บทที่ 790: อีแจยง: ฉันอยากให้พวกมันตายภายในวันเดียว!

ในขณะที่จินเฉวียนอันกำลังจมอยู่กับความกังวลของตัวเอง ลีหมิงเจี้ย ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็เหลือบมองมาเช่นกัน เขาก็เป็นอีกคนที่มี "ชนักติดหลัง" ที่หลินเฉียงกุมไว้ นั่นคือเหตุผลที่เขาเลือกสนับสนุนอีบูจิน ทั้งคู่สบตากันเพียงวูบเดียว ก่อนจะสะบัดหน้าหนีด้วยความรู้สึกผิดบาปในใจ

ชัดเจนว่าสิ่งที่พวกเขาถูกปั่นหัวอยู่นั้น เป็นความลับระยำที่มิอาจเปิดเผยต่อสาธารณชนได้เป็นอันขาด!

"เก้าคน?! มีคนสนับสนุนบูจินถึงเก้าคนเชียวเหรอ?" เมื่อเห็นมือที่ชูสลอนถึงเก้ามือ อีเจี้ยนซี ถึงกับอึ้งกิมกี่

เขาคำนวณทุกอย่างไว้ดิบดี แต่กลับคาดไม่ถึงว่าอีบูจินจะมีบารมีขนาดนี้ เขารู้ซึ้งถึงขีดความสามารถของลูกสาวดี งานนี้ต้องมีหลินเฉียงบงการอยู่เบื้องหลังแน่ๆ

"หลินเฉียงคนนี้เป็นใครกันแน่? นอกจากมียารักษาโรคร้ายแล้ว ยังควบคุมสมาชิกสมาคมผู้อาวุโสได้ตั้งมากมาย คนหนุ่มขนาดนี้ไปเอาเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวมาจากไหน?" อีเจี้ยนซีพยายามรักษาความเยือกเย็น แต่ในใจกลับปั่นป่วนราวกับพายุทอร์นาโด

หากมีคนชูมือเพิ่มอีกเพียงคนเดียว เขาจะซวยหนักทันที เพราะนั่นหมายถึงเขาจะถูกเขี่ยออกไปจากศูนย์กลางอำนาจของซัมซุงกลายเป็นเพียงตาแก่ไร้ค่า ถ้าเป็นเมื่อก่อนที่เขากำลังจะตายเขาก็คงไม่สน แต่นี่เขากลับมาฟิตปั๋งพร้อมครองอาณาจักรต่อ ใครจะยอมปล่อยมือจากรสชาติหอมหวานของอำนาจไปง่ายๆ!

"อย่าให้ใครชูมือขึ้นมาอีกนะ!" อีแจยง เหงื่อซึมเต็มหน้าผาก

เพียงไม่กี่นาที อารมณ์ของเขาเหมือนนั่งรถไฟเหาะ จากความเหยียดหยามกลายเป็นความช็อก และตอนนี้คือความหวาดกลัวสุดขีด ส่วนพวกสมาชิกตระกูลคนอื่นๆ ก็อ้าปากค้างจนพูดไม่ออกกับภาพตรงหน้า

"คะแนนเสียงรวมคือเก้าโหวต แต่ตามกฎต้องได้สิบโหวตถึงจะผ่านมติ... เฮ้อ... เดิมทีฉันก็อยากให้บูจินรับช่วงต่อนะ แต่ในเมื่อเสียงไม่ถึง..." อีเจี้ยนซีรีบตัดบทหวังจะปิดการลงคะแนนให้เร็วที่สุดเพื่อกันข้อผิดพลาด

"เดี๋ยวก่อน!" แต่แล้ว เสียงหนึ่งก็ขัดขึ้นกลางคัน

อีเจี้ยนซีขมวดคิ้วจ้องมองไปยังต้นเสียง และเมื่อเห็นว่าเป็นใคร เขาก็ต้องช็อกซ้ำสอง! คนที่พูดขึ้นคือคนสนิทและผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา

ฮันจีกุก คนที่ลุกขึ้นค้านเป็นคนแรกนั่นเอง!

"จีกุก คุณ..." อีเจี้ยนซีถามอย่างไม่เชื่อหู

"ผมขอลงคะแนนให้คุณหนูด้วยคนครับ" ฮันจีกุกกล่าวอย่างหนักแน่น

สิ้นคำพูด ห้องประชุมก็เกิดความวุ่นวายโกลาหล!

สิบโหวต!

นี่หมายความว่าอีบูจินได้รับเสียงสนับสนุนจากเหล่าผู้อาวุโสครบถ้วน และได้เป็นประธานบริหารคนใหม่ของซัมซุงอย่างเป็นทางการ!!

"เป็นไปไม่ได้! ประธานฮัน ทำไมคุณถึงเข้าข้างอีบูจิน? บอกเหตุผลมาเดี๋ยวนี้!!" อีแจยงแผดเสียงอย่างบ้าคลั่ง

เพราะฮันจีกุกกับอีเจี้ยนซีสนิทกันมาก ตอนที่พ่อเตรียมจะโอนอำนาจให้เขา ฮันจีกุกนี่แหละที่เป็นแบ็คที่ปึ้กที่สุด และเป็นคนที่มีโอกาสสนับสนุนอีบูจินน้อยที่สุด แต่เรื่องเหลือเชื่อนี้กลับเกิดขึ้นจริง!!

ฮันจีกุกตอบกลับนิ่งๆ "เหตุผลน่ะง่ายมาก ก็ท่านประธานเป็นคนเสนอชื่อเอง ผมก็ต้องหนุนหลังท่านสิครับ อีกอย่าง... คุณหนูโดดเด่นกว่าคุณจริงๆ เธอชุบชีวิตโรงแรมชิลลาจนกลายเป็นโรงแรมหรูระดับโลก ดึงแบรนด์เนมดังๆ เข้ามาได้มากมาย ความสามารถและวิสัยทัศน์ของเธอเหนือชั้น ผมเชื่อว่าเธอจะพาซัมซุงไปสู่จุดสูงสุดใหม่ได้แน่นอน!!"

อีเจี้ยนซีแทบอยากจะตบหน้าตัวเอง เขาประมาทคิดว่าอีบูจินไม่มีน้ำยา เลยไม่ได้เตี๊ยมกับคนของตัวเองไว้ก่อน เพราะมั่นใจในบารมีที่คุมซัมซุงมาหลายสิบปี แต่ตอนนี้ทุกอย่างพังทลาย!

อันที่จริง ต่อให้อีเจี้ยนซีจะเตี๊ยมไว้ก่อนก็เปลี่ยนผลลัพธ์ไม่ได้ เพราะภายใต้การจัดวางของหลินเฉียง ไม่มีใครต้านทานได้ ฮันจีกุกเองก็มีสมุนในสมาคม พอเขาชูมือ คนอื่นๆ ก็ชูตาม สรุปคือผู้อาวุโสทั้ง 15 คนยกมือพร้อมกันพรึ่บ!

"ฉันขอประกาศว่า อีบูจิน คือประธานคนใหม่ของซัมซุงอย่างเป็นทางการ" เมื่อสถานการณ์เกินควบคุม อีเจี้ยนซีจึงต้องยอมจำนนชั่วคราว โดยกำหนดวันแถลงข่าวคืออีก 3 วันข้างหน้าเพื่อจัดการเรื่องเอกสารและงานที่ค้างคา

"บ้าเอ๊ย!" อีแจยงมองอีบูจินที่เดินออกจากห้องประชุมอย่างสง่างามพลางสบถลั่น

"พี่คะ พี่จะปล่อยให้คนอื่นมาชุบมือเปิบเอาเหยื่อที่พี่เกือบจะได้ไปแล้วแบบนี้เหรอ?" เสียงของ อีซอฮยอน เต็มไปด้วยความอิจฉา

"ไม่ต้องมาเสี้ยม! ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง!" อีแจยงแค่นเสียงและเดินจากไป

อีก 3 วัน... ภายใน 3 วันนี้เขาต้องทำอะไรสักอย่าง ประธานคนใหม่งั้นเหรอ? ถ้าอีบูจินเกิด 'อุบัติเหตุ' ตายไปก่อนล่ะก็ ทุกอย่างก็จบ!

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ณ คลับหรูในฮันซอง

อีแจยงนั่งคาบบุหรี่อยู่ในห้อง VIP ตรงข้ามเขาคือชายวัยกลางคนในชุดนายพลผู้ทรงอิทธิพล

"นายพลพัค ผมอยากให้ท่านช่วยอะไรหน่อย" อีแจยงเอ่ยเสียงเย็น

"คุณอี มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ?" นายพลพัคมาถึงจุดนี้ได้ก็เพราะอีแจยง ผลประโยชน์ของทั้งคู่มัดกันแน่น

"ผมอยากให้ไอ้สองคนนี้ตายภายในวันเดียว!!" อีแจยงโยนรูปถ่ายสองใบออกไป

นายพลพัคหยิบขึ้นมาดูแล้วขมวดคิ้ว เขาไม่รู้จักหลินเฉียง แต่เขารู้จักอีบูจิน พี่สาวของอีแจยง เจ้าหญิงแห่งซัมซุงผู้นี้เป็นอย่างดี! ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาคือ "อีแจยงเป็นบ้าไปแล้วเหรอ? ถึงขนาดจะฆ่าพี่สาวแท้ๆ ของตัวเองเลยเชียว?"

"ติดปัญหาอะไร?" อีแจยงเริ่มหมดความอดทน

"แต่นั่น... พี่สาวคุณนะครับ..." นายพลพัคอดไม่ได้ที่จะทักท้วง