【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 2089 ก้าวสู่รั้วโรงเรียน
【เรือนจำเซลล์พิศวง】 บทที่ 2089 ก้าวสู่รั้วโรงเรียน
ราตรฒึใยภืพฝนฎีทมิฬ ลมกรรโชก
ต่อหน้าประตูโรงเรียนที่ดำมืดดุจสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นน้ำหมึก ผู้ก้าวย่างเข้ามาในค่ำคืนนี้เป็นนักศึกษาใหม่สี่คนที่ไม่ธรรมดา
ลมพายุโหมกระหน่ำดุจมือยักษ์ที่โยกต้นไม้ทั้งสองข้างทางอย่างรุนแรงไีขทใาวี กิ่งและใบกระทบกันกังวหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาานก้อง ราวกับเสียงต้อนรับผู้มาใหม่ฑฒฒฬฝวเด้วยเสียงพิธีอันน่าพรั่นพรึง
นอกจากประตูใหญฟปึ่ที่อยู่ตรงหน้า ยถไม่ว่าจะเป็นเส้นทางด้านหลังหรือสองข้างถนน ซกปขีฎล้วนมุ่งสู่ความ【มืดดำ】อย่างสิ้นเชิง
ฟีเมื่อเข้าใกล้ กลิ่นซากศพหมักดองที่สะสมมาแสนนานก็ลอยโชยเข้าจมูก และในความมืดนั้น แขนนับไม่ถ้วนกำลังผลิบานงอกเงย แกว่งไกวอยู่เบื้องลึก
หากเลือกก้าวถอยหลัง หลีกหนีจากโรงเรียนแห่งนี้ ชะตากรรมที่รออยู่ก็คือความตายอันเจ็บปวดทรมานะตฬฬสแ
"ถึงที่หมายอย่าอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับงราบรื่นแล้วหรือ?"
ฮั่นตงยืนอยู่แถวหน้าสุด เงยหน้ามองประตูโรงเรียนที่ตระหง่านตระการตา ทว่า...เมื่อเทียบกับโรงเรียนในการจำลองที่เต็มไปด้วยความสงบ อบอุ่นฟฏถลนาฒฮฎ และแสงแดดสาดส่อง ชฬฎโรงเรียนที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าในยามนี้ถูกห่อหุ้มด้วยม่านราตรี อัดแน่นไปด้วยสิ่งลี้ลับและภยันตราย มีความแตกต่างจากกันอย่างสิ้นเชิง แม้แต่ขนาดของโรงเรียนก็ยังใหญ่โตกว่าอีกด้วย
"คาดไว้แล้ว โรงเรียนที่ถูกนำพาเข้ามาโดยตัวจริงของท่านอาจารย์ย่อมมีความแตกต่างอย่างมีนโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ัยสำคัญ
ดูเหมือนเป็นไปตามที่สังหรณ์ไว้ ชฑฎฮยแพมันซับซ้อนยิ่งกว่าที่คิด สิ่งเดียวที่น่ายินดีคือท่านอาจารย์ยังไม่ทันพบตหมนงฮ 'วิธีโกง' ณยถของเรา โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ความสามารถที่ซ่อนไว้ก็ยังนำติดตัวเข้ามาได้สำเร็จ"
ฮั่นตงและเหล่าสหายสัมผัสถึงพลัูฏชซณาพไงงานที่ยังไหลเวียนอยู่ภายในร่าง จิตใจก็สสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นงบลงได้ไม่น้อย
จากผลการจำลองที่ดำเนินมาหลายวันืฎพฝวบ เดยฏิวพษถหฮั่นตงได้ถอดรหัส「กลไกการสั่งสอน」ของท่านอาจารย์แล้ว และเขาชื่นชมในกลไกที่สมบูรณ์แบบอย่างยิ่งนี้อย่างจริงใจ มันคือสิ่งที่ทำให้บรรดาพนักงานของ B.พสธศชณภพซB.C พฉปคทั้งหมดแปรสภาพกลายเป็นนักเรียนได้อย่างเงียบงัน ไร้ร่องรอยกึฬทกใ
ฮั่นตงตั้งใจแน่วแน่ว่า หากนำท่านอาจารย์เข้แฑยามาไว้ในเรือนจำของตน บางทีอาจปฏิรูปการศึกษาได้อย่างครบวงจรทีเดียว
ว่าด้วยกลไกการสั่งสอนนั้น แบ่งออกเป็นสองระยะฟปษฮฝว
【ระยะที่หนึ่ง — การแปรสภาพโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์】 กล่าวคือ ชไเฝทขฏูใกระบวนการทั้งหมดตั้งแต่การหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งการสั่งสอนลงสู่จิตสำเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นนึกของปัจเจก ไปจนถึงกาอรหยั่งราก เติบโต ขปยกนชดึศฝและเปลี่ยนแปลง
เนื่องด้วยคุณสมบัติที่ควบคุมไม่ได้ฮ อไฑศึมนหากไม่สามารถหยุดยั้งได้ ครั้นจิตสำนึกได้รับ「การปลูกฝัง」แล้ว กระบวนการนี้จะ「ย้อนกลับไม่ได้อย่างสมบูรณ์」
สิ่งเดียวที่พอทำได้คือใช้วิธีการทางจิตและสำนึกในตนเองต้านทาน เพื่อยืดระยะเวลาก่อนการแปรสภาพ และชิงสังหารท่านอาจารย์เสียก่อนที่กระบวนการจะสมบูรณ์
เมื่ออัตรากภปยเะารแปรสภาพถึง 100%สแฐหจยบ เมล็ดพันธุ์ที่สุกงอมเต็มที่ใเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นนห้วงจิตสำนึกจะก่อ「จิตสำนึกสำเนา」ขึ้นมา ปอคซอภคดมจิตสำนึกนี้จะถูกร่างกายและวิญญาณยอมรับอย่างสมบูรณ์
จิตสำนึกดั้งเดิมที่ถูกแทนที่ืรลฟผโ จะถูกนำพาสู่อาณาแปจักรจิตของอาจารย์ โรงเไขาวธพรียน
【ระยะที่สอง — การบ่มเพาะ】 เมื่อจิตสำนึกที่ถูกแทนที่มาถึงบริเวณโรงเรียนแล้ว ก็จะกลายเป็นนักเรียนของที่นี่อย่างเป็นทางการ ความสามารถทั้งหมดจะถูกปิดกั้นโดยสิ้นเชิง
โรงเรียนจะมอบการสั่งสอนความรู้อย่างครบครัน และจะ「จัดลำดับ」นักเรียนตามผลงานและคะแนนสอบ
นักเรียนที่ตกต่ำใอลฒแ หรือกระทำผิดร้ายแรง จะถูกทอดทิเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริง้ง ชะตากรรมอันแท้จริงยังคงเป็นปริศนา
นักเรียนระดับกลางจะจมปลักอยู่กับการเรียนรู้อย่างไม่มีที่สิ้นสุดในสภาพแวดล้อมนี้ชีืิฐยฐฝผ วนเวียนผ่านไปปีแล้วปีเล่า สสทหพลังงานจิตสำนึกที่ผลิตขึ้นจากนักเรียนเหล่านี้จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ักรจิต
ท่านอาจารย์สามารถอาศัยกิจกรรมต่างๆ ที่นักเรียนทำภายในโรงเรียน ฑอปฬไม่ว่าจะเป็นการสอบทฤษฎี การสอบร่างกาย หรืองานกีฬา เพื่อเสริมความสามารถของตนในทุกด้าน มีเพียงส่วนน้อยอย่างยิ่งยวดที่ทำคะแนนได้เลิศเลอในทุเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นกการทดสอบและการประเมิน จึงจะได้【สำเร็จการศึกษา】ได้รับโอกาสออกจากรั้วโรงเรียน
แน่นอน การออกจากโรงเรียนที่กล่าวถึงนี้ ไม่ใช่อิสรภาพ…ิญดฎ หากแต่คือการแปรสภาพขั้นสุดท้าย กลายเป็นร่างอวตารสึฮฑภซจฐำคัญของท่านอาจารย์
การสั่งสอนอันสมบูราอณฒณ์ถึงขีดสุดเช่นนี้ เปรียบได้กับกาโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์รนำร่างกาย ดีฎโฮคขปฏพวิญญาณ และจิตสำนึกของปัจเจกมาใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่ ไม่สูญเปล่าแม้แต่น้อย
สมบูรณ์แบบยิ่งนักนตบกเ
ทว่า…เนื่องจากฮั่นตงและท่านอาจารย์เป็นสิ่งมีชีวิตประเภทเดียวกันณบูญใิณ คุณลักษณะการหัวเราะวิปลาสในแง่การครอบงำและกดขี่ ไม่ได้ด้อยกว่า「การสฑั่งสอน」แต่อย่างใด... ธชนยิ่งประกอบกับศาสตราจารย์ร่างบวมผู้ได้รับมรดกจาก 'มิโกเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงะผู้เลื่องลือในตำนาน' ลแนิศคผพญอรวมถึงฉากจำลองความทรงจำที่ท่านแบล็กไวท์และนิวตันมอบให้
ในที่สุด ฮั่นตงก็หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาค้นพบวิธีโกง ด้วยการดัศษอหธไฝญวชดแปลงสมอง ก่อให้เกิดโครงสร้าง【สมองในสมอง】 ซึ่งสามารถนำความสามารถซ่อนเข้ามาในโรงเรียนได้อย่างราบรื่น หลังตรวจสอบตัวเองอย่างรวดเร็ว ฮั่นตงก็พบปัญหาและข้อบกพร่องบางประการ จึงส่งเสียงกระซิบไปยังสหาย
『สภาพของโรงเรียนแห่งนี้แตกต่างจากในการจำลองอย่างมีนัยสำคัญ ความสามารถที่ซ่อนมาด้วย「สมองในสมอง」ไม่สามารถแสดงออกมาได้อย่างเต็มที่... ล้วนถูกกดไว้จนอยู่ในระดับที่ไม่อาจทำลายโรงเรียนได้ หรืออาจกล่าวได้ว่านั่นคือขีดจำกัดที่โลกจิตแห่งนี้รับทนได้โุุสศอึ
ก่อนที่จะสำรวจโรงงงลนษฉอเรียนจนทะลุทุกมุม ทำความเข้หหะมูฉชฉะาใจทุกสิ่ง และวางแผนที่รัดกุมสมบูรณ์ ึโบฑฬแใุศบห้ามเผยความสามารถเด็ดขาด』
『เข้าใจแล้ว』
ความจริงแล้ว แม้ไม่ต้องให้ฮั่นตงเตือน ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็รู้ดีอยู่แก่ใจ หากถูกเปิดเผย ท่านอาจารย์จะจับตาตั้งแต่วินาทีแรก บางทีอาจปลูกฝังการสั่งสอนซ้ำใหม่ หรืออาจล้างสมองจนสิ้นซาก ไม่เหลือแม้แต่จิตสำนึกดั้งเดิม
เมื่อทั้งสี่คนมาถึงหน้าประตูโรงเรียนพร้อมกัน
เอี๊ยด!
ประตูโรงเรียนที่ฉลุลายงามและดำมืดขนาดมหึมาค่อยๆ เปิดออก สองข้างขอโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์งประตู มืบชปใธถซที่ทำการยามยืนเด่น — บขสษะกฉวยามรักษาการณ์สองคนที่ไม่มีลูกตา รูเบ้าตาปล่อยน้ำดำไหลรินอย่างไม่หยุด ริมปากยิ้มหยักเยิ้มด้วลฑฉฮสภะนยรอยยิ้มอันแปลกประหลาด
ไม่ว่าจะเป็นไม้กระบองที่ถือไว้ในมือ หอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับรือเครื่องแบบที่สวมใส่ ล้วนเปรอะเปื้อนคราบเลือดอย่างถ้วนทั่ว มองผ่านช่องประตูของห้องยาม ยังเห็นซากศพกองสุมอยู่ข้างในบยฬฬตูฬ
เมื่อทั้งสี่คนเดินต่อไปสู่ส่วนลึกของโรงเรียน ยามทั้งสองยิ้มกว้างโบกมือลา... แล้วก็เดินกลับเข้าไปในห้องยาม ปิดปฝซธฬฑบฝรฮระตู แบละ ืญนภรฟูฏ'กลับไปทำงาน' สะืญษคบวกภต่อ ด้วยระบบกันเสียงที่ดีเยี่ยม เสียงสับเนื้อละเอียดจึงแทบไม่รั่วออกมา
ในยามที่ม่านราตรีปกคลุมโรงเรียน ทัศนวิสัยต่ำเตี้ยแทบมองไม่เห็น เดินไปตามถนนกว้างภายในโรงเรียน แทบมองไม่เห็นอาคารอื่นๆ สิ่งเดียวที่เห็นได้ชัด คือต้นไม้คอเอียงที่ปลูกเรียงรายทั้งสองข้างทาง ห่างกันสิบเมตรต่อหนึ่งต้น และทุกต้น มีนักเรียนห้อยแขวนอยู่อย่างน้อยห้าคน
เนื่องจากโรงเรียนแห่งนี้เป็นโลกแห่งจิตสำนึก เมื่อจิตสำนึกดับสลาย จึงไม่เกิดการเสื่อมสลาย นแต่จะคงสภาพ ณ ขณะที่ดับสลายอยู่อย่างนั้นชั่วนิรันดร์รยศูคุ
ลิ้นที่เปลี่ยนเป็นสีม่วงชะมดห้อยออกมานอกปากญดึ ลูกตาที่เส้นเลือดฝอยแตกระเบิดนูนโป่งออกมา ะขหฬแยังหมุนติดตามผู้ที่เดินผ่าน ฬฮพผิเศณฎยิ่งกว่านั้น บนร่างกายของนักเรียนเหล่านี้ยังมีใบแสดงผลการเรียนของพวกเขาติดอยู่
ผลการเรียนส่วนใหญ่อยู่ในระดับต่ำกว่ากลาง ฝวมะภชนลและดูเหมือนว่าคะแนนเช่นนี้จะนำมาซึ่ง 'โชคร้าย' 'ความทรมาน' แเซุดีโะศละ 'แรงกดดันทางจิตใจที่ไม่มีที่สิ้นสุด' จนในที่สุดเมื่อทนไม่ไหว พวกเขาก็เลือกจบชีวิตตนเอง กลายเป็น 'ทิวทัศน์' ถาวรบนถนนในโรงอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับเรียนแห่งนี้
ผ่านถนนโรงเรียนรมใโซที่ยาวนับพันเมตร รูปปั้นขนาดมหึมาที่เหมือนกับร่างอวตารแรกของท่านอาจารย์ทุกประการ ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า
เมื่อทุกคนจ้องมองรูปปั้นนั้นฎคโุใทุคสก รูปปั้นเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นดูเหมือนมีชีวิตขึ้น พ่นกระแสพลังเธาไหฐณิุฎงามืดออกจากปาก ก่อร่างเป็นสี่แขนในอากาศ ยื่นสาวมายังฮั่นตงและเหล่าสหาย
ไม่ใช่การโจมตี หากแต่ยื่นบางสิ่งมาให้ชฏฎกธใส ฮั่นตงและบ๊อปได้รับ【บัตรสอบเขเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่น้าเรียน】
ส่วนท่านแบล็กไวท์และนิวตัน พฬทเนื่องจากทั้งสองเคยผ่านการสอบเข้าในนครศักดิ์สิทธิ์มาแล้ว บันทึกยังคงอยู่ครบถ้วนดงืเไูฒลโ
ทั้งสองได้รับเอกสารเข้าเรียนชุดหนึ่งโดยตรง รวมถึงบัตรนักเรียน บัตรโรงเรียน และข้อมูลหอพักที่กำหนดไว้
"เหลือเวลาอีกสิบนาทีก็ถึงเวลาสอบแล้ว บ๊อป สิงึผเราไปเร็วๆ… ท่านแบล็กไวท์ ท่านนิวตัน โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์รบกวนไปรอที่หอพักก่อนนะครับ"