ตอนที่ 19 - ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดมากขึ้นเรื่อยๆ

19 - ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดมากขึ้นเรื่อยๆ

"อาจารย์เคน คุณนี่ร้ายจริงๆ นะ ไม่เพียงแต่เลียเท้าคนอื่น ยังให้ฉันช่วยทำให้อีก แถมยังพ่นน้ำใส่เท้าฉันด้วย" หลังจากจูบอันดื่มด่ำจบลง คุณหนูเซซิเลียก็จ้องมองผมด้วยดวงตาสีฟ้ากลมโตพลางบ่น

"ก็เป็นเพราะเจ้านายตัวน้อยอย่างเซซิเลียมีเสน่ห์เกินไป จนทำให้คนอย่างผมทนไม่ไหวน่ะสิ"

"อาจารย์ยังจะบอกว่าตัวเองเป็นเบี้ยล่างอีกเหรอ ทำเรื่องล่วงเกินเจ้านายขนาดนี้ ศักดิ์ศรีเจ้านายหายหมดแล้ว"

"นี่ไม่ใช่เครื่องพิสูจน์เสน่ห์ของเซซิเลียเหรอ ขนาดผมยังต้านทานไม่ได้เลย"

"เหอะ แล้วแบบนี้ฉันจะไปเรียนได้ไงกัน" บนถุงน่องดำของเซซิเลียเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบของผม ต่อให้เช็ดออกแล้วรอให้แห้งก็ยังทิ้งรอยไว้ หากใส่ไปเรียนย่อมน่าสงสัย แต่ถ้าไม่ใส่ก็จะทำให้คนอื่นสงสัยว่า

เมื่อเช้ายังใส่ถุงน่องอยู่เลย ทำไมตอนบ่ายจู่ๆ ถึงถอดออกล่ะ แม้ในโรงเรียน IS จะมีแต่เด็กสาวจิตใจดีเสียส่วนใหญ่ แต่เพื่อหลีกเลี่ยงการเดาไปต่างๆ นานา ผมควรจะช่วยเปลี่ยนถุงน่องใหม่ให้เธอดีกว่า

"เซซิเลีย ในห้องพักของเธอน่าจะมีถุงน่องสำรองเปลี่ยนใช่ไหม" แม้จะหยิบจากร้านขายเสื้อผ้าได้ แต่หยิบจากของเซซิเลียโดยตรงน่าจะดีกว่า ร้านขายเสื้อผ้าไว้รอไปเดินเดทกับเซซิเลียค่อยไปซื้อชุดเพิ่มจะดีกว่า

"มีค่ะ แต่อาจารย์ถามไปทำไมล่ะคะ ใกล้จะถึงเวลาเรียนแล้ว ตอนนี้กลับไปเอาคงไม่ทันเวลาหรอก"

"ไม่เป็นไร มีก็พอแล้ว" ผมใช้พลังจิตตรวจจับจุดที่มีกลิ่นอายของเซซิเลียในโรงเรียน เมื่อตรวจดูและยืนยันว่าเป็นห้องพักของเธอแล้ว ผมก็ใช้มือเปิดช่องว่างมิติ หยิบถุงน่องสีดำเกรดพรีเมียมออกมาจากตู้เสื้อผ้าของเซซิเลียโดยตรง

"เอ้า คู่นี้น่าจะเป็นของเธอนะ เปลี่ยนซะเถอะ วางใจได้ ที่นี่ไม่มีใครมาหรอก มีผมอยู่ทั้งคน"

เซซิเลียมองการกระทำของผมด้วยความอัศจรรย์ใจ เธอนรับถุงน่องสีดำในมือผมไปดู เมื่อตรวจสอบขนาดก็พบว่าตรงกับของเธอจริงๆ และเมื่อรวมกับที่ผมถามเมื่อครู่ แสดงว่าถุงน่องคู่นี้ถูกหยิบมาจากห้องพักของเธอจริงๆ งั้นเหรอ?

"อาจารย์ คุณทำได้ไงคะ?" ในเมื่อปัญหาได้รับการแก้ไขแล้ว เซซิเลียก็เริ่มไม่รีบร้อน กลับมาถามคำถามผมแทน

"นี่เป็นเพียงความสามารถในการใช้มิตินิดหน่อยน่ะ เอาละ คาบเรียนช่วงบ่ายใกล้จะเริ่มแล้ว รีบเปลี่ยนถุงน่องดำคู่ที่สะอาดเถอะ" นี่เป็นเพียงการใช้พลังมิติแบบง่ายๆ ของผมจริงๆ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากอธิบายโดยละเอียด แต่สำหรับเซซิเลียแล้วการอธิบายจะยุ่งยากมาก เพราะระบบพลังมันต่างกัน

"หึ ก็เพราะคุณทำไม่ใช่เหรอคะ" พูดจบ เซซิเลียก็ลุกขึ้นยืน สอดมือเข้าไปใต้กระโปรงยาวเตรียมจะถอดถุงน่องดำออก ก่อนจะเริ่ม เซซิเลียก็นึกบางอย่างออกแล้วพูดว่า "อาจารย์เคน คุณหันหลังไปก่อนสิ ตอนนี้เป็นเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าของเด็กผู้หญิงนะ"

"ได้ๆๆ เชื่อฟังเจ้านายตัวน้อยเซซิเลียทุกอย่างเลย" ผมยิ้มอย่างอ่อนใจแล้วหันหลังกลับไปจริงๆ ที่จริงเราเคยสัมผัสที่ใกล้ชิดกว่านี้มาแล้ว การเปลี่ยนถุงน่องยังไม่น่าอายเท่าการจูบเลย แต่ผมก็ไม่รีบร้อน

เมื่อเห็นผมหันหลังไปแล้ว เซซิเลียก็รีบถอดถุงน่องดำออกแล้วเปลี่ยนคู่ใหม่ เสียงเสียดสีของเสื้อผ้าดังเข้าหูผม ทำให้จินตนาการไปไกล ไม่นานเซซิเลียก็เปลี่ยนเสร็จและบอกให้ผมหันกลับมาได้

"งั้นคู่นี้ก็ฝากไว้อาจารย์แล้วกัน ยังไงซะอาจารย์ก็เป็นคนทำสกปรก อาจารย์รับผิดชอบเองคงไม่มีปัญหาใช่ไหม"

เซซิเลียยื่นถุงน่องดำที่เปื้อนคราบให้ผม ผมรับมาแล้วจัดการเผาทันที ถ้ามันไม่มีความหอมหวานของเธอผสมอยู่ด้วยมันก็ไม่มีค่าแก่การสะสม เซซิเลียไม่ได้ว่าอะไร ยังไงซะถุงน่องคู่นี้เธอก็ไม่เอาแล้ว ผมจะจัดการยังไงก็ได้

"เอาละ กลับกันเถอะ ไม่อย่างนั้นจะเข้าเรียนไม่ทัน"

"ก็เพราะอาจารย์นั่นแหละ เดิมทีฉันแค่ตั้งใจจะคุยกับคุณเท่านั้น ประเดี๋ยวเดียวก็เสร็จแล้ว"

"อืมๆ ผมผิดเอง ไว้คราวหน้าผมพาเธอไปเดินเที่ยวซื้อของดีไหม?"

"หึ คราวหน้าอาจารย์ต้องฟังคำสั่งฉันดีๆ นะ"

"อืมๆ"

ในขณะที่เราเดินคุยกันไปเรื่อยๆ เซซิเลียก็กลับถึงห้องเรียนอย่างรวดเร็ว ส่วนผมก็กลับมายังห้องทำงานของตัวเอง มาหยอกล้ออาจารย์หญิงในห้องทำงานซะหน่อย เมื่อถึงเวลาเลิกเรียนผมก็ขอตัวไปที่ห้องฝึกซ้อม เตรียมตัวติวเข้มให้โฮกิ

เมื่อเข้าไปในห้องฝึกซ้อมพบว่าโฮกิยังมาไม่ถึง ดูเหมือนวันนี้ผมจะมาเร็วไปหน่อย ผมจึงหยิบเครื่องดื่มชูกำลังที่ผมเตรียมไว้เป็นพิเศษเมื่อวานมาวางไว้ที่จุดพัก เมื่อเตรียมเสร็จก็ได้ยินเสียงเปิดประตู เมื่อมองออกไปก็พบว่าเป็นโฮกิจริงๆ

"อาจารย์" โฮกิมาถึงก็ทักทายผมก่อน ผมพยักหน้าเบาๆ โฮกิเดินเข้าไปเปลี่ยนชุดอย่างชำนาญ เมื่อเธอสวมชุดฝึก IS ผมก็หันหลังกลับโดยสัญชาตญาณ

"อืม วันนี้ยังคงเน้นการประลองเป็นหลัก เริ่มวอร์มอัพร่างกายก่อนเถอะ" โฮกิไม่มีข้อโต้แย้ง เธอวอร์มอัพตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ผมยืนชื่นชมรูปร่างอันงดงามของเด็กสาวอยู่ข้างๆ เมื่อเธอวอร์มอัพเสร็จเราก็เริ่มการประลอง ในระหว่างนั้นย่อมหลีกเลี่ยงการสัมผัสใกล้ชิดไม่ได้ โดยเฉพาะในยามที่ผมจงใจวางแผนไว้

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก..." หลังจากการประลองที่ดุเดือดสำหรับโฮกิจบลง เธอยืนหอบหายใจเพื่อปรับลมหายใจ ครั้งนี้เธอไม่ได้ทุ่มจนหมดแรงจนยืนไม่อยู่เหมือนครั้งก่อน ดังนั้นผมจึงทำได้เพียงช่วยพยุงแขนเรียวที่ขาวผ่องของเธอ สูดดมกลิ่นกายเด็กสาวที่ผสมกับกลิ่นเหงื่อ

"เอ้า โฮกิ ดื่มนี่สิ เมื่อคืนอาจารย์เตรียมไว้ให้เป็นพิเศษ เป็นเครื่องดื่มชูกำลังที่ช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้า และมีประโยชน์ต่อสมรรถภาพทางกาย" ผมพยุงโฮกิมายังจุดพัก แล้วหยิบเครื่องดื่มที่วางไว้ส่งให้เธอ

"อืม ขอบคุณค่ะอาจารย์" โฮกิรับขวดเครื่องดื่มจากมือผม เป็นขวดพลาสติกใส ขนาดประมาณ 250 มล. พอๆ กับกล่องนม เครื่องดื่มข้างในมีสีขาวและขุ่นเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้สงสัยอะไร เปิดฝาแล้วดื่มลงไปหลายอึก ต้องยอมรับว่าการอยู่ร่วมกันในช่วงไม่กี่วันนี้ทำให้ความสัมพันธ์ของผมกับโฮกิใกล้ชิดกันมากขึ้นจริงๆ คาดว่าน่าจะใกล้ชิดกว่าจิฟุยุที่อยู่ในโรงเรียนเดียวกันซะอีก

"อึกๆ อาจารย์คะ ฉันว่าเครื่องดื่มนี้รสชาติแปลกๆ นะคะ แต่ดูเหมือนจะได้ผลดีทีเดียว พอฉันดื่มลงไปก็รู้สึกถึงกระแสความอบอุ่น มันสบายมากเลย" โฮกิดื่มเครื่องดื่มที่เหลือจนหมดในรวดเดียว บนริมฝีปากอวบอิ่มยังมีของเหลวสีขาวติดอยู่

"นี่เป็นเครื่องดื่มพลังงาน รสชาติแปลกไปบ้างก็เป็นธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้นนี่เป็นสิ่งที่อาจารย์ทำขึ้นมาเองกับมือ" ผมเสกทิชชู่ออกมาหนึ่งห่อ หยิบออกมาแผ่นหนึ่งแล้วเช็ดปากเล็กๆ ที่เปื้อนของเหลวสีขาวของโฮกิ สัมผัสความนุ่มของริมฝีปากรู้สึกได้แม้ผ่านทิชชู่ ส่วนโฮกิในตอนแรกก็ตกใจที่ผมเสกทิชชู่เหมือนเล่นมายากล ยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกผมเช็ดปากให้ซะแล้ว

"ขะ... ขอบคุณ ขอบคุณค่ะอาจารย์"

เมื่อตั้งตัวได้โฮกิก็หน้าแดง เพราะการเช็ดปากถือเป็นการกระทำที่ค่อนข้างใกล้ชิด แต่เนื่องจากโฮกิขาดความรักจากผู้ใหญ่มาตั้งแต่เด็ก หลายปีมานี้ทาบะก็หายๆ ปรากฏๆ หาตัวจับยาก

แม้จิฟุยุจะคอยดูแลเธอในฐานะเพื่อนสนิทของพี่สาวและเป็นพี่สาวของเพื่อนสมัยเด็ก แต่ที่จริงความสัมพันธ์ยังไม่ใกล้ชิดเท่าเพื่อนด้วยซ้ำ ดังนั้นต่อความอาทรของผม โฮกิจึงรู้สึกดีใจอยู่ในลึกๆ

"เอาละ ขอบใจกันไปขอบใจกันมา จะทำให้ความสัมพันธ์ของเราดูเหินห่างนะ" ผมใช้มือหนาลูบหัวโฮกิสองสามครั้ง เส้นผมสีน้ำตาลนุ่มลื่นมาก เหมือนลูบไล้ผ้าไหมเกรดสูง โฮกิไม่ได้ขัดขืน เพราะคราวก่อนผมเคยลูบหัวเธอมาแล้ว กลับกันเธอเผยสีหน้าเคลิบเคลิ้มออกมาเล็กน้อย

"อืม" โฮกิขานรับเสียงเบา ในตอนที่ผมลูบหัวเธอ โฮกิยังเผลอดันหัวสู้มือผมเบาๆ ผมชำเลืองมองเธอแต่เธอไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร คงเป็นการกระทำตามสัญชาตญาณ ดูเหมือนร่างกายของโฮกิจะซื่อสัตย์ทีเดียวนะ

"จริงด้วย โฮกิ วันนี้ตอนเรียนมีปัญหาอะไรไหม" ถือโอกาสตอนที่โฮกิยังพักอยู่ในห้องฝึกและอยู่กันสองต่อสองพูดคุยแลกเปลี่ยนกันมากขึ้น เพื่อเพิ่มพูนความรู้สึกย่อมเป็นเรื่องดี

"ไม่มีค่ะ รู้สึกว่าคาบเรียนวันนี้สถานการณ์ราบรื่นดี" โฮกิส่ายหน้าเบาๆ ประสบการณ์ต่างๆ ในอดีตทำให้ท่าทีที่เธอมีต่อคนอื่นค่อนข้างเย็นชา แต่นั่นเป็นเพียงเปลือกนอก หากได้สัมผัสลึกซึ้งจะพบว่าโฮกิเป็นเด็กที่ขาดความรัก ถึงจะเป็นอย่างนั้นในโรงเรียนเธอก็มีเพื่อนไม่มากนัก หรือพูดได้ว่านอกจากรูมเมทที่พอจะนับเป็นเพื่อนได้แล้ว คนอื่นที่จะคุยกับเธอนานๆ แทบไม่มีเลย ดังนั้นโฮกิจึงไม่รีบร้อนจากไป แต่นั่งคุยกับผมไปเรื่อยๆ

หลังจากผมกับโฮกิคุยกันไปพักใหญ่ เราก็บอกลากัน ผมกลับบ้านไปใช้เวลาที่อบอุ่นและมีความสุขเชิงอีโรติกกับแม่ลูกเชอร์ลิสและชาร์ล็อต

……….