บทที่ 23 ตัวเร่งพลังเทพศักดิ์สิทธิ์

บทที่ 23 ตัวเร่งพลังเทพศักดิ์สิทธิ์

"โอ้โหๆ~ วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ หว่านเสน่ห์ใส่สาวน้อยนับไม่ถ้วน ช่างน่าประทับใจเสียจริงนะ เหอจวิน?"

น้ำเสียงประชดประชันอีกสายหนึ่งดังขึ้น

บางครั้งเหอจวินก็แอบคิดว่า ถ้าหากระบบสามารถมอบค่าอารมณ์ให้เขาได้ด้วยก็คงจะดี

แบบนี้จะไม่กลายเป็นหนูน้อยจอมปั๊มค่าอารมณ์หมายเลขสามไปหรอกหรือ?

แน่นอนว่าทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา ระบบก็ตรวจจับได้ทันที ก่อนที่เขาจะถูกเท้าหยกคู่สวยกระทืบอย่างยับเยินไร้ความปรานี

"เหอะ ยัยผู้หญิง ฉัน—"

"ถ้านายกล้า 'เหอะ' อีกคำเดียว แม่จะทำให้นายขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนีเลย เชื่อไหม?"

"เอ่อ ที่รักจ๋า ฉันเชื่อนะว่าเธอรักฉัน ที่พูดมาทั้งหมดนี่ก็แค่อารมณ์ชั่ววูบใช่ไหมล่ะ?"

"ก็ลองดูสิ แล้วนายจะรู้ซึ้งตอนที่ตายไปแล้ว"

"ที่รักจ๋า ฉันก็แค่อยากให้เธอด่าฉันบ้างเท่านั้นเอง~"

ปกติแล้วเหอจวินไม่ใช่คนปากจัดอะไรนัก

เหตุผลหลักก็คือ ชนะการโต้เถียงไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา

แต่กับระบบนั้นแตกต่างออกไป

ระบบจะลงโทษเขาด้วยรางวัลน่ะสิ!

ใครเล่าจะปฏิเสธการถูกพี่สาวแสนสวย หุ่นดี และน่ารัก ด่าทอด้วยความเขินอายว่า "เจ้าโง่" ได้ลงคอกัน?

"หึหึ เลิกทำเป็นเล่นตัวแล้วใช่ไหมล่ะ?"

ระบบเพิ่งจะรู้ตัวเมื่อคืนนี้เอง

ว่าทุกครั้งที่เธอด่าทอเจ้าเด็กนี่ เขาจะแสดงอาการตื่นเต้นดีใจอย่างเห็นได้ชัด

หลักๆ เป็นเพราะเธอไม่ค่อยถนัดเรื่องทุบตีคนอื่นเท่าไหร่ ทำได้แค่เตะและกระทืบ ซึ่งนั่นไม่นับว่าเป็นการลงโทษสำหรับเหอจวินเลยสักนิด

"ฮิฮิฮิ นั่นก็เพราะที่รักทั้งสวย หุ่นดี นุ่มนิ่มแถมยังตัวหอมฟุ้งไม่ใช่หรือไง? ฉันไม่สนใจคนอื่นหรอกนะ"

"ไสหัวไปให้พ้นเลย ไอ้ปลาสวะเหม็นเน่า"

"อ๊า~ รู้สึกดีจังเลย รักเธอนะจ๊ะที่รัก"

"อั้ก~"

เขาโดนเตะส่งท้ายไปอีกหนึ่งทีก่อนจะออกจากพื้นที่ระบบ

ใครจะไปเข้าใจระบบที่แสนน่ารักและเต็มใจทำตามคำขอแปลกประหลาดของเขาขนาดนี้กันล่ะ?

เมื่อนั่งอยู่ในห้องพักรับรอง ทั้งเหอจวินและเย่ฟานต่างก็เงียบกริบจนน่าอึดอัด

เพื่อหลีกเลี่ยงบรรยากาศกระอักกระอ่วน เหอจวินจึงเข้าสู่ระบบอีกครั้ง

แม้ภรรยาของเขาจะกำลังงอนอยู่ แต่เขาก็ยังสามารถเข้าทางประตูหลังเพื่อเริ่มสุ่มกาชาได้

เหอจวินถูมือไปมาและเริ่มด้วยการสุ่มแบบครั้งเดียวก่อน

ตามคาด ถุงน่องดำ +1

แต่นี่เขาเรียกว่า 'การเจิมดวง'

แม้เขาจะไม่รู้ความหมายของมัน แต่พิธีกรรมถือเป็นสิ่งจำเป็น

จากนั้นก็จัดไปสิบโรล

"ถุงน่องดำ +10"

เหอจวินไม่รู้หรอกว่าตอนนี้ตัวเองทำหน้าแบบไหนอยู่ แต่มันคงจะดำมืดเสียยิ่งกว่าถุงน่องดำพวกนี้เสียอีก

"ซี๊ดดด เฮ้ย ไม่เชื่อหรอกเว้ย! สุ่มต่อ!"

เมื่อมองดูค่าอารมณ์ที่มีกว่า 300,000 แต้ม เหอจวินก็ตัดสินใจว่าจะค่อยๆ สุ่มไปเรื่อยๆ

สิบโรลอีกครั้ง

"ถุงน่องดำ +9, ตัวเร่งพลังเทพศักดิ์สิทธิ์ +1"

หืม? เดี๋ยวก่อนนะ

ตัวเร่งพลังเทพศักดิ์สิทธิ์ เจ้านี่ตั้งแต่สุ่มได้มาเขายังไม่เคยเอามันมาใช้เลยใช่ไหม?

เมื่อมองดูกระสอบปุ๋ยยูเรียจิ๋วสองใบที่วางอยู่ในกล่องกระดาษขาดๆ ในช่องเก็บของของระบบ เหอจวินก็ถึงกับพูดไม่ออก

ขนาดคำว่า "ยูเรีย" บนกระสอบยังถูกขีดฆ่าแล้วเขียนทับด้วยคำว่า "พลังเทพ" เลย

อะไรกัน รียูสหรือไง?

เขาจำใจควักมันขึ้นมาเต็มกำมือ "ตัวเร่งพลังเทพศักดิ์สิทธิ์" ที่มีลักษณะเป็นเม็ดสีทองปรากฏอยู่บนฝ่ามือของเขา

"ที่รักจ๋า ใช้กินหรือใช้ทาเนี่ย?"

"ใช้กิน"

หลังจากได้รับคำตอบจากระบบ เหอจวินก็ยัดมันกำใหญ่นั้นเข้าปากทันที

อืม รสชาติไม่เลวเลย มีรสหวานเหมือนลูกอมมอลต์ แถมยังเคี้ยวหนึบหนับอีกต่างหาก

เหอจวินสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ความเร็วในการเปลี่ยนพลังแห่งศรัทธาในร่างกายให้กลายเป็นพลังเทพศักดิ์สิทธิ์นั้นเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ประมาณ 20 ถึง 30 เปอร์เซ็นต์ ถือว่าใช้ได้ทีเดียว

เขาคว้าเข้าปากอีกกำมือ แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร

ปริมาณน่าจะส่งผลต่อระยะเวลาในการออกฤทธิ์เท่านั้น

[ติ๊ง! ค่าอารมณ์จากเย่ฟาน +1000!]

หืม?

เหอจวินเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าในห้องพักรับรองยังมีอีกคนอยู่นี่นา

"มองอะไร? อยากกินบ้างหรือไง?"

เหอจวินเอามือไพล่หลัง ก่อนจะควักตัวเร่งพลังเทพศักดิ์สิทธิ์ออกมาจากกระสอบในช่องเก็บของของระบบอีกกำมือหนึ่ง

เขาเห็นสายตาเหยียดหยามปรากฏอยู่ในดวงตาของเย่ฟาน