ตอนที่ 15 การติวเข้ม

ตอนที่ 15 การติวเข้ม

หลังจากสอนเสร็จและกลับมาที่ห้องพักครู ผมรู้สึกเฟลนิดหน่อยที่เห็นว่าโอริบานะ จิฟุยุไม่อยู่ ตอนแรกตั้งใจว่าจะคุยกับเธอต่อจนถึงเวลาเลิกเรียน แต่ดูเหมือนว่าผมคงต้องไปทำความรู้จักกับอาจารย์ผู้หญิงคนอื่นแทนไปก่อน

ท่ามกลางการแชทกันอย่างสนุกสนานกับแก๊งอาจารย์สาวๆ ผมก็ถือโอกาสหยอดพวกเธอบ้างเป็นพักๆ ทำให้เวลาผ่านไปไวมาก จนกระทั่งถึงเวลาเลิกงาน

“ถ้าอย่างนั้น เจอกันพรุ่งนี้นะครับทุกคน” ผมบอกลาแล้วเดินออกจากห้องพักครู ไล่หลังผมไป อาจารย์หลายคนต่างทำหน้าเสียดาย พวกเธอคงคิดในใจว่าทำไมเวลาเลิกเรียนถึงมาเร็วขนาดนี้ เพราะยังอยากอยู่บริหารเสน่ห์กับอาจารย์เคนต่ออีกหน่อย

ผมรีบเดินตรงไปที่ห้องซ้อมข้างสนามฝึก IS ห้องซ้อมที่นี่มีไม่กี่ห้อง และปกติถ้าจะใช้ต้องทำเรื่องขออนุญาตก่อน แต่ในฐานะอาจารย์ ขั้นตอนสำหรับผมมันง่ายกว่าเยอะ ผมเลือกจองห้องที่อยู่ด้านในสุดเอาไว้

พอไปถึงห้องซ้อม ผมก็ต้องเซอร์ไพรส์ที่เห็นชิโนโนโนะ โฮกิมารออยู่ก่อนแล้ว นึกว่าเธอจะไปยืนคุยกับเพื่อนในห้องก่อนเสียอีก “ชิโนโนโนะ โฮกิ มาเร็วเหมือนกันนี่ ถ้าอย่างนั้นรีบไปเปลี่ยนชุดขับก่อนเลย ชุดเกราะฝึก IS ผมเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว พอเปลี่ยนเสร็จก็สวมได้ทันที”

“ค่ะ อาจารย์” ถึงเธอจะดูเขินๆ ที่ต้องเปลี่ยนชุดในห้องเดียวกับอาจารย์แบบนี้ แต่ในเมื่อตัดสินใจมาแล้ว เธอก็ไม่ลังเล หยิบกระเป๋าเดินเข้าห้องเปลี่ยนชุดไปทันที

เสียงขยับตัวตอนเปลี่ยนเสื้อผ้าดังรอดออกมาจากห้องนั้น มันเป็นเสียงที่ทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย ถ้าผมจะใช้พลังแอบดูโชว์สดๆ มันก็ง่ายแค่นิดเดียว แต่ผมอยากจะค่อยๆ ละเมียดละไมกับรสชาติแห่งชัยชนะจากโฮกิมากกว่า เลยไม่ได้ใช้พลังพวกนั้น แค่ฟังเสียงแล้วจินตนาการตามไปมันก็ฟินสุดๆ แล้ว

ไม่นานนัก โฮกิก็เดินออกมาในชุดขับรัดรูป เป็นชุดที่เน้นสัดส่วนจนผมแทบละสายตาไม่ได้เลย อาจเป็นเพราะเธอรู้ว่าผมยืนอยู่ข้างนอกตอนที่เธอกำลังเปลี่ยนชุด พอออกมาสบตากัน ใบหน้าสวยๆ ของเธอเลยแดงระเรื่อขึ้นมา

“เอาเหอะ ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น ผมไม่จับคุณกินหรอก” ผมเห็นบรรยากาศมันเริ่มอึดอัด เลยต้องรีบชวนคุย การได้อยู่กันสองต่อสองครั้งแรกแบบนี้ต้องรีบทำคะแนน ผมเลยเป็นฝ่ายทำลายความเงียบก่อน

“ค่ะ... ขอโทษด้วยค่ะอาจารย์” ในที่สุดโฮกิก็เริ่มตั้งสติได้ เมื่อกี้เธอมัวแต่ประหม่าจนทำตัวไม่ถูก ยังไงอาจารย์ก็เป็นผู้ชายเต็มตัว ทำไมตอนนั้นเธอถึงไม่คิดให้ดีก่อนจะตอบตกลงนะ แต่ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว เธอเลยพยายามสงบสติอารมณ์เพื่อตั้งใจเรียน

“ไม่เป็นไร สวมชุดเกราะฝึกก่อนเถอะ จะได้มีเวลาสอนกันเยอะๆ” โฮกิพยักหน้าเงียบๆ แล้วเดินไปที่ชุดเกราะฝึก IS ที่ผมวางพิงผนังไว้เพื่อเตรียมสวมใส่

เด็กสาวก้มตัวลง บั้นท้ายกลมมนของเธอเชิดรั้นขึ้นภายใต้ชุดรัดรูปที่เน้นส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน ขาเรียวยาวทั้งสองข้างกำลังจะสอดเข้าไปในเกราะส่วนขา ทันใดนั้นโฮกิก็หันกลับมาอย่างกะทันหัน “คือว่า... อาจารย์ช่วยหันหลังไปก่อนได้ไหมคะ”

ผมพยักหน้าแบบงงๆ เล็กน้อยแล้วยอมหันหลังให้ สมกับเป็นผู้หญิงที่เริ่มมีใจให้ผม ขนาดอยู่ลำพังกับผมภายใต้เสน่ห์ที่ผมแผ่ออกไป เธอก็ยังมีความระวังตัวอยู่บ้าง แต่ดูจากเวลาที่เธอเพิ่งมารู้สึกตัว กลิ่นอายเสน่ห์ของผมคงได้ผลพอสมควร ไม่อย่างนั้นเธอคงเตือนผมตั้งแต่แรก ไม่ใช่เริ่มใส่ไปแล้วค่อยมานึกได้

“เรียบร้อยแล้วค่ะ อาจารย์หันกลับมาได้แล้ว” หลังจากเสียงกลไกดังขึ้นไม่กี่ครั้ง ในที่สุดโฮกิก็สวมเกราะเสร็จ ภายใต้ชุดเกราะนั้นเธอดูเท่และคล่องตัวขึ้นมาก เป็นเสน่ห์อีกแบบที่ดูน่ามองจริงๆ

“เอาแบบนี้แล้วกัน โฮกิ คุณลองแสดงสิ่งที่ผมสอนไปเมื่อกลางวันให้ดูรอบหนึ่งก่อน ผมจะได้ดูจังหวะแล้วช่วยแนะนำต่อ” โฮกิไม่ได้ค้านอะไร เธอเริ่มฝึกซ้อมตามเทคนิคที่ผมสอนในคลาสทันที

ผมยาวสลวยของเธอปลิวไปตามการเคลื่อนไหว หน้าอกหน้าใจของเด็กสาวกระเพื่อมไหวเล็กน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อชุดเกราะฝึกไม่มีส่วนปิดหน้าอก มันเลยทำให้เห็นส่วนโค้งเว้าได้ชัดเจนมาก ท่าทางของโฮกิตอนนี้บอกเลยว่าอาหารตาชั้นดี

“เสร็จแล้วค่ะอาจารย์” หลังจากฝึกจบ โฮกิก็หันมามองผมด้วยสีหน้านิ่งๆ

“งั้นเดี๋ยวผมจะบอกข้อดีกับจุดที่ต้องแก้ให้ก่อนนะ” จากนั้นผมก็อธิบายรายละเอียดให้เธอฟังอย่างละเอียด พร้อมบอกวิธีปรับปรุงเทคนิคที่ผมสอนไป

“เอาล่ะ ฟังมาเยอะแล้ว ถึงเวลาลงมือปฏิบัติจริงซะที ผมจะคอยช่วยอยู่ข้างๆ” เพราะมีเวลาเหลือเฟือ ผมเลยอธิบายได้เจาะลึกกว่าในห้องเรียน โฮกิหลับตาลงแป๊บนึงเพื่อทบทวนข้อมูลที่ผมเพิ่งบอก ก่อนจะเริ่มขยับตัว

ไม่นานเธอก็ลืมตาสีน้ำเงินเข้มขึ้นมา แล้วเริ่มซ้อมสิ่งที่ผมสอนอีกครั้ง ผมใช้มือช่วยจัดท่าทางให้เธอเป็นพักๆ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรที่ดูรุ่มร่ามเกินไป มือผมแค่แตะไปตามแขนหรือต้นขาในส่วนที่มีเกราะหุ้มอยู่เท่านั้น

“อืม ดูเหมือนซ้อมคนเดียวจะไม่ค่อยเวิร์กเท่าไหร่ เอาเป็นว่าให้ผมเป็นคู่ซ้อมให้ดีไหม” หลังจากดูเธอซ้อมไปรอบหนึ่ง ผมก็เสนอไอเดียที่วางแผนไว้ตั้งนานแล้ว เพราะการประลองมันต้องมีการถึงเนื้อถึงตัวอย่างเลี่ยงไม่ได้ เมื่อเทียบกับการสอนปกติที่ต้องระวัง การสปาร์ริ่งจะทำให้ผมเข้าถึงตัวเธอได้เนียนกว่าเยอะ

“แบบนี้จะไม่รบกวนอาจารย์เหรอคะ” พอได้ยินข้อเสนอ โฮกิก็หยุดซ้อมแล้วถามแบบลังเล แต่เธอก็รู้ดีว่ามีคู่ซ้อมมันเห็นผลไวกว่า เลยไม่มีท่าทีจะปฏิเสธจริงๆ จังๆ

“คุณเป็นลูกศิษย์ผมนะ เรื่องแค่นี้รบกวนอะไรกัน ผมจะคุมพลังให้อยู่ระดับเดียวกับคุณ มาเริ่มกันเถอะ” ครั้งนี้ผมไม่ได้เรียกดาบดำออกมา แต่ใช้ดาบไม้แทน สำหรับการฝึกซ้อม ดาบไม้นี่แหละเหมาะที่สุด

“ค่ะ ถ้าอย่างนั้นขอบคุณอาจารย์มากนะคะ” ทันทีที่เธอพูดจบ ผมก็วาดดาบไปข้างหน้า พุ่งเป้าไปที่ช่วงอกของเธอ โฮกิฟุตเวิร์กหลบและวาดดาบมารับการโจมตีของผมไว้ได้ ก่อนจะหาจังหวะสวนกลับทันที

“ไม่เลว ต่อไปต้องระวังให้ดีนะ” ผมเอี้ยวตัวหลบ พร้อมกับยกขาขึ้นกระแทกข้อมือที่มีเกราะหุ้มของเธอ มือซ้ายของผมคว้าจับต้นแขนขวาที่ไม่มีเกราะ สัมผัสจากผิวเนียนนุ่มส่งผ่านมาทันที แต่ผมไม่กล้าแช่นานเดี๋ยวเธอจะสงสัย หลังจากแอบลูบไปเนียนๆ ทีหนึ่ง ผมก็ออกแรงเหวี่ยงร่างเธอออกไป

โฮกิปรับท่ากลางอากาศ งอขาเรียวสวยทั้งสองข้าง พอเท้าแตะพื้นเธอก็พุ่งกลับมาทันที เธอถือดาบเฉียงด้วยสองมือแล้วตวัดจากล่างขึ้นบนอย่างแรง คมอาวุธแหวกอากาศพุ่งเข้าใส่ผม

“ความเร็วในการโต้กลับดีมาก แต่ผมเคยบอกแล้วใช่ไหมว่า การโจมตีต้องคิดถึงท่าต่อไปด้วย โดยเฉพาะเวลาใช้ท่าที่เปิดช่องโหว่ใหญ่ขนาดนี้หลังจบการโจมตี” ผมรีบถอยหลบไม่กี่ก้าว แล้วพุ่งเข้าใส่หน้าท้องของเธอ มือซ้ายกระแทกฝ่ามือเข้าที่หน้าท้องนุ่มๆ นั้นทันที

สัมผัสลื่นๆ ของชุดรัดรูป กับความนุ่มนวลและไออุ่นจากหน้าท้องของโฮกิ ในจังหวะที่ฝ่ามือปะทะ ผมแอบขยับนิ้วเหมือนกำลังลูบหน้าท้องเธอเบาๆ แต่เธอไม่ได้กระเด็นไปไกลเพราะผมไม่ได้ใส่แรงเยอะ เห็นว่าเป็นหน้าท้องไม่ใช่แขนขา เลยต้องถนอมกันหน่อย

“อึก” พอตั้งหลักได้ โฮกิก็คว้าดาบด้วยสองมือแล้วบุกเข้ามาต่อ ตอนนี้เธอเริ่มเข้าใจความรู้สึกของเซซิเลียตอนที่ต้องสู้กับผมแล้ว อาจารย์คนนี้เก่งเกินไปจริงๆ หรือว่าจะเป็น ‘ปีศาจ’ เหมือนอาจารย์โอริบานะ จิฟุยุกันแน่

ผมใช้ดาบไม้รับการฟันตรงๆ ของเธอ แต่ครั้งนี้ผมไม่โต้กลับ ปล่อยให้เธอเป็นฝ่ายรุกบ้าง กระบวนท่าดาบต่อเนื่องถูกรำใส่ผมไม่หยุด ผมคอยหลบและปัดป้อง พร้อมกับใช้ดาบไม้คอยนำทางให้เธอเห็นวิธีโจมตีที่ฉลาดกว่าเดิม

“แฮก... แฮก...” การบุกต่อเนื่องทำให้โฮกิเริ่มหอบ หยาดเหงื่อเริ่มซึมตามผิว แต่เธอก็ยังไม่หยุด โอกาสเรียนรู้แบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ เธอต้องใช้มันให้คุ้ม ตราบใดที่ยังไม่เหนื่อยจนขยับไม่ได้ เธอก็ยังไม่คิดจะเลิก

“ระวังนะโฮกิ ผมจะเริ่มโต้กลับแล้ว” ท่าทางการบุกของเธอเริ่มช้าลง ต่อไปผมจะให้เธอฝึกป้องกันบ้าง ถ้าผมเอาแต่รับอย่างเดียว ผมคงไม่มีโอกาสได้สัมผัสตัวเธอเท่าไหร่

พูดจบผมก็พลิกดาบสะบัดอาวุธของเธอขึ้น ตอนที่มืออีกข้างกำลังจะคว้าไหล่เธอ โฮกิก็ยกขาขึ้นเตะ ผมเลยต้องเปลี่ยนมาใช้มือกันหน้าขาเธอไว้แทน

ฝ่ามือผมกางออกแล้วจงใจวางลงบนส่วนที่ไม่มีเกราะ มือผมพาดอยู่ตรงรอยต่อระหว่างถุงเท้าขับรัดรูปกับต้นขาขาวๆ ขอบถุงเท้าสีแดงรัดเนื้อต้นขาของเธอจนบุ๋มลงนิดหน่อย ความนุ่มของเนื้อกับความตึงของขอบถุงเท้านี่มันดูเซ็กซี่สุดๆ ไปเลย

หลังจากกันขาเรียวๆ ของเธอไว้ได้ ผมไม่รอช้า กลับตัวใช้ศอกกระแทกเข้าที่หลังของเธอ โฮกิเสียหลักเกือบล้ม แต่เพราะเธอกำลังโฟกัสกับการต่อสู้ขั้นสุด เลยม้วนตัวลงกับพื้นในท่ากึ่งคุกเข่า แล้วสปริงตัวแทงอาวุธกลับมาหาผมทันที

ผมใช้ดาบไม้กดดาบที่แทงมาลง โฮกิไม่ได้ฝืน แต่เธออาศัยแรงกดของผมวาดดาบตามแล้วหมุนตัวฟันเข้าสีข้างผมแทน ผมย่อตัวหลบการโจมตีนั้น พอเห็นหน้าอกสวยๆ อยู่ตรงหน้า ใจจริงอยากจะเอาหัวซุกเข้าไปให้หน้าสัมผัสความนุ่มนวลนั้นจริงๆ แต่ก็ได้แค่คิด เพราะถ้าทำแบบนั้น การจะจีบเธอให้ติดในอนาคตคงลำบากแน่ๆ

ผมเลยแค่ใช้ตัวดาบฟาดเบาๆ ไปที่หน้าท้องของเธอ อาจเป็นเพราะเธอเดาไว้อยู่แล้วว่าผมจะไม่ใส่แรงเยอะ เลยยอมโดนโจมตีนั้นเพื่อจะได้เหวี่ยงอาวุธฟันลงมาทันที ในโหมดที่ผมสะกดพลังไว้เท่ากันแบบนี้ ผมหลบด้วยความเร็วไม่ได้ เลยเลือกพุ่งเข้าไปคลุกวงในแทน ในระยะนี้การฟันของเธอเลยทำอะไรผมไม่ได้

ในจังหวะที่เธอกำลังจะพลิกดาบแทงกลับมาที่หลังผม ผมก็ใช้ไหล่กระแทกเข้าที่มือทั้งสองข้างที่ถือดาบของเธอ จนท่าโจมตีนั้นสลายไป ผมนึกว่าเธอจะถอยไปตั้งหลักใหม่ แต่ผิดคาด เธอใช้หัวโหม่งเข้าที่หน้าผากผมดัง “ปึก” จนเราทั้งคู่ต้องถอยหลังไปคนละนิด

“เท่านี้ ฉันก็โจมตีโดนอาจารย์ครั้งนึงแล้วนะ” โฮกิพึมพำเบาๆ พร้อมกับยิ้มมุมปากนิดๆ

เธอคงนึกถึงดีลพนันระหว่างผมกับเซซิเลีย ดูท่าแม่สาวคนนี้ก็มีความเป็นคนไม่ยอมคนและชอบเอาชนะเหมือนกันนะ การที่เธออยากจะแข่งกับหัวหน้าห้องที่เป็นตัวแทนจากอังกฤษก็นับว่าปกติ แต่ที่ไม่คาดคิดคือเธอมีความกล้าได้กล้าเสียขนาดนี้ จนผมเผลอขำในใจ

“นั่นสินะ ทำได้ดีมาก พยายามต่อไป” โฮกิไม่คิดว่าผมจะได้ยินสิ่งที่เธอพึมพำ เลยทำตัวไม่ถูกด้วยความเขิน แต่ผมไม่ปล่อยให้เธอเขินนาน ผมรีบพุ่งเข้าไปวาดดาบโจมตีต่อทันที

………..