดเสมือนเลย ดูเหมือนว่าห้องผ่าตัดวีอาร์นี้จะมีเสน่ห์ดึงดูดใจยิ่งกว่าวิดีโอเกมเสียอีก

"ต้องสั่งหยุดพวกเขาไหมครับ?" หัวหน้าเหอถามความเห็นหยางผิง

คราวนี้หยางผิงกลับเป็นฝ่ายส่ายหน้า: "ไม่ต้องหรอก ปล่อยให้พวกเขาทำต่อเถอะ"

หัวหน้าเหอสั่งให้ด็อกเตอร์ไปจัดการเรื่องอาหารเย็น โดยให้โรงอาหารส่งข้าวกล่องมาให้ เพื่อที่ทุกคนจะได้ไม่ต้องทนหิวหลังจากเสร็จงาน วันนี้เขาตั้งใจจะให้ทุกคนได้เต็มอิ่ม อยากจะเล่นนานแค่ไหนก็ได้ เกมแบบนี้คงไม่มีใครตำหนิว่าไม่ตั้งใจทำงาน หยางผิงและหัวหน้าเหอยังคงสนทนากันต่อไปในหัวข้อเรื่องมนุษย์ดิจิทัลและห้องผ่าตัดวีอาร์ที่มีเรื่องให้คุยกันไม่จบสิ้น

"หัวหน้าทีมเทคโนโลยีวีอาร์ของเรา เป็นด็อกเตอร์จากสแตนฟอร์ดที่ผมจ้างมาด้วยเงินเดือนปีละยี่สิบล้านหยวนครับ หมอนี่เป็นอัจฉริยะจริงๆ แต่เสียอย่างเดียวคือเป็นคนเงียบขรึม วันๆ ไม่ยอมพูดจากับใคร เอาแต่ก้มหน้าก้มตาศึกษาวิจัยเทคโนโลยีอย่างเดียว" หัวหน้าเหอแนะนำ

การสร้างห้องผ่าตัดวีอาร์ทั้งหมดเป็นโครงการที่ใหญ่มาก ต้องอาศัยความร่วมมือจากหลากหลายสาขาวิชา ดังนั้นในห้องปฏิบัติการของหัวหน้าเหอจึงมีการแบ่งทีมงานออกเป็นหลายกลุ่ม เช่น กลุ่มมนุษย์ดิจิทัล กลุ่มเทคโนโลยีวีอาร์ และกลุ่มระบบพื้นฐาน สำหรับหัวหน้าทีมวีอาร์นั้นเป็นชาวจีนที่หัวหน้าเหอต้องเดินทางไปโน้มน้าวถึงอเมริกาอยู่หลายครั้ง ตอนแรกด็อกเตอร์ท่านนี้ยังไม่ตกลงจะกลับมา แต่สุดท้ายก็ยอมกลับมาลองดู และหลังจากลองทำงานได้เพียงเดือนเดียวเขาก็ตัดสินใจจะปักหลักทำงานที่นี่อย่างถาวร

เพราะสภาพแวดล้อมการวิจัยที่นี่ ทั้งซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ล้วนดีกว่าในอเมริกา โดยเฉพาะงบประมาณวิจัยอันมหาศาลและทีมงานที่แข็งแกร่ง รวมถึงเทคโนโลยีมนุษย์ดิจิทัลที่เป็นรากฐานของวีอาร์ทางการแพทย์ก็ล้ำหน้าที่สุดในโลก

ตอนแรกด็อกเตอร์ท่านนี้กังวลเรื่องความสัมพันธ์อันซับซ้อนในแวดวงการวิจัยของจีน แต่หลังจากได้เข้ามาทำงานในห้องปฏิบัติการของหัวหน้าเหอ เขาก็พบว่าที่นี่ไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องความสัมพันธ์ส่วนตัวใดๆ ทั้งสิ้น ขอเพียงตั้งใจทำงานวิจัยของตัวเองให้ดีก็พอ ซึ่งมันตรงกับนิสัยของเขาเป็นอย่างยิ่ง

"ด็อกเตอร์อิน ช่วงนี้มีเทคโนโลยีใหม่อะไรที่กำลังวิจัยอยู่บ้างครับ? ช่วยแนะนำให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหม"

หัวหน้าเหอเอ่ยถามด็อกเตอร์อิน หัวหน้าทีมวีอาร์ที่กำลังก้มหน้าเขียนโปรแกรมอยู่ ด็อกเตอร์อินหันมายิ้มแห้งๆ แล้วพูดว่า "อธิบายลำบากนิดหน่อยครับ ตอนนี้เรากำลังศึกษาวีอาร์รุ่นอัปเกรดอยู่ เพิ่งจะทำเสร็จสมบูรณ์ ทั้งซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ได้รับการยกระดับใหม่หมดเลย พวกคุณลองมาดูด้วยตัวเองดีกว่าครับ"

หัวหน้าเหอและหยางผิงสบตากันแล้วเดินเข้าไปหา ด็อกเตอร์อินยื่นอุปกรณ์วีอาร์สองชุดให้หยางผิงและหัวหน้าเหอ "ลองนั่งทดสอบดูนะครับ ถือว่าช่วยให้คำแนะนำผมด้วย" ทั้งคู่จึงนั่งลงแล้วสวมหมวก แว่นตา และถุงมือ

ระบบเริ่มทำงาน!

ให้ตายเถอะ! ภาพที่ปรากฏคือสาวสวยสุดเซ็กซี่สองคนในชุดวาบหวิวที่กำลังเต้นยั่วยวน และพวกเธอก็เต้นขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ความสมจริงนั้นน่าตกใจมาก ในระยะใกล้เพียงนี้สามารถมองเห็นได้แม้กระทั่งรูขุมขนบนผิวหนัง ทันใดนั้นสาวสวยก็เต้นจนขึ้นมานั่งบนตักของหยางผิงและหัวหน้าเหอ พร้อมกับยื่นมือออกมาลูบหลังมือของทั้งคู่ สัมผัสนั้นสมจริงจนน่าขนลุก พวกเธอส่งสายตาหวานเชื่อมพร้อมกับเอื้อมมือไปดึงสายเสื้อของตัวเองลงเพื่อเตรียมจะเปลื้องผ้าออก

หยางผิงตกใจจนรีบถอดแว่นตาและหมวกออกทันที พลางรีบดึงถุงมือทิ้ง ส่วนหัวหน้าเหอที่อยู่ข้างๆ กลับนั่งนิ่งสนิท หรือว่ารุ่นที่เขาทดสอบจะไม่เหมือนกับของหยางผิง?

"ศาสตราจารย์หยาง เป็นยังไงบ้างครับ? รุ่นทดสอบนี้ยังไม่เคยเปิดเผยที่ไหน วันนี้เป็นวันแรกที่นำออกมาให้ลองใช้เลยครับ" ด็อกเตอร์อินถามด้วยสีหน้าจริงจัง

"

"เจ้าหมอนี่! นี่หรือคือเทคโนโลยีใหม่ที่เขาว่า? เนื้อหามันค่อนข้างจะไม่เหมาะสมสำหรับเด็กไปหน่อย แต่ต้องยอมรับว่าเทคนิคที่ใช้นั้นสูงมากจริงๆ ความสมจริงเมื่อครู่นั้นไม่ใช่ระดับธรรมดา เทคโนโลยีการจำลองสถานการณ์นี้เรียกได้ว่าไร้คู่ต่อสู้ในระดับโลกเลยทีเดียว

"เพราะตอนนี้เราใช้ซีพียูของคอมพิวเตอร์ทั่วไปขับเคลื่อน เนื้อหาเลยยังดูเรียบง่ายอยู่บ้าง ถ้าในอนาคตเราใช้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ผมสามารถออกแบบให้ซับซ้อนกว่านี้ได้อีกเยอะเลยครับ ศาสตราจารย์หยางครับ ต่อไปผมตั้งใจจะออกแบบร่างเสมือนสำหรับการผ่าตัดให้เป็นแบบนี้ทั้งหมด แล้วก่อนหรือหลังการผ่าตัดแต่ละครั้งก็ให้มีการเต้นโชว์เพื่อเป็นการวอร์มอัพ คุณว่าทุกคนจะขยันฝึกผ่าตัดกันจนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยไหมครับ?" สายตาของด็อกเตอร์อินดูจริงจังมาก ไม่มีวี่แววของการพูดเล่นเลยแม้แต่น้อย

"

"ในทางเทคนิคน่ะทำได้ครับ แต่คุณต้องไปปรึกษานักกฎหมายด้วยนะว่ากฎหมายอนุญาตให้ทำได้ไหม?" หยางผิงได้แต่ตอบไปแบบนั้น

ด็อกเตอร์อินครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ผมตรวจสอบข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องมาบ้างแล้วครับ ไม่มีปัญหาอะไร อย่างน้อยในตอนนี้ก็ยังไม่มีกฎหมายควบคุมเรื่องเทคโนโลยีวีอาร์โดยเฉพาะ"

ทำไมหัวหน้าเหอที่อยู่ข้างๆ ถึงยังไม่มีท่าทีจะถอดหมวกออกเสียที? หยางผิงชำเลืองมองเขา ด็อกเตอร์อินจึงพูดเสริมว่า "วีอาร์ชุดนี้มีความยาวถึงหกชั่วโมงโดยไม่ซ้ำกันเลยครับ มีทั้งบทพูดและเนื้อเรื่องที่แตกต่างกัน มีทั้งชุดบิกินี่แบบอเมริกัน ชุดยูนิฟอร์มแบบญี่ปุ่น และชุดแบบจีน—ตอนนี้ผู้ทดสอบสามารถโต้ตอบได้เฉพาะส่วนมือเท่านั้น เพราะเรามีแต่ถุงมือที่รองรับการตอบสนองด้านสัมผัสครับ"

ด็อกเตอร์อิน เงินเดือนปีละยี่สิบล้านของคุณนี่มันคุ้มค่าจริงๆ

หัวหน้าเหอตั้งใจจะดูให้ครบทุกชุดเลยหรือยังไง? จะตั้งใจทำงานเกินไปไหม? หากไม่รีบปลุกหัวหน้าเหออาจจะเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นได้ หยางผิงจึงรีบตบไหล่หัวหน้าเหอ แต่เขากลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลย

"หยุดระบบเดี๋ยวนี้!" หยางผิงรีบสั่งด็อกเตอร์อิน

ด็อกเตอร์อินรีบปิดระบบวีอาร์ฝั่งหัวหน้าเหอทันที ผ่านไปครู่ใหญ่หัวหน้าเหอถึงยอมถอดอุปกรณ์ออก ใบหน้าของเขาแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด "เทคโนโลยีใหม่ของคุณไม่เลวเลยนะ เมื่อกี้ผมลองตรวจสอบอย่างละเอียดดูแล้ว ยังมีจุดที่ต้องปรับปรุงอยู่นิดหน่อย—"

หัวหน้าเหอไอออกมาสองสามครั้ง แล้วพูดด้วยท่าทางเคร่งขรึมราวกับกำลังรายงานผลการวิจัย

หยางผิงหันไปมองกลุ่มศัลยแพทย์ วันนี้เขาพาหมอมาสิบกว่าคนซึ่งล้วนแต่เป็นผู้ชาย ทุกคนยืนนิ่งสนิทไม่มีใครยอมหยุดการทดสอบเลย หยางผิงเริ่มมีลางสังหรณ์ใจแปลกๆ ว่าพวกเขาไม่ได้กำลังทำผ่าตัดอยู่จริงๆ ใช่ไหม?

"ด็อกเตอร์อิน ตอนนี้การผ่าตัดของพวกเขาคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว?" หยางผิงลองถามหยั่งเชิง

คอมพิวเตอร์ของด็อกเตอร์อินสามารถควบคุมจุดทดสอบทั้งหมดได้ เขาจึงตรวจสอบผ่านซอฟต์แวร์ควบคุมบนหน้าจอ ทันใดนั้นเขาก็รีบตบเข่าตัวเอง: "แย่แล้ว! เมื่อกี้ผมเผลอกดผิด ไปเปลี่ยนระบบผ่าตัดของพวกเขาทุกคนให้กลายเป็นระบบสาธิตเทคโนโลยีใหม่ของผมหมดเลยครับ"

"ระบบสาธิตเทคโนโลยีใหม่ของคุณ?"

"ใช่ครับ ก็คือวีอาร์เต้นโชว์ที่พวกคุณเพิ่งลองใช้เมื่อกี้นั่นแหละครับ"

หยางผิงถึงกับอึ้งไปเลย มิน่าล่ะเจ้าพวกนั้นถึงได้เงียบกันหมด ไม่มีใครยอมหยุดเลย ที่แท้ก็กำลังสนุกกับการดูโชว์กันอยู่นี่เอง ผมก็นึกว่าทำไมถึงไม่มีใครขยับเขยื้อนเลยตั้งนาน

ด็อกเตอร์อินรู้ตัวว่าส่งระบบผิดรุ่นจึงรีบสั่งปิดระบบวีอาร์ทันที ตอนนั้นเองที่เริ่มมีคนทยอยถอดหมวกออก แต่ก็ยังไม่มีใครยอมเดินออกมาจากจุดทดสอบ ผ่านไปสิบกว่านาทีถึงเริ่มมีคนค่อยๆ เดินออกมาทีละคน ทุกคนต่างมีท่าทางตื่นตัวเหมือนเพิ่งไปฉีดสารกระตุ้นมา และใบหน้าก็แดงก่ำกันถ้วนหน้า

(จบแล้ว)