บทที่ 430: สรุปผล MVP ศึกหุ่นรบ (ฟรี)

หลี่ฉินอู่จับหุ่นรบออร์กเดฟเดรด ทุ่มจนหงายท้อง และปืนใหญ่พลาสม่า ที่แขนซ้ายของเขาก็คลูลดาวน์เสร็จพอดี

เขายิงลูกไฟพลาสม่าสามลูกออกไปข้างหน้า เป่าคิลลาแคนปลิวไปหลายตัว

เมื่อมองไปรอบๆ แก๊งสามช่าไฟจราจรก็ได้ใช้ร่างกายอันทรงพลังจัดการกับศัตรูของพวกตนเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเส้นทางข้างหน้าโล่ง หลี่ฉินอู่ก็รีบนำกลุ่มมุ่งหน้าขึ้นภูเขาทันที

ทันทีที่พวกเขาถึงยอดเขาและหาที่กำบังได้ ขบวนรถหุ้มเกราะออร์กก็มาถึง ห่ากระสุนปืนใหญ่นานาชนิดสาดกระหน่ำใส่ยอดเขา ทำให้ควันและฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว

หลังจากนั้น หลี่ฉินอู่และพรรคพวกก็หลบอยู่หลังที่กำบัง คอยยิงโจมตีจากที่สูง บางครั้งพวกเขาก็จะพุ่งออกไปยิงเปลวพลาสม่าสักหนึ่งหรือสองลูก ทำลายรถหุ้มเกราะออร์กเบื้องล่าง ก่อนจะถอยกลับมาเพื่อระบายความร้อน

ยานพาหนะของออร์กไม่สามารถขับขึ้นภูเขาได้ จึงทำได้เพียงเป็นเป้านิ่งให้พวกหลี่ฉินอู่สอยเล่นอย่างเลือดเย็น

การต่อสู้ดำเนินไปประมาณสิบนาที ภายใต้การระดมยิงปืนใหญ่พลาสม่าและปืนใหญ่เลเซอร์ของหุ่นรบผู้ติดตามทั้งสี่ ขบวนรถออร์กเบื้องล่างก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น

การต่อสู้สิ้นสุดลง เกราะของหุ่นรบไนท์ทั้งสี่ตัวได้รับความเสียหายเล็กน้อย และอาวุธของพวกเขาก็มีควันโขมงจากการโอเวอร์ฮีตอย่างหนัก ยูนิตออร์กทุกขนาดจำนวนเกือบ 3,000 ตัวตายเกลี้ยง!

ซากศพออร์ก หุ่นรบออร์ก และยูนิตออร์กที่ถูกหลอมละลายกระจัดกระจายเกลื่อนกลาดไปทั่วทั้งสองฝั่งของยอดเขา

ท่ามกลางสุสานหุ่นรบ คิลลาแคนตัวหนึ่งก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างสั่นเทา

คิลลาแคนตัวนี้ถูกแรงกระแทกจากเปลวพลาสม่าจนล้มคว่ำ และเพิ่งจะคลานขึ้นมาได้หลังจากที่การต่อสู้จบลง

เมื่อเกรทชิน (Gretchin) ภายในคิลลาแคนเห็นซากปรักหักพังที่รายล้อมอยู่ มันก็กรีดร้องด้วยความหวาดผวา

มันหันหลังกลับเตรียมจะวิ่งหนี แต่ดันไปชนเข้ากับต้นขาของหุ่นรบผู้ติดตามสีเหลือง

หุ่นรบไนท์ผู้ติดตามเตะคิลลาแคนล้มลง ความแตกต่างของพละกำลังอันมหาศาลนั้นราวกับผู้ใหญ่รังแกเด็กทารกไม่มีผิด

คิลลาแคนล้มกระแทกพื้น ร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา และพยายามแกว่งเลื่อยวงเดือนสังหารไปมาเพื่อต่อสู้กลับ

อย่างไรก็ตาม หุ่นรบไนท์ผู้ติดตามเพียงแค่เหยียบลงไปเบาๆ ก็หักเลื่อยวงเดือนไปได้หนึ่งใบ จากนั้นก็ตวัดดาบเลื่อยยนต์นรกฟันเลื่อยอีกใบจนขาดสะบั้น

สุดท้าย ดาบเลื่อยยนต์นรกก็พุ่งเข้าใส่หน้าคิลลาแคนอย่างเกรี้ยวกราด!

"เดี๋ยวก่อน!"

หลี่ฉินอู่รีบตะโกนห้าม และดาบเลื่อยยนต์นรกก็หยุดชะงักอยู่ตรงหน้าคิลลาแคนพอดี

หุ่นรบไนท์ผู้ติดตามสีเหลืองก้าวหลบไปด้านข้าง และหลี่ฉินอู่ก็เดินเข้ามา

"ปล่อยให้รอดไปสักตัวนึง จะได้ไปป่าวประกาศความยิ่งใหญ่ของฉัน!"

เขาเหยียบลงบนคิลลาแคน และใช้ดาบเลื่อยยนต์นรกต่างมีดผ่าตัด กรีดเกราะด้านหน้าของคิลลาแคนออกด้วยการปาดเพียงไม่กี่ครั้ง เผยให้เห็นเกรทชินที่เชื่อมต่อกับโครงสร้างจักรกลอยู่ข้างใน

เกรทชินน้อยตัวนี้กลัวจนฉี่ราดอยู่แล้ว และตอนนี้เมื่อเกราะตรงหน้าถูกผ่าออก การต้องเผชิญหน้ากับหุ่นรบผู้ติดตามอันน่าสะพรึงกลัวโดยตรง ก็ทำให้น้ำมูกน้ำตาของมันไหลพรากออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

"เจี๋ย เจี๋ย เจี๋ย!! ไอ้เกรทชินตัวน้อย แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร!! ฉันคือนักฆ่าเกรทชิ..."

"กว๊ากก! ตาเฒ่าหลี่จอมตดนี่นา! ข้าจำเสียงนี้ได้! ตาเฒ่าหลี่จอมตดผู้น่าสะพรึงกลัว ชั่วร้าย และเหี้ยมโหด!!"

"ไอ้เวรเอ๊ย!"

หลี่ฉินอู่ถึงกับพูดไม่ออก ไอ้ฉายาบ้าบอนี่มันจะไม่มีวันหายไปเลยใช่ไหมเนี่ย!?

"ฉันคือ 'นักฆ่าเกรทชิน' โว้ย ไม่ใช่ตาเฒ่าหลี่จอมตด จำใส่กะโหลกไว้!"

เขาใช้ดาบเลื่อยยนต์นรกชี้ไปที่สนามรบที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ราวกับว่ามันคือมือของเขา

"เจี๋ย เจี๋ย เจี๋ย เจี๋ย เจี๋ย เจี๋ย!! ดูให้เต็มตา ออร์กทุกตัวที่นี่ถูกฉันจัดการจนเรียบ นี่เป็นแค่ออร์เดิร์ฟเรียกน้ำย่อยเท่านั้น ต่อไปฉันจะฆ่าพวกออร์กให้มากกว่านี้อีก!

และแกจะต้องกลับไปที่รังโสมมของแก เพื่อป่าวประกาศความน่าสะพรึงกลัวของฉัน และวีรกรรมอันยิ่งใหญ่ของนักฆ่าเกรทชิน!!

วะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!"

พูดจบ หลี่ฉินอู่ก็ยกเท้าขนาดยักษ์ออก และคิลลาแคนก็ลุกขึ้นยืนอย่างโซเซ

มันมองดูหุ่นรบผู้ติดตาม สลับกับซากปรักหักพังที่เกลื่อนกลาดไปทั่วบริเวณ

หลี่ฉินอู่แผดเสียงคำรามใส่มัน เกรทชินกลัวจนน้ำมูกน้ำตาไหลปนเปกัน มันร้องไห้โฮเหมือนคนขี้ขลาดตาขาว หันหลังกลับและวิ่งหนีไปอย่างทุลักทุเล

การต่อสู้สิ้นสุดลง และชัยชนะก็ตกเป็นของ 'ตาเฒ่าหลี่จอมตด' ผู้ผดุงความยุติธรรม

แก๊งสามช่าไฟจราจรเริ่มสรุปผลผู้เล่นทรงคุณค่า (MVP) ของตัวเอง โดยการเต้นส่ายไหล่โชว์สเต็ปตรงนั้นเลย ในขณะที่หลี่ฉินอู่กำลังทบทวนถึงปัญหาต่างๆ ที่พบหลังจากการต่อสู้ครั้งนี้

อันดับแรกคืออาวุธของหุ่นรบไนท์ เขารู้สึกว่าอาวุธมันยังน้อยเกินไป ถ้าเพิ่มเข้าไปได้อีกก็คงจะดี

ต่อมาคือพวกหุ่นรบออร์ก แต่ละตัวมีแขนกลอย่างน้อยสี่ข้าง: สองข้างสำหรับถืออาวุธระยะไกล และอีกสองข้างสำหรับถืออาวุธระยะประชิด

หุ่นรบผู้ติดตามมีแขนกลแค่สองข้าง ในการต่อสู้ระยะประชิด พวกมันสามารถรับมือกับแขนของคู่ต่อสู้ได้เพียงข้างเดียว ในขณะที่แขนอีกข้างก็จะโจมตีพวกมันโดยตรง

ถ้าหุ่นรบผู้ติดตามสามารถติดตั้งแขนกลสี่ข้างได้บ้าง—สองข้างสำหรับอาวุธระยะไกล และอีกสองข้างสำหรับอาวุธระยะประชิด—พวกมันก็คงจะสามารถสังหารหุ่นรบออร์กในการต่อสู้ระยะประชิดได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บเลย

ขณะที่หลี่ฉินอู่กำลังครุ่นคิด สัญญาณสื่อสารก็เชื่อมต่อเข้าสู่หุ่นรบไนท์ผู้ติดตาม และเสียงของหลวงพ่อบูธก็ดังขึ้นที่ข้างหู:

"ทำได้ดีมากนายท่าน กองกำลังออร์กถูกกำจัดจนหมดสิ้นแล้ว โปรดรออยู่ที่เดิมเถิด เราจะส่งยานขนส่งไปรับท่าน!"

ไม่นานนัก ยานขนส่งชั้นบรรยากาศของอเดปตัส เมคานิคัสสี่ลำก็บินมาถึง ในขณะเดียวกัน ยานพาหนะขนส่งหนักรูปแบบต่างๆ ของอเดปตัส เมคานิคัสนับพันคันก็เดินทางมาถึงสนามรบพร้อมๆ กัน

ขณะที่หลี่ฉินอู่และหุ่นรบไนท์ของเขาขึ้นยานขนส่งและบินจากไป เขาได้มองลงมาจากท้องฟ้า และเห็นยานพาหนะขนส่งของอเดปตัส เมคานิคัสกำลังล้อมรอบและลากหุ่นรบออร์กเหล่านั้นไป

หุ่นรบเหล่านี้จะถูกนำไปโยนทิ้งในแม่น้ำลาวาเพื่อหลอมให้กลายเป็นเหล็กเหลว ป้องกันไม่ให้กองกำลังออร์กนำพวกมันกลับไปสร้างเป็นอาวุธได้อีก

หลังจากกลับมาถึงวิหารไททัน หลี่ฉินอู่ก็ลงจากยานขนส่งและขับหุ่นรบผู้ติดตามเข้าไปในโกดังประกอบร่าง

เขาตัดการเชื่อมต่อระบบประสาท เปิดประตูห้องนักบิน และกระโดดลงมา

พวกเทคพรีสต์ที่อยู่รอบๆ กรูเข้ามาและเริ่มทำการบำรุงรักษาหุ่นรบผู้ติดตามทันที

หลี่ฉินอู่ดึงหลวงพ่อบูธหลบไปด้านข้าง และพูดคุยถึงข้อมูลเชิงลึกที่เขาได้รับจากศึกหุ่นรบครั้งนี้

"หุ่นรบของฉันสามารถเพิ่มแขนกลเป็นสี่ข้างได้ไหม? สองข้างเอาไว้ติดตั้งอาวุธระยะไกลโดยเฉพาะ ส่วนอีกสองข้างขอเป็นแขนกลที่มีท่อนแขนบน ท่อนแขนล่าง และฝ่ามือ เพื่อจำลองความรู้สึกตอนที่ฉันถือดาบปกติ!"

หลวงพ่อบูธกล่าวเตือน:

"นายท่าน การปรับแต่งแขนกลชีวภาพ สองข้างให้กับเครื่องจักรของท่านนั้นไม่ใช่เรื่องยาก แต่มันจะเพิ่มภาระทางจิตใจของท่านอย่างมหาศาลเลยนะขอรับ

สมองมนุษย์ของเราถูกออกแบบมาให้ใช้แขนแค่สองข้าง จู่ๆ ต้องมาควบคุมแขนถึงสี่ข้าง—แถมยังเป็นแขนกลขนาดมหึมาอีก—ภาระทางจิตใจจะหนักหนาสาหัสมาก!

สมองของท่านต้องมีความสามารถในการคิดแบบหลายกระบวนการ!

ท่านสามารถกะพริบตาซ้ายและขวาแยกกันได้ไหม? ท่านสามารถควบคุมมือซ้ายและขวาให้วาดรูปสี่เหลี่ยมและวงกลมพร้อมกันได้ไหม?

หากทำไม่ได้ ข้าขอแนะนำไม่ให้ท่านทำการดัดแปลงนี้ มิฉะนั้น ท่านจะไม่สามารถรับมือกับแขนกลทั้งสี่ข้างได้เลยขอรับ!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่ฉินอู่ก็สาธิตให้เขาดูตรงนั้นเลย โดยการกะพริบตาซ้ายและขวาแยกกัน

จากนั้น เขาก็ใช้นิ้ววาดวงกลมและสี่เหลี่ยมบนพื้นที่มีฝุ่นเกาะไปพร้อมๆ กัน

สิ่งที่เรียกว่าความสามารถในการคิดแบบหลายกระบวนการนี้ เป็นสิ่งที่เขาสามารถทำได้มาตั้งนานแล้ว หลังจากที่พลังจิตของเขาทะลุระดับ 70

เขาสามารถควบคุมกล้ามเนื้อทุกมัดบนร่างกายให้เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระและแม่นยำ เขาถึงขั้นสามารถควบคุมกล้ามก้นซ้ายให้เกร็งสุดขีด ในขณะที่กล้ามก้นขวาผ่อนคลายสุดๆ ได้—ซึ่งเป็นสิ่งที่คนธรรมดาไม่สามารถทำได้เลย

พูดกันตามตรงเถอะ หลังจากอ่านประโยคข้างบนจบ คุณเพิ่งจะขมิบก้นทำคีเกลไปใช่ไหมล่ะ?

เมื่อเห็นหลี่ฉินอู่วาดรูปสี่เหลี่ยมและวงกลมพร้อมกัน หลวงพ่อบูธก็พยักหน้าและกล่าวว่า:

"ในเมื่อนายท่านมีความสามารถเช่นนี้ ข้าก็จะทำตามความประสงค์ของท่าน และติดตั้งแขนกลชีวภาพสองข้างให้กับหุ่นรบไนท์ของท่านขอรับ!"