ตอนที่ 10 ตงหยาได้รับบทตัวประกอบ

ตอนที่ 10 ตงหยาได้รับบทตัวประกอบ

เช้าวันต่อมา เฉินฮ่าวพาย่าหยาไปที่ตึกคัดตัวนักแสดงของกองถ่าย "แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" ทันทีที่ออกจากลิฟต์เขาก็เจอกับพี่หลิวเฟย เธอยังคงมีรอยยิ้มที่ดูเป็นกันเองและน่ารักเหมือนเดิม ใบหน้าเต็มไปด้วยคอลลาเจน ดูอ่อนเยาว์และมีพลังมากกว่าลุคสาวมั่นที่เคยเห็น

รูปร่างของเธอก็ถือว่าสุดยอดมาก แค่มองก็รู้ว่าหุ่นดีจริงๆ ทั้งสูงเพรียวและดูโดดเด่นกว่าคนทั่วไป

"อ้าว วันนี้คุณมาแคสต์งานต่อเหรอ" หลิวเฟยเอ่ยทักทายเฉินฮ่าวกับย่าหยาอย่างเป็นกันเอง

"เปล่าครับ วันนี้ผมพาพี่ย่าหยามาลองแคสต์ดู ผมอยากให้ผู้กำกับจางให้โอกาสเธอสักหน่อย" เฉินฮ่าวตอบพร้อมรอยยิ้ม "พี่ครับ เมื่อวานพี่กลับก่อน ผมเลยยังไม่รู้จักชื่อพี่เลย" ความจริงเขารู้ดีว่าเธอคือใคร แต่ก็ต้องทำเป็นไม่รู้ไปก่อน

"เรียกฉันว่าหลิวเฟย หรือพี่เฟยก็ได้นะ ฉันน่าจะแก่กว่าคุณไม่กี่ปี" หลิวเฟยยิ้มพลางยื่นมือเรียวสวยมาเช็กแฮนด์กับเฉินฮ่าว ในใจเธอกำลังคิดว่า เฉินฮ่าวแนะนำเด็กสาวสวยคนนี้มาเล่นบทไหนในเรื่องกันนะ คงไม่ใช่บท 'อาจื่อ' ที่เธอกำลังเล็งไว้หรอกใช่ไหม

"พี่ย่าหยารอตรงนี้นะ เดี๋ยวผมไปหาผู้กำกับจางก่อน" พูดจบเฉินฮ่าวก็เดินเข้าไปในห้องคัดตัว ซึ่งมีผู้กำกับจาง จ้าวเจี้ยนหัว และผู้กำกับอีกคนอยู่ด้วย รวมถึงหยางหยางที่เขารู้จัก

"อ้าว อาฮ่าว มาทำอะไรเนี่ย" หยางหยางหัวเราะ "รีบมาเซ็นสัญญาเหรอ สัญญายังร่างไม่เสร็จเลยนะ คุณนี่ใจร้อนจริงๆ"

"ไม่ใช่ครับ ผมไม่ได้รีบเรื่องสัญญา แต่มีเรื่องอยากจะปรึกษาผู้กำกับจางหน่อย" เฉินฮ่าวบอก

"อ้อ เฉินฮ่าว มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมล่ะ" ผู้กำกับจางมองเขาด้วยสายตาเอ็นดู เขาเชื่อว่าหลังจากเด็กคนนี้ได้แสดงเรื่องนี้บวกกับหน้าตาและฝีมือ จะต้องดังเป็นพลุแตกแน่นอน ซึ่งเขาก็แอบภูมิใจเล็กๆ ที่เป็นคนตาถึง

"คือผมมีเพื่อนคนหนึ่งครับ เธอเป็นผู้หญิงที่แสดงเก่งมาก ไม่ทราบว่าพอจะมีบทตัวประกอบในเรื่องนี้ให้เธอได้ลองบ้างไหมครับ"

"คุณคิดว่าคุณเป็นใครกันเนี่ย เห็นกองถ่ายเป็นบ้านตัวเองหรือไง อยากแนะนำใครก็แนะนำ" จ้าวเจี้ยนหัวพูดขึ้นด้วยความไม่พอใจทันที

เฉินฮ่าวเมินจ้าวเจี้ยนหัวไปเลย แล้วพูดต่อ "ผู้กำกับจางครับ ผมแค่อยากขอโอกาสให้เธอได้ลองทดสอบบทดู ส่วนจะผ่านหรือไม่ก็สุดแล้วแต่การตัดสินใจของคุณ ผมจะไม่ก้าวก่ายเลยครับ"

"ใช่ครับน้า ผมเคยเจอผู้หญิงคนนั้นแล้ว เธอมีออร่าบางอย่างที่ดูดีมาก ให้เธอเล่นบทตัวประกอบไม่พลาดแน่นอน" หยางหยางช่วยเสริม

ผู้กำกับจางยิ้ม แม้เขาจะชื่นชอบในตัวเฉินฮ่าว แต่เขาก็ไม่ได้ตอบตกลงทันที เพราะในฐานะผู้อำนวยการสร้าง เขาต้องทำงานอย่างมืออาชีพ ไม่ใช่ใช้แค่ความชอบส่วนตัว

"เอาอย่างนี้ เรียกเพื่อนคุณเข้ามาสิ ผมขอดูก่อนค่อยตัดสินใจ" คำพูดนี้ถือเป็นการตกลงกลายๆ เพื่อไม่ให้จ้าวเจี้ยนหัวและคนอื่นมีข้อโต้แย้ง

"ได้ครับ เดี๋ยวผมไปเรียกเธอเข้ามาเลย" เฉินฮ่าวรีบพาย่าหยาเข้ามาในห้อง

ความสวยใสของย่าหยาสะดุดตาทุกคนในห้องทันที แม้แต่หยางหยางที่เคยเห็นมาแล้วยังต้องยอมรับว่าวันนี้เธอดูสวยโดดเด่นเป็นพิเศษ เธอแต่งหน้าอ่อนๆ แก้มชมพูระเรื่อ ริมฝีปากดูชุ่มฉ่ำ ดูสดใสมีชีวิตชีวามาก

"เด็กคนนี้ใช้ได้เลย เคยมีประสบการณ์การแสดงไหม" ผู้กำกับจางถาม

ย่าหยามองเฉินฮ่าวอย่างทำตัวไม่ถูก เขาจึงรีบตอบแทน "เคยเป็นตัวประกอบที่เหิงเตี้ยนกับผมมาครับ เธอหัวไวและเล่นเก่งมาก"

"โอเค งั้นเอาแบบนี้ บท 'อาปี้' ยังหาคนเล่นไม่ได้พอดี ให้เพื่อนคุณรับบทนี้ไปเลยแล้วกัน" ผู้กำกับจางตัดสินใจเด็ดขาดจนจ้าวเจี้ยนหัวไม่มีโอกาสคัดค้าน

"ขอบคุณครับผู้กำกับ" เฉินฮ่าวสะกิดไหล่ย่าหยาเบาๆ "พี่ย่าหยา ขอบคุณผู้กำกับสิครับ"

"ขอบคุณมากค่ะผู้กำกับจาง" ย่าหยายิ้มหวานจนทำให้บรรยากาศในห้องดูสดใสขึ้นมาทันที

จ้าวเจี้ยนหัวมองย่าหยาด้วยสายตาเจ้าชู้และเริ่มคิดไม่ซื่อ เด็กสาวสวยขนาดนี้ใครเห็นก็ต้องอยากได้ แต่น่าเสียดายที่เขาคงหาโอกาสยาก เพราะถึงเฉินฮ่าวจะเป็นน้องใหม่แต่ก็ดูไม่ใช่คนที่จะยอมใครง่ายๆ แถมผู้กำกับจางยังให้ความสำคัญมาก

ถ้าเขาไปยุ่งกับเพื่อนเฉินฮ่าว เรื่องคงถึงหูผู้กำกับจางแน่ๆ ซึ่งเขาเคยทำเรื่องแบบนี้สำเร็จมาหลายครั้ง แต่มักจะเป็นกับเด็กสาวที่ไม่มีเส้นสายหรือไม่ได้โดดเด่นอะไร ส่วนระดับพรีเมียมแบบนี้เขายังไม่เคยได้เลยสักครั้ง

เฉินฮ่าวกับย่าหยาเดินออกมาจากห้องคัดตัว และเจอกับหลิวเฟยที่ดูมีสีหน้ากังวลเล็กน้อย

เมื่อเห็นย่าหยายิ้มออกมาหลิวเฟยก็รู้ทันทีว่าผ่านแล้ว จึงถามว่า "น้องสาว ได้บทอะไรเหรอจ๊ะ"

ย่าหยามองเฉินฮ่าวด้วยสายตาหวานหยดก่อนตอบ "อาฮ่าวช่วยขอให้น่ะค่ะ ได้บทอาปี้ หนึ่งในสาวใช้ของมู่หยงฟู่ค่ะ"

"อ้อ ยินดีด้วยนะ" หลิวเฟยถอนหายใจด้วยความโล่งอก เพราะตอนแรกเธอกลัวว่าจะมาแย่งบทเดียวกับเธอ

"ไปหาอะไรทานกันเถอะครับ ถือว่าทำความรู้จักกันไว้" เฉินฮ่าวชวน

"ไว้วันหลังพี่เลี้ยงเองแล้วกันนะ ตอนนี้พี่ต้องเข้าไปแคสต์แล้ว" หลิวเฟยยิ้มให้แล้วเดินเข้าห้องไป

"ไปกันเถอะอาฮ่าว เราไปกินเป็ดปักกิ่งเฉวียนจวี้เต๋อกัน" ย่าหยาพูดอย่างตื่นเต้น

"ได้เลย ไปกินเป็ดกัน" เฉินฮ่าวกุมมือนุ่มของเธอเดินเข้าลิฟต์ไป

ไม่นานทั้งคู่ก็ถึงร้านเป็ดปักกิ่งเจ้าเดิมที่เคยไปเมื่อวาน พวกเขาสั่งเป็ดมาหนึ่งตัว เฉินฮ่าวยังคงกุมมือเธอไว้ไม่ยอมปล่อย และเธอก็ดูจะเริ่มชินกับความใกล้ชิดแบบนี้แล้ว

"อาฮ่าว ขอบคุณมากนะ ในที่สุดฉันก็ได้บทตัวประกอบแล้ว แถมยังเป็นละครฟอร์มยักษ์อย่างแปดเทพอสูรฯ อีก"

"แค่บทในละครจะดีใจอะไรขนาดนั้น ไว้ผมรวยเมื่อไหร่จะลงทุนสร้างหนังเอง ให้ผมเป็นพระเอกแล้วพี่เป็นนางเอก ดีไหม" เฉินฮ่าวถามเล่นๆ

"ดีสิ แต่ต้องค่อยเป็นค่อยไปนะ อย่าเพิ่งฝันไกลเกินตัว" ย่าหยาดุเขาแบบขำๆ

"ทำไม ไม่เชื่อเหรอว่าผมจะทำได้" เขาทำท่าแง่งอน

"เชื่อสิ ฉันจะรอนะ" ย่าหยาจุ๊บแก้มเขาหนึ่งที "อาฮ่าวเก่งที่สุด ไม่อย่างนั้นผู้กำกับจางไม่เลือกหรอก"

เฉินฮ่าวกอดเอวบางของเธอไว้ "พี่ย่าหยา ผมช่วยพี่ขนาดนี้ พี่จะตอบแทนผมยังไงดีล่ะ"

เธอยืดตัวขึ้นมาจูบเขาอีกครั้ง "แค่นี้พอไหม"

"ไม่พอหรอก" เขาว่าพลางดึงเธอเข้ามากอดแน่นขึ้น

เนื่องจากอยู่ในห้องส่วนตัวของร้านเป็ด พวกเขาจึงหยอกล้อกันสักพักก่อนจะลงมือกินเป็ดปักกิ่งที่มาเสิร์ฟ ย่าหยากินอย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่ห่วงลุค แถมยังห่อเป็ดป้อนให้ถึงปากเฉินฮ่าวด้วย

หลังจากอิ่มแล้ว ทั้งคู่ก็กลับมาที่โรงแรม ย่าหยาถอดเสื้อนอกแล้วเข้าไปอาบน้ำ เฉินฮ่าวฟังเสียงน้ำไหลพลางใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เธออาบน้ำนานเกือบชั่วโมงจนเดินออกมาในสภาพที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพันกาย ผิวขาวอมชมพูและผมที่เปียกโชกทำให้เธอดูสวยเซ็กซี่อย่างเป็นธรรมชาติ

เฉินฮ่าวมองตาค้าง นี่คือตงหยาที่เขารู้จักในชาติก่อน และตอนนี้เธอกลายเป็นผู้หญิงของเขาแล้ว เขาเดินเข้าไปกอดเอวเธอแน่น

……….