บทที่ 47 หลักฐาน

ความตาย?

ในชั่วพริบตานั้นเซี่ยอู่เยวียนก็ตัดสินใจได้ทันที

ในฐานะปรมาจารย์การต้องเผชิญหน้ากับปีศาจระดับ “ปรมาจารย์ขั้นสูงสุด” และต้องตายก็เป็นเรื่องปกติไปแล้ว หากการตายหลีกเลี่ยงไม่ได้ อย่างน้อยเขาก็ขอตายให้สมศักดิ์ศรี!

ตายได้ไม่มีปัญหา

เพราะยังมีเพื่อนร่วมทีมซึ่งเป็นปรมาจารย์เหมือนกันอยู่เบื้องหลัง

ดังนั้นแม้เขาจะต้องตาย ก็ขอให้ทำร้ายปีศาจนี้ให้บาดเจ็บหนักที่สุดก่อน เพื่อเปิดโอกาสให้โยวกวงฆ่ามันได้สำเร็จ

“ฆ่า!”

แสงเย็นยะเยียบแวววับในดวงตาของเซี่ยอู่เยวียน เขาไม่หลบเลี่ยงหมัดรุนแรงที่พุ่งเข้าหาศีรษะของตน แม้หมัดนั้นจะทำให้ศีรษะของเขาแหลกเป็นผุยผง แต่ความตั้งใจของเขากลับไม่สั่นคลอนแม้แต่น้อย

เขาแทงมีดสามเหลี่ยมในมืออย่างรวดเร็วและรุนแรง เป้าหมาย…คอหอยของมัน!

ถึงจะมีร่างใหญ่ถึงสามเมตร แต่หมัดของปีศาจก็ยังเสียเปรียบเมื่อเทียบกับระยะของมีดสามเหลี่ยมที่เซี่ยอู่เยวียนพุ่งออกไป

ในขณะที่หมัดของปีศาจจะเข้าถึงตัวเขา มีดของเขาก็จะเจาะทะลุคอของปีศาจนี้เช่นกัน

สู้สุดชีวิต!

ตายเป็นตาย!

ปีศาจรู้ถึงแผนการของเซี่ยอู่เยวียนในทันที

อย่างไรก็ตาม...

แม้จะแผ่ซ่านความอาฆาตและความบ้าคลั่งออกมาถึงขีดสุด ปีศาจตัวนี้ก็ยังไม่เลือกที่จะรับการโจมตีนั้นตรงๆ

หรือจะพูดอีกอย่างคือ...

การโจมตีแลกชีวิตของเซี่ยอู่เยวียนนั้นอยู่ในแผนการรับมือของมันแล้ว

ในขณะที่หมัดขวาพุ่งเข้าใส่ เขาก็โต้กลับด้วยฝ่ามือซ้ายอันแข็งแกร่งที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ดหนา เปลี่ยนกำปั้นเป็นฝ่ามือเบี่ยงมีดสามเหลี่ยมออกไป ขณะที่ฝ่ามือซ้ายของมันกวาดไปทางศีรษะของเซี่ยอู่เยวียนอย่างรวดเร็ว

การโจมตีด้วยฝ่ามือซ้ายนี้ หากโดนก็จะทำให้ศีรษะของเซี่ยอู่เยวียนแหลกละเอียดได้เช่นกัน

ทว่าขณะที่มันออกแรงเต็มที่ในการโจมตีสองฝั่งโดยไม่เหลือช่องว่างในการป้องกันตัว ก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง

ในวินาทีนั้นแสงของดาบที่แทบมองไม่เห็นวาบขึ้นเบื้องหน้าและขยายกว้างขึ้นอย่างรวดเร็ว

แสงดาบนี้เมื่อประสานกับพลังแก่นแท้พุ่งเข้ามาเร็วกว่าที่นักสู้ธรรมดาจะรับรู้ได้

หากปีศาจเบนความสนใจมาที่แสงดาบนี้เป็นหลัก มันย่อมจะมองเห็นและหาทางรับมือได้ทัน

แต่เวลานี้ มันตั้งใจจะกำจัดเซี่ยอู่เยวียนให้ราบก่อน แล้วค่อยจัดการโยวกวงที่มันประเมินไว้ต่ำเกินไป มันจึงไม่ได้คิดว่าโยวกวงจะปล่อยพลังออกมาได้รุนแรงถึงเพียงนี้

ปีศาจคำรามและหมุนฝ่ามือซ้ายเข้าคว้าปลายดาบเฉิงอิ่งด้วยฝ่ามือที่เต็มไปด้วยเกล็ดหนาและเนื้อหนังอันแข็งแกร่งจับแสงดาบไว้แน่น

เลือดสาดกระเซ็น

ทว่าทันทีที่มันจับดาบได้ความสยดสยองก็ปรากฏขึ้น

คมดาบที่เคลื่อนที่รวดเร็วอยู่แล้วเพิ่มความเร็วขึ้นไปอีกขั้นในทันที

พลังเลือดลมในร่างกายของโยวกวงราวกับหม้อไฟที่เดือดพล่าน ดาบเฉิงอิ่งฟาดฟันออกไปเหมือนมังกรที่พุ่งทะยานสู่ท้องทะเล พุ่งทะลวงออกจากฝ่ามือของปีศาจและเจาะเข้าสู่หน้าอกของมัน!

ไม่ใช่แค่แทงทะลุ!

แต่เป็นการระเบิดเข้าไป!

พลังที่แฝงอยู่ในคมดาบระเบิดออกอย่างบ้าคลั่ง ทำให้เกิดรูกลวงขนาดใหญ่ที่หน้าอกของปีศาจ

จุดสำคัญรอบหัวใจทั้งหมดถูกทำลายย่อยยับ

ทางด้านเซี่ยอู่เยวียนที่สละชีวิตต่อสู้ ความไวในการตอบสนองของเขาเพิ่มขึ้นถึงขีดสุดด้วยอะดรีนาลีนที่หลั่งออกมา

เมื่อมีดสามเหลี่ยมถูกปัดไป เขาหมุนตัวกลางอากาศต่อเนื่องและถีบใส่หน้าอกปีศาจอย่างแรง

ท่านี้อาจไม่สร้างบาดแผลใหญ่ให้ปีศาจ แต่ทำให้ร่างยักษ์ของมันที่กำลังคลุ้มคลั่งเสียการทรงตัวและถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว

ด้วยการถอยร่างเช่นนี้ แผนโจมตีโยวกวงอย่างสุดชีวิตของมันก็ถูกทำลายลง ดาบเฉิงอิ่งที่เสียบทะลุหัวใจก็ถูกดึงออกมาอีกครั้ง

โยวกวงกระโจนเข้าใส่อย่างรวดเร็ว แต่คราวนี้ เขาไม่ได้ใช้พลังหมัดหรือพลังดาบจู่โจม

เพราะเพิ่งใช้พลังแก่นแท้ไปเมื่อครู่และปลดปล่อยศักยภาพด้วยเคล็ดลับจุดดวงดาวพลังที่เหลืออยู่ไม่พอที่จะโจมตีหนักหน่วงให้ปีศาจที่ร่างแปลงสมบูรณ์บาดเจ็บหนักได้ เขาจึงยื่นมือซ้ายที่ถือปืนพกขนาดใหญ่ออกไปแทน

ดาบในมือขวา ปืนในมือซ้าย

เมื่อร่างของปีศาจเสียสมดุลเพราะการถีบของเซี่ยอู่เยวียน ปลายกระบอกปืนในมือโยวกวงจึงเล็งเข้าที่กลางหน้าผากของมันอย่างแม่นยำที่ระยะครึ่งเมตร

ทันใดนั้น…

ในแววตาโหดเหี้ยมของปีศาจที่ยังตกตะลึง กระบอกปืนพกขนาดใหญ่ก็ระเบิดไฟแรงกล้าออกมา

“โฮก!”

เสียงคำรามแห่งความไม่พอใจและความโกรธแค้นของมันถูกกลบด้วยเสียงระเบิดของดินปืนในทันใด

“ปัง ปัง ปัง!”

โยวกวงเหนี่ยวไกจนหมดแม็ก!

ไม่มีนัดไหนพลาดเป้า

เสียงหึ่งของกระสุนที่พุ่งออกไปทำให้ศีรษะของปีศาจระเบิดออกเป็นรูพรุนถึงหกช่อง

ร่างสูงสามเมตรของมันล้มลงกระแทกพื้นด้วยแรงจากกระสุนที่พุ่งทะลุ

ทันทีที่กระสุนในปืนหมด โยวกวงทิ้งปืน กระโดดขึ้นกลางอากาศ ดาบเฉิงอิ่งในมือวาดเป็นวงโค้งราวกับพระจันทร์เสี้ยว พุ่งเข้าใส่คอของปีศาจที่กำลังล้มลง

ความรวดเร็ว ความแม่นยำและความคมประสานกันอย่างลงตัว

โยวกวงโค่นปีศาจด้วยการฟันเพียงดาบเดียว ตัดหัวมันลง

เขาหมุนตัวกลางอากาศและลงสู่พื้นอย่างมั่นคง ขณะที่ร่างไร้หัวของปีศาจล้มลงข้างกัน ก่อให้เกิดฝุ่นฟุ้งไปทั่ว

ในที่สุด

ปีศาจที่แปลงร่างสมบูรณ์และดูแลสถานที่แห่งนี้ก็ถูกกำจัดอย่างสิ้นเชิง

“ฟู่”

เสียงหายใจยาวออกมาจากเซี่ยอู่เยวียน

เมื่อปลดจากสภาวะอะดรีนาลีน เขารู้สึกอ่อนล้าทันที เขาหายใจหนักเพื่อเติมออกซิเจนเข้าไปในร่างกาย ช่วยเร่งการเผาผลาญและขับความเหนื่อยล้าออกไป

โยวกวงปรับลมหายใจเพื่อควบคุมพลังเลือดลมของตัวเองเช่นกัน

แต่ด้วยระดับขั้นพลังจิตที่เขาอยู่ในระดับห้า ทำให้การควบคุมพลังเลือดลมของเขานั้นเหนือกว่าเซี่ยอู่เยวียนมาก แม้ว่าเพิ่งจะระเบิดพลังแก่นแท้และใช้เคล็ดลับจุดดวงดาวไปเมื่อครู่ ผลกระทบของการปลดปล่อยพลังทั้งหมดนั้นก็สามารถจัดการควบคุมได้อย่างรวดเร็วด้วยพลังจิตที่ทำให้การควบคุมพลังเลือดลมและพลังภายในของเขาแม่นยำขึ้น

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถฟื้นพลังได้ถึงขีดสุดในทันที แต่ก็ไม่ต้องตกอยู่ในสภาวะอ่อนแรงนานเหมือนปรมาจารย์ระดับสามหรือแม้แต่ปรมาจารย์ขั้นสูงสุดระดับสี่ที่ต้องใช้เวลาฟื้นฟูศักยภาพนานหลังจากระเบิดพลังเต็มที่

หลังจากปรับตัวได้เล็กน้อย โยวกวงก้าวเข้ามาที่ศพของปีศาจตัวนี้ และเปิดใช้งานอัญมณีซึ่งเขาเรียกกันว่า “อัญมณีเก็บวิญญาณ”

ขณะเดียวกันเซี่ยอู่เยวียนก็เริ่มกลับสู่สภาวะปกติ

เขามองไปยังศพของปีศาจที่ถูกตัดหัวและกำลังกลับคืนร่างมนุษย์อย่างช้าๆ ด้วยความประหลาดใจ “ปีศาจตัวนี้มีพลังระดับปรมาจารย์ขั้นสูงสุดจริงๆ เราทำสำเร็จ เราฆ่าปรมาจารย์ขั้นสูงสุดตัวหนึ่ง!”

“ใช่”

โยวกวงตอบสั้นๆดวงตาของเขานิ่งสงบ

ปีศาจที่แปลงร่างนั้น เขาเคยเห็นมาหลายครั้ง แต่ครั้งนี้ปีศาจที่พวกเขาสู้กลับทรงพลังและดุดันยิ่งกว่าครั้งก่อนๆอย่างชัดเจน

หลังจากเก็บวิญญาณของปีศาจตัวนี้ โยวกวงเงยหน้าถามเซี่ยอู่เยวียน

“คราวนี้บันทึกภาพชัดเจนพอไหม?”

“ชัดเจนแล้ว” เซี่ยอู่เยวียนตอบอย่างหนักแน่น

“เบื้องหลังธุรกิจเลือดเทพ...กลับมีตัวตนแบบนี้ซ่อนอยู่…”

“จำไว้ว่าให้ทำภาพของผมให้เบลอด้วย”

โยวกวงกล่าว

เซี่ยอู่เยวียนอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจความหมายในทันที

“คุณคิดว่า…”

“ใช่” โยวกวงตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ

เซี่ยอู่เยวียนนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างหนักแน่น

“ผมจะเก็บเป็นความลับ แต่หากเป็นไปตามที่คุณคาดเดา แม้แต่ในระดับสูงของพวกเราก็ถูกแทรกซึม แม้ผมจะยืนคอยปกป้องอยู่ข้างหน้า แต่ถ้าพวกเขาเอาจริง เราก็ปิดไม่ได้นานหรอก”

“ไม่เป็นไร” โยวกวงกล่าว

เพียงอีกสองเดือน เขาจะสามารถทำลายขีดจำกัดของร่างกายและกลายเป็นปรมาจารย์ขั้นสูงสุดได้

เมื่อถึงตอนนั้น...เขาก็จะไม่ต้องคำนึงถึงอะไรอีกมากมายแล้ว

ปรมาจารย์ขั้นสูงสุด!

ตราบใดที่เขาไม่ต้องเผชิญหน้ากับอาวุธหนักหรือกระสุนปืนใหญ่ แม้จะไปมีเรื่องกับราชวงศ์แห่งแคว้นต้าหยู่ ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องอันตรายถึงชีวิตนัก

หลังจากพักหายใจครู่หนึ่ง โยวกวงกล่าว

“ไปช่วยเย่สิงโจวกันเถอะ จะได้ไม่ต้องลบหลักฐานบางอย่างที่ไม่เหมาะจะเปิดเผย”

เซี่ยอู่เยวียนพยักหน้า

เสียงปืนจากโรงงานเคมีไป่เซิงค่อยๆสงบลงแล้ว ดูเหมือนการต่อสู้ฝั่งนั้นกำลังจะจบลง

เซี่ยอู่เยวียนเร่งรีบไปยังโรงงาน ส่วนโยวกวง...เดินตามไปอย่างไม่รีบเร่ง

ขณะเดินตามเซี่ยอู่เยวียนกลับไปที่โรงงาน โยวกวงก็หยิบอัญมณีเก็บวิญญาณขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อจิตของเขาดึงพลังจากอัญมณีก็มีภาพต่างๆปรากฏขึ้นตรงหน้า

เริ่มจากปีศาจตนแรกที่ยังไม่ทันแปลงร่าง

ในภาพความทรงจำของมันคือการส่งขวด “เลือดเทพ” ที่ปรุงสำเร็จแล้วให้กับลูกค้าด้วยตัวเอง

ในความทรงจำนั้นมีลูกค้าหลายคนและแต่ละคนล้วนเป็นผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในมณฑลเทียนหนาน

แม้แต่หัวหน้าตระกูลซู ซูชี้หมิง ยังไม่สามารถเข้าถึงระดับชั้นนี้ได้

จากนั้นก็ถึงความทรงจำของปีศาจตัวที่สองที่แปลงร่างเต็มตัวและมีพลังแข็งแกร่งยิ่งกว่า

เพียงไม่กี่อึดใจโยวกวงก็ได้รับข้อมูลสำคัญ

“จ้าวเซิ่ง!”

เขาเอ่ยชื่อออกมา

หัวหน้าของปีศาจทั้งหมดในมณฑลเทียนหนานนี้ก็คือรองผู้ว่าการ จ้าวเซิ่งนั่นเอง

บุคคลนี้คือนายใหญ่ของปีศาจทั้งหมดและเป็นผู้อยู่เบื้องหลังธุรกิจเลือดเทพ

นอกเหนือจากข้อมูลเหล่านี้ ความทรงจำของปีศาจตัวนี้ยังเผยถึงความจริงที่น่าตกตะลึงซึ่งอยู่ในส่วนลึกของมัน

“ปีศาจพวกนี้...ถูกสร้างขึ้นมางั้นหรือ!?”

(จบบท)