TQF:บทที่ 37 ความสามารถของ หยูเฮง

TQF:บทที่ 37 ความสามารถของ หยูเฮง

“ท่านแม่ทำไมท่านถึงตัดเสื้อผ้าเก่า” เฉิงเสี่ยวเสี่ยว เพิ่งเดินออกมาจากมิติและเห็นแม่ของเธออยู่ในลานบ้านกำลังตัดเสื้อผ้าเก่าของเธอที่เคยสวมใส่ดังนั้น เฉิงเสี่ยวเสี่ยว จึงรู้สึกแปลกใจ

นางเฉิง เงยหน้าขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้าจากนั้นเธอพูดว่า

“เสี่ยวเสี่ยว เสื้อผ้าพวกนี้แม้ว่ามันจะเก่าแต่มันยังคงมีคุณภาพอยู่แม่จะเปลี่ยนแปลงมันเล็กน้อยเพื่อให้กับน้องสาวของเจ้า!”

“ท่านแม่!”

เฉิงเสี่ยวเสี่ยว เดินไปข้างหน้าและดึงเสื้อผ้าเก่าออกจากมือของแม่เธอจากนั้นลงไปนั่งข้างๆและพูดว่า

“ท่านแม่หากท่านต้องการตัดเย็บเสื้อผ้าข้าจะไม่หยุดท่าน แต่ทำไมเราจะต้องใส่เสื้อผ้าเก่าอีก ครอบครัวของเรามีเงินมากพอ ให้ท่านพ่อไปตลาดในวันพรุ่งนี้แล้วซื้อผ้ากลับมา จากนั้นท่านค่อยตัดเย็บเสื้อผ้าชุดใหม่”

“เสี่ยวเสี่ยว ครอบครัวของเรานั้นเป็นครอบครัวใหญ่แม่กลัวว่า-”

“ท่านแม่ไม่ต้องกังวล!” เฉิงเสี่ยวเสี่ยว รีบขัดหัวข้อที่แม่ของเธอกำลังจะพูด

“ครอบครัวของเราในตอนนี้อาจมีเงินไม่มากนักแต่ตราบใดที่ข้าสามารถขายผลิตภัณฑ์เหล่านั้นได้พวกเราไม่จำเป็นต้องทนอยู่ในความยากจนอีกต่อไป!”

“โอ้..เจ้าหมายถึงอะไร-”นางเฉิงตกตะลึง

เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ยิ้มและพูดว่า

“ท่านแม่ท่านน่าจะรู้แล้วว่ามิติของข้านั้น สามารถเก็บเกี่ยวได้ทุกวัน ในตอนนี้มีข้าวมากกว่า 100,000 อยู่ในโกดังของมิติและมีเป็ดไก่และกระต่ายเกือบ 10,000 ตัว ท่านคิดว่ามันจะเป็นอย่างไรถ้าเราขายพวกมันทั้งหมด”

“นี่-”

นางเฉิงตกใจกับคำพูดของลูกสาวเธอ เธอไม่เคยคิดว่าเวลาพึ่งผ่านมา 3 เดือนแต่กลับมีสัตว์วิญญาณและอาหารมากมาย เธอรู้ดีว่าหากของเหล่านี้ถูกขายออกไปหมดมันสามารถทำเงินได้เป็นจำนวนมาก

“เสี่ยวเสี่ยว มันเป็นเรื่องจริงหรือไม่?”

ในขณะนั้นเอง เฉิงไป๋หยวน เดินเข้ามาจากทางประตู เขาค่อนข้างตกตะลึงเมื่อรู้ว่ามีสัตว์วิญญาณและอาหารเหล่านั้นอยู่จำนวนมากในมิติลูกสาวของเขา

เมื่อต้องเผชิญกับคำถามของพ่อ เสี่ยวเสี่ยว พยักหน้าอย่างอ่อนโยน ในความเป็นจริงเธอเพียงพูดเป็นเลขถ้วนๆเท่านั้นความจริงแล้วสัตว์วิญญาณที่เธอมีมีมากกว่า 1 หมื่นตัวเสียอีก

“เยี่ยมมาก!” เฉิงไป๋หยวน ยิ้มอย่างมีความสุข

ใบหน้าของนางเฉิงแสดงรอยยิ้มเช่นกัน

“ใช่แล้ว เหตุใดท่านพี่ถึงกลับมาเร็ว ท่านไม่ได้บอกหรือว่าจะสอนศิลปะการต่อสู้ให้กับพวกลูกๆ”

“สอนสิ พวกเขายังคงฝึกฝนอยู่ในป่าไผ่!” เฉิงไป๋หยวน ยิ้มจากนั้นขมวดคิ้วเล็กน้อยราวกับว่าเขาจะพูดอะไรบางอย่าง

เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ซึ่งอยู่ถัดออกไปเห็นการแสดงออกของพ่อจึงถามว่า

“ท่านพ่อมีอะไรผิดปกติอย่างนั้นหรือ”

“เฮ้อ ไม่ใช่ว่าน้องชายทั้งสองคนของเจ้าไม่มีพรสวรรค์แต่เป็นเพราะทรัพยากรของครอบครัวเหล่านี้ไม่สามารถสนับสนุนเขาได้ พ่อกลัวว่าพวกเขาจะพลอยสูญเสียช่วงเวลาที่สำคัญไป” เฉิงไป๋หยวน ขมวดคิ้วและพูดต่อ

“พ่อมีลางสังหรณ์ว่าเราจะต้องเผชิญหน้ากับปัญหาบางอย่างภายในไม่กี่วันนี้ แม้ว่าระดับการบ่มเพาะของพ่อจะเป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้แต่มันก็เป็นเพียงระดับต้น...หากพ่อสามารถที่จะยกระดับขึ้นเป็นระดับกลาง…”

“ท่านพ่อ ท่านไม่ต้องกังวล ตราบใดที่เรามี หยูเฮง  ไม่ต้องกลัวสิ่งใด!”  เฉิงเสี่ยวเสี่ยว เชื่อมั่นว่าเธอสามารถรับมือกับปัญหาที่จะเกิดขึ้นได้

เฉิงไป๋หยวน พยักหน้าและหัวเราะอีกครั้ง

“บางทีพ่ออาจจะคิดมากเกินไป!”

“ไม่ต้องกังวล!” เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ยิ้มและพูด

“เอาละท่านพ่อ เราจะซื้ออะไรบ้าง ทำไมพรุ่งนี้ท่านไม่ไปตลาดกับพวกเราค่าคิดว่ามันจะเป็นการดีถ้าครอบครัวของเราซื้อรถม้า”

“ใช่แล้วทุกครั้งที่เราไปตลาดเราต้องไปยืมเกวียนกับผู้เฒ่าหลิวตลอดมันไม่ค่อยจะดีนัก!”นางเฉิงเห็นด้วย

เฉิงไป๋หยวน รู้ว่ามีหลายสิ่งที่เขาต้องการสำหรับบ้านของเขา และเขาไม่ได้ไปตลาดมาหลายวันแล้ว เขาพยักหน้าและพูดว่า

“ตกลงข้าจะไปซื้อมันในวันพรุ่งนี้!”

“ท่านพ่อท่านแม่ข้ามีข้อเสนอ!” เฉิงเสี่ยวเสี่ยว คิดถึงบางอย่างและตัดสินใจที่จะพูดออกมา

“มีอะไรอย่างนั้นหรอ?”

เฉิงเสี่ยวเสี่ยว กำลังเผชิญหน้ากับสายตาสงสัยของพ่อและแม่ของเธอเธอยิ้มและพูดขึ้น

“ท่านพ่อท่านแม่ ข้าคิดว่า เดือนหน้าเราควรที่จะสร้างบ้านของเราใหม่ หากมีคนมาเยี่ยมเยียนเราจะไม่มีที่ต้อนรับพวกเขา!”

“เสี่ยวเสี่ยว พูดถูก!” เฉิงไป๋หยวน มองขึ้นไปบนกระท่อมที่มี 4 ห้องเล็กๆบวกกับลานกว้างจากนั้นถอนหายใจ

“สถานที่แห่งนี้เล็กเกินไป หากมีฝนตกหนักน้ำจะรั่วเข้ามาในบ้าน ตอนนี้ถึงเวลาวางแผนที่จะขยายมัน”

นางเฉิงไม่พูดอะไรแต่เธอก็เห็นด้วย นอกจากนี้กระท่อมหลังนี้ยังถูกสร้างขึ้นเมื่อ 3 ปีก่อนหลังจากตากลมและฝนมันผ่านฤดูร้อนฤดูฝนและฤดูหนาวที่มีลมแรง

“ไม่จำเป็นต้องรอถึงเดือนหน้า พ่อจะไปที่หมู่บ้านแล้วหาใครมาช่วยสร้างบ้านของเราในตอนนี้!” เฉิงไป๋หยวน ลุกขึ้นทันทีเพื่อมองหาใครสักคนในการช่วยเขาสร้างบ้าน

“ท่านพ่อช้าก่อน!” เฉิงเสี่ยวเสี่ยวหยุดพ่อของเธออย่างรวดเร็ว และเมื่อพ่อของเธอหยุดชะงักเธอจึงพูดขึ้นว่า

“ท่านพ่อเราควรที่จะขยายทุ่งหญ้าด้วย  หยูเฮง สามารถสร้างพวกมันทั้งหมดได้ภายในเวลาชั่วข้ามคืน ถ้าเราเรียกชาวบ้านมาสร้างบ้านในตอนนี้ พวกเขาจะพบกับเรื่องน่าแปลกใจและเกิดความสงสัยโดยไม่จำเป็น ควรรอให้ หยูเฮง ขยายทุ่งหญ้าก่อนแล้วค่อยชวนคนมา!”

“ตกลง!” เฉิงไป๋หยวน สัญญาอย่างไรก็ตามมันแค่เลื่อนเวลาออกไปเพียงไม่กี่วัน

ในตอนเย็นหลังจากรับประทานอาหารค่ำ เฉิงเสี่ยวเสี่ยว กลับเข้าไปในมิติและเห็น หยูเฮง กำลังเก็บเกี่ยวข้าว เธอจึงนั่งอยู่หน้ากระท่อมและเฝ้าดูอย่างเงียบๆ แม้ว่า หยูเฮง จะยุ่งแต่ก็ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในการจัดการทุกอย่างอย่างรวดเร็ว

“คุณหนูเกิดอะไรขึ้น ท่านอารมณ์ไม่ดีอย่างนั้นหรอ?” หยูเฮง เห็น เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ไม่มีความสุข

เฉิงเสี่ยวเสี่ยว เลียริมฝีปากและพูดขึ้นว่า

“ไม่ใช่เพราะอารมณ์ไม่ดี แต่ข้าต้องการให้ท่านพ่อของข้ามีระดับการบ่มเพาะอยู่ในระดับผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ระดับกลาง  หยูเฮง เจ้ามีวิธีหรือไม่?”

“มันเป็นเพียงการบ่มเพาะง่ายๆเท่านั้น ไม่ใช่เรื่องยากหากคุณหนูให้เขาดูดซับโสมป่า 5000 ปี เขาจะสามารถขึ้นไปสู่ระดับ 5-6 ได้ภายในเวลา 1 วัน” หยูเฮง กล่าวขึ้น

“5000 ปี?” เฉิงเสี่ยวเสี่ยว พูดไม่ออก

“ฉันจะไปหาโสมป่าที่มีอายุกว่า 5000 ปีได้ที่ไหน  มันไม่ใช่กะหล่ำปลีที่ขึ้นอยู่ทั่วไป เมื่อตอนที่ขึ้นไปบนภูเขาฉันพยายามมองหามันแล้วแต่ไม่เคยพบโสมป่าที่มีอายุถึง 5000 ปีเลย!”

“ฮี่ฮี่ คุณหนู ท่านพูดถูก โสมป่า 5000 ปีนั้นเป็นยาครอบจักรวาล ซึ่งไม่สามารถหาได้อย่างง่ายดายแต่หากว่าเรามีน้ำอมฤตก็จะสามารถทำให้มันเป็นโสมป่าอายุมากได้”

จากคำอธิบายของ หยูเฮง เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ได้มีความรู้เพิ่มมากขึ้น

“ดังนั้นดูเหมือนว่าเราจะต้องหาน้ำอมฤตในอนาคต!”

“ฮี่ฮี่ คุณหนู มันเป็นเรื่องยากที่จะหาน้ำอมฤตนั้น!”

“เจ้าหมายความว่ายังไง” เฉิงเสี่ยวเสี่ยว มองไปที่นางฟ้าตัวน้อย

“คุณหนูท่านคิดว่ามิติของเราเป็นอย่างไรบ้างในตอนนี้”

“โอ้ รู้สึกถึงอากาศสดชื่นและหายใจสบายมาก!” เฉิงเสี่ยวเสี่ยว พยักหน้าอย่างไม่เข้าใจ

“ความสัมพันธ์ระหว่างออร่าของมิติกับน้ำอมฤตอย่างนั้นหรอ?”

“ใช่แล้วคุณหนูมันมีความสัมพันธ์กัน!” หยูเฮง ชี้ไปที่สมุนไพรในทุ่งและพูดว่า

“คุณหนูท่านลองไปยังพื้นที่ที่ข้าปลูกสมุนไพรในตอนแรก ท่านจะเห็นว่าตอนนี้มันเป็นสมุนไพรอายุหลายสิบปี ท่านมีความสุขหรือไม่?”

“อายุหลายสิบปีอย่างนั้นหรอ?”ดวงตาของ เฉิงเสี่ยวเสี่ยว ส่องประกายเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

“ใช่แล้วมันไม่เพียงหลายสิบปี เท่านั้น แต่ข้าสามารถใช้จิตวิญญาณของมิติใส่ลงไปในสมุนไพรเพื่อเร่งการเจริญเติบโตของมัน หากคุณหนูต้องการโสมป่าอายุ 5000 ปีข้าสามารถเร่งให้มันเติบโตได้ภายในครึ่งเดือนหรือ 1 เดือนเท่านั้น”

“สุดยอด!”

------------------------------------------