บทที่ 1440: ชาร์ลส์มาแล้ว! (ตอนพิเศษ)

“เพื่อนน่ะ…ก็ควรจะช่วยเหลือกันสิ”

ฮัลค์สวนทันควัน “นายเป็นเพื่อนของแบนเนอร์”

ธอร์รีบพูด “ไม่ใช่เพื่อนของแบนเนอร์ซะหน่อย ข้าชอบเจ้ามากกว่าตั้งเยอะ”

ฮัลค์ตะโกนลั่น “เพื่อนของแบนเนอร์!”

ธอร์ส่ายหัว “ข้าไม่ชอบแบนเนอร์ด้วยซ้ำ”

“ข้าไม่สนพวกคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ หรืออะไรพวกนั้นเลย…”

ฮัลค์พูดว่า “ธอร์ไป ฮัลค์อยู่”

ธอร์ถอนหายใจอย่างจนปัญญา “ก็ได้ งั้นก็อยู่ไปเถอะ”

“ที่นี่มันห่วยแตกสุด ๆ เลย ดูแล้วขัดหูขัดตาชะมัด”

“แดงก็มี ขาวก็มี จะเลือกสักสีก็ไม่ได้ งี่เง่าชะมัด”

ฮัลค์คำรามอย่างไม่พอใจ “จะทุบ!”

ธอร์เดินไปทางประตู พลางพึมพำ “รู้มั้ย ข้าน่ะชนะไฟต์นั้นด้วยนะ”

ฮัลค์สวนกลับ “ฉันทุบแกไปแล้ว”

ธอร์ไหล่ตก “ก็เออสิ”

ฮัลค์พูดต่อ “แขนเล็ก”

“ตัวเล็ก”

แล้วก็ขว้างผลไม้ใส่ธอร์

ธอร์เบี่ยงตัวหลบก่อนจะดุ “นิสัยเด็ก ๆ!”

ฮัลค์ตะโกนซ้ำอีก “ธอร์ไป!”

ธอร์ตอบกลับแบบไม่แยแส “ก็จะไปอยู่แล้วไง”

แต่พอธอร์กำลังจะเดินผ่านประตู ตาข่ายพลังงานสีแดงก็โผล่ขึ้นมาทันที ช็อตเขาจนล้มตึงกับพื้น

พอเห็นแบบนั้น ฮัลค์ก็หัวเราะลั่น “ธอร์ไปอีกแล้ว!”

แล้วฮัลค์ก็เดินมาหา พร้อมกับรอยยิ้มกวน ๆ “ธอร์อยู่บ้าน!”

พอธอร์ตื่นขึ้นมาอีกที ฮัลค์ก็ใส่ชุดเรียบร้อยแล้ว แบกขวานไว้บนบ่า

“ฮัลค์ไปฝึก”

ธอร์มองเขาแล้วพูด “โอเค… ขอให้สนุกละกัน”

และคนที่ออกไปฝึกกับฮัลค์ก็คือ… วัลคีรี่

“ไง เจ้าตัวใหญ่”

ฮัลค์ทักกลับ “ยัยขี้โมโห”

วัลคีรี่ถามว่า “ทำอะไรอยู่บ้างช่วงนี้?”

“ชนะ”

ทั้งสองคนเดินออกจากห้องไปด้วยกัน

หลังจากที่ทั้งคู่ไปแล้ว ธอร์ก็หันไปมองควินเจ็ตที่จอดอยู่นอกหน้าต่าง แล้วก็หลับตา พยายามจะติดต่อกับไฮม์ดัล

แต่จู่ ๆ ก็มีเสียงคุ้นเคย ที่ไม่น่าจะโผล่มาที่นี่ เอ่ยขึ้นข้างหูของธอร์

“ไง ธอร์”

ธอร์ถึงกับชะงัก เขาหันไปมอง เห็นชาร์ลส์ ดอยล์ลอยอยู่ตรงหน้าต่าง

“เพื่อน เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”

“มาช่วยข้าออกไปเหรอ?”

ร่างของชาร์ลส์ดูโปร่งแสงเหมือนวิญญาณ เขาลอยทะลุหน้าต่างเข้ามาอย่างง่ายดาย แล้วมาหยุดอยู่ตรงหน้าธอร์

“ฉันตามหานายอยู่นานบนซาคาร์นี่แหละ”

“แม่ของนายส่งฉันมาพานายกับน้องกลับแอสการ์ด”

พอรู้ว่าชาร์ลส์มาพากลับบ้าน ธอร์ก็ยิ้มกว้าง “เยี่ยมเลย!”

“แต่เราต้องหาตัวโลกิก่อนนะ เขาอยู่กับเดอะแกรนด์มาสเตอร์”

“อ้อ แล้วแบนเนอร์ก็อยู่ที่นี่ด้วย เราน่าจะพาเขากลับไปด้วยเหมือนกัน”

“แล้ว… แอสการ์ดตอนนี้เป็นยังไงบ้าง? เฮล่ายังไม่ได้เริ่มฆ่าคนเล่นใช่มั้ย…?”

ธอร์ถามรัว ๆ ชาร์ลส์ก็แค่ตบไหล่เขาเบา ๆ แล้วพูดว่า “ไม่ต้องห่วง”

“เฮล่าคือบุตรคนแรกของโอดิน เป็นพี่สาวของนาย”

“แต่เธอก็ยังเป็นมกุฎราชกุมารีแห่งแอสการ์ดด้วยนะ เธอสัญญากับฉันแล้วว่าจะไม่ฆ่าชาวแอสการ์ด”

“แต่เธอก็จะขึ้นครองบัลลังก์ของโอดิน เพราะงั้นนายกับโลกิก็ต้องแข่งขันกับเธอเพื่อชิงบัลลังก์”

“เป็นการแข่งขันที่ยุติธรรม ไม่มีใครต้องตาย”

“ส่วนแบนเนอร์กับโลกิ ใช่ เราต้องหาตัวพวกเขาให้เจอก่อน”

“นายรู้มั้ยว่าพวกเขาอยู่ไหน?”

ธอร์ลังเลเล็กน้อยกับสิ่งที่ชาร์ลส์พูด แล้วก็พึมพำว่า “แต่พ่อข้าเคยบอกว่าเฮล่าน่ะ…”

ชาร์ลส์หัวเราะเบา ๆ “ทะเยอทะยานน่ะใช่ หิวอำนาจก็ใช่”

ธอร์พยักหน้า “แล้วข้าก็กลัวว่าเธอจะทำให้แร็กนาร็อกเกิดขึ้น”

ชาร์ลส์เหลือบตามองธอร์แล้วตอบ “คนที่จะทำให้แร็กนาร็อกเกิดน่ะคือนาย ไม่ใช่เฮล่า”

ธอร์ถึงกับชะงัก “เดี๋ยว... ข้าเหรอ? ทำไมเจ้าว่าเป็นข้าล่ะ?”

ชาร์ลส์ยิ้ม “ฉันมองผ่านสโตนแห่งเวลาแล้ว มันไม่ใช่เฮล่าที่ทำให้แร็กนาร็อกเริ่ม แต่นายต่างหาก นายเป็นคนเปิดประตูด้วยมือตัวเอง”

ธอร์ผงะถอยหลังอย่างช็อก “ไม่นะ... มันจะเป็นข้าได้ยังไง?”

“ข้าจะปล่อยให้แอสการ์ดถูกทำลายได้ยังไง?”

ชาร์ลส์ปลอบ “ใจเย็น ๆ นั่นเป็นแค่หนึ่งในอนาคตที่อาจเกิดขึ้นเท่านั้น”

“อนาคตไม่ใช่สิ่งที่ตายตัว ฉันมีวิธีป้องกันไม่ให้มันเกิดขึ้น”

ธอร์ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ดี... ขอแค่ยังหลีกเลี่ยงได้ก็พอแล้ว”

“ข้าไม่ได้อยากได้บัลลังก์นักหรอก แต่ถ้าเฮล่าคิดจะก่อสงคราม มันอาจนำภัยมาถึงทุกคน…”

เมื่อเห็นว่าธอร์ยังคงสงสัยเฮล่าอยู่ ชาร์ลส์ก็ได้แต่ถอนหายใจในใจ

โอดินเองก็ฝากให้เขาช่วยปลอบเฮล่า แต่ขณะเดียวกันก็ปลูกฝังให้ธอร์กับโลกิเชื่อว่าเฮล่าเป็นแค่ทรราชเลือดเย็น

เอาเถอะ...

“เรื่องนั้นเราค่อยไปเคลียร์กันที่แอสการ์ด”

“ตอนนี้เราต้องหาตัวพวกนั้นให้เจอก่อน แล้วรีบออกจากที่นี่”

ธอร์คิดสักพักแล้วพูดว่า “แบนเนอร์ออกไปฝึก คงจะกลับมาเร็ว ๆ นี้แหละ”

“ส่วนโลกิ ข้าไม่แน่ใจว่าเขาอยู่ตรงไหน”

“แล้วก็เจ้าช่วยเอาไอ้นี่ออกจากคอข้าที”

ชาร์ลส์มองอุปกรณ์ควบคุมที่ติดคอธอร์ แล้วยื่นมือไปแตะเบา ๆ

ทันใดนั้น อุปกรณ์ก็กลายเป็นเถ้าถ่านแล้วหายไปทันที

ธอร์ลูบคอตัวเองแล้วยิ้มกว้าง “สุดยอด ในที่สุดก็หลุดพ้นจากเจ้านั่นซะที!”

ชาร์ลส์ไหล่ตกเล็กน้อย “ตอนนี้ก็แค่รอแบนเนอร์กลับมา”

…

เวลากลางคืน ฮัลค์กลับมาหลังจากฝึกเสร็จ

เขานั่งลงริมอ่างอาบน้ำ กินผลไม้เงียบ ๆ

ทันใดนั้น ชาร์ลส์ ดอยล์ก็ปรากฏตัวตรงหน้าเขา มองยักษ์เขียวตรงหน้าแล้วพูดว่า “ธอร์ คนนี้ไม่ใช่แบนเนอร์นะ นี่คือฮัลค์”

พอเห็นชาร์ลส์ ภาพความทรงจำบางอย่างก็ผุดขึ้นในหัวฮัลค์: หญิงสาวคนหนึ่งที่อยู่กับชาร์ลส์ เคยอัดเขาเละมาแล้ว – ซึนาเดะ

“ฉันเกลียดนาย ไปให้พ้นเลย”

ชาร์ลส์ไม่สนคำไล่ เขาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าฮัลค์ แล้วยื่นมือแตะหน้าผากเขาเบา ๆ พลังของมายด์สโตนลุกวาบขึ้นทันที ทำให้จิตสำนึกของบรูซ แบนเนอร์ทะลักออกมา

ร่างของฮัลค์สั่นเทา ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เขาจับหัวแน่น ก่อนที่ร่างจะค่อย ๆ หดเล็กลง

ไม่กี่วินาทีต่อมา ฮัลค์ก็กลับร่างเป็นบรูซ แบนเนอร์

แบนเนอร์มองไปรอบ ๆ อย่างงงงวย “ที่นี่… ที่ไหนกัน?”

“เกิดอะไรขึ้น?”

“คุณชาร์ลส์? ธอร์?”

“ธอร์ นายเปลี่ยนทรงผมหรอ”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….