บทที่ 5 เซียนกระบี่กลับชาติมาเกิด?

บทที่ 5 เซียนกระบี่กลับชาติมาเกิด?

เวลาในหุบเขาผ่านไปโดยไม่รู้ตัว ฤดูกาลผันเปลี่ยนโดยไม่ทันสังเกต

สามปีผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับพริบตา

นิกายกระบี่ซีเยว่

หอกระบี่

"ครบกำหนดสามปีแล้ว..."

กู้ชิงหยิบคัมภีร์วิทยายุทธ์ออกจากช่องสวมใส่ พร้อมกับลอบถอนหายใจเบาๆ

เผลอแป๊บเดียว เขาก็มาอยู่ที่โลกใบนี้ได้สามปีเต็มแล้ว

ตลอดสามปีที่ผ่านมา นอกจากกู้ชิงจะหมกมุ่นอยู่กับการทำความเข้าใจวิทยายุทธ์แล้ว เขายังไล่อ่านบันทึกการเดินทางที่ยอดฝีมือรุ่นก่อนๆ ของนิกายทิ้งไว้ด้วย ทำให้เขามีความเข้าใจและรู้จักโลกใบนี้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

โลกยุทธ์โบราณแห่งนี้ มีขนาดกว้างใหญ่ไม่แพ้โลกในชาติก่อนของเขาเลย

จักรวรรดิต้าหมิงปกครองดินแดนจงหยวน และกำลังอยู่ในยุคที่รุ่งเรืองถึงขีดสุด

เรียกได้ว่า ทั่วหล้าล้วนเป็นผืนดินของกษัตริย์ ขอบขัณฑสีมาล้วนเป็นข้าแผ่นดิน

ต่อให้เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งวิถียุทธ์อย่างนิกายกระบี่ซีเยว่ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจักรวรรดิต้าหมิงก็ยังต้องยอมก้มหัวให้

ในใต้หล้ามีสำนักน้อยใหญ่มากมาย สำนักที่มีปรมาจารย์คอยประจำการอยู่มีทั้งหมดสิบสำนักใหญ่ และปรมาจารย์จากหกในสิบสำนักนั้น ก็ดำรงตำแหน่งลอยๆ อยู่ในราชสำนัก คอยรับใช้จักรวรรดิต้าหมิง

เหตุผลที่จักรวรรดิต้าหมิงมีรากฐานที่แข็งแกร่งขนาดนี้ก็ง่ายนิดเดียว ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิต้าหมิงทรงเป็นถึงสุดยอดปรมาจารย์

ปรมาจารย์

สุดยอดปรมาจารย์

สองระดับนี้ไม่อาจนำมาเทียบเคียงกันได้เลย

ปรมาจารย์นั้นมีปรากฏในทุกยุคทุกสมัย ในใต้หล้ามีปรมาจารย์น้อยหน่อยก็สักสิบกว่าคน มากหน่อยก็อาจจะถึงร้อยคน ต่างก็ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันสร้างชื่อเสียงก้องยุทธภพไปได้หลายสิบปี

แต่สุดยอดปรมาจารย์นั้น... หลายร้อยหรือเป็นพันปีถึงจะมีโผล่มาสักคน

สามร้อยปีก่อน

ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิต้าหมิงทรงบรรลุพลังหยางสุดขั้วแห่งฟ้าดิน บัญญัติเคล็ดวิชาเก้าสุริยันศักดิ์สิทธิ์ ใช้พลังฝีมือระดับสุดยอดปรมาจารย์กวาดล้างไปทั่วหล้า บีบบังคับให้ทุกสำนักในยุทธภพต้องยอมศิโรราบ

ซึ่งในนั้นก็รวมถึงนิกายกระบี่ซีเยว่ด้วย

จวบจนปัจจุบันนี้

เป็นเวลากว่าร้อยปีแล้วที่ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิต้าหมิงเสด็จสวรรคต

แต่ราชสำนักก็ยังมีกลเม็ดเด็ดพรายมากมายในการหลอกใช้บรรดาปรมาจารย์จากสำนักต่างๆ ให้คอยรับใช้จักรวรรดิต้าหมิง

"วิถียุทธ์ในโลกใบนี้!!"

"ระดับก่อเกิด ระดับก่อกำเนิด และระดับปรมาจารย์ ทั้งสามระดับนี้เป็นเพียงการลอกคราบทางร่างกาย และยกระดับคุณภาพของลมปราณเท่านั้น"

"แต่ระดับสุดยอดปรมาจารย์ กลับเกี่ยวข้องกับพลังแห่งจิตใจ..."

พลังแห่งจิตใจคือพลังงานพิเศษที่ต่อยอดมาจากสภาวะจิตใจในวิถียุทธ์

ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งนิกายกระบี่ซีเยว่ก็เป็นสุดยอดปรมาจารย์เช่นกัน ในหอกระบี่จึงมีบันทึกที่เกี่ยวข้องกับสุดยอดปรมาจารย์อยู่

เพียงแต่ว่า วิธีการยกระดับสภาวะจิตใจที่ระบุไว้ในบันทึกของปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งนั้น ค่อนข้างจะคลุมเครือและเข้าใจยากเอามากๆ

เมื่อเทียบกับปรมาจารย์แล้ว

จุดเด่นที่สุดของสุดยอดปรมาจารย์ก็คือ การดึงเอาพลังแห่งจิตใจออกมาใช้ และสามารถควบคุมมันได้อย่างอิสระ

ทว่า

พลังแห่งจิตใจ เป็นพลังงานพิเศษที่จับต้องได้ยากยิ่งกว่าพลังวิญญาณเสียอีก

ปรมาจารย์ทั่วไปต่อให้เก็บตัวฝึกฝนเป็นสิบๆ ปี ก็ใช่ว่าจะบรรลุได้

ต่อให้มีปรมาจารย์ที่สามารถสัมผัสถึงพลังแห่งจิตใจได้ การจะควบแน่นพลังแห่งจิตใจขึ้นมาก็ยังยากเย็นแสนเข็ญ หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว พลังใจก็อาจจะเหือดแห้ง ร่างกายและวิญญาณแหลกสลายได้ง่ายๆ

ท้ายที่สุดแล้ว บาดแผลทางร่างกายมันรักษาง่ายที่สุด บาดแผลทางวิญญาณก็ยังพอมีวิธีรักษา

แต่บาดแผลทางจิตใจ ดูเหมือนจะไม่มีวิธีรักษาที่ได้ผลชะงัดนัก

ในบันทึกที่บรรดาปรมาจารย์รุ่นก่อนๆ ทิ้งไว้ในหอกระบี่ มีปรมาจารย์หลายสิบคนที่พยายามทำความเข้าใจและดึงเอาพลังแห่งจิตใจออกมาใช้ แต่สุดท้ายก็ต้องจบชีวิตลงในระหว่างที่กำลังควบแน่นพลังแห่งจิตใจ

"ปรมาจารย์ทั่วไป หากต้องการทะลวงเข้าสู่ระดับสุดยอดปรมาจารย์ จะต้องดึงพลังแห่งจิตใจออกมาใช้ และรวบรวมสภาวะจิตใจให้ได้เสียก่อน"

"ถึงจะทะลวงระดับขั้นได้สำเร็จในบั้นปลาย"

"แต่ว่า..."

"ข้ามันไม่เหมือนคนอื่นไง!!"

กู้ชิงวางบันทึกในมือลง พลางครุ่นคิดหาวิธีรับมือ

เมื่อเทียบกับผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไป ข้อได้เปรียบที่สุดของเขาก็คือช่องสวมใส่ไอเทมที่ช่วยให้เขาสามารถเรียนรู้วิทยายุทธ์ต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว

"หอกระบี่เก็บบันทึกสุดยอดวิชากระบี่ไว้ 72 แขนง ซึ่งข้าก็เรียนรู้สุดยอดวิชาพวกนี้จนหมดไส้หมดพุงแล้ว"

"แถมยังอ่านบันทึกวิจัยสุดยอดวิชาทั้ง 72 แขนงของปรมาจารย์รุ่นก่อนๆ จนทะลุปรุโปร่งหมดแล้วด้วย"

"ตอนนี้ ก็เหลือแค่ผสานสุดยอดวิชาทั้ง 72 แขนงให้เป็นหนึ่งเดียวเท่านั้น..."

ด้วยความช่วยเหลือจากช่องสวมใส่ไอเทม ภายในเวลาสามปี กู้ชิงก็สามารถเรียนรู้คัมภีร์วิทยายุทธ์ได้นับไม่ถ้วน

เขาตั้งใจจะใช้สุดยอดวิชาทั้ง 72 แขนงของนิกายกระบี่ซีเยว่เป็นแกนหลัก ในการทำความเข้าใจสุดยอดวิชาขั้นสูงสุดอย่าง 《คัมภีร์กระบี่อิ้งเทียน》 เพื่อให้ได้มาซึ่งพลังในระดับสุดยอดปรมาจารย์เสียก่อน แล้วค่อยนำพลังนั้นกลับมาหนุนเสริมสภาวะจิตใจในภายหลัง

ถ้าฝึก 《คัมภีร์กระบี่อิ้งเทียน》 สำเร็จ เขาก็จะกลายเป็นสุดยอดปรมาจารย์อย่างแน่นอน

"วันนี้นี่แหละ คือโอกาสในการทะลวงระดับ!!"

กู้ชิงตั้งสมาธิเดินพลัง เนื้อหาของสุดยอดวิชาทั้ง 72 แขนงของนิกายกระบี่ซีเยว่สว่างวาบขึ้นมาในหัวของเขาอย่างต่อเนื่อง จุดประกายแรงบันดาลใจนับไม่ถ้วน ภาพร่างของ 《คัมภีร์กระบี่อิ้งเทียน》 ค่อยๆ ปรากฏชัดเจนขึ้นในห้วงความคิด

ในขณะที่กู้ชิงกำลังเก็บตัวฝึกฝน ท่านประมุขนิกายกระบี่ซีเยว่ เจ้าหอกระบี่ และเจ้าหอคนอื่นๆ ก็กำลังหารือกันอยู่ที่ตำหนักอู๋เหลียง

"ได้ข่าวว่าเมื่อไม่นานมานี้ ทางจักรวรรดิต้าหยวนทางตอนเหนือมียอดฝีมืออัจฉริยะปรากฏตัวขึ้น สามารถรวบรวม 【สภาวะจิตใจน้ำแข็งสุดขั้วจันทรา】 ได้สำเร็จ กลายเป็นครึ่งก้าวสุดยอดปรมาจารย์ไปแล้ว"

"จักรวรรดิต้าหยวนกำลังระดมทหารม้าจากเผ่าต่างๆ เตรียมตัวบุกยึดครองดินแดนจงหยวน"

"ศิษย์น้องทุกท่านมีความเห็นอย่างไรกับเรื่องนี้บ้าง?"

ท่านประมุขกวาดสายตามองศิษย์น้องทุกคนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"เฮ้อ—"

"เวลาไม่คอยท่าจริงๆ!!"

"ด้วยพรสวรรค์และสติปัญญาของศิษย์น้องกู้ หากเขาเกิดเร็วกว่านี้สักสองสามปี ก็คงจะได้เป็นสุดยอดปรมาจารย์ก่อนใครเพื่อนไปแล้ว จะยอมให้พวกคนเถื่อนแดนเหนือมาทำกำเริบเสิบสานได้ยังไง?"

เยว่เหลี่ยนเฟิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองและหงุดหงิด

"นั่นสิ—"

คนอื่นๆ ต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยเมื่อได้ยินเช่นนั้น

ตั้งแต่กู้ชิงเข้าไปเก็บตัวฝึกฝนในหอกระบี่เมื่อสามปีก่อน ในช่วงแรกๆ เขาก็ยังออกมาเดินเล่นและพบปะผู้คนบ้างเป็นครั้งคราว

แต่ช่วงสองปีหลังมานี้ เขาไม่เคยย่างกรายออกมาจากหอกระบี่เลยแม้แต่ก้าวเดียว

"ศิษย์น้องกู้ใช้เวลาแค่ปีเดียวก็เรียนรู้สุดยอดวิชากระบี่ไปถึง 72 แขนง เขามีพรสวรรค์ด้านวิถียุทธ์ที่หาตัวจับยาก บวกกับการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงหามรุ่งหามค่ำ ก็คงใกล้จะก้าวเข้าสู่ระดับนั้นแล้วกระมัง?"

เจ้าหอวายุเทพเอ่ยขึ้น

คนอื่นๆ ต่างก็มีสีหน้าแตกต่างกันไป

"ด้วยพรสวรรค์และสติปัญญาของศิษย์น้องกู้ เกรงว่าตอนนี้คงไปถึงระดับปรมาจารย์ขั้นสูงสุดแล้วล่ะ"

"ก็แน่ล่ะ เขาเล่นเรียนรู้สุดยอดวิชากระบี่ไปตั้ง 72 แขนงแล้วนี่นา"

เยว่เหลี่ยนเฟิงในฐานะเจ้าหอกระบี่เอ่ยด้วยความลังเล

นิกายกระบี่ซีเยว่มีการสืบทอดวิชาที่สมบูรณ์แบบ แค่ทำความเข้าใจสุดยอดวิชาให้ได้ 12 แขนงก็มีสิทธิ์ทะลวงสู่ระดับปรมาจารย์ได้แล้ว นิกายกระบี่ซีเยว่สืบทอดกันมานับพันปี กู้ชิงคือคนแรกนอกจากปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งที่สามารถเรียนรู้สุดยอดวิชาทั้ง 72 แขนงได้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์

"ก็อาจจะเป็นไปได้!!"

ท่านประมุขนิกายกระบี่ซีเยว่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

ยามบ้านเมืองคับขันจึงคิดถึงขุนพลฝีมือดี ยามบ้านเมืองวุ่นวายจึงนึกถึงขุนนางตงฉิน

"เอาล่ะ เลิกคุยเรื่องศิษย์น้องกู้กันได้แล้ว ตอนนี้พวกเราต้องเก็บเนื้อเก็บตัวให้ดี"

"ไม่ว่าอัจฉริยะของจักรวรรดิต้าหยวนจะทะลวงระดับสุดยอดปรมาจารย์ได้สำเร็จหรือไม่ ตอนนี้พวกเราก็ต้องซุ่มซ่อนตัวเพื่อถ่วงเวลาให้ศิษย์น้องกู้..."

ท่านประมุขนิกายกระบี่ซีเยว่รีบเปลี่ยนเรื่องทันที เพื่อป้องกันไม่ให้ข้อมูลของกู้ชิงรั่วไหลออกไป

แต่ทว่า

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ

วิ้ง วิ้ง วิ้ง...

คลื่นพลังไร้สภาพขุมหนึ่งแผ่ขยายออกไปทุกทิศทุกทางครอบคลุมทั่วอาณาบริเวณของนิกายกระบี่ซีเยว่ กลายเป็นระลอกคลื่นกระเพื่อมไหว กระบี่นับไม่ถ้วนส่งเสียงหวีดร้อง ราวกับกำลังตอบรับบางสิ่งบางอย่าง

"เสียงกระบี่ร้อง?"

"นี่มันพลังแห่งจิตใจนี่ หรือว่าทางเหนือ...?"

ท่านประมุขนิกายกระบี่ซีเยว่และศิษย์น้องอีกหลายคนหันมาสบตากัน ต่างฝ่ายต่างก็เห็นภาพตัวเองที่กำลังตกตะลึงอยู่ในแววตาของอีกฝ่าย

ใครกัน?

หรือว่าจะเป็นเจ้านั่นจากจักรวรรดิต้าหยวน ที่มาลองดีทดสอบวิชากระบี่ในดินแดนจงหยวน?

ทุกคนขนลุกซู่ด้วยความหวาดกลัวทันที

"ไม่สิ พลังแห่งจิตใจขุมนี้มาจากทางหอกระบี่นี่"

"ศิษย์น้องกู้นี่เอง!!"

เยว่เหลี่ยนเฟิง เจ้าหอกระบี่เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาหันขวับไปทางหอกระบี่ด้วยท่าทางแข็งทื่อ ดวงตาเบิกโพลงเป็นไข่ห่าน

"เป็นศิษย์น้องกู้จริงๆ ด้วย..."

"สวรรค์ช่วย."

"พลังแห่งจิตใจจริงๆ ด้วย!!"

"หรือว่าศิษย์น้องกู้... เขากลายเป็นครึ่งก้าวสุดยอดปรมาจารย์ไปแล้ว?"

เยว่เหลี่ยนเฟิงและคนอื่นๆ ต่างก็สะดุ้งสุดตัว อ้าปากค้างราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ

เมื่อพิจารณาจากทิศทางและกลิ่นอายของพลังแห่งจิตใจขุมนี้แล้ว เป็นกู้ชิงอย่างแน่นอน

แต่ทุกคนกลับรู้สึกว่ามันเหลือเชื่อเกินไปหน่อยไหม

นับนิ้วดูแล้ว กู้ชิงเพิ่งจะเริ่มฝึกวิถียุทธ์มาได้แค่สามปีเอง สามปีก็บรรลุระดับสุดยอดปรมาจารย์ได้แล้วเนี่ยนะ?

หรือว่า...

ศิษย์น้องกู้จะเป็นเซียนกระบี่กลับชาติมาเกิดจริงๆ?