บทที่ 265 ตกตะลึง! พลังแห่งความฝันเสื่อมลง?
บทที่ 265 ตกตะลึง! พลังแห่งความฝันเสื่อมลง?
[แปลโดยฝีมือ...ยัก.ษา.แปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ\]
[Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย]
[หลังแปลจบ คิดว่าจะมีการเกลาคำเบื้องต้น แก้คำผิด ปรับสำนวนให้สละสลวย เทียบคำต่อคำ ขอบคุณที่ให้การสนับสนุนกันเสมอมานะครับ]
บทที่ 265 ตกตะลึง! พลังแห่งความฝันเสื่อมลง?
"ไม่ทราบค่ะ"
ผู้ช่วยหลิวส่ายหน้า กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "บันทึกทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับรูปปั้นจงขุยมีน้อยมาก รู้เพียงว่ามันมีคุณสมบัติพิเศษที่น่าสะพรึงกลัว!"
"ตามบันทึก รูปปั้นจงขุยปรากฏขึ้นในประวัติศาสตร์ทั้งหมดสามครั้ง"
"ครั้งแรก ในช่วงปลายราชวงศ์ฉินเมื่อสองพันปีก่อน รูปปั้นจงขุยปรากฏขึ้นที่เมืองเสียนหยาง ก่อให้เกิดหายนะครั้งใหญ่ ทำให้ทั้งเมืองเสียนหยางกลายเป็นนรกบนดิน!"
"ครั้งที่สอง ในช่วงปลายราชวงศ์สุยเมื่อพันสี่ร้อยปีก่อน รูปปั้นจงขุยปรากฏขึ้นที่เมืองฉางอัน ก่อให้เกิดหายนะครั้งใหญ่เช่นกัน ทำให้ทั้งเมืองฉางอันกลายเป็นซากปรักหักพัง!"
"และครั้งนี้ เป็นครั้งที่สามที่รูปปั้นจงขุยปรากฏขึ้น..."
"จากบันทึกโบราณที่เราค้นพบ 'จิงกวน' หมายถึงการที่ผู้ชนะในสงครามสมัยโบราณรวบรวมศพของทหารฝ่ายตรงข้าม ก่อเป็นเนินดินสูงเพื่ออวดอ้างชัยชนะ"
ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ 'จิงกวน' ที่จงขุยเป็นต้นเหตุ ก็มีที่มาจากเรื่องนี้
มหาภัยพิบัติ เป็นคำเรียกรวมๆ หมายถึงภัยพิบัติที่ทำลายล้างโลก
ส่วน 'จิงกวน' เป็นปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติที่เกิดจากรูปปั้นจงขุย 'จิงกวน' หลายๆครั้งก็จะก่อให้เกิดวันสิ้นโลก
ผู้ช่วยหลิวสูดหายใจเข้าลึกๆ กล่าวอย่างช้าๆ
"สรุปคือ ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือหาวิธีรีเซ็ตเมืองตงไห่ค่ะ"
คนทั้งเมืองกว่าล้านคนต้องตายภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงจาก 'จิงกวน' ที่รูปปั้นจงขุยเป็นต้นเหตุ
ประเทศมังกรไม่อาจยอมรับเรื่องนี้ได้
แต่โชคยังดีที่ประเทศมังกรยังมีวัตถุผิดปกติมากมายที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้
เช่น...
ผู้ช่วยหลิวดีดนิ้ว บุคลากรฝ่ายสนับสนุนก็ยกกล่องโลหะขนาดใหญ่เข้ามา
ภายในกล่องมี... คอมพิวเตอร์รุ่นเก่า?
เย่เหริน "?"
ดูคุ้นๆนี่มัน...
"จะเล่นเกม Minesweeper ก่อนเหรอครับ?"
ผู้ช่วยหลิว "..."
Minesweeper บ้านแกสิ! เวลาแบบนี้ยังมาเล่นมุกตลกไร้สาระอีกนะ ไอ้บ้า!
"นี่คือวัตถุเหนือธรรมชาติหมายเลข A-114514 เราเรียกมันว่า 'เครื่องบันทึกความจริง'"
"ตามชื่อเลยค่ะ หน้าที่ของ 'เครื่องบันทึกความจริง' คือการบันทึกและโหลดข้อมูล"
ผู้ช่วยหลิวอธิบาย
"มันสามารถกระตุ้นให้เกิดการบิดเบือนความจริง เหมือนกับการบันทึกเกม สามารถกู้คืนความจริงในพื้นที่ที่กำหนดได้ตลอดเวลา"
"ฉันจะใช้ 'เครื่องบันทึกความจริง' กู้คืนเมืองตงไห่กลับสู่สถานะก่อนที่ 'จิงกวน' จะเกิดขึ้นค่ะ!"
พูดจบ ผู้ช่วยหลิวก็เปิดคอมพิวเตอร์รุ่นเก่านั้น
เย่เหรินรู้สึกคันไม้คันมือ "ผมลองดูหน่อยได้ไหมครับ?"
ผู้ช่วยหลิวหลีกทางให้ แถมยังทำท่าเชิญด้วย เพราะพี่เย่ของเราเป็นผู้ผิดปกติระดับจินตภาพเพียงคนเดียว
พี่ชายคนนี้คือสมบัติของชาติ เข้าใจไหม?
เย่เหรินรีบคว้าเมาส์และเปิดโปรแกรม Minesweeper อย่างคล่องแคล่ว "พี่ครับ มีเกม 3D Pinball ไหมครับ?"
ผู้ช่วยหลิว "....ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!"
ผู้ช่วยหลิวลากตัวเจ้าหนูเย่เหรินขึ้นมาด้วยความโมโห
ผู้ช่วยหลิวเปิดโปรแกรมรีเซ็ทขึ้นมาอย่างชำนาญ หน้าจอคอมพิวเตอร์แสดงจุดบันทึกข้อมูลมากมาย
เย่เหรินยื่นหน้าเข้าไปดูอย่างสนใจ
"นี่คือจุดบันทึกที่เครื่องบันทึกความเป็นจริงบันทึกไว้โดยอัตโนมัติค่ะ"
ผู้ช่วยหลิวอธิบาย
"เครื่องบันทึกความเป็นจริงจะบันทึกข้อมูลโดยอัตโนมัติตามการเปลี่ยนแปลงของโลกแห่งความเป็นจริง"
เธอพยักหน้าเล็กน้อย เอื้อมมือไปคลิกที่จุดบันทึกข้อมูลล่าสุด
ทว่า ในจังหวะที่นิ้วของผู้ช่วยหลิวแตะลงบนเมาส์...
เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!
"ซี่...ซี่..."
ทันใดนั้นเอง หน้าจอคอมพิวเตอร์ก็เกิดประกายไฟขึ้น พร้อมกับเสียงซ่าดังขึ้น!
แล้วจอก็ดับวูบลง!
"เกิดอะไรขึ้น?!"
ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างก็ตกใจ ใบหน้าซีดเผือด!
"หรือว่าเครื่องบันทึกความเป็นจริงจะเสีย?!"
หวังผิงอันเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าสับสน
"ไม่แน่ใจเลยค่ะ ไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน"
ผู้ช่วยหลิวส่ายหน้า คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น
เธอพยายามรีสตาร์ทเครื่อง แต่คอมพิวเตอร์ก็ไม่มีการตอบสนองใดๆ มันยังคงดับสนิท
ในขณะที่ทุกคนกำลังจนปัญญา จู่ๆหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็สว่างขึ้นมาอีกครั้ง
แต่คราวนี้ สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอกลับไม่ใช่หน้าบันทึกข้อมูลเหมือนก่อนหน้า
แต่เป็นตัวอักษรสีแดงที่น่าตกใจ!
【บันทึกข้อมูลทั้งหมดเสียหาย!】
"..."
เย่เหรินมองตัวอักษรสีแดงบนหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วอุทานออกมา "โอ้โห! ติดไวรัสเหรอเนี่ย?"
ผู้ช่วยหลิว "..."
เป็นไปไม่ได้ที่จะติดไวรัส ถึงแม้สิ่งนี้จะดูเหมือนคอมพิวเตอร์ แต่จริงๆแล้วมันเป็นวัตถุผิดปกติ!
สีหน้าของผู้ช่วยหลิวก็ดูแย่ลงเช่นกัน
เครื่องบันทึกความเป็นจริงเกิดปัญหาในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้!
"แล้วตอนนี้จะทำยังไงดี?"
หวังผิงอันมองไปที่เย่เหริน
"ใช่ ตอนนี้จะทำยังไง?"
เมิ่งเจี้ยนเซียนก็มองไปที่เย่เหรินเช่นกัน
"..."
ผู้ช่วยหลิวก็มองไปที่เย่เหรินด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เย่เหริน "(ÒωÓױ)?"
มองมาที่ฉันทำไมกัน? ทักษะระดับจินตภาพทั้งสามของฉัน ไม่มีอันไหนบิดเบือนความจริงได้สักหน่อย!
ผู้ช่วยหลิวเอื้อมนิ้วชี้ขึ้นไปบนฟ้า "คุณเย่ ถ้างั้นลองถามท่านดูไหมคะ?"
เย่เหรินเงยหน้าขึ้นมองพลางร้องอ๋อ "อ้อ คุณอยากให้สหายรักมาลองดูสินะ เข้าใจแล้วครับ เข้าใจแล้ว"
ครึ่งเดือนมานี้ เย่เหรินแทบจะชินกับการมีพระจันทร์ดวงที่สองบนท้องฟ้าแล้ว
ชั่วขณะหนึ่งเกือบลืมไปเลยว่านั่นคือสหายรักที่กำลังเล่นคอสเพลย์อยู่บนนั้น
"สหาย! อย่าเพิ่งนอน! ตื่นมาช่วยหน่อยสิ!"
ณ เวลานี้ ทำได้เพียงพึ่งสหายรักแล้ว
ขณะเดียวกัน พระจันทร์สีดำบนท้องฟ้าก็สั่นไหวเล็กน้อย!
"เป็นอะไรรึ?"
สุรเสียงนุ่มนวลของจ้าวแห่งความฝันดังขึ้นในหัวของเย่เหริน
"ช่วยหน่อยนะ สหาย~"
ก่อนหน้านี้สหายรักหลับไปตลอด แม้แต่เหตุการณ์ผิดปกติที่เกิดขึ้นในเมืองตงไห่ก็ไม่ทันได้สังเกตเห็น
จนกระทั่งเย่เหรินปลุกขึ้นมา
"เข้าใจแล้ว..."
ทันใดนั้น พระจันทร์สีดำบนท้องฟ้าก็สาดลำแสงสีดำลงมา!
เรื่องเก็บกวาดนี่ ไม่ใช่ครั้งแรกที่เพื่อนรักทำ
ครั้งที่แล้ว สัตว์ประหลาดต้องห้ามระดับสามตัวนั้น ทำลายเมืองไปตั้งหลายเมือง ยังต้องพึ่งสหายรักอยู่ดี~
ในพริบตา ก็ใช้พลังแห่งความฝันบิดเบือนความจริง ฟื้นฟูทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม
พลังแห่งความฝันปกคลุมทั่วทั้งเมืองตงไห่!
ภายใต้ลำแสงสีดำ เมืองตงไห่ที่กลายเป็นซากปรักหักพัง กลับเริ่มฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
ถนนที่ขาดสะบั้นเชื่อมต่อกันอีกครั้ง!
บ้านเรือนที่พังทลายผุดขึ้นมาใหม่!
ผู้คนที่หายไปก็ปรากฏตัวขึ้นบนท้องถนนอีกครั้ง!
"สำเร็จแล้ว?!"
หวังผิงอันและเมิ่งเจี้ยนเซียนมองภาพที่เหลือเชื่อตรงหน้า พลางถอนหายใจด้วยความโล่งอก
"เคร้ง!"
ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงแตกดังกรอบก็ดังขึ้น!
ลำแสงสีดำที่ปกคลุมเมืองตงไห่อยู่ก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง!
ต่อมา ก็มีรอยร้าวที่น่าตกใจปรากฏขึ้นบนลำแสงสีดำ!
เย่เหริน "(ΩДΩ)?"
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
"ตู้ม!"
ชั่วพริบตา ลำแสงสีดำก็แตกสลาย!
เมืองตงไห่ที่เหมือนจะฟื้นตัวกลับมาดังเดิม ก็กลายเป็นซากปรักหักพังอีกครั้ง!
"ทำไมเป็นแบบนี้..."
หวังผิงอันและเมิ่งเจี้ยนเซียนเห็นดังนั้น ต่างก็อ้าปากค้างด้วยความงุนงง
"ขออภัย ข้าล้มเหลว..."
เสียงของจ้าวแห่งความฝันดังขึ้นในห้วงความคิดของเย่เหริน แฝงไว้ด้วยความเหนื่อยล้า
เย่เหรินรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่า ในน้ำเสียงนั้น…แฝงไปด้วยความเจ็บปวด? หรือว่าเขาคิดไปเองกันนะ?