ตอนที่ 5 แม่มดถูกชำระล้าง

ตอนที่ 5 แม่มดถูกชำระล้าง

ในตอนนี้เป็นเวลาเย็นมากแล้ว พระอาทิตย์ดวงใหญ่สีแดงหม่นพาดอยู่ที่ขอบฟ้าทิศตะวันตก พยายามจะมอบความอบอุ่นและแสงสว่างสุดท้ายให้แก่โลก

และด้วยแสงสุดท้ายนี้ เขาก็ได้เห็นสภาพที่ยุ่งเหยิงบนเตียงของตนเอง

ร่างเปลือยเปล่าของไฮดี้ยังคงนอนเคียงคู่กับเขา ทรวงอกสีขาวโพลนที่น่าหลงใหลแนบชิดกับหน้าอกของเขา สัมผัสที่นุ่มนวลและยืดหยุ่นทำให้เลือดในกายของเขาสูบฉีดขึ้นมาอีกครั้ง

ดูเหมือนว่าสภาพจิตใจและร่างกายของเขาในตอนนี้จะดีมากเลยใช่ไหม?

ใช่แล้ว จิตใจปลอดโปร่ง ร่างกายเต็มไปด้วยพลัง เขารู้สึกว่าสภาพของตัวเองไม่เคยดีขนาดนี้มาก่อนเลย...

มือของเขาอดไม่ได้ที่จะลูบไล้และบีบเฟ้นไปตามร่างกายของไฮดี้ เพื่อดื่มด่ำกับสัมผัสที่ยอดเยี่ยมนั้น

และจากการลูบไล้ของเขา แม่มดที่กำลังหลับใหลก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะลืมตากลมนโตที่ดูงุนงงขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าเธอถูกรบกวนจากการกระทำของเขาจนตื่น

แต่เมื่อเห็นว่าเป็นเขา ทันใดนั้น แววตาของหญิงสาวคนนี้ก็เต็มไปด้วยความอ่อนโยนอย่างที่สุด ลำคอระหงค่อยๆ เปล่งเสียงที่เต็มไปด้วยความรักใคร่และหลงใหลออกมา

"นายท่าน..."

พูดจบ เธอกลับเป็นฝ่ายยื่นแขนออกมาโอบกอดร่างกายของเขาไว้ด้วยท่าทางที่ดูมีความสุขอย่างยิ่ง

ฮอว์ธอร์นชะงักไปครู่หนึ่ง เขาเคยคิดว่าแม่มดคนนี้ตื่นมาแล้วจะเป็นอย่างไร จะโกรธจัดไหม? จะร้องไห้ฟูมฟายหรือเปล่า? หรือจะทำอะไรไม่ถูก?

เขาคิดว่ามันเป็นไปได้ทั้งหมด แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าไฮดี้จะมีท่าทีเหมือนถูกเขาเติมเต็มค่าความประทับใจจนล้นแบบนี้ ถึงขั้นเดินเข้ามาอ้อนและเรียกเขาว่านายท่าน?

นี่มัน...

"...ไฮดี้?"

เขาจับมือของแม่มดไว้ด้วยความประหม่าและไม่สบายใจพลางถามเสียงเบา "คุณ... ไม่โกรธผมเหรอ?"

ไฮดี้เงยหน้ามองเขา กระพริบตาที่มีสีฟ้าน้ำทะเลด้วยความสงสัย "ไม่โกรธค่ะ ทำไมนายท่านถึงคิดแบบนั้นล่ะคะ?"

ฮอว์ธอร์นพูดจาตะกุกตะกัก ภาพตอนที่เธอโกรธแค้นยังติดตาเขาอยู่เลย "ก็เพราะว่า เอ่อ... คือว่า ตอนนี้คุณสูญเสียทั้งพลังและอิสรภาพไปไม่ใช่เหรอ?"

ไฮดี้หัวเราะออกมา จากนั้นก็กอดเขาไว้พลางซบหน้าลงที่หน้าอกของเขา หลับตาลงแล้วพูดเบาๆ ว่า "ฉันไม่ได้สูญเสียพลังไปหรอกค่ะนายท่าน ส่วนเรื่องที่เรียกว่าอิสรภาพนั้น อืม..."

"ตอนนี้ฉันรู้สึกเติมเต็มและปลอดภัยมาก ไม่มีความรู้สึกที่เคยอ้างว้าง ว่างเปล่า และสับสนอีกต่อไปแล้ว..."

"ฉันไม่เคยได้รับประสบการณ์ความสุขที่แท้จริงแบบนี้มาก่อนเลย มันเป็นสิ่งที่ตัวฉันในอดีตไม่เคยจินตนาการถึง วันนี้ควรเป็นวันที่ฉันจดจำไปตลอดกาล เพราะมันเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน..."

เธอกระซิบพร่ำเพ้อ บอกเล่าความรู้สึกที่แท้จริงออกมา เมื่อฮอว์ธอร์นฟังจบเขาก็เข้าใจทันทีและอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง... นี่คือจุดบกพร่องของแม่มดงั้นเหรอ?

แม่มดไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ปกติและสมบูรณ์ของโลกวัตถุ ในแง่หนึ่งพวกเธอเหมือนกับปีศาจจากขุมนรกที่ลึกที่สุด พวกเธอถือกำเนิดมาจากพลังงานแห่งความโกลาหลที่ไร้ระเบียบจากภายนอกโลก แล้วมาผสมผสานกับเวทมนตร์หรือปรากฏการณ์ธรรมชาติมากมายในโลกวัตถุ จนกลายมาเป็นสภาพอย่างที่เป็นอยู่

ด้วยเหตุนี้พวกเธอจึงมีร่างจริงที่น่าสยดสยอง มีความสามารถทางเวทมนตร์ที่หลากหลาย ทว่ากลับโหยหาอารมณ์ความรู้สึกรัก โลภ โกรธ หลง แบบมนุษย์ปกติที่พวกเธอไม่สามารถสร้างเองได้ ดังนั้นพวกเธอจึงคลั่งไคล้ในการปั่นหัวและทรมานมนุษย์ ก่อนจะสูบวิญญาณไปในที่สุด

และตอนนี้ หลังจากถูกเขาชำระล้างแล้ว ดูเหมือนว่าจุดบกพร่องของไฮดี้จะถูกเขาเติมเต็มจนเต็ม และยังกลายเป็นผู้ติดตามที่ซื่อสัตย์ที่สุดของเขาไปในทันทีด้วย?

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฮอว์ธอร์นก็รู้สึกลิงโลดใจมาก ต้องรู้ก่อนว่าวิธีการสูบวิญญาณคนของไฮดี้นั้น แม้จะชั่วร้ายและโหดเหี้ยมมาก แต่ถ้าเทียบในหมู่แม่มดด้วยกันแล้ว มันยังถือว่าใจดีเสียด้วยซ้ำ

หากพลังในการชำระล้างของเขาสามารถทำให้พวกเธอกลับตัวเป็นคนดีได้ ก็นับว่าเป็นบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ต่อโลกใบนี้ทีเดียว

เขาคิดไปก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น จากนั้นก็ก้มลงมองแววตาที่โหยหาของไฮดี้ ริมฝีปากที่แดงระเรื่อ ร่างกายที่เปลือยเปล่าขาวโพลน และทรวงอกที่อวบอิ่ม จนสุดท้ายก็ไม่อาจต้านทานเปลวไฟแห่งความต้องการที่พลุ่งพล่านในกายได้ มือหนาจึงกุมลงไปอีกครั้ง

"อืม..."

มีเสียงครางที่เย้ายวนดังออกมาจากลำคอของไฮดี้ แต่เธอก็ไม่ได้ขัดขืนใดๆ กลับเชิดลำคอขาวผ่องขึ้นราวกับหงส์ และส่งริมฝีปากที่เปียกชื้นมาให้ถึงที่เพื่อโหยหารสจูบจากเขา

และฮอว์ธอร์นก็ไม่รอช้า เขาก้มลงจุมพิตที่ริมฝีปากที่อ่อนนุ่มและอบอุ่นนั้น สัมผัสได้ถึงลิ้นเล็กๆ ของเธอที่ยื่นออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ เพื่อพยายามจะพัวพันกับเขา...

"ไฮดี้ เธอยังอยู่ข้างในหรือเปล่า?"

ทันใดนั้น เสียงผู้หญิงที่เย็นชาดังขึ้นจากด้านนอก ทำให้ชายหญิงที่กำลังเร่าร้อนปานจะเผาไหม้กันอยู่ข้างในสะดุ้งตื่นจากภวังค์

และฮอว์ธอร์นที่ตอนนี้ความจำกลับมาแล้ว ก็จำตัวตนของเจ้าของเสียงนั้นได้ในทันที!

แม่มดแห่งคมดาบ ยูทา!

แม่มดคมดาบ ผู้แข็งแกร่งอันดับสองในบรรดาเจ็ดแม่มดแห่งอาราม นิสัยชอบลงมือสังหารเป้าหมายในตอนที่อีกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว แล้วดื่มด่ำกับความผันผวนของอารมณ์เพียงเล็กน้อยในช่วงเวลาที่เหยื่อกำลังสับสนว่า "อ้าว นี่เราตายแล้วเหรอ" ซึ่งถือว่าเป็นรสนิยมที่ฟุ่มเฟือยมาก

และพฤติกรรมการกินที่สิ้นเปลืองเช่นนี้ ย่อมไม่เพียงพอต่อความอยากอาหารอันมหาศาลของเธอ มือของเธอจึงชุ่มไปด้วยเลือด จำนวนชีวิตที่เธอสังหารไปนั้นมากกว่าแม่มดอีกหกคนรวมกันเสียอีก!

ในขณะนี้ แม่มดผู้แข็งแกร่งและโหดเหี้ยมคนนี้กำลังยืนอยู่หน้าประตูห้อง ถามถึงอาการของไฮดีที่อยู่ข้างในด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความสงสัย

ฮอว์ธอร์นตึงเครียดขึ้นมาทันที ส่วนไฮดีก็รีบเก็บซ่อนความกำหนัดทั้งหมดของตัวเอง แล้วรีบตอบกลับไปว่า "อา...ใช่! ฉันกำลังกินอยู่ อย่าเข้ามานะ..."

ขณะพูด เธอรีบลงจากเตียง ลนลานสวมชุดแม่ชีตัวโคร่งทับร่างกาย พร้อมกับช่วยห่มผ้าห่มให้ฮอว์ธอร์นเพื่อให้เขานอนนิ่งๆ...

เอี๊ยด...

เห็นได้ชัดว่ายูทาห์ไม่ได้ฟังคำแนะนำของไฮดี เธอผลักประตูจากด้านนอกเดินเข้ามาในห้องทันที

ฮอว์ธอร์นหันไปมองที่ประตูตามสัญชาตญาณ และนั่นเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นรูปลักษณ์ของแม่มดคนนี้ในโลกแห่งความเป็นจริง

เมื่อเทียบกับไฮดีที่มีส่วนสูงเกือบ 170 เซนติเมตรและมีรูปร่างอวบอัดเย้ายวน ยูทาห์ดูตัวเล็กและผอมกว่า

เธอน่าจะสูงไม่ถึง 160 เซนติเมตรด้วยซ้ำ ชุดแม่ชีสีดำสนิทที่สวมใส่เน้นรูปร่าง ส่วนโค้งเว้าของหน้าอกไม่ชัดเจนนัก ภาพรวมดูค่อนข้างตัวเล็กน่ารัก

หรือจะเรียกว่าดูคล่องแคล่วและเย็นชาดี

ใบหน้าเรียบเนียนของเธอไม่มีการแสดงอารมณ์ส่วนเกินแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตสีม่วงแดงเต็มไปด้วยความคมปราบ แม้จะแต่งกายด้วยชุดแม่ชี แต่กลับแผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายอันตรายที่ทำให้คนไม่อยากเข้าใกล้ และทำให้รู้สึกอยากอยู่ห่างๆ

แต่ในขณะเดียวกัน ก็ทำให้พวกที่บ้าบิ่นบางคนเกิดความรู้สึกอยากลบหลู่เธอ อยากทำให้สีหน้าเย็นชานั้นเปลี่ยนเป็นความอัปยศและสับสน

……….