ตอนที่ 1395 ไม่รู้ว่าได้กำไรหรือขาดทุน

"สินค้าประมูลชิ้นที่สอง..."

ฮู่เตียนกวาดสายตามองผู้คนในงาน สายตาของเธอไปหยุดอยู่ที่ห้องรังรองพิเศษบนชั้นสองและชั้นสาม

เธอยกมุมปากขึ้น และเอ่ยทีละคำอย่างชัดเจน

"สินค้าประมูลชิ้นที่สอง คืออุปกรณ์เวทระดับสูงค่ะ"

ฮือฮา

ทันทีที่คำพูดนี้จบลง ทั้งงานก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นมา

พนักงานเดินขึ้นมาบนเวที ในมือประคองดาบยาวเล่มหนึ่งเอาไว้

"ประมูลอุปกรณ์เวทระดับสูงตั้งแต่ตอนนี้เลยเหรอ?"

เฉียวเอ๋ออุทานด้วยความตกตะลึง

นัยน์ตาคู่สวยของเจินฮ่วนเปล่งประกาย เธอยืดหลังตรงและกล่าวว่า

"ไม่ได้การล่ะ อุปกรณ์เวทระดับสูงชิ้นนี้ฉันจะต้องประมูลมาให้ได้"

ฮู่เตียนเมินเฉยต่อสายตาอันเร่าร้อนของทุกคน เธอเริ่มแนะนำสินค้าต่อไป

"ดาบยาวเล่มนี้มีชื่อว่า คมดาบโลหิต เป็นผลงานของท่านเจ้าเมืองของเรา ความยาวรวมของดาบคือหนึ่งเมตรครึ่ง ตัวใบดาบยาวหนึ่งเมตรยี่สิบเซนติเมตร และด้ามจับยาวสามสิบเซนติเมตร..."

"อุปกรณ์เวทระดับสูงที่เจ้าเมืองเต่าทมิฬสร้างขึ้นมางั้นเหรอ?"

ผู้คนในงานต่างอุทานด้วยความตกตะลึงอีกครั้ง

"เจ้าเมืองเต่าทมิฬเป็นนักสร้างยุทธภัณฑ์ระดับสูงเหรอเนี่ย?"

มีคนร้องอุทานออกมา

ภายในห้องรับรองชั้นสาม ฉีเอ่อร์น่าลุกพรวดขึ้นยืน เขามองลงไปชั้นล่างด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

"เป็นไปไม่ได้มั้ง เจ้าเมืองเต่าทมิฬจะเป็นนักสร้างยุทธภัณฑ์ระดับสูงได้ยังไง?"

เต๋อเต๋อตั๋วเอ่อร์เบิกตากว้างเช่นเดียวกัน

ต้องรู้ก่อนว่า นักสร้างยุทธภัณฑ์ระดับสูงในทวีปนี้มีจำนวนน้อยจนสามารถนับนิ้วได้ แต่กลับไม่เคยมีใครได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของเจ้าเมืองเต่าทมิฬมาก่อนเลย

ฉีเอ่อร์น่านั่งลงอย่างครุ่นคิด ก่อนจะพึมพำอย่างตระหนักได้

"มิน่าล่ะ เมืองเต่าทมิฬถึงได้มีอุปกรณ์เวทระดับสูงมากมายขนาดนี้ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง"

เมื่อมีนักสร้างยุทธภัณฑ์ระดับสูง การพัฒนาในอนาคตของเมืองเต่าทมิฬย่อมไร้ขีดจำกัด

แววตาของเขาเป็นประกาย และกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"ดูเหมือนว่าเราจะประเมินเมืองเต่าทมิฬต่ำไปเสียแล้ว รอให้งานประมูลจบลงเมื่อไหร่ เราต้องไปเข้าพบเจ้าเมืองเต่าทมิฬก่อนเลย"

“ครับ”

เต๋อเต๋อตั๋วเอ่อร์ถอนหายใจด้วยความโล่งอก การที่เสด็จพ่อไปพบเจ้าเมืองเต่าทมิฬก่อน หมายความว่าเวลาที่เขาจะต้องไปพบกับไป๋สวงจะถูกเลื่อนออกไป

มีคนจำนวนไม่น้อยที่มีความคิดแบบเดียวกับฉีเอ่อร์น่า ทุกคนล้วนอยากทำความรู้จักกับมู่เหลียง

ฮู่เตียนยกมือขึ้นและกล่าวว่า

"ราคาเริ่มต้นของดาบคมโลหิตอยู่ที่หนึ่งแสนเงินทมิฬ การเสนอราคาเพิ่มแต่ละครั้งจะต้องไม่ต่ำกว่าห้าพันเงินทมิฬค่ะ"

"หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นเงิน"

เสียงหนึ่งดังมาจากห้องรับรองห้องที่สองทางซ้ายมือบนชั้นสอง

"หนึ่งแสนสองหมื่นเงิน"

เสียงหนึ่งดังมาจากห้องรับร้องห้องที่สามทางขวามือบนชั้นสาม

"หนึ่งแสนสองหมื่นห้าพันเงิน"

"หนึ่งแสนสามหมื่นเงิน..."

เวลาผ่านไปประมาณห้านาที ราคาประมูลก็พุ่งสูงขึ้นถึงหนึ่งแสนหกหมื่นเงิน

"หนึ่งแสนหกหมื่นห้าพันเงิน"

เจินฮ่วนกัดฟันและยกมือขึ้น

"ลูกพี่..."

เฉียวเอ๋ออึกอักเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

"หุบปาก"

เจินฮ่วนถลึงตาใส่ลูกน้อง

เฉียวเอ๋อโบกมืออย่างจนใจ เธอมองเจินฮ่วนที่กำลังหน้าแดงก่ำ ก่อนจะบ่นอุบอิบอย่างยอมแพ้

"เอาเถอะๆ ประมูลไปเลย ยังไงพวกเราก็รวยอยู่แล้ว"

การผดุงความยุติธรรมมาหลายปี ทำให้แม้ว่าเจินฮ่วนจะไม่ได้ร่ำรวยระดับประเทศ แต่ก็ร่ำรวยระดับเมืองได้ การซื้ออุปกรณ์เวทระดับสูงสักชิ้นยังถือว่าอยู่ในวิสัยที่ทำได้

"หนึ่งแสนเจ็ดหมื่นเงิน"

เสียงเสนอราคาดังมาจากห้องบนชั้นสองอีกครั้ง

"หนึ่งแสนเจ็ดหมื่นห้าพันเงิน"

เจินฮ่วนกัดฟันตะโกน

ภายในห้องรับรองตรงกลางชั้นสาม มู่เหลียงรู้สึกประหลาดใจ เขามองลงไปที่เจินฮ่วนบนชั้นหนึ่ง

"น่าสนใจดีนี่ ที่นั่งธรรมดากลับมีม้ามืดโผล่มาซะได้"

เขายกมุมปากขึ้นและกล่าว

หยู่ฉินหลานพิจารณาเจินฮ่วนอย่างละเอียด และกล่าวด้วยท่าทางสง่างาม

"ดูท่าทางแล้ว ไม่เหมือนคนธรรมดา แล้วก็ไม่เหมือนพ่อค้าหรือขุนนางด้วย"

"ดูเหมือนจะเป็นอัศวินหรือนักรบมากกว่านะ"

ลี่เยว่วิเคราะห์ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"อืม ให้คนคอยจับตาดูไว้หน่อยแล้วกัน"

มู่เหลียงกล่าวเสียงเรียบ

"รับทราบ"

ลี่เยว่พยักหน้า ก่อนจะหันหลังและเดินออกจากห้องรับรองพิเศษไป

ผ่านไปไม่กี่นาที เธอก็กลับมาอยู่ข้างกายมู่เหลียงอีกครั้ง หลังจากจัดการเรื่องที่ได้รับมอบหมายเรียบร้อยแล้ว

มู่เหลียงยิ้มและกล่าวว่า

"ลองทายดูสิว่า อุปกรณ์เวทระดับสูงชิ้นนี้จะประมูลได้ในราคาเท่าไหร่"

"ฉันทายว่า สองแสนทมิฬค่ะ"

หยู่ฉินหลานกล่าวอย่างสง่างาม

"สองแสนห้าหมื่นค่ะ"

ลี่เยว่กล่าวเสียงเบา

มู่เหลียงกล่าวเสียงเรียบ

"ฉันทายว่าสี่แสน"

"สูงขนาดนั้นเลยเหรอ?"

หยู่ฉินหลานเลิกคิ้วเล็กน้อย ต้องรู้ก่อนว่าดาบคมโลหิตเป็นเพียงอุปกรณ์เวทระดับสูงที่ธรรมดาที่สุดเท่านั้น

"รอดูไปก็แล้วกัน"

นัยน์ตาของมู่เหลียงทอประกาย

หยู่ฉินหลานและลี่เยว่มองหน้ากัน ก่อนจะยักไหล่พร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

หญิงสาวทั้งสองไม่ได้พูดอะไร แต่มู่เหลียงกลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นมา

เขาจงใจดัดเสียงและเสนอราคา

"สามแสนเงิน"

ฮือฮา

ภายในโรงประมูลเกิดเสียงฮือฮาขึ้นอีกครั้ง

ผู้คนจำนวนไม่น้อยต่างเงยหน้าขึ้นไปมองที่ห้องรับรองชั้นสาม

หยู่ฉินหลานชะงักไปเล็กน้อย เธอถอยหลังไปหนึ่งก้าวและกระซิบเสียงเบา

"มู่เหลียง ทำไมคุณถึงร่วมประมูลด้วยล่ะ?"

มู่เหลียงตอบอย่างไม่ใส่ใจ

"พวกเขาเสนอราคากันแบบระมัดระวังเกินไป ฉันก็เลยช่วยกระตุ้นให้หน่อยน่ะ"

"..."

หยู่ฉินหลานกระตุกมุมปาก ไม่กลัวว่าพอเสนอไปแล้วจะไม่มีใครสู้ราคาต่อหรือไง?

ฮู่เตียนเองก็ชะงักไปเล็กน้อย แต่เธอก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว และเข้าใจความหมายของการกระทำของมู่เหลียง

เธอเผยรอยยิ้มบางๆ และยกมือขึ้น

"ราคาเสนอในตอนนี้คือสามแสนทมิฬค่ะ มีใครให้สูงกว่านี้อีกไหมคะ?"

"บ้าจริง สามแสนห้าพันเงิน"

เจินฮ่วนตะโกนเสนอราคาด้วยความหงุดหงิด

หยู่ฉินหลานและฮู่เตียนถอนหายใจด้วยความโล่งอกพร้อมกัน โชคดีที่ดาบคมโลหิตไม่ได้ตกไปอยู่ในมือของมู่เหลียงเอง

"สามแสนสองหมื่น"

เสียงหนึ่งดังมาจากอีกห้องบนชั้นสาม

เต๋อเต๋อตั๋วเอ่อร์ขมวดคิ้วและกล่าว

"เสด็จพ่อ สามแสนสองหมื่นถือว่าไม่น้อยเลยนะครับท่าน"

สามแสนสองหมื่น หากแลกเปลี่ยนเป็นผลึกสัตว์อสูร จะมีมูลค่าเท่ากับผลึกอสูรระดับเจ็ดสามเม็ด และผลึกอสูรระดับห้าอีกสองเม็ด

"ก็ถือว่าสมเหตุสมผลอยู่ อุปกรณ์เวทระดับสูงมีค่าควรคู่กับราคานี้"

ฉีเอ่อร์น่ากล่าวเสียงเรียบ

อุปกรณ์เวทระดับสูงนั้นหายากยิ่งยวด ซึ่งเป็นผลมาจากจำนวนของนักสร้างยุทธภัณฑ์ระดับสูงที่มีอยู่น้อยนิด และยังเกี่ยวข้องกับอัตราความสำเร็จในการสร้างอุปกรณ์เวทระดับสูงที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินอีกด้วย

สำหรับนักสร้างยุทธภัณฑ์ระดับสูงที่มีประสบการณ์ การสกัดอุปกรณ์เวทระดับสูงสิบครั้ง อาจจะประสบความสำเร็จเพียงครั้งเดียว หรืออาจจะล้มเหลวทั้งหมดเลยก็ได้

เจินฮ่วนถลึงตามองไปที่ห้องรับรองบนชั้นสาม และเสนอราคาต่อไปอย่างไม่ลังเล

"สามแสนสามหมื่น"

"...ลูกพี่ ข้างหลังยังมีของดีๆ อีกตั้งเยอะ ไม่เห็นต้องไปดันทุรังประมูลอุปกรณ์เวทระดับสูงชิ้นนี้ชิ้นเดียวเลย"

เฉียวเอ๋อฝืนใจพูดเกลี้ยกล่อม

"เธอว่าไงนะ?"

เจินฮ่วนหันขวับไปมองเฉียวเอ๋ออย่างแรง

"..."

เฉียวเอ๋อกลืนน้ำลายลงคอ ลูกพี่ตอนที่กำลังหน้ามืดตามัวนี่น่ากลัวจริงๆ

"สามแสนห้าหมื่น"

มีคนในบนชั้นสองเสนอราคาแข่งต่อ

"สามแสนหกหมื่น"

เจินฮ่วนตะโกนโดยไม่หันไปมอง

"มีใครให้ราคาสูงกว่านี้อีกไหมคะ?"

ฮู่เตียนกอดอกและถามด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

เธอมองไปรอบๆ และเติมเชื้อไฟลงไปอีก

"นี่คืออุปกรณ์เวทระดับสูงเลยนะคะ แถมยังเป็นแบบดาบยาวด้วย ไม่ว่าจะเป็นอัศวินหรือนักรบก็สามารถใช้งานได้อย่างเหมาะสมเลยล่ะค่ะ"

เฉียวเอ๋อกลอกตาไปมา และพูดต่อ

"ลูกพี่ เราเป็นโจรสลัดนะ ดาบยาวเล่มนี้ไม่เหมาะกับลุกพี่หรอก"

"..."

ใบหน้าของเจินฮ่วนกระตุก เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้งเพื่อระงับอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน

เธอทำหน้าบึ้งตึง และกล่าวอย่างจริงจัง

"ที่เธอพูดก็มีเหตุผล งั้นเรารอดูของชิ้นต่อไปกันดีกว่า"

"สามแสนแปดหมื่น"

"สามแสนแปดหมื่นห้าพัน..."

ราคาประมูลพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ เพียงไม่นานก็ทะลุสี่แสนเงิน

ในที่สุดราคาประมูลก็หยุดอยู่ที่สี่แสนห้าหมื่นเงิน และผู้ที่ประมูลได้ไปก็คือคนที่อยู่ในห้องชั้นสาม

"ขอแสดงความยินดีกับแขกห้องรับรองบนชั้นสามด้วยนะคะ ที่ได้ครอบครองอุปกรณ์เวทระดับสูงชิ้นนี้ไป"

ฮู่เตียนกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มที่เบ่งบานราวกับดอกไม้

ภายในห้องรับรองชั้นสาม ฉีเอ่อร์น่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก การจ่ายเงินสี่แสนห้าหมื่นเงินเพื่อประมูลดาบคมโลหิตมา ไม่รู้ว่าได้กำไรหรือขาดทุนกันแน่

เขามีจุดประสงค์แอบแฝงอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือการใช้โอกาสนี้เพื่อขอเข้าพบเจ้าเมืองเต่าทมิฬ ซึ่งอีกฝ่ายก็คงไม่มีเหตุผลอะไรที่จะปฏิเสธ

ผู้คนในที่นั่งธรรมดาต่างมองหน้ากันไปมา พวกเขาต่างชื่นชมในความมั่งคั่งของพวกขุนนางและเศรษฐี และมีความรู้สึกอิจฉาปะปนอยู่เล็กน้อย

ฮู่เตียนตบมือ พนักงานก็ประคองกล่องไม้เดินขึ้นมาบนเวที

เธอเปิดกล่องไม้ออกอย่างแผ่วเบา และกล่าวด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อย

"สินค้าประมูลชิ้นที่สาม คือศิลามนตราค่ะ"