บทที่ 11 บัตรสมาชิกเซนต์บลู และการจัดระเบียบเสบียง

บทที่ 11 บัตรสมาชิกเซนต์บลู และการจัดระเบียบเสบียง

สวี่จือส่วงยืนชิดติดประตูรถเอาไว้ แม้ว่าพื้นที่ในรัศมีสามเมตรรอบตัวรถจะยังคงปลอดภัยภายใต้ช่วงเวลาคุ้มครองผู้เล่นใหม่ แต่เธอก็ยังไม่กล้าที่จะเดินห่างจากรถออกไปไกลนัก

หลังจากนำเครื่องคิดเงินออกมาแล้ว เธอก็รีบดึงลิ้นชักเก็บเงินออกเพื่อสำรวจทันที

เสี่ยวเยว่เกาะอยู่ตรงขอบหน้าต่างรถเช่นกัน มันทำหน้าที่เป็นยามเฝ้าระวังอย่างจริงจัง ดวงตาเล็กๆ ของมันกวาดมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง

เหรียญทองแดง 1266 เหรียญ เหรียญเงิน 2750 เหรียญ เหรียญทอง 352 เหรียญ และยังมีเหรียญคริสตัลลายพระจันทร์เสี้ยวอีก 36 เหรียญ

แม้ว่าเธอจะไม่รู้จักเงินประเภทนี้ แต่สัญชาตญาณบอกเธอว่ามันจะต้องมีประโยชน์มากในอนาคตอย่างแน่นอน

หลังจากบรรจงวางเหรียญคริสตัลพระจันทร์เสี้ยวลงในกล่องเก็บของแยกต่างหากในส่วนลึกของถังขยะมิติ เธอก็เปิดลิ้นชักส่วนอื่นๆ ของเครื่องคิดเงินออก

กระดาษทิชชู่ สมุดบันทึก ปากกาเคมี กาว กรรไกร...

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นของใช้ในชีวิตประจำวัน เธอจึงจัดเก็บพวกมันลงในกล่องสำหรับของใช้ทั่วไปที่เพิ่งนำออกมา

"นี่คืออะไรกัน?"

สวี่จือส่วงรู้สึกงุนงงเล็กน้อยขณะมองดูบัตรหลายปึกที่มีลวดลายการออกแบบอันประณีตสวยงามซึ่งเธอเพิ่งขุดเจอ

"ลองสแกนดูหน่อยแล้วกัน"

"บัตรสมาชิกเซนต์บลู: บัตรสมาชิกรุ่นพิเศษที่ทำขึ้นร่วมกันระหว่างพิพิธภัณฑ์เซนต์ฟิเลียและร้านไอซ์บลูมิลค์คอฟฟี่ เมื่อใช้บัตรนี้จะได้รับส่วนลด 30 เปอร์เซ็นต์สำหรับบัตรเข้าชมพิพิธภัณฑ์เซนต์ฟิเลียและเครื่องดื่มทุกชนิดในร้านไอซ์บลูมิลค์คอฟฟี่ (หาได้ยากยิ่งในโลกปัจจุบัน และยุติการผลิตไปแล้ว)"

บัตรสมาชิกที่เลิกผลิตไปแล้วงั้นหรือ? น่าสนใจดีแฮะ

"เสี่ยวปา เจ้ารู้จักร้านไอซ์บลูมิลค์คอฟฟี่ไหม?"

สวี่จือส่วงเก็บรักษาบัตรสมาชิกเหล่านั้นอย่างดีโดยใส่ไว้ในถังขยะมิติ ก่อนจะเรียกใช้อุปกรณ์ระบบส่วนตัวของเธอ

"ร้านไอซ์บลูมิลค์คอฟฟี่เป็นร้านเครื่องดื่มที่มีสาขามากที่สุดในโนเอลสไตน์เลยล่ะ เครื่องดื่มของพวกเขาคุ้มราคา รสชาติเยี่ยม และเป็นที่นิยมอย่างมาก พูดถึงแล้ว ข้าไม่ได้ดื่มไอซ์ซิกเนเจอร์มิลค์คอฟฟี่ของโปรดมานานมากแล้วนะเนี่ย"

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของเสี่ยวปาดังขึ้น และดูเหมือนจะมีเสียงกลืนน้ำลายปนมาในน้ำเสียงนั้นด้วย

ถ้าอย่างนั้นร้านไอซ์บลูมิลค์คอฟฟี่ก็คงเปรียบเสมือนร้านไอศกรีมและชาชื่อดังในเวอร์ชันของโนเอลสไตน์สินะ

แต่ว่า ระบบสามารถดื่มชานมได้ด้วยอย่างนั้นหรือ?

สวี่จือส่วงยกยิ้มที่มุมปากแล้วหยิบบัตรสมาชิกออกมาใบหนึ่ง "ดูสิว่านี่คืออะไร?"

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของเสี่ยวปาเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นดีใจในทันที "โอ้พระเจ้า! นี่มันบัตรสมาชิกเซนต์บลูรุ่นจำกัดจำนวนนี่นา! มันเลิกผลิตไปแล้วไม่ใช่หรือ? นายท่าน ท่านมีมันได้อย่างไรกัน!"

"ฉันเจอที่จุดพักก่อนหน้านี้น่ะ ยังมีอีกตั้งเยอะแน่ะ ฉันให้เจ้าใบหนึ่งแล้วกัน"

เสี่ยวปาเป็นระบบส่วนตัวของเธอ ตัวเอไอนี้ทั้งฉลาดและน่ารัก ซึ่งเธอชอบมันมาก

"จริงหรือนายท่าน? ข้าจะกล้ารับไว้ได้อย่างไรกัน~"

เมื่อมองดูบัตรที่หายไปจากมือของเธอในพริบตา สวี่จือส่วงก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปาก

เจ้าดูไม่ได้รู้สึกเกรงใจเหมือนน้ำเสียงที่พูดออกมาเลยนะ

"ไม่ต้องเกรงใจหรอกเสี่ยวปา ในเมื่อร้านไอซ์บลูมิลค์คอฟฟี่โด่งดังขนาดนี้ ก็น่าจะมีจุดพักที่ตั้งเป็นสาขาอยู่ใช่ไหม?"

สวี่จือส่วงรู้สึกอยากรู้ เธอไม่รู้ว่าชานมในโนเอลสไตน์จะมีรสชาติเป็นอย่างไร

"แน่นอน แต่จุดพักของร้านไอซ์บลูมิลค์คอฟฟี่ยังอยู่ห่างจากตำแหน่งปัจจุบันของท่านพอสมควร คงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าเราจะเจอสักแห่ง"

เสี่ยวปาเสริมด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ "อย่างไรก็ตาม พวกเราที่เป็นระบบมีช่องทางพิเศษในการซื้อของ ให้ข้าเลี้ยงไอซ์ซิกเนเจอร์มิลค์คอฟฟี่ท่านสักแก้วเถอะนะ~"

สวี่จือส่วงรู้สึกเกรงใจเล็กน้อย ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าเจ้านายจะได้รับการเลี้ยงจากระบบของตัวเอง

"ฉันจะให้เจ้าทำแบบนั้นได้อย่างไร?"

"ไม่เห็นเป็นไรเลย ท่านดีกับข้ามาก ข้าก็อยากเลี้ยงท่านบ้าง! อีกอย่าง บัตรที่ท่านให้มาทำให้ข้าได้รับส่วนลดด้วยนะ"

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่ดูภาคภูมิใจของเสี่ยวปาดังขึ้นกว่าเดิมสองระดับ

สวี่จือส่วงรู้สึกขบขัน "ถ้าอย่างนั้นฉันจะรอดูว่าชานมสูตรซิกเนเจอร์ของโปรดของเสี่ยวปาจะมีรสชาติเป็นอย่างไร"

เสี่ยวปารู้สึกพึงพอใจ "อีกประเดี๋ยวท่านก็ได้ลิ้มรสแล้วล่ะ~"

สวี่จือส่วงจัดระเบียบสิ่งของในเครื่องคิดเงินต่อไปพลางเฝ้ารอ

นอกจากของใช้ในชีวิตประจำวันและอุปกรณ์ที่สามารถซ่อมแซมวัตถุโบราณได้แบบง่ายๆ เธอยังพบตราประทับที่ระลึกและตลับหมึกจากพิพิธภัณฑ์เซนต์ฟิเลียอีกด้วย

หลังจากเก็บตราประทับและตลับหมึกแยกไว้ต่างหากแล้ว สวี่จือส่วงก็เก็บของที่เหลือทั้งหมดลงในกล่องเก็บของเบ็ดเตล็ด

เธอยังนำเครื่องคิดเงินกลับใส่เข้าไปในกระเป๋าเป้ ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบหรือวัสดุ เครื่องคิดเงินจากพิพิธภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของโนเอลสไตน์ย่อมดีที่สุด และสวี่จือส่วงก็ทำใจทิ้งหรือขายมันไม่ลง

เมื่อจัดเก็บเรียบร้อยแล้ว เธอก็ไม่กล้ามองไปยังความมืดมิดรอบตัว และรีบเปิดประตูรถกลับเข้าไปข้างใน

เสบียงในพิพิธภัณฑ์จัดระเบียบไปเกือบหมดแล้ว แต่เธอยังมีเสบียงอื่นๆ อีกมากที่ต้องคัดแยกอย่างละเอียด

เมื่อเห็นเธอกลับเข้ามาในรถ เสี่ยวเยว่ก็ผ่อนคลายลงและค่อยๆ คลานกลับเข้าไปในครอบแก้วของมัน

หลังจากนั่งลงในรถ เธอใช้หินขยายช่องกระเป๋า 10 ก้อน และหินคงสภาพกระเป๋า 2 ก้อนที่เปิดได้จากหีบสมบัติ เพื่อขยายกระเป๋าของเธอให้มี 29 ช่อง จากนั้นจึงจัดระเบียบเสบียงทั้งหมดในกระเป๋าใหม่อย่างระมัดระวัง

ขณะนี้ในกระเป๋าเป้ของเธอมีอาหารประกอบด้วย:

คัพเค้กช็อกโกแลต 3 ชิ้น, คัพเค้กบลูเบอร์รี่ 3 ชิ้น, ขนมปังครีม 5 ชิ้น, คัพเค้กไอศกรีม 1 ชิ้น, ซาลาเปาไส้เนื้อ 1 ลูก, บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 8 ถ้วย, หม้อไฟร้อนเอง 2 ชุด, แตงโม 1 ลูก, นม 5 กล่อง, เครปเค้กมัทฉะ 2 ชิ้น, ข้าวสวยร้อนเอง 2 ชุด, ครัวซองต์กรอบ 9 ชิ้น, เยลลี่น้ำผึ้งเบอร์รี่ขนาด 50 กรัม 2 ซอง, คัพเค้กราสเบอร์รี่ 6 ชิ้น, ข้าวกล่องโภชนาการ 4 กล่อง

น้ำแร่ขนาด 500 มิลลิลิตร 45 ขวด, โคล่าขนาด 500 มิลลิลิตร 2 ขวด, นมมูมู่ขนาด 500 มิลลิลิตร 2 ขวด, น้ำส้มโอผสมพีชขนาด 500 มิลลิลิตร 5 ขวด

ของใช้ในชีวิตประจำวันประกอบด้วย:

กระบอกน้ำเก็บอุณหภูมิ 2 ใบ, ถังขยะมิติสีขาว 1 ใบ, ถุงขยะมิติสีขาว 49 ใบ, โซฟาสภาพเก่า 1 ตัว, บันไดอลูมิเนียมแบบพับได้ 1 ตัว

สิ่งของพิเศษประกอบด้วย:

คริสตัลบริสุทธิ์ 1 ชิ้น, ม้วนคัมภีร์สัญญาจ้างสัตว์เลี้ยงระดับเริ่มต้น 1 ม้วน, หินอำพันทานตะวันจิ๋ว 1 ชิ้น, ไข่มุกปฐพีพฤกษา 1 เม็ด, เศษลูกปัดกักเก็บน้ำ 1 ชิ้น

อุปกรณ์และอาวุธประกอบด้วย:

ดาบยาวเหล็กดำ 1 เล่ม, ดาบยาวทองสัมฤทธิ์ 2 เล่ม, ธนูเงิน 2 คัน, ปืนพกเลเซอร์ระดับเบื้องต้น 1 กระบอก, ดาบยาวเลเซอร์ระดับเบื้องต้น 1 เล่ม, รองเท้าเพิ่มความเร็วสีขาว 1 คู่, ชุดพื้นฐานมีอาสีเขียวแกมน้ำเงิน 1 ชุด (สวมใส่แล้ว), หมวกเหล็กพื้นฐานมีอาสีขาว 1 ใบ (สวมใส่แล้ว)

ยารักษาประกอบด้วย:

ยาแก้พิษระดับเบื้องต้น 1 ขวด, ยาลดไข้ 2 ชุด, ยาแก้หวัด 2 ชุด

ตำรายาและแบบแปลนประกอบด้วย:

ตำรายาแก้พิษระดับเบื้องต้น 2 ชุด, ตำรายาแก้พิษ 2 ชุด, ตำรายาลดไข้ 2 ชุด, แบบแปลนเสื้อกันฝน 1 ชุด, แบบแปลนที่พักกันฝน 1 ชุด, แบบแปลนร่มกันแดดและกันฝนขนาดใหญ่ 1 ชุด, แบบแปลนที่นอนเดี่ยว 1 ชุด

วัสดุประกอบด้วย:

ลูกปัดหมอกพิษ, เขี้ยวอสรพิษเขียว 2 ชิ้น, เกล็ดอสรพิษเขียว 10 ชิ้น, ฟันหนูตาแดง 1560 ซี่, หนังหนูตาแดง 390 ผืน, แผ่นไม้ประดู่ 866 แผ่น, บานกระจกคริสตัลหลิง 793 บาน, แผ่นไม้จันทน์ทอง 500 แผ่น, เพดานคริสตัลความบริสุทธิ์สูง 955 แผ่น, วอลเปเปอร์ลวดลายศิลปะ 362 ม้วน

หินพลังงานระดับเบื้องต้น 30 ก้อน, หินคงอุณหภูมิระดับเบื้องต้น 3 ก้อน, หินปรับอุณหภูมิระดับเบื้องต้น 3 ก้อน, เหล็กไหลดำ 2 ชิ้น, ทองแดงบริสุทธิ์ 4 ชิ้น, แท่งเหล็ก 44 แท่ง, แผ่นไม้ 116 แผ่น, แผ่นเหล็ก 30 แผ่น, แผ่นทองแดง 2 แผ่น, แผ่นเงิน 4 แผ่น, กระจก 26 บาน, ยาง 22 ชิ้น, ฝ้าย 10 ม้วน, ผ้า 12 ผืน, ดินเหนียว 5 ก้อน, พลาสติก 10 ชิ้น, แผ่นพลาสติกสีดำ 1 แผ่น

ลูกปัดหมอกพิษเป็นวัสดุที่ดรอปหลังจากสังหารจ่าฝูงหนูตาแดง ตอนนั้นเธอไม่ได้พิจารณาอย่างละเอียดและเพียงแค่เก็บมันไว้ในถังขยะมิติ

"ลูกปัดหมอกพิษ: ลูกปัดสีดำที่เต็มไปด้วยไอพิษ มักพบในจุดสำคัญของสัตว์อสูรประเภทพิษ สามารถใช้ในการสร้างอุปกรณ์และสิ่งของต่างๆ ได้"

หลังจากอ่านรายละเอียดของลูกปัดหมอกพิษอย่างระมัดระวัง สวี่จือส่วงก็เก็บมันกลับเข้าไปในกล่องสำหรับใส่วัสดุขนาดเล็กโดยเฉพาะ

จากนั้นเธอจึงจัดวางอาหารลงในกล่องเก็บของ 2 ใบอย่างเป็นระเบียบ แล้วนำไปใส่ไว้ในช่องคงสภาพช่องที่ 1 โดยหยิบออกมาเพียงไม่กี่อย่างเพื่อแช่ไว้ในตู้เย็นในรถ

น้ำแร่ยังคงครองช่องคงสภาพช่องที่ 2 เพียงอย่างเดียว

ยาแก้พิษระดับเบื้องต้นถูกวางแยกไว้ในช่องคงสภาพช่องที่ 3

หินพลังงานระดับเบื้องต้น ปืนพกเลเซอร์ ดาบยาวเลเซอร์ และดาบยาวทองสัมฤทธิ์ ถูกจัดวางไว้ใน 4 ช่องเพื่อให้หยิบใช้งานได้ง่าย

ฟันหนูตาแดง หนังหนู แผ่นไม้ประดู่ บานกระจกคริสตัลหลิง แผ่นไม้จันทน์ทอง เพดานคริสตัล วอลเปเปอร์ แผ่นไม้ แผ่นเหล็ก แท่งเหล็ก กระจก ยาง และฝ้าย กินพื้นที่ไปถึง 14 ช่อง เสบียงเหล่านี้มีจำนวนมากเกินกว่าจะยัดลงในถังขยะมิติได้หมด

ส่วนตำรายาและแบบแปลนถูกเก็บไว้ในกล่องแยกต่างหากและใช้พื้นที่กระเป๋า 1 ช่อง

กล่องเก็บวัตถุโบราณจากพิพิธภัณฑ์ 16 กล่องใช้พื้นที่ 1 ช่อง

เครื่องคิดเงินจากพิพิธภัณฑ์ใช้พื้นที่ 1 ช่อง

เสบียงที่เหลือจากพิพิธภัณฑ์ เช่น บัตรสมาชิกและตราประทับ รวมไปถึงเสบียงอื่นๆ ทั้งหมดถูกยัดรวมไว้ในถังขยะมิติ ซึ่งถูกจัดเก็บไว้ในกระเป๋าเป้อีกที

หลังจากจัดระเบียบเสบียงทั้งหมดแล้ว กระเป๋าเป้ที่มี 29 ช่องก็เหลือที่ว่างเพียง 4 ช่องเท่านั้น

สวี่จือส่วงผ่อนลมหายใจออกมาอย่างยาวเหยียด ในที่สุดเธอก็ทำเสร็จเสียที วันนี้เธอเหนื่อยล้ามากจริงๆ เสี่ยวเยว่ที่อยู่ข้างๆ ก็เริ่มสัปหงก หัวเล็กๆ ของมันโยกเยกไปมาแต่ก็ยังฝืนไม่ยอมหลับลงไป