ตอนที่ 4 ภารกิจแรก
ตอนที่ 4 ภารกิจแรก
ตอนที่ 4 ภารกิจแรก
ติงส่วงจูงมือเซียวเม่ยปลีกตัวออกจากฝูงชน ฝ่ายนางยังคงตกตะลึงที่เห็นติงส่วงเลื่อนระดับขึ้นเป็นคุรุ นางถามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักว่า "พี่... พี่เซียวเหยียน ท่านเลื่อนระดับขึ้นเป็นคุรุแล้วจริงหรือ?"
ติงส่วงยิ้มพลางตอบว่า "หินทดสอบพลังจะโกหกได้อย่างไร?"
"สวรรค์! พี่เซียวเหยียน ท่านช่างปรีชาสามารถยิ่งนัก! นับเป็นอัจฉริยะโดยแท้!" เซียวเม่ยกล่าวด้วยความตื่นเต้น "เช่นนี้ชื่อเสียงของท่านคงขจรขจายไปทั่วจักรวรรดิเป็นแน่"
"เรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ ไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง" ติงส่วงตอบเรียบๆ ทว่าในใจเขากลับรู้ดีว่าหลังจากนี้ระดับพลังของตนจะลดฮวบลง และเมื่อถึงเวลานั้น เซียวเม่ยผู้นี้แหละที่จะเป็นฝ่ายเหินห่างและเมินเฉยต่อเขา
ทันใดนั้น เสียงอิเล็กทรอนิกส์จากระบบก็ดังขึ้นในห้วงความคิด: "ประกาศภารกิจ: จงเผด็จศึกเซียวเม่ยให้สำเร็จภายในสามวัน รางวัลภารกิจ: 10 แต้มข้ามมิติ, ทักษะระดับ F หนึ่งอย่าง
ภารกิจเสริมหนึ่ง: ปล่อยหยาดธารสำราญภายในกายนาง รางวัลทั้งหมดจะเพิ่มเป็นสองเท่า
ภารกิจเสริมสอง: ช่วยให้เซียวเม่ยเรียนรู้ 'คัมภีร์ดรุณีรัญจวน' รางวัล: สิทธิ์สุ่มรางวัลทองคำหนึ่งครา
บทลงโทษหากล้มเหลว: กายเบื้องล่างของโฮสต์จะไร้สมรรถภาพเป็นเวลาสามปี ตรวจพบว่าเป็นภารกิจแรกของโฮสต์ หากทำสำเร็จจะได้รับรางวัลพิเศษคือสิทธิ์สุ่มรางวัลทองคำอีกห้าครา"
สีหน้าของติงส่วงพลันเปลี่ยนไปทันที ภารกิจที่ได้รับนี้ช่างน่าเหลือเชื่อนัก หากไม่อาจจัดการเซียวเม่ยได้ในสามวัน เขาต้องกลายเป็นบุรุษไร้น้ำยาไปถึงสามปี แต่หากวิเคราะห์ดูแล้ว แม้ต้องเป็นเช่นนั้นก็ไม่ได้ส่งผลเสียร้ายแรงนัก เพราะตามเนื้อเรื่องเดิม ช่วงเวลาถัดจากนี้คือโศกนาฏกรรมที่น่าหลันเยียนหรานจะมาถอนหมั้น
ติงส่วงครุ่นคิดหาวิธีพิชิตภารกิจ แม้ตอนนี้เขาจะมีกำลังเหนือกว่าจนสยบนางได้โดยง่าย แต่การล่วงเกินน้องสาวร่วมตระกูลถือเป็นความผิดมหันต์ ยิ่งระดับพลังของเขาใกล้จะลดถอยลง แม้จะเป็นบุตรของประมุขตระกูลก็คงยากจะคุ้มครองตนเอง
ขณะที่เขากำลังกลุ้มใจ เซียวเม่ยก็เอ่ยขึ้นว่า "พี่เซียวเหยียน พรสวรรค์ของท่านยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ ช่วยชี้แนะการฝึกยุทธ์ให้ข้าบ้างได้หรือไม่?"
นางหวังจะอาศัยจังหวะที่เซียวซวินเอ๋อร์ไม่อยู่ เข้ามาใกล้ชิดกับเขา เพราะปกติหากซวินเอ๋อร์อยู่ด้วย ติงส่วงมักจะไม่สนใจผู้อื่น แต่วันนี้นางรู้สึกว่าเขาเปลี่ยนไป
ติงส่วงลิงโลดในใจว่าโอกาสมาถึงแล้ว! เขาจึงตอบนางว่า "อืม ใช่ว่าจะทำไม่ได้ แต่ยามนี้พี่ต้องไปฝึกวิชา หลังมื้อค่ำเจ้าจงไปหาพี่ที่ห้อง พี่จะช่วยคลายข้อสงสัยในการฝึกยุทธ์ให้"
ใบหน้าของเซียวเม่ยแดงระเรื่อ ตอบด้วยความยินดีว่า "ขอบพระคุณพี่เซียวเหยียน เช่นนั้นท่านรีบไปฝึกเถิด เมื่อถึงยามค่ำข้าจะไปหา"
"อืม ยามค่ำมิต้องมาตามพี่นะ พี่ไม่แน่ใจว่าจะฝึกเสร็จเมื่อใด หากมื้อค่ำพี่ไม่ได้ไป เจ้าค่อยไปหาพี่ที่ห้องก็แล้วกัน ช่วงบ่ายพี่จะฝึกอยู่ในห้องตลอด" กล่าวจบเขาก็เดินตรงไปยังที่พักของตนโดยไม่รอให้เซียวเม่ยตอบ
เมื่อถึงห้อง เขาปิดประตูลงกลอนแล้วนั่งขัดสมาธิบนเตียง เปิดแผงควบคุมเพื่อศึกษาสิ่งที่ค้างไว้:
> คัมภีร์หัวใจจักรพรรดิรัญจวน: เคล็ดวิชาหัวใจระดับสูงสุด ขั้นที่ 1 ฝึกฝนและยกระดับผ่านการร่วมหลับนอนกับสตรี การเดินเคล็ดวิชานี้จะช่วยเสริมสร้างร่างกายในระดับเล็กน้อย ช่วยกลั่นกรองพลังงาน และขยายห้วงจิต
>
> คัมภีร์สยบดรุณี: เคล็ดวิชาหัวใจระดับสูงสุด ขั้นที่ 1 สกัดพลังกามราคะจากร่างกายสตรีระหว่างการร่วมหลับนอน เพื่อเพิ่มพลังงานให้ตนเองและช่วยสตรีกลั่นกรองพลังงานในร่าง หากหมุนเวียนคัมภีร์หัวใจจักรพรรดิรัญจวนและคัมภีร์สยบดรุณีครบ 50 รอบขึ้นไปพร้อมปล่อยข้างใน จะสามารถควบคุมวิญญาณของสตรีได้ (ควบคุมได้เฉพาะสตรีที่ระดับต่ำกว่าตนเองหนึ่งช่วงใหญ่ หรือ 10 เลเวล) หลังจากถูกควบคุมครั้งแรก สตรีจะเรียนรู้ "คัมภีร์ดรุณีรัญจวน" และเดินเครื่องอัตโนมัติ โดยระดับของคัมภีร์จะเท่ากับระดับของโฮสต์
>
> วิชาสะกดจิตครั้งเดียวทิ้ง: สามารถฝังความคิดหนึ่งอย่างให้เป้าหมายได้ ใช้ได้ครั้งเดียวเท่านั้น
>
> กระเป๋ามิติอนันต์: เก็บสิ่งของได้ทุกอย่างยกเว้นสิ่งมีชีวิต หากโฮสต์ตาย ของในกระเป๋าจะถูกทำลายทั้งหมด
>
> คุณลักษณะ มหาเศรษฐี: สร้างเหรียญทอง 10 เหรียญในกระเป๋าทุกวัน มีผลเฉพาะในโลกนี้เท่านั้น
ติงส่วงเริ่มเดินเคล็ดคัมภีร์หัวใจจักรพรรดิรัญจวน เขาฝึกฝนต่อเนื่องจนครบ 10,000 รอบ จึงเริ่มรู้สึกถึงการพัฒนาเพียงเล็กน้อย เขาตระหนักว่าต้องรีบเพิ่มระดับเคล็ดวิชานี้ให้สูงขึ้น
เมื่อเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นว่าเป็นยามดึกสงัดแล้ว เขาจึงรีบไปเปิดประตูและพบหญิงผู้หนึ่งนอนฟุบหลับอยู่ที่โต๊ะหินในลานบ้าน จะเป็นผู้ใดไปได้อีกหากไม่ใช่เซียวเม่ย?
ติงส่วงเดินไปข้างหลังแล้วสะกิดหลังนางเบาๆ "น้องเม่ย ตื่นเถิด พี่ขออภัยที่ฝึกวิชาจนลืมเวลา"
เซียวเม่ยตื่นขึ้นพลางบอกว่า "ไม่เป็นไรเจ้าค่ะพี่เซียวเหยียน ท่านเพียบพร้อมด้วยพรสวรรค์ทว่ายังมุมานะถึงเพียงนี้ เม่ยเอ๋อร์ควรเอาอย่างท่านยิ่งนัก"
"ยามนี้น้องเม่ยง่วงหรือไม่? หากไม่เหลือบ่ากว่าแรงจงเข้าไปข้างในเถิด พี่จะชี้แนะเรื่องการฝึกให้" ติงส่วงลองถามดู
"ไม่ได้ง่วงเลยเจ้าค่ะ เมื่อครู่เพิ่งงีบไป หากพี่เซียวเหยียนไม่เหนื่อยล้าเกินไป เราเริ่มกันยามนี้เลยเถิดเจ้าค่ะ" เซียวเม่ยตอบอย่างตื่นเต้น นางกลัวว่าติงส่วงจะไล่นางกลับเพราะเห็นว่าดึกแล้ว
เมื่อเข้าสู่ห้อง ติงส่วงปิดประตูแล้วแสร้งกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "น้องเม่ย พี่มีความลับอย่างหนึ่งจะบอกเจ้า หวังว่าเจ้าจะไม่เอาไปบอกผู้ใดนะ"
เซียวเม่ยเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของเขาก็พยักหน้า "วางใจเถิดเจ้าค่ะพี่เซียวเหยียน เม่ยเอ๋อร์ขอรับรองว่าจะเก็บงำความลับนี้ไว้เป็นอย่างดี"
ติงส่วงกล่าวต่อว่า "ที่พี่ฝึกได้รวดเร็วเพียงนี้ ส่วนหนึ่งเพราะพรสวรรค์ แต่อีกส่วนคือพี่ได้เคล็ดวิชาลับมาโดยบังเอิญ เคล็ดวิชานี้ช่วยเร่งความเร็วในการฝึกได้มาก หากเจ้าอยากเรียน พี่จะสอนให้"
เซียวเม่ยยิ่งตื่นเต้นเข้าไปใหญ่ "หากท่านเต็มใจสอน เม่ยเอ๋อร์ก็ยินดีเรียนเจ้าค่ะ"
"ดี เช่นนั้นเจ้าจงมานั่งสมาธิตรงนี้ เดี๋ยวอาจมีการล่วงเกินบ้างนะ" ติงส่วงถอดรองเท้าขึ้นไปบนแท่นฝึกยุทธ์แล้วกวักมือเรียกนาง
เซียวเม่ยขึ้นไปนั่งสมาธิรอให้เขาสอน ติงส่วงนั่งเผชิญหน้ากับนาง แสร้งทำสีหน้าลังเลจนเซียวเม่ยถามว่า "พี่เซียวเหยียน มีปัญหาอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ?"
เขาทำท่าลำบากใจอยู่ครู่หนึ่งจึงพูดว่า "คือ... การถ่ายทอดเคล็ดวิชานี้ต้องกดจุดสำคัญที่หน้าอกของเจ้า แต่จุดนี้มันค่อนข้าง... เจ้าจงตรองดูอีกทีเถิด"
เซียวเม่ยอึ้งไปครู่หนึ่ง ใบหน้าพลันแดงก่ำ นางเข้าใจความหมายในทันที "พี่... พี่เซียวเหยียน... ไม่... ไม่ต้องผลัดผ้าใช่หรือไม่เจ้าคะ?" ประโยคหลังเสียงนางเบาหวิวราวกับยุงบิน
ติงส่วงทำมาดนิ่งทันที "แน่นอนว่ามิต้องผลัด หากไม่ใช่เพราะวิธีการถ่ายทอดมันเลี่ยงไม่ได้ พี่ก็คงไม่ทำเช่นนี้"
เซียวเม่ยกำหมัดแน่น ตัดสินใจว่า "พี่เซียวเหยียน เริ่มเถิดเจ้าค่ะ เม่ยเอ๋อร์อยากเรียน!" พูดจบนางก็หลับตาลง
ติงส่วงเห็นเซียวเม่ยหลับตาพริ้มหน้าแดงก่ำ แทบอยากจะพุ่งเข้าไปทำภารกิจให้จบสิ้น แต่เขารู้ว่า "ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม" หากทำให้นางตกใจจนหนีไป ภารกิจพังไม่พอ ชื่อเสียงคงป่นปี้แน่ พยายามข่มขืนน้องสาวตนเอง? แถมพลังกำลังจะลดระดับลง มีหวังถูกผู้อาวุโสคุมกฎตีตายพอดี
เขาสงบจิตใจ ยื่นมือไปกดที่เนินอกนุ่มของนาง เขาตั้งใจกดเฉพาะจุดสำคัญ ไม่ได้วางมือทาบลงไปทั้งเต้า ทว่าหน้าอกของเซียวเม่ยไม่ได้เล็กเลย เมื่อเขากดจุดลงไปฝ่ามือก็ยังเลี่ยงไม่ได้ที่จะกุมหน้าอกนางไว้ เขาแทบจะสัมผัสได้ถึงยอดอกที่ค่อยๆ ชูชันขึ้นมา
………..