บทที่ 550: ไม่เชื่อก็ออกไป (ฟรี)

ตอนนี้พวกเขากำลังจะกลายเป็นผู้นำของโลก

ท่านโจวทั้งตื่นเต้นและฮึกเหิมอย่างมาก

เขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าตัวเองจะมีชีวิตอยู่จนได้เห็นวันนั้นหรือเปล่า

นอกจากแบตเตอรี่ซูเปอร์แล้ว ยังมีตัวนำยิ่งยวดที่ทำงานได้ในอุณหภูมิห้อง ซึ่งสองเทคโนโลยีนี้เข้ากันได้อย่างลงตัว

พอเห็นท่านโจวตื่นเต้นแบบนี้ เฉียนจื้อหยงก็โน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูเบาๆ ว่า "ผมแก้ปัญหาปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่นควบคุมขนาดเล็กได้แล้ว"

ท่านโจวตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ "จริงเหรอ?"

เฉียนจื้อหยงพยักหน้าอย่างจริงจัง

ท่านโจวถึงกับไม่กล้าเชื่อ

นี่มัน… เป็นไปได้จริงเหรอ?

ปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันควบคุมขนาดเล็ก..

นี่มันหมายถึงยุคใหม่จริงๆ

ก่อนหน้านี้ ยุคสมัยได้เปลี่ยนผ่านจากยุคเกษตรกรรม ไปสู่ยุคอุตสาหกรรมแล้ว

ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้ก็คือการก้าวจากยุคอุตสาหกรรม ไปสู่ยุคพลังงาน

ถ้ายุคใหม่นี้เริ่มต้นขึ้น ผลลัพธ์คงยิ่งใหญ่จนแทบจินตนาการไม่ออก

"เรื่องนี้จริงใช่ไหม?" ท่านโจวถามย้ำอีกครั้ง

เฉียนจื้อหยงพยักหน้า "ตอนนี้อาจยังผลิตจำนวนมากไม่ได้ แต่ถ้าให้เวลาผมอีกไม่กี่วัน ด้วยอุปกรณ์ในห้องแล็บนี้ ผมสามารถทำตัวอย่างออกมาได้"

ห้องแล็บแห่งนี้สร้างขึ้นด้วยอุปกรณ์นำเข้าจากประเทศอเมริกา ใช้งบไปหลายร้อยล้านหยวน

และจะเปิดใช้งานก็ต่อเมื่อมีการทดลองระดับสำคัญเท่านั้น

"ผลิตจำนวนมากงั้นเหรอ?" ท่านโจวถึงกับสะดุ้ง

เขาแค่ถามว่าทำได้ไหม ไม่ได้คิดไปถึงขั้นผลิตจำนวนมากเลย

แต่เฉียนจื้อหยงกลับวางแผนไปถึงขั้นนั้นแล้ว

โดยปกติแล้ว เทคโนโลยีจะต้องผ่านการวิจัยและพัฒนาเป็นเวลานาน ลดต้นทุนลงก่อน ถึงจะเข้าสู่การผลิตจำนวนมากได้

ไม่ใช่ว่าท่านโจวไม่เชื่อเฉียนจื้อหยง แต่เขายังไม่กล้าเชื่อว่าปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่นควบคุมขนาดเล็กจะทำได้จริงๆ

เมื่อเห็นเฉียนจื้อหยงนั่งยองๆ คุยกระซิบกับท่านโจว เหมียวเสวี่ยหมิงก็พูดขึ้นด้วยความไม่พอใจว่า "คุณเฉียน เมื่อกี้คุณพูดอะไร?"

เขาไม่ได้ยินสิ่งที่ทั้งสองคุยกัน เพราะเสียงเบามาก

เขาคิดว่าเฉียนจื้อหยงกำลังหลอกท่านโจว

เฉียนจื้อหยงเงยหน้ามองเขาแล้วพูดว่า "ก็คุณบอกว่าเป็นไปไม่ได้ไม่ใช่เหรอ?"

"ไม่เชื่อใช่ไหม?"

"งั้นผมจะทำให้คุณเชื่อเอง"

เดิมทีเฉียนจื้อหยงไม่อยากสนใจเหมียวเสวี่ยหมิงเลย

แต่ฝ่ายนั้นไม่หยุดพูดซักที!

เหมียวเสวี่ยหมิงตะโกนเสียงดังว่า "กล้าพนันไหมล่ะ?"

"ถ้าคุณพิสูจน์ได้ว่าแบตเตอรี่ซูเปอร์เป็นของจริง ผมจะคุกเข่าตรงนี้เลย"

"แต่ถ้าคุณพิสูจน์ไม่ได้ นั่นคือการฉ้อโกง ฉ้อโกงตั้ง 5 ล้านล้าน คุณก็เตรียมติดคุกไปจนตายได้เลย"

เฉียนจื้อหยงส่ายหน้า "โตป่านแล้ว จะมาพนันอะไรแบบนี้ทำไม?"

ในสายตาเขา เหมียวเสวี่ยหมิงก็เหมือนเด็กที่ยังไม่โต

อายุ 30-40 ปี แล้ว แต่เหมือนอีกฝ่ายถูกครอบครัวปกป้องมาตลอด จนไม่เข้าใจมารยาททางสังคม

ท่านโจวยังไม่ได้พูดอะไรเลย แต่อีกฝ่ายกลับโวยวายอยู่คนเดียว

ไม่เห็นหรือไงว่าคนรอบข้างเริ่มรำคาญ จนแทบอยากจะลากเหมียวเสวี่ยหมิงออกไปแล้ว?

"คุณไม่กล้าใช่ไหม! คุณไม่กล้า!" เหมียวเสวี่ยหมิงชี้นิ้วใส่หน้าเฉียนจื้อหยงอย่างได้ใจ

ขอแค่เปิดโปงเฉียนจื้อหยงได้ ท่านโจวก็จะรู้ว่าใครจริงใจ ใครหลอกลวง

แล้วเงินก้อนโตก็จะไม่ตกไปถึงเฉียนจื้อหยง แต่จะเป็นของเขาแทน

เดิมทีเขาต้องการแค่ 2 พันล้าน แต่ถ้าสามารถเปิดโปงเฉียนจื้อหยงได้ บางทีอาจได้งบหลายหมื่นล้านก็เป็นได้!

ยิ่งคิด เหมียวเสวี่ยหมิงก็ยิ่งฮึกเหิม

หากเฉียนจื้อหยงไม่กล้าพิสูจน์ นั่นแปลว่าของทั้งหมดต้องเป็นของปลอม อีกฝ่ายกำลังหลอกลวงแน่นอน

ท่านโจวรู้สึกผิดหวังในตัวเหมียวเสวี่ยหมิงอย่างมาก

เด็กคนนี้… คงไปต่อไม่ได้แล้ว

เขาหันไปพูดกับชายวัยกลางคนด้านหลังว่า "พาเหมียวเสวี่ยหมิงออกไป"

ชายวัยกลางคนพยักหน้า ก่อนจะเดินเข้าไปหาเหมียวเสวี่ยหมิง

พอเห็นว่าท่านโจวไม่เชื่อตัวเอง แถมยังเลือกเชื่อเฉียนจื้อหยงอย่างไม่ลังเล เหมียวเสวี่ยหมิงก็ทั้งโกรธและไม่พอใจอย่างมาก

ตอนนี้เขาจะถูกพาออกไปไม่ได้เด็ดขาด

ถ้าออกไปตอนนี้ เฉียนจื้อหยงต้องได้เงินไปแน่นอน

เหมียวเสวี่ยหมิงรีบเปลี่ยนท่าทีทันที "ท่านโจวครับ ผมจะไม่พูดแล้วครับ"

เมื่อได้ยินว่าเขาจะเงียบและยืนอยู่เฉยๆ ชายวัยกลางคนก็หันไปมองท่านโจวเพื่อขอคำสั่ง

ท่านโจวส่ายหน้าเล็กน้อย เป็นสัญญาณว่าให้เขาอยู่ต่อได้

แต่ถ้ายังวุ่นวายอีก ก็ต้องพาออกไปทันที

เมื่อคนที่เสียงดังเงียบลง บรรยากาศก็กลับมาสงบขึ้นมาก

เฉียนจื้อหยงยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปเตรียมการทดลองแบตเตอรี่

พอเห็นรอยยิ้มของเฉียนจื้อหยง เหมียวเสวี่ยหมิงก็เผลอกำหมัดแน่น

เฉียนจื้อหยงต้องกำลังหัวเราะเยาะเขาอยู่ในใจแน่นอน

ท่าทางมั่นใจแบบนั้น ทำให้เขาอยากจะซัดหน้าอีกฝ่ายสักหมัด

เขาเริ่มรู้สึกว่าเฉียนจื้อหยงรับมือยากกว่าที่คิด

เฉียนจื้อหยงไม่เหมือนพวกมิจฉาชีพที่เคยเจอมาก่อน เพราะอีกฝ่ายไม่ได้รีบร้อนจะพิสูจน์อะไร

ยิ่งไม่รีบ ก็ยิ่งดูนิ่งและมั่นใจ

กลับกัน เป็นเขาเองที่ออกอาการเกินไป และดูไม่เป็นมืออาชีพ

เฉียนจื้อหยงนี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆ!

แต่เฉียนจื้อหยงไม่ได้รู้เลยว่าอีกฝ่ายกำลังคิดแบบนั้น ตอนนี้เขาเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว

"แบตเตอรี่ก้อนนี้ผมชาร์จเต็มไว้แล้ว"

"ตอนนี้แค่ปล่อยพลังงานออกมา ก็จะรู้ว่ามันเก็บไฟได้เท่าไหร่" เฉียนจื้อหยงพูดพร้อมรอยยิ้ม

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

จริงๆ จะใช้เครื่องมือวัดก็ได้

แต่การวัดด้วยเครื่องมืออาจมีค่าคลาดเคลื่อน บางครั้งก็ผิดพลาดได้

การปล่อยพลังงานออกมาตรงๆ จะให้ผลที่แม่นยำที่สุด

เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าเฉียนจื้อหยงจะใช้วิธีไหน

ในจังหวะนั้นเอง สวีจื่อจิ้นก็วิ่งเข้ามาพร้อมหอบหายใจแรง

ด้านหลังมีคนงานกลุ่มหนึ่งกำลังเข็นรถบรรทุกแบตเตอรี่จำนวนมากตามมา

เพราะต้องใช้ทดสอบ ก่อนท่านโจวจะมา เฉียนจื้อหยงก็สั่งเตรียมไว้แล้ว

แต่การขนแบตเตอรี่จำนวนมากและขนาดใหญ่แบบนี้ ต้องใช้เวลา

เขาจึงยังไม่รีบทดสอบความจุก่อนหน้านี้

เฉียนจื้อหยงหันไปพูดกับสวีจื่อจิ้นว่า "ช่วยแนะนำแบตเตอรี่พวกนี้ให้ท่านโจวฟังหน่อย"

เมื่อได้โอกาสพูดต่อหน้าท่านโจว สวีจื่อจิ้นก็รีบอธิบายทันทีว่า "แบตเตอรี่แต่ละก้อนมีความจุ 79.6 กิโลวัตต์ชั่วโมง ถ้าชาร์จเต็มจะใช้ไฟประมาณ 79.6 หน่วย"

"ถ้านำไปติดตั้งในรถ จะวิ่งได้ประมาณ 600 กิโลเมตร"

การใช้งานจริงอาจต่างกันไป

การขับในเมืองหรือทางด่วน รวมถึงรุ่นของรถ ต่างก็สามารถทำให้ผลลัพธ์คลาดเคลื่อนได้

ตัวเลขนี้จึงเป็นค่าเฉลี่ยโดยประมาณ

สวีจื่อจิ้นพูดต่อว่า "คุณเฉียนสั่งให้หาแบตเตอรี่ที่ใหญ่ที่สุด และต้องเป็นแบตเตอรี่ที่ใช้จนหมดแล้ว"

"กว่าจะใช้ไฟจนหมดเลยต้องใช้เวลานิดหน่อยครับ"

เฉียนจื้อหยงตบไหล่เขาเบาๆ "ไม่เป็นไร พวกเราก็เพิ่งมา ไม่ได้รอนานอะไร"

"แต่มีแค่ยี่สิบก้อน ดูเหมือนจะไม่พอ"

"ช่วยไปเอามาเพิ่มอีกสิบก้อนนะ"

จากนั้นเฉียนจื้อหยงก็ยิ้มแล้วพูดต่อว่า  "แบตเตอรี่ 79.6 หน่วยวิ่งได้ 600 กิโลเมตร"

"งั้นสองพันหน่วยจะวิ่งได้ 13,000 กิโลเมตร ก็น่าจะไม่มีปัญหา"

สวีจื่อจิ้นมองแบตเตอรี่ขนาดเท่าแป้นพิมพ์ด้วยความงุนงง

สองพันหน่วย?

มันจะเป็นไปได้ยังไง?

"พวกเราไปขนแบตเตอรี่มาเพิ่มกันเถอะ" สวีจื่อจิ้นรีบพาคนงานออกไป

ไม่นาน พวกเขาก็ออกไปกันหมด

เหล่าด็อกเตอร์และนักวิชาการเริ่มตรวจสอบว่าแบตเตอรี่พวกนี้ถูกใช้ไฟจนหมดจริงหรือไม่

เหมียวเสวี่ยหมิงเป็นคนที่กระตือรือร้นที่สุด

เพราะเขากลัวว่าเฉียนจื้อหยงจะเล่นแง่ จึงเริ่มตรวจสอบเครื่องมือวัดก่อน และพบว่าไม่มีปัญหา

จากนั้นก็ต่อแบตเตอรี่เข้ากับอุปกรณ์ไฟฟ้า ก็พบว่าพลังงานไม่พอ

ดูเหมือนว่าแบตเตอรี่จะหมดจริงๆ

เหมียวเสวี่ยหมิงทำหน้าพร้อมดูเรื่องสนุก แล้วพยักหน้า "แบตเตอรี่ไม่มีปัญหาครับ"

"คุณเฉียน งั้นให้ผมเป็นคนชาร์จแบตเตอรี่เองดีไหม?"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]