บทที่ 130: ช่างสูญเปล่าอะไรเช่นนี้! (ฟรี)

สาวงามผมม่วงฉีกยิ้มกว้างเมื่อได้ยินคำพูดของซีลิน:

"นายพูดถูก จะคว้าแชมป์มาได้ยังไงถ้าไม่ยอมเสี่ยงบ้าง! ฉัน โมนิก้า ฉีซิง ยินดีจะรับความเสี่ยงนี้ไปพร้อมกับนาย!"

ในจังหวะนี้เอง มิเลียน และ โดโรธี ที่รอโอกาสจะแสดงตัวมานาน ก็ก้าวออกมาเช่นกันพร้อมกับพูดว่า:

"พวกเราก็ยินดีค่ะ!" (เสียงประสาน)

เมื่อโมนิก้า ฉีซิง, มิเลียน, และโดโรธีก้าวออกมา บรรดาหนุ่มสาวคนอื่นๆ ก็ดูเหมือนจะถูกปลุกปั่นด้วยบรรยากาศ และพากันก้าวออกมาตามๆ กัน

"ฉันก็เอาด้วย!"

"เพื่อสถาบันเวทมนตร์ เสี่ยงแค่นี้จะเป็นไรไป!"

"สถาบันอันดับหนึ่งของทวีป ต้องเป็นสถาบันเวทมนตร์เท่านั้น!"

"ถ้าพวกนายไม่กลัว ฉันก็ไม่กลัวเหมือนกัน!"

"รุ่นพี่ซีลิน ดิอาส พวกเราจะเชื่อฟังคำสั่งของนาย!"

...

ซีลินไม่คิดเลยว่านักศึกษาพวกนี้จะเป็นกลุ่มคนหนุ่มสาวที่เลือดร้อนและเต็มไปด้วยไฟฝันขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม แม้ความเป็นไปได้จะน้อยนิด แต่ซีลินก็เคยเผื่อใจคิดถึงสถานการณ์แบบนี้ไว้แล้ว

ดังนั้น ซีลินจึงทำได้เพียงเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง:

"ในเมื่อเป็นแบบนั้น ต่อจากนี้ไปถ้ามีใครกล้าขัดคำสั่งล่ะก็ อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจก็แล้วกัน!"

เมื่อได้ยินคำพูดของซีลิน นักศึกษาสถาบันเวทมนตร์ทุกคนก็สะดุ้งเฮือก ร่างกายเกร็งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ตลอดสองวันที่ผ่านมา ซีลินได้ลงมือให้เห็นอยู่หลายครั้ง และสัตว์อสูรระดับ 3 หลายตัวก็ถูกซีลินสังหารโหดในพริบตา

เวทมนตร์ที่มีพลังทำลายล้างสูงส่งและสไตล์การต่อสู้ที่เด็ดขาดของเขา ทิ้งความประทับใจอันลึกซึ้งไว้ให้พวกเขาทุกคน!

เมื่อเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของพวกเขา ซีลินก็ฉีกยิ้มและพูดว่า:

"พวกคุณวางใจได้เลย ถ้าเราดวงซวยไปเจอสัตว์อสูรระดับ 6 เข้าจริงๆ พวกคุณก็หนีไปก่อนได้เลย ฉันจะคอยระวังหลังให้เอง"

หลังจากปลุกกายาศักดิ์สิทธิ์หยินหยาง ซีลินก็มักจะเป็นฝ่ายชนะมากกว่าแพ้เวลาที่ประลองฝีมืออย่างจริงจังกับ ลอเรน่า, พาเมลาเรีย, และ เลทิเซีย!

แม้แต่การรุมแบบสองต่อหนึ่งของลอเรน่ากับพาเมลาเรีย หรือลอเรน่ากับเลทิเซีย ก็ยังยากที่จะเอาชนะเขาได้!

ดังนั้น ซีลินจึงค่อนข้างประเมินความแข็งแกร่งของตัวเองออก

ตอนนี้ ต่อให้ต้องสู้กับยอดฝีมือระดับ 5 ทั่วไป เขาก็สามารถเอาชนะข้ามระดับได้อย่างสบายๆ!

และแม้จะต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือระดับ 6 ทั่วไป ซีลินก็ยังมีพลังพอที่จะต่อกรได้!

ต้องบอกเลยว่าพรสวรรค์ระดับตำนานนั้นน่าสะพรึงกลัวจริงๆ!

พรสวรรค์ระดับสูงสุดไม่ได้มีดีแค่เรื่องความเร็วในการบ่มเพาะพลังที่เร็วกว่าคนอื่นเท่านั้น แต่มันยังช่วยเพิ่มอานุภาพของทักษะวรยุทธ์และเวทมนตร์ต่างๆ เวลาที่ร่ายออกมาได้อย่างมหาศาลอีกด้วย!

เหมือนอย่างก่อนหน้านี้ โล่เวทมนตร์ระดับ 3 ที่ซีลินร่ายออกมาแบบลวกๆ ก็ยังแข็งแกร่งพอที่จะต้านทานการโจมตีของนักรบระดับ 5 ถึงสามคนได้เลย

ดังนั้น แม้แต่ยอดฝีมือระดับ 6 ก็ยังต้องเจ็บหนักหากต้องเผชิญหน้ากับเวทมนตร์ระดับ 4 ที่ร่ายผ่านพรสวรรค์ระดับสูงสุดของซีลิน!

ยกตัวอย่างเช่น เวทมนตร์ พันธนาการแห่งแสง แม้ว่ามันจะเป็นแค่เวทมนตร์ควบคุมธาตุแสงระดับ 4 แต่มันก็ทำให้ลอเรน่า, พาเมลาเรีย, และเลทิเซีย ต้องออกแรงอย่างหนักกว่าจะดิ้นหลุดได้

ดังนั้น หากต้องการจะเอาชนะซีลิน ลอเรน่า, พาเมลาเรีย, และเลทิเซีย ก็ต้องระวังไม่ให้โดนเวทมนตร์ของซีลินเล่นงานเข้า

นี่ขนาดว่าลอเรน่า, พาเมลาเรีย, และเลทิเซีย คุ้นเคยกับความรุนแรงของเวทมนตร์ของซีลินดีแล้วนะ ถ้าเป็นสัตว์อสูรระดับ 6 ที่ไม่เคยเสียท่าให้เขามาก่อนมาเจอเข้าล่ะก็ รับรองว่าต้องเจอกับฝันร้ายแน่ๆ

แม้ความแข็งแกร่งของซีลินจะยังไม่พอที่จะสังหารสัตว์อสูรระดับ 6 ได้

แต่การจะก่อกวนและถ่วงเวลาอีกฝ่ายไว้สักพักนั้น ไม่ใช่ปัญหาเลย

แม้ซิลฟ์จะไม่รู้ว่าซีลินไปเอาความมั่นใจมาจากไหน แต่นางก็แค่เตือนเขาด้วยความหวังดีไปครั้งหนึ่ง แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

เพราะซิลฟ์เองก็มีความมั่นใจในตัวเองสูงลิ่วไม่ต่างจากซีลิน

ตราบใดที่มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตระดับบอสที่หลุดออกมาจากส่วนลึกสุดของเทือกเขาสัตว์อสูร ซิลฟ์ก็มั่นใจว่านางสามารถยิงศัตรูให้ร่วงได้ก่อนที่พวกซีลินจะตกอยู่ในอันตราย

อย่างไรก็ตาม หากสถานการณ์นั้นเกิดขึ้นจริงๆ พวกซีลินก็จะถูกบังคับให้ออกจากการประลองทันที

แม้กฎข้อนี้จะไม่ได้ถูกระบุไว้อย่างชัดเจน แต่มันก็เป็นกฎที่ผู้บริหารระดับสูงของทั้งสามสถาบันเห็นพ้องต้องกัน

พวกเขาคงไม่ยอมปล่อยให้นักศึกษาของตัวเองไปตายจริงๆ หรอกใช่ไหม?

ดังนั้น นักศึกษาคนใดก็ตามที่ได้รับการช่วยเหลือจากอาจารย์ จะถือว่า 'แพ้ฟาวล์' และถูกปรับตกรอบทันที

ซีลินเองก็น่าจะรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว

ดังนั้น รองคณบดีดาลิยา เฮอร์นันด์จึงหยิบลูกแก้วเวทมนตร์ออกมา และส่งเสียงบอกซิลฟ์จากระยะไกลว่า:

"ปล่อยให้ไอ้เด็กเปรตนั่นอาละวาดไปเถอะ ตราบใดที่มันไม่ได้เอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากเจ้าตรงๆ เจ้าก็อย่าเพิ่งรีบเข้าไปสอดล่ะ"

ซิลฟ์พยักหน้ารับเมื่อได้ยินคำสั่งของรองคณบดีดาลิยา เฮอร์นันด์:

"ตกลงค่ะ เข้าใจแล้ว"

...หลังจากที่พวกซีลินมุ่งหน้าลึกเข้าไปได้ไม่นาน งูเหลือมยักษ์เลือดดำ ระดับ 5 ตัวหนึ่ง ก็พุ่งเข้าโจมตี

ทว่า ก่อนที่งูเหลือมยักษ์เลือดดำตัวนี้จะทันได้พุ่งเข้ามาเข่นฆ่าคนในทีม จุดแสงสีขาวที่รวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ ก็พุ่งเข้ากระแทกใส่ร่างของมัน!

วินาทีต่อมา จุดแสงสีขาวนั้นก็แตกตัวออก กลายสภาพเป็นโซ่ตรวนสีทองคำขาว เข้าพันธนาการร่างของงูเหลือมยักษ์เลือดดำเอาไว้แน่น

ในจังหวะเดียวกันนั้น คำสั่งของซีลินก็ดังก้องขึ้น:

"ทุกคนฟังนะ โจมตีระยะไกล!"

มิเลียนและโดโรธีตอบสนองได้เร็วที่สุด พวกนางร่ายเวทมนตร์โจมตีออกไปในพริบตา

นักศึกษาสถาบันเวทมนตร์คนอื่นๆ เมื่อเห็นมิเลียนและโดโรธีเริ่มร่ายเวทมนตร์บทที่สอง พวกเขาก็เพิ่งจะดึงสติกลับมาได้ และรีบระดมยิงเวทมนตร์ตามไปติดๆ

หลังจากถูกกระหน่ำยิงด้วยเวทมนตร์ถึงสามระลอก และปิดท้ายด้วยเวทมนตร์โจมตีธาตุวารีระดับ 4 ของซีลิน อย่าง หอกทะลวงฉลามซ่อน งูเหลือมยักษ์เลือดดำก็สิ้นใจตายคาที่

ซีลินสั่งให้โมนิก้า ฉีซิง เก็บซากของงูเหลือมยักษ์เลือดดำไว้ จากนั้นก็สั่งให้ทีมเดินหน้าต่อไป

หลังจากนั้น พวกเขาก็ต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีจากสัตว์อสูรระดับ 5 อีกถึงสองระลอกซ้อน แต่ทุกตัวก็ถูกซีลินตรวจพบและใช้เวทมนตร์ควบคุมไว้ได้ก่อนล่วงหน้าอย่างไม่มีข้อยกเว้น

หลังจากผ่านการต่อสู้สามครั้งติด อีไล ออร์เตกาที่เด้งตัวลุกขึ้นยืนตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ชี้หน้าซีลินในจอภาพ แล้วหันไปต่อว่ารองคณบดีดาลิยา เฮอร์นันด์:

"ช่างสูญเปล่าอะไรเช่นนี้! ซีลิน ดิอาสควรจะมาอยู่สถาบันศักดิ์สิทธิ์ของเราสิ ทำไมเขาถึงไปอยู่สถาบันเวทมนตร์ของพวกท่านได้ล่ะ!?

ถ้าเขามาอยู่กับเรา พรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ธาตุแสงของเขาจะได้รับการพัฒนาอย่างเต็มศักยภาพแน่นอน!"

รองคณบดีสถาบันศักดิ์สิทธิ์อีกคนก็มีสีหน้าเจ็บปวดไม่แพ้กันในเวลานี้

ทำไมพวกเขาจะมองไม่ออกล่ะว่า พรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ธาตุวารีและธาตุแสงของซีลิน ดิอาสนั้น สูงส่งจนน่าขนลุกขนาดไหน!

แม้แต่พวกรองคณบดีอย่างพวกเขา ก็อาจจะยังด้อยกว่าซีลินอยู่เล็กน้อยด้วยซ้ำ!

สถาบันศักดิ์สิทธิ์นั้นรักและหวงแหนอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ธาตุแสงที่ยอดเยี่ยมเป็นที่สุด และในวินาทีนี้ พวกเขาก็แทบจะอยากดึงตัวซีลิน ดิอาส มาเข้าสถาบันซะเดี๋ยวนั้นเลย

รองคณบดีดาลิยา เฮอร์นันด์ไม่สบอารมณ์อย่างแรงเมื่อได้ยินคำพูดของอีไล ออร์เตกา นางตบโต๊ะฉาดใหญ่และตอกกลับอย่างเกรี้ยวกราด:

"ลูกศิษย์ของข้าไปอยู่กับพวกจอมลวงโลกอย่างพวกเจ้านั่นแหละ ถึงจะเรียกว่าสูญเปล่าอย่างแท้จริง! ทำไม พวกเจ้าเป็นถึง จอมเวทระดับ 7 ที่เชี่ยวชาญทั้งธาตุวารีและธาตุแสงเหมือนข้าหรือไง!?

พวกเจ้าสอนเขาได้แค่เวทมนตร์ธาตุแสงเท่านั้น แต่ข้าสามารถตอบสนองพรสวรรค์ของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ! ข้ามีความเหมาะสมที่จะเป็นคนชี้แนะให้เขา มากกว่าพวกเจ้าทุกคนรวมกันเสียอีก!"

รองคณบดีทั้งสองจากสถาบันศักดิ์สิทธิ์ชี้หน้าด่าทอรองคณบดีดาลิยา เฮอร์นันด์กลับด้วยความโกรธจัด

แต่พวกเขาก็รู้ดีว่า สถาบันเวทมนตร์ไม่มีทางปล่อยตัวซีลิน ดิอาส ไปแน่ๆ ในปีก่อนๆ พวกเขาก็เคยพยายามฉกตัวนักศึกษาสถาบันเวทมนตร์ที่มีบัตรนักศึกษาระดับทองมาแล้ว แต่ก็คว้าน้ำเหลวทุกราย

เพราะสิ่งที่พวกเขาสามารถหยิบยื่นให้ได้ สถาบันเวทมนตร์ก็สามารถให้ได้เหมือนกัน แถมยังให้ได้มากกว่าด้วย!

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังเป็นถึงสถาบันอันดับหนึ่งของทวีป ซึ่งมีชื่อเสียงและบารมีมากกว่าพวกเขาตั้งเยอะ!

ดังนั้น ในเวลานี้ ทั้งสถาบันศักดิ์สิทธิ์และสถาบันเทียนอู่ จึงยิ่งกระหายที่จะกระชากสถาบันเวทมนตร์ลงมาจากหิ้งให้จงได้ ไม่อย่างนั้น อัจฉริยะระดับนี้ก็คงถูกพวกนั้นกวาดต้อนไปหมดในอนาคตเป็นแน่