บทที่ 13: ศักยภาพของปิกาจู พรสวรรค์ไร้เทียมทานของอาจารย์ปิก้าผู้ยิ่งใหญ่

บทที่ 13: ศักยภาพของปิกาจู พรสวรรค์ไร้เทียมทานของอาจารย์ปิก้าผู้ยิ่งใหญ่

[ซาโตชิมือใหม่: ผมคิดว่าผมเข้าใจแล้วนะ สรุปว่าความสามารถของเนตรหยั่งรู้ก็คือการมองทะลุศักยภาพค่าสถานะของโปเกมอนใช่ไหมครับ?]

[ซาโตชินักเพาะพันธุ์: นั่นมันแค่ความสามารถพื้นฐาน ในระดับของฉันตอนนี้ แค่มองแวบเดียวก็มองทะลุถึงความแข็งแกร่ง ขีดจำกัดค่าสถานะ ระดับการฝึกฝน ท่าโจมตีที่ใช้ได้ หรือแม้กระทั่งพฤติกรรมการใช้ชีวิตและการต่อสู้ของโปเกมอนฝ่ายตรงข้ามได้หมดแล้ว]

[ซาโตชินักเพาะพันธุ์: ถ้าพูดถึงความสามารถของฉัน มันควรจะเป็นระดับเอสของแท้เลยล่ะ การที่นายสุ่มได้ระดับเอหมายความว่านายไม่ได้ความสามารถทั้งหมดของฉันในตอนนี้ไป แต่มันก็น่าจะพอสำหรับการใช้งานในชีวิตประจำวันของนายแล้วล่ะ]

ความสามารถที่แข็งแกร่งที่สุดของซาโตชิในเวอร์ชันต่างๆ ที่ประสบความสำเร็จในแต่ละสาย ล้วนแต่เป็นพลังที่ฝืนกฎเกณฑ์สวรรค์สุดๆ

ตัวอย่างเช่น พลังออร่าที่ซาโตชิสุ่มได้เป็นอย่างแรก ยังสามารถนำไปต่อกรกับโปเกมอนในตำนานระดับท็อปของโลกได้เลย

ส่วนความสามารถระดับเอที่สุ่มได้เป็นอย่างที่สองนี้ แม้เขาจะยังไม่รู้ผลลัพธ์ที่แน่ชัด แต่ต่อให้มันมีฟังก์ชันแค่หนึ่งในความสามารถที่ซาโตชินักเพาะพันธุ์บอกมา ซาโตชิก็รู้สึกว่ามันคุ้มค่าเกินคุ้มแล้ว

พูดตามตรง ความรู้สึกที่มีพวกรุ่นพี่คอยปูทางให้นี่มันสุดยอดไปเลยจริงๆ!

[ซาโตชิมือใหม่: แล้วผมจะใช้เนตรหยั่งรู้นี้ยังไงล่ะครับ?]

[ซาโตชินักเพาะพันธุ์: นายคิดว่ามันเป็นทักษะของโปเกมอนหรือไง? ของแบบนี้มันเหมือนกับสัญชาตญาณที่ผ่านการขัดเกลามาของฉัน แค่มองไปที่โปเกมอน ข้อมูลของมันก็จะโผล่ขึ้นมาเอง ถ้าจะให้เรียก มันก็คือสกิลติดตัวนั่นแหละ นายไม่ต้องทำอะไรเลย พอนายออกไปข้างนอกเดี๋ยวก็เข้าใจเอง]

[ซาโตชิมือใหม่: แต่ผมยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องเลเวลของโปเกมอนเลยนะครับ ผมก็คงไม่รู้สิว่าพวกมันอยู่เลเวลไหนกันบ้าง?]

[ซาโตชินักเพาะพันธุ์: ถ้านายได้รับความสามารถของฉันไปแบบเต็มๆ กลุ่มแชทคงจะยัดความรู้เรื่องเลเวลเข้าหัวนายไปโดยตรงแล้วล่ะ แต่อย่างไรก็ตาม ถึงตอนนี้มันจะยังไม่ได้ถูกยัดเข้ามา นายก็ยังสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าฝ่ายตรงข้ามอยู่เลเวลไหน นายอาจจะแค่ไม่รู้ความหมายที่แน่ชัดของเลเวลนั้นๆ ก็เท่านั้นเอง]

พูดอีกอย่างก็คือ ซาโตชิอาจจะมองออกว่าโปเกมอนตัวนั้นอยู่ระดับแชมป์เปี้ยนหรือระดับจตุรเทพ แต่เขาจะไม่รู้ว่าสถานะของสองระดับนั้นอยู่ในจุดไหนของการจัดอันดับโดยรวม

[ซาโตชินักเพาะพันธุ์: เลเวลถูกแบ่งออกเป็น มือใหม่ ทั่วไป ระดับสูง ชั้นเลิศ มืออาชีพ ยิมลีดเดอร์ จตุรเทพ แชมป์เปี้ยน และระดับเทพเจ้า พอนายใช้เนตรหยั่งรู้ นายก็จะเห็นเลเวลของโปเกมอนตัวนั้นได้อย่างง่ายดาย จากนั้นนายก็แค่นำมาเทียบกับข้อมูลที่ฉันส่งให้ก็พอ]

[ซาโตชิมือใหม่: โอเคครับ เข้าใจแล้ว!]

ซาโตชิจดจำสิ่งที่นักเพาะพันธุ์พูดไว้ในใจอย่างเงียบๆ ขนาดตอนเรียนกับด็อกเตอร์ออคิด เขายังไม่เคยตั้งใจขนาดนี้มาก่อนเลย

[ซาโตชิมือใหม่: แล้วความสามารถระดับซีนั่นมีไว้ทำอะไรเหรอครับ? เอาไว้ทำให้ผมวิ่งเร็วขึ้นเหรอ?]

[ซาโตชินักเพาะพันธุ์: อันนั้นมันมีไว้สำหรับโปเกมอน ก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้บอกไปเหรอว่าศักยภาพของค่าสถานะมีตั้งแต่ระดับเอสลงมาจนถึงระดับอี? ถ้านายใช้ความสามารถนั้นกับโปเกมอนของนาย หากศักยภาพด้านความเร็วของพวกมันต่ำกว่าระดับซี มันจะพุ่งขึ้นไปถึงระดับซีในทันที แต่ถ้ามันอยู่สูงกว่าระดับซีอยู่แล้ว มันก็จะทบซ้อนเข้ากับศักยภาพเดิม และมีโอกาสพอสมควรที่จะทะลวงขีดจำกัดศักยภาพที่มีอยู่เดิมไปได้]

[ซาโตชิระดับแชมป์เปี้ยน: นี่แหละเหตุผลที่พวกเราบอกว่าดวงของนายมันทะลุปรอทไปแล้ว ขนาดความสามารถระดับซีก็ยังถือว่าเป็นของที่มีประโยชน์ที่สุดในบรรดาระดับเดียวกัน ดีกว่าไปสุ่มได้พวกเกร็ดความรู้ไร้สาระอย่างเช่นมื้อเย็นกินคู่อะไรถึงจะอร่อยขึ้นเยอะเลย]

[ซาโตชิมือใหม่: ...]

ให้ตายเถอะ ในบรรดาความสามารถระดับซีมีของไร้ประโยชน์แบบนั้นอยู่ด้วยเหรอเนี่ย? ต้องดวงซวยขนาดไหนกันถึงจะสุ่มได้ของแบบนั้น... อะแฮ่ม คงไม่ใช่ซาโตชิดวงซวยคนนั้นที่สร้างสถิติไว้อีกหรอกนะ?

ซาโตชิดวงซวยที่กำลังตกปลาอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงถึงกับจามออกมา เขาหันมองซ้ายมองขวา สงสัยว่าลมทะเลคงจะเย็นเกินไป จากนั้นก็เลยหยิบเสื้อมาใส่เพิ่มอีกชั้น

[ซาโตชิระดับแชมป์เปี้ยน: นายถึงเมืองโทคิวะหรือยัง?]

[ซาโตชิมือใหม่: ยังเลยครับ น่าจะถึงพรุ่งนี้]

[ซาโตชิระดับแชมป์เปี้ยน: ความเร็วนั้นก็ถือว่าค่อนข้างเร็วนะ ขอเตือนไว้ก่อนเลย อย่าเพิ่งไปท้าประลองที่โทคิวะยิม และไม่ต้องถามเหตุผลด้วย รอให้นายมีความแข็งแกร่งระดับยิมลีดเดอร์ก่อน ค่อยไปรับรู้เรื่องราวของโทคิวะยิม]

[ซาโตชิมือใหม่: เอ่อ... โอเคครับ เข้าใจแล้ว]

ซาโตชิรู้สึกสับสนเล็กน้อยและไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่ควรไปท้าประลองที่โทคิวะยิม อันที่จริง เขาก็เพิ่งจะรู้เดี๋ยวนี้เองว่าเมืองโทคิวะมียิมอยู่ด้วย

ถ้าแชมป์เปี้ยนไม่ได้เตือนไว้ เขาคงตรงดิ่งไปท้าประลองที่โทคิวะยิมทันทีหลังจากลงทะเบียนเสร็จแล้วแน่ๆ

แต่ในเมื่อแชมป์เปี้ยนบอกว่าอย่าเพิ่งไปโทคิวะยิม เขาก็ควรจะพับเรื่องนั้นเก็บไว้ก่อน

หลังจากกล่าวลากันในกลุ่ม ซาโตชิก็ออกจากกลุ่มแชทและกลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริง

ดูเหมือนพวกเขาจะคุยกันในกลุ่มนานมาก แต่ในความเป็นจริงแล้วผ่านไปแค่สิบนาทีเท่านั้น ฝนข้างนอกเพิ่งจะหยุดตก คาสึมิยังคงยืนพิงจักรยานอยู่ในอาการงัวเงีย เธอจึงไม่ได้สนใจซาโตชิที่ยืนหลับตาพักผ่อนมาสิบนาทีเต็มเลยแม้แต่น้อย

ในสภาพอากาศแบบนี้ ถ้ามีเตียงกับผ้าห่มล่ะก็ หัวถึงหมอนปุ๊บก็คงหลับปั๊บได้เลยทีเดียว

เมื่อกลับสู่ความเป็นจริง ซาโตชิก็หันไปมองปิกาจูของเขา ในชั่วพริบตา ข้อมูลมากมายก็ปรากฏขึ้นในดวงตาอันแจ่มชัดของเขา

[เผ่าพันธุ์: ปิกาจู]

[เพศ: ตัวผู้]

[เลเวล: ทั่วไป ขั้นสูง]

[ความสามารถพิเศษ: ไฟฟ้าสถิต]

[ท่าโจมตี: เคลื่อนที่ความเร็วแสง, ช็อตไฟฟ้า, และอื่นๆ]

[ค่าสถานะหกมิติ: พลังโจมตี ระดับดีถึงบี ขีดจำกัดเอ, พลังโจมตีพิเศษ ระดับดีถึงบี ขีดจำกัดเอ, พลังป้องกัน ระดับอีถึงซี ขีดจำกัดเอ, พลังป้องกันพิเศษ ระดับอีถึงซี ขีดจำกัดเอ, พลังชีวิต ระดับดีถึงบี ขีดจำกัดเอ, ความเร็ว ระดับดีถึงบีบวก ขีดจำกัดเอ]

หมายเหตุ: หน้าต่างข้อมูลนี้แสดงขึ้นเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจได้ง่ายขึ้นเท่านั้น ไม่ได้หมายความว่ามันปรากฏขึ้นมาในสายตาของซาโตชิแบบนี้เป๊ะๆ

เมื่อมองดูค่าสถานะหกมิติของปิกาจู เครื่องหมายคำถามแทบจะปรากฏขึ้นบนหัวของซาโตชิเป็นรูปธรรม

นี่มันค่าสถานะหกมิติประหลาดอะไรกันเนี่ย?

ระดับดีถึงบี... หมายความว่ามันแกว่งไปมาระหว่างระดับดีกับระดับบีงั้นเหรอ ค่าสถานะของโปเกมอนปกติมันแกว่งได้เวอร์วังขนาดนี้เลยเหรอ?

แล้วก็ยังมีขีดจำกัดสูงสุดของค่าสถานะปิกาจูอีก ซึ่งล้วนแต่อยู่ในระดับเอทั้งหมด

ถึงแม้ปิกาจูจะเป็นโปเกมอนตัวแรกที่ซาโตชิได้ลองสังเกต แต่จากสถานการณ์ของวงล้อสุ่มรางวัล ระดับเอนั้นถือเป็นตัวตนที่หายากสุดๆ เป็นรองแค่ขีดจำกัดค่าสถานะระดับเอสเท่านั้น

พูดอีกอย่างก็คือ ศักยภาพของปิกาจูของเขามันดีเกินคาดงั้นเหรอ?

เพียงแต่ความผันผวนของค่าสถานะนั้นมันทำใจเชื่อได้ยากไปหน่อย โดยปกติแล้ว มันจะมีความผันผวนข้ามไปถึงสามระดับเลยเหรอ? ความแตกต่างของค่าสถานะแค่ระดับเดียวก็ถือเป็นช่องว่างที่กว้างใหญ่แล้ว ไม่ว่าจะยังไง มันก็ไม่ควรจะแกว่งขึ้นลงถึงสามระดับสิ จริงไหม?

หรือว่าปิกาจูของเขาจะพิเศษกว่าชาวบ้าน?

น่าเสียดายที่เขาไม่มีโปเกมอนตัวอื่นไว้สำหรับใช้อ้างอิง เขาจึงไม่สามารถดึงข้อสรุปอะไรเพิ่มเติมได้เลย

นอกจากค่าสถานะแล้ว เขายังสามารถมองเห็นท่าโจมตี ความสามารถพิเศษ ชื่อ และเลเวลได้ด้วย สกิลติดตัวนี้มันก็เหมือนกับสมุดภาพโปเกมอนเลย เทียบเท่ากับมีสมุดภาพโปเกมอนติดตั้งอยู่ในหัว ซึ่งสามารถตรวจสอบสิ่งต่างๆ ได้มากยิ่งขึ้น

แต่อย่างที่ซาโตชินักเพาะพันธุ์บอก สกิลนี้ยังไงก็ไม่ใช่สกิลฉบับสมบูรณ์ และมันก็ยังมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง

ตัวอย่างเช่น ความสามารถพิเศษไฟฟ้าสถิตของปิกาจู

ซาโตชิมองเห็นอย่างชัดเจนว่าความสามารถพิเศษของปิกาจูคืออะไร แต่เขาไม่รู้เลยว่าไอ้ไฟฟ้าสถิตที่ว่านี้มันคืออะไรกันแน่...