บทที่ 89 นิ้วกลาง

เจียงเฟยวิ่งเร็วมาก ท้ายที่สุดก็เป็นคนที่มีความคล่องแคล่ว 2.4 และเรียนสามชั้นเมฆแล้ว วิ่งสุดกำลังก็มีเสน่ห์ราวเสือชีตาห์ เป็นชายผู้เร็วดั่งลมพัด...

เสียดายที่ต่อให้เร็วแค่ไหน ระยะห่างกับสองมอเตอร์ไซต์ก็ยังมากกว่าสิบเมตร จะไปถึงในพริบตาได้อย่างไร ความเร็วของเขายังไม่เท่ากับแสงสว่าง

ชายที่นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซต์ได้ยินเสียงตะโกนของเจียงเฟยก็ไม่หยุด เหยียบที่พักเท้าลุกยืนขึ้น แล้วก็สาดน้ำในกระป๋องบรรจุน้ำสีแดงขึ้นฟ้า เป้าหมายคือป้าย 'เจียงซืออีก่วน'

แต่ถึงเจียงเฟยจะไปขัดขวางไม่ทันก็ตาม ไอ้มอเตอร์ไซต์วายร้ายนี้ดูเหมือนจะขี้ขลาดไปหน่อย แรงไม่พอ ไม่สามารถสาดน้ำในกระป๋องให้ถึงป้ายที่สูงไม่ถึงสามเมตรได้เลย! น้ำสีแดงพุ่งเป็นส่วนโค้งในอากาศแล้วก็ตกลงที่ด้านนอกทางเข้าโรงพยาบาล กระจายอยู่บนพื้น

ตอนนี้เจียงเฟยก็เห็นชัดแล้วว่าน้ำสีแดงนั้นคืออะไร

ไม่ใช่สิ่งที่เขาหวั่นเกรงที่สุดอย่างอุจจาระ บางทีสองมอเตอร์ไซต์วายร้ายนี้ก็ยังพอจะรักสะอาดอยู่บ้าง หิ้วอุจจาระวิ่งโน่นวิ่งนี่ก็สกปรกเกินไป เลยเลือกน้ำสีแดง ดูท่าทางน่าจะเป็นเลือด แต่ไม่รู้ว่าเป็นเลือดไก่ เลือดสุนัข หรือเลือดหมูกันแน่

ยังอุ่นอยู่ ยังไม่แข็งตัว ไม่รู้เอามาจากไหน

เพียงแต่ถึงแม้จะเป็นแค่สาดเลือด สำหรับร้านที่เพิ่งเปิดใหม่ และยังเป็นโรงพยาบาลด้วย ผลเสียก็ไม่ได้น้อยกว่าสาดอุจจาระเลย!

โชคดีเพียงอย่างเดียวคือไอ้มอเตอร์ไซต์โง่ตัวนั้นอ่อนแอเกินไป แรงไม่พอ ต่อให้ลุกยืนบนมอเตอร์ไซต์ก็ยังสาดเลือดขึ้นไปถึงป้ายไม่ได้ สาดแต่ลงพื้น ทำให้ล้างได้ง่ายกว่ามาก

ถ้าเลือดนั้นสาดขึ้นไปถึงป้ายได้ เจียงเฟยก็คงต้องเปลี่ยนป้ายใหม่เลย!

และจุดเริ่มต้นแบบนี้ก็ลางไม่ดีมากด้วย...

ดังนั้นพอเจียงเฟยเห็นเหตุการณ์นั้นแล้ว ความโกรธในใจก็เดาได้ไม่ยาก ตอนนี้เขาก็ไม่อยากรู้ว่าสองมอเตอร์ไซต์วายร้ายนั้นแค้นเขาอย่างไร หรือรับคำสั่งจากใคร

สิ่งที่เขาคิดตอนนี้คือ ต้องลากสองคนนี้ลงจากรถแล้วตีจนจำหน้าตัวเองไม่ได้!

"กล้ามาหาเรื่อง จะตายแล้ว! วันนี้ข้าจะให้แกเลียเลือดที่สาดออกมาทุกหยดนั้นให้สะอาด!" เจียงเฟยโกรธตะโกนในใจ

ก่อนหน้านี้เขายังบ่นว่าไม่มีใครมาหาเรื่อง ทำให้ตัวเองไม่มีโอกาสอวด คิดว่าไม่สบายใจ แต่พอมีเรื่องมาจริงๆ กลับพบว่าไม่ได้ชื่นใจอย่างที่คิด แต่โกรธมากกว่า

เจียงเฟยเท้าเหมือนมีปีก วิชาตัวเบาสามชั้นเมฆระดับ 1 ดึงออกมาเต็มที่ ความเร็วก็เร็วขึ้นอีกนิดหน่อย ชายมอเตอร์ไซต์ที่ลุกขึ้นยืนก็เหม่อลอยนิดหน่อยอยู่ มองเลือดพุ่งส่วนโค้งสวยงามในอากาศแล้วก็ตกลงพื้น ไม่ได้ถูกป้าย 'เจียงซืออีก่วน' สักหยด ดูท่าทางยังไม่เชื่อว่าจะพลาดแบบนี้

มันช่างน่าอับอายเหมือนผู้ชายที่...ไม่ได้มาตรฐาน!

เจียงเฟยหน้าเขียว ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ เห็นว่าจะเข้าถึงมอเตอร์ไซต์คันนั้นแล้ว เตรียมฉุดสองคนนั้นลงมา...

มอเตอร์ไซต์ที่ดับเครื่องไม่สนิทหยุดแค่ชั่วคราว ก็ส่งเสียงคำรามต่ำๆ แล้วพุ่งออกไปทันที ชายที่ลุกยืนอยู่ข้างหลังยังเซแทบจะตกจากรถ รีบโยนกระป๋องทิ้งแล้วเอามือเกาะไหล่ชายข้างหน้าไว้จนทรงตัวได้

เจียงเฟยตาโตโกรธสุดขีด เท้าไม่หยุด พุ่งตามต่อไป

แต่วิชาตัวเบาสามชั้นเมฆของเขาถึงแม้เร็ว ก็ยังไม่ถึงขั้นไล่ตามมอเตอร์ไซต์ที่เร่งเต็มที่ได้ ถ้าทำได้ก็ไม่สมเหตุสมผลแล้ว...

สักไม่กี่วินาทีเจียงเฟยก็รู้ว่าไล่ไม่ทัน ได้แต่หยุด ตาโตเบิกกว้าง มือทั้งสองกำหมัดแน่น เส้นเลือดขึ้นเด่นบนหลังมือ นิ่งอยู่พักหนึ่งแล้วหันกลับมา มองน้ำสีแดงกลิ่นคาวที่กระจายอยู่บนพื้นด้านนอกทางเข้าโรงพยาบาล รวมทั้งที่กระเด็นขึ้นกำแพงอีกส่วน สะดุดตาน่าตกใจ ความโกรธในใจของเจียงเฟยก็ควบคุมไม่ได้

"ไอ้เลวคนไหนกันที่ทำแบบนี้!" เจียงเฟยอยากด่าสาดๆ

ตาหรี่ลงนิดหน่อย แววตาโกรธยิ่งทำให้น่าสยองขึ้นไปอีก เจียงเฟยคิดอย่างเร็ว คนที่ตนได้ขัดใจช่วงนี้ ไม่มากไม่น้อย นอกจากชายชราสมาคมแพทย์แผนจีนอย่างฉินเจิ้งหมิง ยวี้ชิงซง แล้ว ก็มีแค่ศัตรูเก่าอย่างลูกชายผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่สอง โกวเหิ่งหยวน

ชายชราฉินเจิ้งหมิง ยวี้ชิงซง ถึงแม้จะยึดมั่นในความคิดเก่า ค่อนข้างเคร่งครัดและชอบอวดดีอ้างอาวุโส แต่ในสายตาเจียงเฟย คนพวกนี้ก็ยังให้ความสำคัญกับหน้าตาอยู่ คนที่ให้ความสำคัญกับหน้าตาก็มักจะให้ความสำคัญกับเกียรติยศ เจียงเฟยเปิดโรงพยาบาลเอกชน ชายชราพวกนี้ถึงจะรู้ข่าวและไม่สบายใจ ก็ไม่มีทางทำเรื่องน่าอับอายแบบจ้างคนมาสาดเลือดหน้าโรงพยาบาล

ถ้าไม่ใช่พวกเขา ก็น่าจะเป็นโกวเหิ่งหยวนที่แค้นเจียงเฟยมากขึ้นเรื่อยๆ นั่นแหละ!

ครั้งก่อนที่หน้าคลินิก เจียงเฟยทำให้เขาอายต่อหน้าทุกคน ไม่เพียงถูกทำให้กลัวจนฉี่ราด แต่ยังถ่ายอุจจาระออกมาด้วย คงแค้นอยากให้เจียงเฟยตายอยู่ในใจมากแน่ๆ ครั้งก่อนที่ส่งฉินเจิ้งหมิงมาประลองก็ยังไม่สำเร็จ ด้วยนิสัยของเขาก็แน่นอนว่าไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

ดังนั้นเหตุการณ์สาดเลือดครั้งนี้ ก็น่าจะเป็นการเคลื่อนไหวครั้งที่สองที่เขาออกคำสั่ง

เจียงเฟยเดา ผลก็คือรอไม่นานก็มีเสียงดังหนวกหูขึ้นข้างถนนอีกครั้ง เสียงนั้นคือยางรถที่หมุนเร็วเสียดสีพื้น หมายความว่ามีรถมาหยุดที่นี่

เจียงเฟยที่โกรธอยู่เดินขมวดคิ้วหันกลับ เห็นรถสปอร์ต BMW Z4 สีขาวหยุดอยู่ไม่กี่เมตรด้านหน้า กระโปรงปิดอยู่ แต่กระจกรถก็ลดลงมา เผยให้เห็นหัวผู้ชายคนหนึ่ง

คนนั้นก็คือโกวเหิ่งหยวน!

โกวเหิ่งหยวนยิ้มมองเจียงเฟย ทำหน้าได้ใจพูดว่า "โง่! ของขวัญเปิดโรงพยาบาลที่ข้าส่งให้เป็นยังไง? หมอเล็กๆ ก็กล้าหาเรื่องฉัน ตายแน่! ต่อให้แกฝีมือแพทย์ดีแค่ไหน ฉันก็จะทำให้โรงพยาบาลนี้อยู่ไม่ได้! นี่แค่เริ่มต้น รอดูต่อไปได้เลย!"

โกวเหิ่งหยวนครั้งนี้ฉลาดขึ้นหน่อย ไม่กล้าลงจากรถมาท้าทายเจียงเฟย ครั้งก่อนเจียงเฟยทิ้งรอยไว้ในความทรงจำลึกมาก ทำให้ขยาดมากพอ ถ้าลงจากรถก็คงโดนทำให้โง่ ดังนั้นอยู่ในรถปลอดภัยกว่า

พูดจบก็ไม่ให้เจียงเฟยมีโอกาสพุ่งเข้าแก้แค้น ก็สตาร์ทรถออกไปทันที

ขณะออกไป มือซ้ายก็ยื่นออกไปนอกหน้าต่างรถ ชูนิ้วกลางสูงขึ้นต่อหน้าเจียงเฟย เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม...

ใช้ตำรวจก็จัดการเจียงเฟยไม่ได้ ให้ฉินเจิ้งหมิงออกมาก็ยังจัดการเจียงเฟยไม่ได้ แต่กลเม็ดของโกวเหิ่งหยวนไม่ได้มีแค่นี้

เมื่อวิธีที่พอจะเปิดเผยได้ใช้ไม่ได้ผล ก็ใช้วิธีหน้าด้านไม่ได้เรื่องได้

ยกตัวอย่างเช่น การจ้างคนมาสาดเลือด ต่อให้เจียงเฟยแจ้งตำรวจก็จนใจ!

ขณะที่โกวเหิ่งหยวนกำลังจะขับออกไปอย่างสง่างามนั้น ก็ไม่ทันสังเกตว่าด้านหน้ามี Hummer ทรงสง่าคันใหญ่ที่เห็นเหตุการณ์นี้ ก็จู่ๆ เปลี่ยนเลนออกไปทางซ้าย พุ่งเข้ามาตัดหน้า BMW Z4...