- หน้าแรก
- ถึงระบบจะร้าย แต่ผมก็จะจีบ
- บทที่ 21: เทพแห่งความมั่งคั่งถังแตกงั้นเหรอ?
บทที่ 21: เทพแห่งความมั่งคั่งถังแตกงั้นเหรอ?
บทที่ 21: เทพแห่งความมั่งคั่งถังแตกงั้นเหรอ?
บทที่ 21: เทพแห่งความมั่งคั่งถังแตกงั้นเหรอ?
เช้าตรู่วันใหม่เริ่มต้นขึ้นพร้อมกับความขมขื่นของการตื่นเช้าอีกเช่นเคย
เขายังคงปรับตัวเข้ากับนาฬิกาชีวิตของร่างกายนี้ไม่ได้ นี่ไม่ใช่สิ่งที่นักศึกษามหาวิทยาลัยผู้บอบบางควรจะต้องมาทนรับเลยสักนิด!
เหอจวินเองก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตื่นขึ้นมาตอนไหน รู้ตัวอีกทีเขาก็มานั่งแหง็กอยู่ในห้องเรียนเสียแล้ว
อันที่จริงเขาไม่ได้อยากมาโรงเรียนเลยแม้แต่น้อย
แต่ในเมื่อยังไม่มีข่าวคราวใดๆ จากหม่าอู๋จี้ เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอาเวลาไปทำอะไรดี
เมื่อปรายตามองไปยังมุมขวาหลังของห้องเรียน ก็เห็นเย่ฝานกำลังเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างราวกับตกอยู่ในภวังค์ความคิด
โชคดีที่หมอนี่โผล่หน้ามา ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องวุ่นวายออกไปตามหาอีก
ตั้งแต่กลับไปบ้านเมื่อคืน แต้มอารมณ์ที่หมอนี่มอบให้ก็เด้งขึ้นไม่หยุดหย่อน ไม่รู้เลยว่าแอบไปทำอะไรอยู่
มันน่ารำคาญเสียจนเหอจวินต้องกดปิดการแจ้งเตือนชั่วคราวไปเลย
พอตื่นขึ้นมาในเช้าวันนี้พร้อมกับแต้มอารมณ์ที่พุ่งปรี๊ดขึ้นมาอีก 20,000 แต้มจากเย่ฝาน ก็เห็นได้ชัดเจนเลยว่าอีกฝ่ายเคียดแค้นเขามากขนาดไหน
เมื่อรวมกับแต้มจิปาถะจากแหล่งอื่นๆ ที่ไม่ทราบที่มาอีกมากมาย ตอนนี้ก็มีแต้มรวมๆ แล้วประมาณ 100,000 แต้ม
ปัจจุบันเขามีแต้มอารมณ์สะสมอยู่กว่า 300,000 แต้ม ซึ่งมากพอให้สุ่มกาชาได้ถึง 300 ครั้ง
แถมยังมีเศษชิ้นส่วนของการ์ดสัมผัสประสบการณ์เทพเจ้าอีก 3 เปอร์เซ็นต์
เขาไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะระบบทำงานสะเพร่าหรือเปล่า แต่เม็ดยาเล็กๆ ที่มีชื่อว่า 【วันพรุ่งนี้ของผู้อื่น】 ก็ยังคงนอนแอ้งแม้งอยู่ในร้านค้าของระบบ
"อุตส่าห์ใช้ดวงสุ่มไอเทมระดับสีทองนี้ออกมาได้ทั้งที อย่างน้อยก็ควรจะได้เก็บไว้เป็นที่ระลึกบ้างสิ จริงไหม?"
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงเลือกที่จะรูดซิปปากเงียบ ไม่เตือนระบบเรื่องนี้
เมื่อสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังจ้องมองอยู่ เย่ฝานก็ละสายตากลับมา
และพอเห็นว่าเป็นเหอจวิน เขาก็รีบสะบัดหน้าหนีไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว
อา... ตอนนี้เขารู้แล้วว่าทำไมหมอนั่นถึงต้องหันหน้าออกไปนอกหน้าต่าง
ไม่ได้เหม่อลอย และไม่ได้กำลังชื่นชมทิวทัศน์อะไรทั้งนั้น หมอนั่นแค่กำลังซ่อนรอยแส้บนแก้มซ้ายอยู่ต่างหาก
ตอนนั้นเขาลืมยั้งมือไปจริงๆ นั่นแหละ สาเหตุหลักก็เพราะเย่ฝานเอาแต่หาเรื่องเขาไม่หยุดหย่อน ซึ่งมันน่ารำคาญสุดๆ
แม้จะดูเป็นผู้ใหญ่ แต่แท้จริงแล้วหมอนั่นก็เป็นแค่เด็กวัยรุ่นอายุไม่ถึง 20 ปีที่มักจะทำอะไรบุ่มบ่าม และชอบเอาแต่ใจเป็นเด็กๆ
แต่ก็ยังดีที่สามารถแยกแยะผิดชอบชั่วดีในเรื่องใหญ่ๆ ได้
ท้ายที่สุดแล้วคนเราก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่างหรอก
ข่าวการจุติเป็นเทพเดินดินของเหอจวินแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วเมื่อคืนนี้ ก็อย่างว่าล่ะนะ นี่มันยุคอินเทอร์เน็ตนี่นา
ทว่าทางภาครัฐดูเหมือนจะจงใจชะลอการแพร่กระจายของข่าว เพราะมันเพิ่งจะทะยานขึ้นเทรนด์ฮิตเอาเมื่อเช้านี้เอง
คำค้นหามากมายที่เกี่ยวข้องกับเขาและเย่ฝานต่างพากันติดเทรนด์
ยกตัวอย่างเช่น "เทพแห่งความมั่งคั่ง", "ฉีเทียนต้าเซิ่ง", "เทพเดินดินจอมโอหัง" และอื่นๆ อีกมากมาย
ส่วนหัวข้อที่ได้รับความนิยมสูงสุดคือคลิปวิดีโอหนึ่ง ซึ่งลือกันว่าหลุดออกมาจากบุคคลนิรนาม
ภาพในคลิปนั้นเบลอมาก แถมมุมกล้องส่วนใหญ่ก็ถูกบดบัง น่าจะเป็นการแอบถ่ายจากในกระเป๋าเสื้อเสียมากกว่า
ในภาพปรากฏร่างเงาสีดำสนิทกำลังทำอะไรบางอย่าง จากนั้นก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของไทรฟอนดังลั่น
ตามมาด้วยเสียงอธิบายของเบลล่า แล้ววิดีโอก็ตัดจบลงเพียงเท่านั้น
"เชี่ย เชี่ยๆๆ เทพเจ้าของแคว้นมังกรเราเทพขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?!"
"ฟังจากเสียงแล้ว นั่นน่าจะเป็นไทรฟอนจากดินแดนเทพเมดิเตอร์เรเนียนนะ!"
"ก้อนสีดำสนิทนี่ เกี่ยวข้องกับเทพแห่งความมั่งคั่งหรือเปล่า? เพราะอีกองค์ที่ชื่อฉีเทียนต้าเซิ่งก็ดูไม่น่าจะใช่สไตล์นี้ด้วยสิ"
"ใครจะสนเรื่องนั้นกันล่ะ? ปล่อยให้ไอ้พวกที่ชอบมากดหัวเราแบบไร้เหตุผลได้ลิ้มรสชาติของการโดนเอาคืนซะบ้างเถอะ! ในที่สุดพวกเราก็ได้ระบายความแค้นสักที!"
"เหอะ ไอ้พวกหลังเขา นี่มันเป็นแค่ปรากฏการณ์เทพเจ้าแสดงอิทธิฤทธิ์ชัดๆ ไม่ใช่การต่อสู้ระหว่างเทพเดินดินด้วยกันสักหน่อย ต่อให้แคว้นมังกรจะปลุกเทพเจ้าขึ้นมาได้ แต่ความแข็งแกร่งก็คงไม่มีทางเทียบติดกับท่านเทพเดินดินของประเทศอื่นได้หรอก"
"ไอ้พวกหน้าม้ารับจ้างคอมเมนต์ข้างบนนั่น จะมาเห่าหอนทำไม? หนักหัวแกเหรอ? 'หลังเขา' พ่อง แม่แกตายก็ต้องฝังกลบในดินหลังเขาเหมือนกันไม่ใช่หรือไง?"
"นี่มันยุคไหนแล้วเนี่ย ทำไมยังมีพวกตัวประหลาดหลงเหลืออยู่อีก? ขาดความอบอุ่นจนต้องออกมาเรียกร้องความสนใจหรือไง?"
"ในที่สุดแคว้นมังกรก็ผงาดสักที! แค่ชื่อ 'เทพแห่งความมั่งคั่ง' ก็ฟังดูเป็นสิริมงคลสุดๆ แล้ว พวกเราต้องรีบไปกราบไหว้กันหน่อยแล้ว!"
กระแสคอมเมนต์บนโลกออนไลน์นั้นล้นหลามมาก แต่โดยรวมแล้วถือว่าเป็นไปในทิศทางที่ดี
ยกเว้นก็แต่พวกงั่งไม่กี่ตัวที่ถูกประเทศอื่นล้างสมองไปแล้ว
แต่พลังทำลายล้างของฝีปากชาวเน็ตแคว้นมังกรก็รุนแรงเอาเรื่องจริงๆ โดยเฉพาะในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ ใครด่าก่อนก็ถือว่าชนะใสๆ แถมยังไม่มีใครกล้าเสนอหน้าออกตัวแทนฝั่งตรงข้ามอีกด้วย
มาใส่ความบุคคลสำคัญของแคว้นมังกรบนแพลตฟอร์มโซเชียลของแคว้นมังกรเนี่ยนะ? แบบนี้มันรนหาที่ตายชัดๆ!
อย่างไรก็ตาม เหอจวินคงไม่มีทางได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้หรอก
ขนาดเงินจะจ่ายค่าโทรศัพท์ยังไม่มี แล้วเขาจะเอาอินเทอร์เน็ตที่ไหนมาส่องดูเรื่องพวกนี้กันล่ะ?
น่าขันสิ้นดี เป็นถึงเทพแห่งความมั่งคั่งแต่กลับถังแตกเสียเอง
"อาจวิน ฉันรักนายจะตายอยู่แล้วโว้ย!"
"นายรู้ไหม ถ้าฉันเกิดเป็นผู้หญิงมันจะดีขนาดไหน? ไม่อย่างนั้นฉันคงจะยอมพลีกายถวายชีวิตให้นายไปแล้วเนี่ย"
ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องเรียน หลิวเผิงก็สาดคำพูดชวนขนลุกใส่ทันที ทำเอาเหอจวินแทบจะชักแส้สีทองออกมาฟาดเจ้าอ้วนปัญญาอ่อนนี่ตามสัญชาตญาณ