บทที่ 765: ขนาดหมายังไม่กิน? ฉันนี่แหละจะกินเอง!

"ไอ้พวกอ้างตัวว่าเป็นประเทศพัฒนาแล้วเอ๊ย! เกาหลีก็แค่สุนัขรับใช้ที่ฟังคำสั่งอเมริกาเท่านั้นแหละ ถ้าไม่มีอเมริกาจะมีวันนี้ไหม? ประเทศพัฒนาแล้วเหรอ? ประเทศอาณานิคมสิไม่ว่า!"

ชาวเน็ตจีนต่างพากันแค่นเสียงหัวเราะอย่างเหยียดหยาม

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา หลินเฉียง มีแอนตี้แฟนคอยจ้องจับผิดและด่าทอเขาอยู่เสมอ ทุกครั้งที่เขาปล่อยผลงานใหม่ พวกกลุ่มคนจ้องทำลายก็จะกรูกันเข้ามาโจมตีอย่างไร้สติ ทว่าในยามที่หลินเฉียงอยู่ต่างแดนและกำลังเป็นตัวแทนของประเทศจีน แม้แต่พวกแอนตี้แฟนยังต้องเปลี่ยนท่าที หันมาผนึกกำลังกันปกป้องเขา! ตามคติที่ว่า—หลินเฉียงเป็นคนจีน พวกเราด่าได้ แต่คนเกาหลีไม่มีสิทธิ์!!

ท่ามกลางความวุ่นวายในโลกโซเชียล ทีมงานเริ่มเข้าสู่ช่วงการให้คะแนนสุดท้าย คณะกรรมการประกอบด้วยทีมงานฝ่ายผลิต นักวิจารณ์อาหารที่ได้รับเชิญ และตัวแทนจากกลุ่มแฟนคลับ ส่วนแขกรับเชิญมีสิทธิ์เพียงแค่ชิม แต่ไม่มีอำนาจในการให้คะแนน

คิมแทฮี เริ่มขยับตัว เธอไม่ได้เดินไปที่ "โต๊ะฉลองกิมจิ" ของทีมเกาหลี แต่เลือกเดินตรงมายังโต๊ะมื้อค่ำของหลินเฉียงเป็นอันดับแรก จานแรกที่เธอเลือกชิมคือ "กิมจิเจ้าปัญหา" ที่หลินเฉียงเพิ่งทำเสร็จในเวลาเพียง 2 ชั่วโมง!

ในฐานะชาวเกาหลีโดยกำเนิด คิมแทฮีสงสัยเหลือเกินว่ากิมจิที่หมักเพียงชั่วครู่จะมีรสชาติออกมาเป็นอย่างไร?

ทว่า... ในวินาทีถัดมา

ทันทีที่เธอส่งมันเข้าปากเพียงคำเดียว ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง! รสชาติของกิมจินี้มีความหวานนำที่สดชื่น ไม่เลี่ยนและไม่จัดจ้านจนเกินไป ราวกับสายลมเย็นยามเช้าที่ปลุกต่อมรับรสให้ตื่นตัว ตามมาด้วยกลิ่นหอมของพริกป่นที่ละเมียดละไม มันไม่ใช่ความเผ็ดฉุนคาวปลาแบบที่คุ้นเคย แต่เป็นความเผ็ดร้อนสีแดงจัดจ้านที่ค่อยๆ แผ่ซ่านอย่างนุ่มนวล พร้อมกลิ่นอายของขิงและกระเทียมที่สดชื่น!

"กร้วม!" เสียงเคี้ยวที่กรอบสนิทดังขึ้นในปาก น้ำจากก้านผักกาดขาวระเบิดออกมากระจายรสชาติไปทั่ว ยิ่งเคี้ยวยิ่งหอม! หลินเฉียงรังสรรค์จานนี้ให้รวม 5 องค์ประกอบหลักของกิมจิได้อย่างไร้ที่ติ: เปรี้ยว, หวาน, เผ็ด, กรอบ และกลมกล่อม มันทั้งช่วยเจริญอาหารและชวนให้เสพติดอย่างถอนตัวไม่ขึ้น!

"นี่คือกิมจิที่อร่อยที่สุดเท่าที่ฉันเคยทานมาในชีวิตเลยค่ะ!!" คิมแทฮีเกือบจะหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความตื้นตัน

เธอเติบโตมากับการทานกิมจิทุกมื้อ เคยลิ้มลองมาหมดแล้วตั้งแต่ระดับห้าดาวไปจนถึงระดับซูเปอร์ลักชัวรี แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่รสชาติจะตราตรึงใจขนาดนี้ มันทั้งมีความดั้งเดิมและมีความแปลกใหม่ที่น่าหลงใหลอย่างบอกไม่ถูก!

สิ่งที่ทำให้คิมแทฮีต้องเสียดายที่สุดคือ เมื่อเธอกำลังจะตักคำที่สอง เธอกลับพบว่ากิมจิที่เหลือถูกคณะกรรมการคนอื่นๆ แย่งกันจ้วงจนเกลี้ยงจานภายในพริบตา! จานที่เคยพูนไปด้วยผักกาดขาวตอนนี้สะอาดวับแม้แต่น้ำซอสก็ไม่เหลือสักหยด!

คณะกรรมการทุกคนต่างมองไปที่หลินเฉียงด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ ไม่มีใครจินตนาการออกเลยว่าชายชาวจีนคนหนึ่งจะทำกิมจิได้อร่อยกว่าเจ้าของตำรับเดิมมหาศาลขนาดนี้ ที่สำคัญที่สุด... กรรมวิธีของหลินเฉียงได้ทำลายบรรทัดฐานความเชื่อเรื่องการหมักกิมจิ 7-10 วันลงอย่างสิ้นเชิง เขาทำมันสำเร็จในเวลาแค่ 2 ชั่วโมง!