บทที่ 30 รีสตาร์ทเกมใหม่: เส้นทางสู่ราชาแห่งการขาดทุน

บทที่ 30 รีสตาร์ทเกมใหม่: เส้นทางสู่ราชาแห่งการขาดทุน

แสงสีขาวสาดส่องฉีกกระชากม่านแสงควอนตัม ท่ามกลางแสงสว่างเจิดจ้านั้น หลิวจื่อหยางได้ยินเสียงหวีดร้องด้วยความตกใจของหลี่เจียเซวียน

เขายื่นมือออกไปคว้าข้อมือของเธอตามสัญชาตญาณ แต่กลับสัมผัสได้เพียงแสงสีฟ้าที่กำลังแตกสลาย

โลกทั้งใบเริ่มบิดเบี้ยว พลังงานแห่งความปรารถนาดีทั้งหมดหดตัวลงอย่างรวดเร็วราวกับถูกดูดเข้าไปในหลุมดำ หน้าต่างระบบเด้งคำเตือนสุดท้ายขึ้นมาก่อนที่จะพังทลายลง: 【ตรวจพบสุดยอดอาวุธ "ระเบิดล่มสลายศูนย์องศา" ขององค์กรเอนโทรปี เส้นโลกกำลังจะถูกรีเซ็ต】

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง หลิวจื่อหยางก็พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ในห้องพักพนักงานแคบๆ ของ "คุยเว่ยจวี" และวันที่แสดงบนหน้าจอโทรศัพท์ก็ย้อนกลับไปเมื่อสามปีก่อน—วันที่เขาผูกมัดกับ "ระบบคืนเงินจากการขาดทุน" เป็นครั้งแรก

เสียงแจ้งเตือนของระบบที่คุ้นเคยดังก้องขึ้นในหัว: 【รีเซ็ตเส้นโลกเสร็จสมบูรณ์ โฮสต์ยังคงรักษาความทรงจำทั้งหมดไว้ได้ ภารกิจปัจจุบัน: รีสตาร์ทอาณาจักรแห่งการขาดทุน ขัดขวางไม่ให้องค์กรเอนโทรปีถือกำเนิดขึ้นมาได้อีกครั้ง】

เมื่อผลักประตูออกไป ซ่งเยว่เวยก็เดินถือสมุดบัญชีสวนทางมาอย่างเร่งรีบ เธอจำเขาไม่ได้เลยแม้แต่น้อย "เด็กใหม่เหรอ? บอสสั่งให้วันนี้เราไปจัดซื้อวัตถุดิบชุดใหญ่ รีบมาช่วยกันเร็วเข้า!"

หลิวจื่อหยางมองดูป้ายร้าน "คุยเว่ยจวี" สีซีดจางบนกำแพง ก่อนจะก้มลงมองกำไลข้อมือระบบที่ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง จู่ๆ เขาก็ตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่แค่การเริ่มต้นใหม่ แต่ยังเป็นโอกาสในการเขียนโชคชะตาขึ้นมาใหม่อีกด้วย

"เดี๋ยวก่อน!" เขาร้องเรียกซ่งเยว่เวย "ขอผมดูรายการจัดซื้อของวันนี้หน่อย"

เมื่อเห็นข้อความ "เนื้อวัวธรรมดา 100 ชั่ง" เขียนอยู่บนนั้น เขาก็ฉีกรายการนั่นทิ้งเป็นชิ้นๆ ทันที "ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป วัตถุดิบทั้งหมดต้องเป็นเนื้อวากิวระดับท็อป กับทูน่าครีบน้ำเงินเท่านั้น ไม่จำกัดงบประมาณ!"

ซ่งเยว่เวยเบิกตากว้าง "นายบ้าไปแล้วเหรอ? เดี๋ยวก็ถูกบอสไล่ออกหรอก!"

ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ โทรศัพท์ของหลิวจื่อหยางก็ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบ: 【ตรวจพบพฤติกรรมการจัดซื้อที่ไร้เหตุผล ทริกเกอร์ระบบคืนเงิน 3 เท่า!】

ยอดเงินในบัญชีของเขาพุ่งทะลุหลักแสนในพริบตา เขาล้วงปึกเงินสดออกมาอย่างลวกๆ แล้วยื่นให้ซ่งเยว่เวย "นี่คือโบนัสล่วงหน้า ไปจัดการซะ"

ข่าวลือแพร่สะพัดออกไปจนทั่วทั้งร้านแทบจะระเบิด

จ้าวหู่คาบบุหรี่ไว้ในปาก พรวดพราดเข้ามาในห้องทำงาน "ฉันได้ยินมาว่านายกำลังจะสั่งวัตถุดิบราคาแพงลิบลิ่วเหรอ? รู้ไหมว่าต้นทุนมันจะพุ่งขึ้นไปตั้งกี่เท่า?"

ทว่าหลิวจื่อหยางกลับยิ้มรับและดันบัตรแบล็คการ์ดไปตรงหน้าเขา "ตั้งแต่วันนี้ไป นายเป็นคนรับผิดชอบเรื่องการจัดซื้อ เลือกเอาเฉพาะของที่แพงที่สุดเท่านั้น ยิ่งนายซื้อเยอะ โบนัสของนายก็จะยิ่งสูงตามไปด้วย"

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ยอดเงินคืนพอกพูนขึ้นราวกับลูกบอลหิมะ

เมื่อซูชิงเหยียนพาเชฟใหญ่จากอวิ๋นติ่งมาถึงห้องครัว หลิวจื่อหยางก็ประกาศกร้าวทันที "ตั้งแต่นี้ไป อาหารทุกจานที่นี่ต้องใช้วัตถุดิบระดับท็อป และราคาขายจะต้องต่ำกว่าต้นทุนอย่างน้อยเก้าสิบเปอร์เซ็นต์!"

เชฟใหญ่ลูบไล้มีดทำครัวของตนด้วยมือที่สั่นเทา "นี่... นี่มันผลาญทรัพยากรกันชัดๆ!"

"ไม่หรอก นี่ต่างหากล่ะคือการสร้างปาฏิหาริย์" หลิวจื่อหยางเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา แล้วลากปรับพารามิเตอร์ "ประสิทธิภาพการขาดทุน" ให้พุ่งสูงสุดด้วยตัวเอง "จำไว้นะ ยิ่งเราขาดทุนมากเท่าไหร่ เราก็จะยิ่งเข้าใกล้ชัยชนะมากเท่านั้น"

เขาทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับมองเห็นเงาขององค์กรเอนโทรปีที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด—คราวนี้ เขาจะใช้การขาดทุนสร้างกำแพงทองแดงกำแพงเหล็กขึ้นมาขวางกั้นก่อนที่พวกมันจะก่อตัวสำเร็จ

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา คิวที่ยาวเหยียดก็มากระจุกตัวกันอยู่หน้าร้าน "คุยเว่ยจวี"

ลูกค้าพากันไลฟ์สดผ่านโทรศัพท์มือถือ "ใครก็ได้ช่วยบอกทีเถอะเพื่อนๆ! ซาชิมิโอโทโร่ทูน่าครีบน้ำเงินจานนี้ราคาแค่ 9.9 หยวน! บอสร้านนี้ต้องเป็นเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งมาจุติแน่ๆ!"

หลิวจื่อหยางฉวยโอกาสนี้เปิดตัว "แผนสวัสดิการพนักงาน": พนักงานทุกคนสามารถเบิก "เงินอุดหนุนการขาดทุน" ที่เทียบเท่ากับเงินเดือนสามเท่าได้ทุกเดือน โดยมีเงื่อนไขว่าพวกเขาจะต้องคิดแผนการขาดทุนที่หลุดโลกที่สุดออกมาให้ได้

หลี่เจียเซวียนปรากฏตัวขึ้นในเวลานี้พอดี

เธอสวมหมวกเบสบอล ยืนปะปนอยู่ในแถวของบรรดาผู้สมัครเป็นเชฟ ไฝใต้ตาซ้ายของเธอปรากฏให้เห็นลางๆ

หัวใจของหลิวจื่อหยางเต้นผิดจังหวะ ทันใดนั้นระบบก็แจ้งเตือนขึ้นมาระรัว: 【ตรวจพบข้อมูลตกค้างที่ขัดแย้งกัน! ภารกิจพิเศษ: ชี้นำหลี่เจียเซวียนให้ตื่นรู้ รางวัล: ปลดล็อกสิทธิ์การใช้งานระบบที่ซ่อนอยู่】

"คุณน่ะ มานี่สิ" เขาชี้ไปที่หลี่เจียเซวียน

ผู้คนรอบข้างโห่ร้องด้วยความไม่พอใจ แต่เธอกลับถอดหมวกออกอย่างใจเย็น แววตาแฝงความขี้เล่น "เถ้าแก่ ฉันได้ยินมาว่าคุณรับเฉพาะเชฟที่เก่งเรื่องการทำร้านขาดทุนงั้นเหรอ?"

"ไม่ใช่แค่เก่งเรื่องขาดทุน แต่ต้องขาดทุนอย่างมีศิลปะ และขาดทุนเพื่ออนาคตด้วย" หลิวจื่อหยางพาเธอเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวแล้วล็อกประตู

เมื่อเขาถลกแขนเสื้อขึ้นเพื่อเผยให้เห็นกำไลข้อมือระบบ รูม่านตาของหลี่เจียเซวียนก็หดเกร็งทันที—ที่ด้านในข้อมือของเธอ มีรหัสแบบเดียวกันปรากฏให้เห็นลางๆ

"คุณยังจำความพัวพันทางควอนตัมได้ไหม?" หลิวจื่อหยางกระซิบ "พวกเราเคยอยู่อีกโลกหนึ่ง..."

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ระบบก็ส่งเสียงเตือนแหลมบาดแก้วหู: 【คำเตือน! หน่วยสอดแนมขององค์กรเอนโทรปีระบุตำแหน่งของโฮสต์ได้แล้ว!】

นอกหน้าต่าง โดรนสีดำลำหนึ่งโฉบผ่านไป กล้องของมันเล็งตรงมาที่พวกเขา

หลี่เจียเซวียนตอบสนองอย่างรวดเร็วเป็นเลิศ เธอคว้ามีดทำครัวบนโต๊ะแล้วขว้างใส่โดรน ใบมีดตัดใบพัดขาดสะบั้นอย่างแม่นยำ

"ดูเหมือนว่าเราจะไม่มีเวลามาทักทายปราศรัยกันแล้วล่ะ" เธอเช็ดคราบเลือดที่มือ "บอกมาสิ คราวนี้เราจะขาดทุนกันยังไงดี?"

หลิวจื่อหยางเปิดดูภารกิจใหม่ของระบบ: 【ทำการขาดทุนอย่างไร้เหตุผลให้ครบ 1 พันล้านหยวนก่อนที่องค์กรเอนโทรปีจะแทรกซึมเข้ามา!】

เขาเปิดแผนที่อิเล็กทรอนิกส์ขึ้นมา ย่านการค้าทั่วทั้งเมืองบนหน้าจอกะพริบด้วยสัญญาณวิกฤตสีแดง

"ตั้งแต่นี้ไป เราจะเปลี่ยน 'คุยเว่ยจวี' ให้กลายเป็นป้อมปราการแห่งการขาดทุน" เขาวงกลมสถานที่สำคัญยี่สิบแห่งบนหน้าจอ "สถานที่พวกนี้ทั้งหมดจะถูกกว้านซื้อแล้วเปลี่ยนเป็นร้านอาหารที่กินฟรี ซูเปอร์มาร์เก็ตที่ยิ่งช้อปยิ่งได้เงิน และก็..." เขาหันไปมองหลี่เจียเซวียน "สถาบันการศึกษาที่สร้างขึ้นมาเพื่อปั้นบุคลากรด้านการขาดทุนโดยเฉพาะ"

"เล่นใหญ่จังนะ" หลี่เจียเซวียนกระตุกยิ้มมุมปาก "แต่สายป่านเงินทุนจะขาดเอานะ"

"ไม่ขาดหรอก" หลิวจื่อหยางโชว์ยอดเงินคงเหลือในบัญชีที่พุ่งทะยาน "เพราะครั้งนี้ เราจะทำให้การขาดทุนกลายเป็นความศรัทธา"

เขาเปิดระบบกระจายเสียงและประกาศให้พนักงานทุกคนทราบ: "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป บริษัทจะใช้ 'ระบบคะแนนจากการขาดทุน'

ทุกๆ การขาดทุน 1 หยวน คุณจะได้รับ 1 คะแนน และคะแนนสามารถนำไปแลกบ้านหรู รถสปอร์ต และแม้กระทั่ง... โอกาสในการเขียนโชคชะตาชีวิตใหม่!"

เสียงไชโยโห่ร้องดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งร้าน

จ้าวหู่ถือโทรโข่งแล้วตะโกนลั่น "พี่น้องทั้งหลาย ตามบอสไปถลุงเงินกันเถอะ พวกเรากำลังจะก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่แล้ว!"

ซ่งเยว่เวยรัวแป้นพิมพ์อย่างบ้าคลั่ง ซิงค์แผนการขาดทุนไปยังสาขาทั้งหมดทั่วเมือง

ส่วนหลี่เจียเซวียนก็ลูบรหัสบนข้อมืออย่างครุ่นคิด ราวกับความทรงจำที่หลับใหลบางอย่างกำลังตื่นขึ้นมา

ดึกดื่นค่อนคืน หลิวจื่อหยางยืนอยู่บนชั้นดาดฟ้าของร้านอาหาร ทอดสายตามองแสงไฟของเมืองที่ค่อยๆ สว่างไสวเป็นสัญลักษณ์ "ขาดทุน"

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบเด้งขึ้นมาอีกครั้ง: 【ตรวจพบความภักดีของพนักงานทะลุ 100% ปลดล็อกโหมด "การขาดทุนระดับเทพ"—พฤติกรรมการขาดทุนทั้งหมดจะทริกเกอร์ระบบคืนเงิน 100 เท่าโดยอัตโนมัติ!】

เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

ในโลกที่ถูกรีเซ็ตใบนี้ เขาไม่เพียงแต่ต้องการก้าวขึ้นเป็นราชาแห่งการผลาญเงิน แต่ยังต้องการให้คำว่า "ขาดทุน" กลายเป็นสุดยอดอาวุธที่ใช้ต่อกรกับความมืดมิด

และการมีอยู่ของหลี่เจียเซวียนก็อาจจะเป็นกุญแจสำคัญในการพลิกสถานการณ์—เพราะถึงยังไง โชคชะตาของพวกเขาก็พัวพันกันอย่างแยกไม่ออกในมหาสมุทรแห่งควอนตัมไปเสียแล้ว