บทที่ 28 ความแค้นของมวลชนสงบยาก

ตำรวจมาเร็วมาก

ห้าหกนาทีต่อมา รถตำรวจหลายคันก็แล่นมาด้วยเสียงไซเรนดังสนั่น หยุดอยู่หน้าคลินิกเจียงเฟย

แต่ตำรวจเหล่านี้ ที่จริงแล้วไม่ได้รีบมาเพราะสายแจ้งเหตุของสู่หนาน

ถ้าเป็นแค่สู่หนานแจ้ง พวกนี้คงทำเป็นไม่ได้ยินเลยด้วยซ้ำ พวกเขาได้นัดหมายกับโกวเหิ่งหยวนไว้ก่อนแล้ว ไม่ว่าจะมีสายแจ้งเหตุจากถนนเส้นนี้กี่สายก็ตาม ให้เพิกเฉยทั้งหมด รอครึ่งชั่วโมงค่อยออกไปก็ยังทัน!

ที่รีบมาได้เร็วขนาดนี้ เป็นเพราะโกวเหิ่งหยวนและหลิวจื้อปัสสาวะอุจจาระเล็ดกลางถนน โกรธจัดวิ่งกลับขึ้นรถบีเอ็มดับเบิ้ลยู โทรแจ้งพวกเขาทันที

มีแต่โกวเหิ่งหยวนโทรมาเองถึงจะยกเลิกนัดหมายเดิม แล้วรีบตรงมาที่นี่

แต่ตำรวจมาเร็ว เจียงเฟยมือไวกว่า!

ตอนที่ตำรวจมาถึง ชายหญิงหกคนที่นอนกองอยู่กับพื้นก็หายเป็นปกติแล้ว นอกจากร่างกายหลายส่วนยังชาเจ็บปวดรำคาญอยู่บ้าง ก็ลุกขึ้นยืนเองได้แล้ว ไม่ใช่เหมือนตอนก่อนที่ขยับไม่ได้เลยเหมือนพิการ

"หลีกทาง หลีกทาง เกิดอะไรขึ้น?" นายตำรวจวัยกลางคนที่มีไฝดำที่มุมปากเดินเข้ามาในคลินิก หน้าตาเคร่งขรึมถาม

ชายหญิงหกคนที่รอตำรวจมานานราวกับรอเทวดา พากันวิ่งเข้าหาตำรวจ พากันร้องทุกข์ "ตำรวจ ขอท่านช่วยทำความยุติธรรมให้ด้วยเถิด! ไอ้หมอขยะคนนี้ทำร้ายร่างกายข้า เมื่อกี้ทิ่มเข็มจนเกือบตาย! เร็วเข้า... เร็วจับมันไปขังคุก!"

หญิงหัวร้อนพูดไปก็ยังทำอาชีพเก่า แสร้งทำเป็นป่วยเพื่อโกหกต้มตุ๋น "อุ๊ย... ไม่ไหวแล้ว ร่างกายไม่มีความรู้สึกแล้ว... ต้องเป็นผลข้างเคียงที่เหลือจากการที่ไอ้หมอขยะคนนี้ทิ่มเข็ม!"

พวกนักเลงที่โชว์ท้องอยู่ หน้าตาดุร้ายมองก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี ตอนนี้กลับน้ำมูกน้ำตาไหลไปร้องทุกข์ตำรวจ ภาพนี้ก็ตลกดีไม่น้อย

นายตำรวจไอหนึ่งครั้ง ใบหน้าไม่แสดงอารมณ์ชัดเจน สั่งลูกน้องสองสามคนพยุงหญิงวัยกลางคนไว้ แล้วก็เดินมาข้างเจียงเฟยอย่างเคร่งขรึม ถามอย่างจริงจังว่า "พวกเขาเป็นแบบนี้ เป็นฝีมือนายเมื่อกี้หรือเปล่า?"

ที่จริงก่อนมา นายตำรวจคนนี้ก็พอรู้เรื่องราวของวันนี้คร่าวๆ แล้ว และเขายังรับคำขอของโกวเหิ่งหยวนมา จุดประสงค์ก็คือมาหาเรื่องเจียงเฟย

เจียงเฟยไม่ได้กลัวอะไรนัก พยักหน้ายอมรับตรงๆ ว่า "ใช่ ฉันทำ แต่... พวกเขาลงมือก่อน นี่คือการป้องกันตัวโดยจำเป็น"

นายตำรวจไฝดำมุมปากได้ยินก็ดีใจ ไม่คิดว่าเจียงเฟยจะยอมรับตรงๆ แบบนี้ ทำให้เขาจัดการได้ง่ายขึ้นมาก!

"จะเป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมายหรือเปล่า ต้องรอให้เราสอบสวนก่อน ตอนนี้ตามเราไปที่สถานีตำรวจก่อน!" นายตำรวจทำหน้าเป็นทางการพูด ถ้าเข้าไปในสถานีตำรวจได้ ทุกอย่างก็จัดการได้ง่าย เจียงเฟยจะป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมายหรือเปล่า ไม่ใช่ดูตามความเป็นจริง แต่ขึ้นอยู่กับที่พวกเขาพูด!

พูดจบก็มีตำรวจเดินมาจะควบคุมตัวเจียงเฟย

เจียงเฟยก็ไม่ขัดขืน และก็ไม่รีบร้อน เพราะตอนนั้นมีคนไม่ยอมแล้ว

คนที่ไม่ยอม ก็คือบรรดาผู้ที่เคยรับการรักษาจากเจียงเฟย และมาส่งป้ายให้นั่นเอง

พวกเขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ พอเห็นตำรวจจะจับคน ต่างออกมายืนขวาง ตะโกนร้องว่า "จะทำอะไร? หมอเจียงบริสุทธิ์ พวกนั้นต่างหาก! ตำรวจต้องรู้จักแยกแยะถูกผิด อย่าจับคนดี!"

หลินม่อลี่และสู่หนานนำหน้า ยืนกางแขนกำบังเจียงเฟยไว้ข้างหลัง ปล่อยให้ทุกคนไปขัดขวางตำรวจที่จะมาจับ ไม่ยอมให้จับเจียงเฟยเด็ดขาด!

นายตำรวจทำงานในสายนี้มากว่าสิบปี ชำนาญเรื่องแบบนี้ดี ก็ตะโกนดังขึ้นมาทันทีว่า "จะทำอะไร? จะก่อกบฏเหรอ? ใครกล้าวุ่นวาย จะจับเข้าสถานีตำรวจด้วยกันเลย!"

ถ้าเป็นต่างประเทศ ตำรวจคงไม่กล้าแข็งกร้าวในสถานการณ์แบบนี้ แต่ในประเทศนี้กลับต่างออกไป ถ้าใครกล้าไม่ฟัง ก็เหมือนหาเรื่องใส่ตัวเอง สืบมาตั้งแต่โบราณว่าราษฎรสู้อำนาจรัฐไม่ได้ ชาวบ้านธรรมดาใจสู้น้อยกว่า มีความกลัวข้าราชการอยู่โดยสัญชาตญาณ

แต่ทุกอย่างก็มีข้อยกเว้น

อย่างตอนนี้เช่นกัน แม้อำนาจตำรวจจะหนักแน่น แต่ฝ่ายเจียงเฟยก็มีจำนวนมากกว่า!

มีคำกล่าวว่ากฎหมายลงโทษคนจำนวนมากไม่ได้ ตำรวจพวกนี้แม้จะกล้าจับคน ก็ไม่กล้าจับทั้งหมด!

ถ้าเรื่องบานปลาย พวกตำรวจก็จัดการยากเหมือนกัน สังคมทุกวันนี้ไม่เหมือนแต่ก่อน เครือข่ายอินเทอร์เน็ตเจริญรุ่งเรือง แค่เรื่องเล็กน้อยโพสต์ขึ้นเน็ต ก็อาจกลายเป็นพายุโหมกระหน่ำได้ง่ายๆ

ดังนั้น การข่มขู่ของนายตำรวจที่เคยได้ผลเสมอ คราวนี้กลับไม่ขลัง เมื่อเผชิญกับมวลชนที่ตั้งใจจะทวงความยุติธรรมให้เจียงเฟย ทุกคนยืนหยัดไม่ถอยแม้ก้าวเดียว ขัดขวางตำรวจไว้ได้อย่างเหนียวแน่น

"ถ้ากล้าจับคนเกินเหตุ เราจะยื่นฟ้องถึงคณะกรรมการนคร ลงชื่อร้องเรียนพร้อมกัน!"

"ฉันจะโพสต์เรื่องนี้ขึ้นอินเทอร์เน็ต! จะเปิดโปงให้รู้กันทั่ว!"

"ตำรวจไม่จับนักเลง กลับจับคนดี เราไม่ยอม!"

เสียงโห่ร้องสูงขึ้นเรื่อยๆ ขวัญกำลังใจล้นพล่าน กระหน่ำใส่ตำรวจจนหัวมึน ไม่ว่าจะเป็นตำรวจหัวเก่าหรือหัวใหม่ ตอนนี้หน้าตาไม่ค่อยดีนัก แววตาเริ่มพร่า

ทุกข้อที่คนเหล่านี้พูดล้วนทำให้พวกเขาหวาดหวั่น ถ้าทำตามจริงๆ คนที่มาในรถยนต์วันนี้ทุกคนก็ต้องได้เรื่องพร้อมกัน

นายตำรวจวัยกลางคนก็อยากถอยแล้ว เขากับโกวเหิ่งหยวนสนิทสนม ช่วยได้ภายใน "ขอบเขต" ก็ช่วย แต่ให้เอาตำแหน่งไปแลก ไม่มีทาง

ถ้าสูญเสียตำแหน่งเพราะเรื่องนี้ นั่นก็เป็นเรื่องตลกเกินไปแล้ว

แต่จะยอมแพ้แบบนี้เลย ก็ไม่ใช่สไตล์ของเขา เขาเป็นรองหัวหน้าสถานีตำรวจ จะให้ถูกราษฎรไม่กี่คนขู่ให้ใจสลายได้อย่างไร?

นายตำรวจกลืนความโกรธลงไป ไม่ใช้อำนาจข่มเหมือนเมื่อกี้ ยกมือทั้งสองกดลงเบาๆ ส่งสัญญาณให้ทุกคนเงียบ แล้วพูดว่า "ทุกท่าน อย่าเพิ่งโต้เถียง ฟังฉันก่อน ถ้าหมอเจียงที่ทุกท่านพูดถึงบริสุทธิ์จริง ถูกบังคับให้สู้โต้กลับ ตำรวจก็จะทำความยุติธรรมให้เขา และลงโทษคนที่มาก่อเรื่องอย่างจริงจัง! ตำรวจรับใช้ประชาชน จะไม่จับคนดีผิดตัว และจะไม่ปล่อยคนเลวหลุดรอดไปเด็ดขาด!"

พูดจบนายตำรวจก็กลอกตามองชายหัวโล้นและหญิงหัวร้อนอย่างดุดัน

ถูกตำรวจจ้องด้วยแววตาแบบนั้น พวกนักเลงต่างหดหัวหมด ไม่กล้าพูดอะไร แม้แต่หญิงหัวร้อนที่ยังอยากแสร้งป่วยต้มตุ๋น ก็ไม่กล้าแสดงออกอีก ยืนตัวตรงเงียบสงบ

เจียงเฟยมองดูแล้วก็อดขำไม่ได้

นายตำรวจหันกลับมามองทุกคนพูดต่อว่า "แต่ถึงอย่างนั้น ต่อให้เราเชื่อว่าหมอเจียงบริสุทธิ์ เขาก็ยังต้องตามเราไปที่สถานีตำรวจและให้การก่อน แล้วเราถึงจะปล่อยตัวได้ ถ้าไม่มีคำให้การ ตำรวจจะจัดการคนร้ายได้ยังไงล่ะ?"

ได้ยินดังนั้น ทุกคนก็พยักหน้า

"ใช่เลย ที่นายตำรวจพูดมีเหตุผล"

"ก็ควรไปให้การที่สถานีตำรวจ"

"งั้น... พวกเราทุกคนก็ตามหมอเจียงไปสถานีตำรวจด้วย ไปให้การพร้อมกัน!"

"ใช่ ไปด้วยกันหมดเลย! อยู่ดีๆ วันนี้เราก็เห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นจนจบ ใครจะมากล่าวหาหมอเจียงก็อย่าหวัง!"

นายตำรวจได้ยิน มุมปากก็กระตุกโดยไม่ตั้งใจ

ดื้อรั้นจริงๆ!

เขาตั้งใจจะหลอกพวกนี้ไว้ตรงนี้ก่อน แล้วพาเจียงเฟยไปสถานีตำรวจ ถึงค่อยว่ากัน ไปถึงแล้วจะพลิกขาวเป็นดำ ถูกผิดก็ขึ้นอยู่กับปากเขา

แต่ตอนนี้คนพวกนี้จะตามไปสถานีตำรวจด้วย แผนนี้ก็พังทลายสิ้นเชิงแล้ว

ถ้าที่สถานีตำรวจยังไม่ปล่อยตัว คนพวกนี้คงจะพังสถานีตำรวจจนพังแน่ๆ...