เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 300 กลยุทธ์แสร้งเป็นหมูเพื่อกินเสือ

บทที่ 300 กลยุทธ์แสร้งเป็นหมูเพื่อกินเสือ

บทที่ 300 กลยุทธ์แสร้งเป็นหมูเพื่อกินเสือ


[แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ\]

[Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย]

[หลังแปลจบ คิดว่าจะมีการเกลาคำเบื้องต้น แก้คำผิด ปรับสำนวนให้สละสลวย เทียบคำต่อคำ ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมานะครับ]

บทที่ 300 กลยุทธ์แสร้งเป็นหมูเพื่อกินเสือ

เจียงซุ่ยจ้องมองตัวอักษรสีเลือดที่น่าตกใจบนซองจดหมาย พลางกลืนน้ำลายอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะค่อย ๆ  เปิดซองจดหมายออกอย่างระมัดระวัง

เห็นได้ชัดว่าเธอตื่นเต้นมาก

น้องเจียงดูจะสนุกกับเกมนี้เอามาก ๆ

หลังจากเปิดซองจดหมาย

ก็เห็นข้อความที่เขียนด้วยลายมือโย้เย้บนกระดาษจดหมายว่า

【ยินดีต้อนรับสู่ห้วงลึก ณ ที่แห่งนี้คือสวนสนุกแห่งความหวาดกลัว ณ ที่แห่งนี้คือห้วงลึกแห่งความสิ้นหวัง】

【หากอยากมีชีวิตรอด ก็ต้องปฏิบัติตามกฎที่นี่】

【ด่านแรก:สปอร์】

【ภารกิจ:สังหารสปอร์ห้วงลึก เมื่อสะสมครบตามจำนวนที่กำหนด ก็จะเข้าสู่การต่อสู้กับบอส หลังจากสังหารบอสได้ ก็จะสามารถหลบหนีออกจากป่าสปอร์ได้】

“โห นี่มันเหมือนกับเล่นเกมเลยนี่...”

เย่เหรินขยับเข้าไปใกล้เจียงซุ่ย เหลือบมองเนื้อหาบนกระดาษจดหมาย อดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำ

แต่พวกผู้ถือโคมก็เก่งจริง ๆ  นั่นแหละ

ที่ใช้รูปแบบการเล่นเกม ทำให้คนธรรมดาสามารถเข้าใจการตั้งค่าของห้วงลึกและเริ่มเรียนรู้ที่จะตอบโต้ได้อย่างรวดเร็ว

ด้านหลังของกระดาษจดหมาย เป็นแผนที่วาดด้วยมือ

บนแผนที่มีการทำเครื่องหมายพื้นที่ต่าง ๆ  รวมถึงสัญลักษณ์พิเศษบางอย่าง

“ดูเหมือนว่าตอนนี้เราอยู่ในพื้นที่ 'ป่าสปอร์'”

เจียงซุ่ยชี้ไปที่เครื่องหมายบนแผนที่ พูดอย่างช้า ๆ “ที่พวกนี้คือที่ที่สปอร์ห้วงลึกปรากฏตัว”

ต้องสะสมการสังหารสปอร์ห้วงลึกให้ได้มากกว่าห้าสิบตัว

ถึงจะเข้าสู่การต่อสู้กับบอสได้

เย่เหรินพยักหน้า “ว่าไง?  จะบุกไปถล่มเลยไหม?”

“เดี๋ยวก่อน” เจียงซุ่ยพูดขึ้นมาทันที ดวงตาของเธอเปล่งประกายความตื่นเต้น “ในเมื่อมาเล่นแล้ว ก็ต้องเล่นให้สนุก เข้าใจที่ฉันหมายถึงไหมคะ?”

เย่เหริน “?”

ราชินีดอกบัวแดง “?”

เข้าใจอะไร...

“สมมติว่าเราเป็นคนธรรมดา ไม่ใช้พลังวิเศษใด ๆ  เล่นตามกฎของเกม ฟังดูเป็นไง?”

เจียงซุ่ยพูดด้วยรอยยิ้ม

เธอชี้ไปที่ป่าไม่ไกล “ตามกฎของเกม เราทุกคนเป็นคนธรรมดา ตอนนี้ควรจะไปหาวัตถุผิดปกติก่อน แบบนั้นถึงจะมีพลังต่อกรกับสปอร์ห้วงลึกได้”

เย่เหรินและราชินีดอกบัวแดงมองหน้ากัน ต่างก็มองเห็นประกายความกระตือรือร้นในดวงตาของกันและกัน

นี่เป็นข้อเสนอที่น่าสนใจจริง ๆ  !

“ตกลง เล่นแบบนี้แหละ!”

เย่เหรินยิ้มกว้าง ดวงตาเปล่งประกายความตื่นเต้น “ฆ่ามันส์ ๆ  ไปตลอดทางก็ค่อนข้างน่าเบื่อ”

“ก็ดี” ราชินีดอกบัวแดงหรี่ตา “ไม่เคยได้รู้สึกเหมือนเป็นคนธรรมดาเลย”

เย่เหรินได้แต่นิ่งเงียบไป

เจียงซุ่ยเองก็เช่นกัน

"อ่า ใช่ ๆ  ๆ  เธอคือจ้าวแห่งห้วงลึกผู้ยิ่งใหญ่ เธอสูงส่ง เธอเก่งกาจที่สุด!"

ราชินีบัวแดงนั้น เป็นสิ่งมีชีวิตยุคแรกเริ่มของจักรวาล ถือกำเนิดขึ้นรองจากพระเจ้า มีชาติกำเนิดสูงส่งเสียจริง!

เอาล่ะ ทั้งสามคนก็ทำตามกฎของเกม

ตอนนี้ควรหลีกเลี่ยงพื้นที่ที่มีสปอร์ห้วงลึก จากนั้นค้นหาวัตถุผิดปกติพื่อเสริมพลัง เพื่อให้มีพลังต่อกรกับสปอร์ห้วงลึก

ตามปกติแล้วก็ควรเป็นแบบนี้...

แต่เนื้อเรื่องกลับพลิกผันอย่างรวดเร็ว

โชคชะตาอาภัพเริ่มทำงาน!

ภายในห้องควบคุมเบื้องหลังของสวนสนุกสุดสยอง

ชายหนุ่มร่างเล็ก สวมแว่นหนา กำลังจ้องมองหน้าจออย่างไม่ละสายตา

เขาชื่อหม่าเถิงหยุน เป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายสนับสนุนของหน่วยผู้ถือโคม รับผิดชอบการควบคุมเบื้องหลังของด่านแรก ป่าสปอร์

ในขณะนี้ สายตาของเขากำลังจับจ้องไปที่พื้นที่ที่เย่เหรินและอีกสองคนอยู่

"โอ้โห พี่ชายคนนี้เจ๋งจริง ๆ  ..."

หม่าเถิงหยุนมองดูหน้าจอพลางอุทานออกมาอย่างช่วยไม่ได้

วัตถุผิดปกติที่เขาควบคุมมีชื่อว่า 【จ้าวแห่งสปอร์】 สามารถเร่งการเจริญเติบโตและควบคุมสปอร์ห้วงลึก รวมถึงเชื้อราสีน้ำเงินที่เป็นกลุ่มก้อน ซึ่งก็คือบอสที่จะปรากฏตัวออกมาในภายหลัง

ระดับของวัตถุพิเศษชิ้นนี้ไม่สูงนัก อยู่ที่ระดับ C เท่านั้น

แต่ก็มากพอที่จะใช้ควบคุมด่านแรกของสวนสนุกแห่งนี้

สาเหตุที่เขาอุทานออกมาก็เพราะเห็นเย่เหรินโอบกอดเจียงซุ่ยด้วยมือซ้าย ส่วนมือขวาก็ถูกราชินีบัวแดงควงแขนอย่างสนิทสนม

โดยเฉพาะเจียงซุ่ยและราชินีบัวแดง ทั้งสองสาวสวยสะพรั่ง แม้แต่หม่าเถิงหยุนที่ผ่านโลกมามากก็ยังอดตะลึงในความงามไม่ได้!

"พี่ชายคนนี้โชคดีชะมัด..."

หม่าเถิงหยุนอดพูดด้วยน้ำเสียงอิจฉาไม่ได้

แม้จะเป็นผู้ถือโคม แต่เพราะเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายสนับสนุน

จึงอยู่แต่เบื้องหลังตลอด ไม่มีโอกาสได้พบเจอหญิงงามระดับเจียงซุ่ยและราชินีบัวแดง

จู่ ๆ  อารมณ์ของเขาก็แปรปรวน

"ในเมื่อนายโชคดีนัก งั้นฉันจะเพิ่มความยากให้หน่อยแล้วกัน"

หม่าเถิงหยุนเผยยิ้มมุมปาก

คนเราก็แบบนี้แหละ

ความอิจฉาเป็นเรื่องธรรมดา

เขาไม่ได้คิดร้ายอะไรมาก แค่อยากเห็นเย่เหรินหน้าแตกเท่านั้น

เขาควบคุม 【จ้าวแห่งสปอร์】 เคลื่อนย้ายสปอร์ห้วงลึกทั้งหมดสิบตัวไปยังพื้นที่ที่เย่เหรินอยู่!

ตามขั้นตอนปกติ...

โดยทั่วไปแล้ว ในพื้นที่เล็ก ๆ  จะมีสปอร์ปรากฏตัวแค่สามตัวเท่านั้น

ทว่าในตอนนี้ หม่าเถิงหยุนกลับส่งสปอร์ทั้งสิบไปยังตำแหน่งของเย่เหรินทั้งหมด!

สปอร์ห้วงลึกปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าอย่างเงียบเชียบ ราวกับเมล็ดพันธุ์ต่างดาวที่ล่องลอยอยู่ในห้วงจักรวาลโบราณ

พวกมันค่อย ๆ  ลอยลงสู่พื้นที่ที่เย่เหรินอยู่

สปอร์แต่ละสปอร์ห่อหุ้มด้วยเยื่อบางใสราวกับปีกจักจั่น เยื่อนี้ส่องประกายสีเงินแปลกประหลาดท่ามกลางแสงสลัว

เมื่อแรงดันภายในเยื่อเพิ่มขึ้น สปอร์เหล่านี้ก็สั่นไหวเบา ๆ  ราวกับมีชีวิต บ่งบอกถึงการเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้น

สปอร์ห้วงลึกใต้เยื่อเปล่งแสงสีน้ำเงินเข้มผิดธรรมชาติ ราวกับดวงดาวที่อยู่ไกลที่สุดในยามค่ำคืนถูกจับและกักขังไว้ ณ ที่แห่งนี้

พื้นผิวของมันปกคลุมด้วยลวดลายละเอียดซับซ้อน ซึ่งดูเหมือนจะซ่อนความลับที่ไม่อาจหยั่งรู้

เมื่อใดก็ตามที่แสงส่องผ่าน ดูเหมือนว่ามันจะกระซิบถึงความรู้โบราณต้องห้าม

ในที่สุด เมื่อเยื่อแตกออก ความเย็นยะเยือกก็แผ่กระจายออกมา ตามมาด้วยสิ่งมีชีวิตสูงประมาณหนึ่งคน

รูปร่างของมันพร่าเลือน ดูเหมือนประกอบขึ้นจากหนวดเล็ก ๆ  นับไม่ถ้วน หนวดเหล่านี้บิดตัวไปมา ราวกับกำลังมองหาบางสิ่ง

ใจกลางของสิ่งมีชีวิตนี้มีสสารที่เปลี่ยนรูปร่างอยู่ตลอดเวลา ครั้งหนึ่งมันรวมตัวกันเป็นโครงสร้างคล้ายดวงตา ครั้งหนึ่งก็กลายเป็นหนามแหลมคม ปล่อยแสงสีฟ้าจาง ๆ  ออกมา

หนวดรอบ ๆ  แกนกลางนี้เต้นระบำราวกับมีชีวิต เมื่อใดก็ตามที่มันสัมผัสพื้น ก็จะทิ้งร่องรอยควันจาง ๆ  ไว้

การเคลื่อนไหวของพวกมันช้าและเป็นจังหวะ ราวกับกำลังเต้นรำในพิธีกรรมบางอย่าง

เสียงหึ่ง ๆ  ดังต่ำก้องกังวานไปพร้อมกับการเคลื่อนไหว เสียงนี้ดูเหมือนจะทะลุผ่านวิญญาณ ทำให้รู้สึกหวาดกลัวอย่างบอกไม่ถูก

ไม่ต้องพูดถึงสิ่งอื่นใด...

เพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอกของสปอร์ห้วงลึกที่ตรงกับลักษณะของสิ่งมีชีวิตในห้วงลึก

ก็สร้างแรงกระแทกทางจิตใจอย่างมากต่อคนทั่วไป

แม้ว่าสปอร์ห้วงลึกจะมีรูปร่างหน้าตาที่อธิบายได้ยาก แต่ความแข็งแกร่งของพวกมันก็ไม่ได้น่าเกรงขาม แม้แต่คนธรรมดาก็สามารถเอาชนะได้

แต่ในสถานการณ์จริง คนทั่วไปส่วนใหญ่มักจะสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปแล้ว เพียงแค่เห็นรูปลักษณ์อันแปลกประหลาดของสปอร์ห้วงลึก

"ฮี่ ๆ  ๆ  ให้ฉันดูหน่อยซิ ว่านายจะรับมือยังไง...?"

หม่าเถิงหยุนลูบมืออย่างตื่นเต้น จ้องมองหน้าจออย่างไม่ละสายตา รอคอยสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_

จบบทที่ บทที่ 300 กลยุทธ์แสร้งเป็นหมูเพื่อกินเสือ

คัดลอกลิงก์แล้ว