ตอนที่ 1415 ยุทธภัณฑ์วิญญาณมิติ

เนินสูง ภายในห้องหนังสือ มู่เหลียงกำลังหยิบจับผลึกอสูรเล่น

ช่วงนี้เขาได้ศึกษาวงเวทมิติ และยังใช้เปลือกของอสูรตะกละมาเป็นวัสดุในการสร้างยุทธภัณฑ์วิญญาณมิติขนาดเล็กขึ้นมา

ในครั้งนี้ ผลึกอสูรและวงเวทมิติคือวัสดุหลัก ส่วนชิ้นส่วนของอสูรตะกละนั้นเป็นเพียงวัสดุเสริมที่ใช้ห่อหุ้มผลึกอสูรเอาไว้ด้านนอก

"พื้นที่เล็กไปหน่อยแฮะ"

มู่เหลียงพึมพำกับตัวเองเสียงเบา

ยุทธภัณฑ์วิญญาณมิติชิ้นนี้มีขนาดเพียงครึ่งกำปั้น ภายในมีพื้นที่เก็บของเพียงสามลูกบาศก์เมตร

การสร้างยุทธภัณฑ์วิญญาณมิติ จำเป็นต้องใช้ผลึกอสูรระดับเจ็ด จากนั้นจึงสลักวงเวทมิติระดับแปดลงไปข้างใน

"เอาเป็นของขวัญวันวาเลนไทน์ก็แล้วกัน"

มู่เหลียงหมุนยุทธภัณฑ์วิญญาณมิติในมือไปมา พลางครุ่นคิดว่าจะตกแต่งมันอย่างไรดี เพื่อนำไปมอบเป็นของขวัญให้กับพวกสาวๆ

"คนตั้งเยอะแยะ ต้องให้คนละชิ้น แถมยังทำซ้ำกันไม่ได้ด้วย ไม่งั้นจะดูไม่ใส่ใจ"

เขารู้สึกปวดหัวเล็กน้อย ยุทธภัณฑ์วิญญาณมิติในมือถูกโยนขึ้นและตกลงมาเบาๆ

มู่เหลียงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็เกิดแรงบันดาลใจขึ้นมา

เขากำยุทธภัณฑ์วิญญาณมิติในมือแน่น เพียงแค่ขยับความคิด แก้วหลิวหลีก็เข้าปกคลุมพื้นผิวของยุทธภัณฑ์วิญญาณ จนกลายเป็นตุ๊กตาหน้าตาบ้องแบ๊ว คล้ายกับฟิกเกอร์ที่เขาเคยเห็นในชาติก่อน

"ไม่ค่อยเหมือนแฮะ..."

มู่เหลียงใช้นิ้วมือต่างพู่กัน กดจิ้มลงบนตัวตุ๊กตา และยังปั้นหูกระต่ายคู่หนึ่งไว้บนหัว ทำให้มันดูเหมือนมินโฮมากขึ้นเรื่อยๆ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาก็วางตุ๊กตาที่ปั้นเสร็จแล้วลงด้วยความพึงพอใจ มันคือเด็กสาวหูกระต่ายในเวอร์ชัน SD สุดน่ารัก

(ตัวโมเดลจะหัวโตตาโตและตัวเล็กๆ  สามารถหาดูตัวอย่างพิมใน google ว่า Gundum SD)

เขาทดลองใช้งานดู ก็พบว่ายุทธภัณฑ์วิญญาณมิติที่ถูกหุ้มด้วยแก้วหลิวหลียังคงใช้งานได้ตามปกติ

"ของขวัญของมินโฮเตรียมเสร็จแล้ว ต่อไปก็มีฮู่เตียน หยู่ฉินหลาน ลี่เยว่ โหย่วเฟ่ย ซิไป๋ฉี..."

มู่เหลียงกระตุกมุมปาก

"หวังว่าจะทำเสร็จก่อนฟ้ามืดในวันพรุ่งนี้นะ"

เขาหยัดกายลุกขึ้น เดินออกจากห้องหนังสือมุ่งหน้าไปยังห้องทดลอง

มู่เหลียงกลับมาที่ห้องทดลอง หยิบผลึกอสูรระดับเจ็ดออกมาสองสามก้อน แล้วเริ่มสลักวงเวทอย่างตั้งใจ ถึงขั้นใช้ความสามารถในการโคลนนิ่ง เพื่อประหยัดแรงและเวลา

อีกด้านหนึ่ง ฮู่เตียนมาที่ห้องทำงาน แต่ก็ไม่พบมู่เหลียง

เว่ยหยูหลันเอ่ยอย่างว่านอนสอนง่าย

"ท่านฮู่เตียนคะ ท่านมู่เหลียงไปที่ห้องทดลองแล้วค่ะ ท่านบอกว่าช่วงสองวันนี้จะยุ่งมาก ถ้าไม่มีธุระสำคัญอะไรก็อย่าไปรบกวนท่านค่ะ"

"ยุ่งเรื่องอะไรกันนะ?"

ฮู่เตียนกะพริบตาสีแดงกุหลาบปริบๆ

พรุ่งนี้ก็เป็นวันวาเลนไทน์แล้ว ตอนนี้ไปหมกตัวอยู่ในห้องทดลอง เพื่อหลบหน้าพวกเธอ? หรือว่ากำลังเตรียมของขวัญอยู่กันแน่?

นัยน์ตาสวยหรี่ลงเล็กน้อย เธออยากจะไปดูที่ห้องทดลองใจจะขาด แต่พอคิดถึงคำพูดของสาวใช้ตัวน้อย เธอก็รู้สึกว่าตัวเองไม่ควรทำตัวงี่เง่าไร้เหตุผล

"ช่างเถอะ ยุ่งก็ยุ่งไปสิ"

ฮู่เตียนโบกมือปัด ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หลักของห้อง เอนหลังพิงพนักอย่างเกียจคร้าน

"ท่านฮู่เตียน รับชาไหมคะ?"

เว่ยหยูหลันถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

ฮู่เตียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอียงคอพูดว่า

"ขอชานมให้ฉันสักแก้วสิ ใส่น้ำผึ้งเยอะๆ หน่อยนะ"

"ได้ค่ะ"

เว่ยหยูหลันขานรับอย่างว่าง่าย ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องทำงานไป

ฮู่เตียนหยิบหนังสือบนโต๊ะขึ้นมาพลิกอ่านด้วยความเบื่อหน่าย

เอี๊ยด

ประตูห้องถูกผลักออก หยู่ฉินหลานเดินเข้ามาด้านใน เมื่อเห็นฮู่เตียนก็ชะงักไปเล็กน้อย

เธอเอ่ยถามขึ้นลอยๆ

"มู่เหลียงล่ะ?"

"อยู่ในห้องทดลองน่ะ ไม่รู้ว่ายุ่งเรื่องอะไร สั่งไว้ว่าห้ามใครไปรบกวน"

ฮู่เตียนวางหนังสือลงพลางยักไหล่

"อย่างนี้นี่เอง..."

หยู่ฉินหลานพยักหน้าช้าๆ

"มีธุระอะไรหรือเปล่า?"

ฮู่เตียนถามด้วยรอยยิ้มยั่วยวน

"ไม่มีอะไรหรอก"

หยู่ฉินหลานส่ายหน้าอย่างสง่างาม

ฮู่เตียนนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอจึงยืดตัวตรงแล้วกวักมือเรียก พลางพูดด้วยน้ำเสียงลึกลับว่า

"พี่ฉินหลาน มานี่หน่อยสิ"

"มีอะไรเหรอ?"

หยู่ฉินหลานเดินเข้าไปหาด้วยความสงสัย เธอมองดูหูจิ้งจอกของหญิงสาวเผ่าจิ้งจอกที่กำลังกระดิกไปมา พยายามข่มใจไม่ให้เอื้อมมือไปขยำเล่น

ฮู่เตียนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"พรุ่งนี้ก็วันวาเลนไทน์แล้ว พี่เตรียมของขวัญอะไรให้มู่เหลียงบ้างล่ะ?"

หยู่ฉินหลานชะงักไป สีหน้าของเธอดูอึดอัดเล็กน้อย สายตาล่อกแล่กขณะตอบ

"ไม่ได้เตรียมอะไรไว้หรอก"

"เป็นไปไม่ได้หรอก ถ้าคนอื่นไม่เตรียม... ฉันยังพอเชื่อ แต่พี่ไม่มีทางที่จะไม่เตรียมแน่นอน"

ฮู่เตียนพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

"เธอแน่ใจขนาดนั้นเลยเหรอ?"

ใบหน้างดงามของหยู่ฉินหลานแดงระเรื่อ เธอมองฮู่เตียนด้วยความไม่เข้าใจ

"แน่นอนสิ ระดับความสัมพันธ์ของพี่กับมู่เหลียงน่ะ ยังไงก็ต้องเตรียมไว้อยู่แล้ว"

ฮู่เตียนทำหน้าจริงจัง

"แล้วเธอล่ะเตรียมอะไรไว้?"

หยู่ฉินหลานถามกลับ

ยังไม่ทันที่ฮู่เตียนจะได้อ้าปากพูด เธอก็พูดต่อว่า

"อย่าบอกนะว่าเธอไม่ได้เตรียม ฉันก็ไม่เชื่อเหมือนกันแหละ"

"ฉันก็ต้องเตรียมอยู่แล้วสิ"

ฮู่เตียนเชิดคางขึ้นเล็กน้อย โดยไม่รู้สึกเขินอายเลยแม้แต่น้อย

"คืออะไรล่ะ?"

หยู่ฉินหลานถามด้วยความสนใจ

"ฮิฮิ ไม่บอกหรอก"

ฮู่เตียนกลอกตาบนเบาๆ แล้วเอนตัวหลบไปด้านหลังอย่างซุกซน

"น้องสาวคนดี บอกฉันมาเถอะน่า"

หยู่ฉินหลานโน้มตัวไปข้างหน้า ทำท่าจะทาบทับลงบนร่างของหญิงสาวเผ่าจิ้งจอก

ความจริงแล้วเธอก็เตรียมของขวัญไว้ให้มู่เหลียงเหมือนกัน เพียงแต่ไม่รู้ว่าหากนำไปเทียบกับของหญิงสาวจิ้งจอกแล้ว ของใครจะดีกว่ากัน

เธอไม่อยากแพ้คนอื่นนี่นา

"พี่บอกฉันมาก่อนสิ"

ฮู่เตียนใช้หางเกี่ยวไหล่ของหยู่ฉินหลานเอาไว้ แล้วดึงตัวเธอรั้งกลับไป

"ฉันเตรียมเค้กไว้น่ะ"

หยู่ฉินหลานกลอกตาไปมาเล็กน้อย ก่อนจะเสริมว่า

"ลงมือทำเองกับมือเลยนะ"

เค้กทำมาจากไข่ไก่สามสีและแป้งสาลี ซึ่งมีวิธีทำอย่างละเอียดอยู่ในตำราอาหารที่มู่เหลียงให้มา

"จริงเหรอ?"

ฮู่เตียนเผยสีหน้าคลางแคลงใจ

หยู่ฉินหลานตอบอย่างสง่างาม

"แน่นอนสิ ฉันจะหลอกเธอไปทำไม?"

"เร็วเข้า บอกมาสิว่าของขวัญของเธอคืออะไร?"

เธอรีบเร่งเร้า

ฮู่เตียนยกมุมปากขึ้น ยิ้มด้วยความมั่นใจเปี่ยมล้น

"สิ่งที่ฉันเตรียมไว้คือสัตว์อสูร เป็นสัตว์อสูรที่น่ารักมากๆ มู่เหลียงจะต้องชอบแน่ๆ"

"เอ๊ะ ทำไมฉันถึงนึกไม่ถึงว่าจะให้ของแบบนี้นะ?"

หยู่ฉินหลานกัดริมฝีปากล่าง รู้สึกพ่ายแพ้ขึ้นมาในทันที

มู่เหลียงชอบสัตว์อสูร ยิ่งแปลกประหลาดยิ่งดี

ฮู่เตียนยิ้มหวานราวกับดอกไม้บานพลางพูดปลอบใจ

“ความจริงแล้วนะ แค่มีความตั้งใจก็พอแล้วล่ะ ให้อะไรมู่เหลียงเขาก็ชอบทั้งนั้นแหละ”

"ฮึ เค้กที่ฉันทำเองกับมือ มู่เหลียงต้องชอบอย่างแน่นอน"

หยู่ฉินหลานเชิดหน้าพูดอย่างภาคภูมิใจ

แม้ปากจะพูดแบบนั้น แต่ในใจเธอกลับกำลังนึกถึงของขวัญอีกชิ้นหนึ่ง ไม่รู้ว่ามู่เหลียงจะชอบมันหรือเปล่า

ฮู่เตียนถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

"พี่ฉินหลาน พี่ว่ามู่เหลียงจะเตรียมของขวัญให้พวกเราไหม?"

"ก็น่าจะ... มั้ง มู่เหลียงเป็นคนใส่ใจรายละเอียดจะตายไป"

หยู่ฉินหลานตอบอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก

ฮู่เตียนนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอพูดด้วยความตื่นเต้นว่า

"หรือว่าที่วันนี้เขาไปหมกตัวอยู่ในห้องทดลอง ก็เพื่อเตรียมของขวัญกันนะ?"

"ก็เป็นไปได้นะ"

นัยน์ตาสีฟ้าครามของหยู่ฉินหลานเป็นประกายสว่างวาบ ภายในใจเริ่มตั้งตารอให้ถึงวันพรุ่งนี้โดยเร็ว

"ไม่รู้เลยแฮะว่ามู่เหลียงจะให้อะไร"

หูจิ้งจอกของฮู่เตียนกระดิกไปมา เธอเองก็รู้สึกคาดหวังไม่ต่างกัน

"มีความเป็นไปได้สูงว่าน่าจะเป็นยุทธภัณฑ์วิญญาณนะ"

หยู่ฉินหลานครุ่นคิดก่อนจะพูดขึ้น

ฮู่เตียนกะพริบตาสีแดงกุหลาบปริบๆ พลางตอบรับอย่างเห็นด้วย

"ฉันก็เดาว่างั้นเหมือนกัน"

"ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าลี่เยว่จะให้ของขวัญอะไร"

หยู่ฉินหลานเอนตัวพิงโต๊ะยาวพลางพูดขึ้น

"ก็ไปถามเธอตรงๆ เลยสิ"

ฮู่เตียนพูดยุยง

"เธอขี้อายจะตายไป ช่างเถอะ"

หยู่ฉินหลานส่ายหน้าปฏิเสธ

ฮู่เตียนเชิดคางเรียวแหลมขึ้น เอ่ยถามว่า

"แล้วพี่ว่าคนอื่นๆ จะเตรียมของขวัญกันไหม?"

"เรื่องนี้ ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ?"

หยู่ฉินหลานยักไหล่

ภายในใจเธอได้แต่แอบบ่นงึมงำ พรุ่งนี้เป็นวันวาเลนไทน์ แล้วทำไมคนอื่นจะต้องให้ของขวัญมู่เหลียงด้วยล่ะ?

"ลองเดาดูสิ"

ฮู่เตียนหัวเราะคิกคักอย่างน่ารัก

"ไม่เดาหรอก ฉันไปทำงานต่อล่ะ"

หยู่ฉินหลานส่งยิ้มขำๆ ให้หญิงสาวเผ่าจิ้งจอก ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องหนังสือไป