ตอนที่ 675 : ระเบิดเมฆา

ตอนที่ 675 : ระเบิดเมฆา

ฝ่ายผลิตของฐานลวี่หยวนในปัจจุบัน เรียกได้ว่าเป็นฝ่ายที่มีคนมากที่สุดเป็นอันดับสองของทั้งฐาน!

บรรดาวิศวกรต่างๆ ถ้าไม่ได้ไปอยู่ที่ไซต์ก่อสร้างแนวป้องกันหรือไซต์ก่อสร้างชั้นใต้ดิน พวกเขาก็ล้วนอยู่กับตงฮุยกันหมด

ตงฮุยเองก็ไม่ได้ทำให้ผิดหวัง เขาสามารถบริหารจัดการเรื่องการผลิตของฐานได้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยมาโดยตลอด

ซึ่งนั่นสะท้อนให้เห็นถึงความสามารถของเขาในฐานะอดีตผู้จัดการโรงงานขนาดใหญ่ได้อย่างเต็มที่

ใช่แล้วอย่าได้คิดว่าเขามีแค่ฝีมือทางด้านเทคนิค เพราะในความเป็นจริงแล้วฝีมือในการบริหารของเขานั้นก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย

คนเก่งไม่ว่ายังไงก็ยังเป็นคนเก่งอยู่ดี คนเหล่านี้สามารถเรียนรู้ทักษะต่างๆ และเข้าใจมันได้อย่างรวดเร็ว

ฉินจิ้นที่เดินดูฝ่ายวิจัยและพัฒนาเสร็จก็เดินมาที่ห้องทำงานของฝ่ายผลิตในฐานหลัก

มันเป็นอาคารหลังเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ที่มุมหนึ่งของฐาน มันไม่ได้สูงและมีเพียงแค่ 3 ชั้นเท่านั้น ฉินจิ้นเดินไปที่ห้องทำงานห้องหนึ่งบนชั้น 3 อย่างคุ้นเคย

ในตอนนี้ประตูใหญ่นั้นถูกปิดอยู่ แต่เขาก็สามารถมองผ่านหน้าต่างเข้าไปเห็นตงฮุยที่กำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ดูอะไรบางอย่างอยู่

ก๊อกก๊อก

ฉินจิ้นเคาะประตูเบาๆ และทำให้ตงฮุยที่กำลังตั้งใจทำงานอยู่นั้นเงยหน้าขึ้นมา

หลังจากทักทายกันเล็กน้อย ฉินจิ้นก็นั่งลงบนโซฟาในห้องทำงานนั้น

เขามองดูห้องที่เรียบง่ายมากจนเรียกได้ว่าซอมซ่อห้องนี้และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชมคนที่มุ่งมั่นกับการทำงานแบบนี้

ในห้องทำงานนอกจากชั้นวางหนังสือที่เต็มไปด้วยเอกสารต่างๆ แล้วก็มีเพียงแค่เครื่องพิมพ์หนึ่งเครื่องและคอมพิวเตอร์บนโต๊ะทำงานของตงฮุยเท่านั้น

เรียกได้ว่าเรียบง่ายมากจริงๆ

ไม่เหมือนกับห้องทำงานของเขาเลย

ที่ข้างในนั้นมีทั้งตู้เย็น ของตกแต่งอย่างง้าวขนาดใหญ่ ชั้นหนังสือขนาดใหญ่และยังมีผนังด้านหนึ่งที่ใช้สำหรับวางเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่างๆ โดยเฉพาะ

และอีกด้านหนึ่งก็ยังมีหน้าจอเพื่อใช้ดูสถานการณ์ต่างๆ แบบเรียลไทม์ได้อีก

“เป็นไงบ้าง? ช่วงนี้คุณแม่สบายดีไหม? มีอะไรที่ต้องการหรือเปล่า ฉันจะได้ให้คนไปหามาให้”

ยังไม่ทันจะถามเรื่องงาน ฉินจิ้นก็ถามถึงแม่ของตงฮุยก่อน

เขาไม่ได้ลืมว่าในแผนการตามหาญาติ ตงฮุยนั้นได้พาแม่ของอีกฝ่ายกลับมาที่ฐานด้วย

ตอนนี้เขาเองก็พอจะได้ยินมาว่าชีวิตของผู้สูงอายุในฐานหลักนั้นไม่เลวเลย เพราะทุกวันพวกเขาจะตามแม่ฉินและแม่บ้านในฐานหลักไปทำงานทำอาหารหรือปลูกผัก

นี่ถือได้ว่าเป็นชีวิตที่สงบสุขมากในวันสิ้นโลกแบบนี้

เมื่อได้ยินผู้นำถามถึงแม่ของตัวเอง ใบหน้าที่เคยเคร่งขรึมของตงฮุยก็อ่อนโยนลงมากทันที

“ขอบคุณประธานฉินที่เป็นห่วงครับ! แม่ของผมสบายดีมาก! ช่วงนี้ก็มักจะไปทำกับข้าวกับปลูกผักทุกวัน จนเริ่มสนิทกับคนในฐานหลายๆ คนแล้วครับ ส่วนสิ่งที่ต้องการช่วงนี้น่าจะยังไม่มีอะไรครับ”

ใช่แล้ว

แม่ของเขาสามารถเข้ามาในฐานลวี่หยวนและปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้จริงๆ

แต่น่าเสียดายที่พ่อของเขาดันโชคร้ายเกินไป จนไม่ได้ตามมาที่นี่ด้วย

สำหรับเรื่องนี้เขาไม่สามารถโกรธแค้นฐานได้ เพราะถ้าฐานไม่ยอมรับเข้ามา อย่าว่าแต่แม่ของเขาเลย แม้แต่ตัวเขาเองก็อาจจะตายไปในโรงงานเคมีแห่งนั้นนานแล้ว

ประธานฉินไม่เพียงแต่จะเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเขา แต่ยังเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตแม่ของเขาด้วย

แผนการตามหาญาติที่ถูกประกาศในตอนนั้นเรียกได้ว่าเป็นสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในตอนนั้นจริงๆ เพราะการพาแม่ของเขาที่อยู่ไกลออกไปถึงมณฑลกวางสีกลับมาได้ก็ถือว่าเป็นเรื่องเซอร์ไพรส์ที่เขาไม่กล้าที่จะคิดถึงแล้ว

ดังนั้นถ้าจะบอกว่าทั้งฐานลวี่หยวนแห่งนี้เขาเชื่อฟังใครมากที่สุด ก็คงไม่ต้องสงสัยเลยว่าคนๆ นั้นจะต้องเป็นประธานฉินที่อยู่ตรงหน้าเขาคนนี้

“งั้นก็ดี ถ้ามีอะไรที่ต้องการก็บอกฉันมาได้เลย! ด้วยผลงานที่นายสะสมมา ขอแค่ฉันให้ได้ฉันก็จะให้แน่นอน!”

ฉินจิ้นให้สัญญากับหัวหน้าฝ่ายผลิตของตัวเองอย่างใจกว้าง

ตงฮุยก็รีบปฏิเสธอย่างถ่อมตัว สำหรับชีวิตในตอนนี้เขายังจะไม่พอใจอะไรได้อีก?

เขาไม่กล้าคิดด้วยซ้ำว่าถ้าเขากับแม่ต้องออกไปอยู่ข้างนอกพวกเขาจะต้องลำบากกันขนาดไหน?

การอยู่ที่นี่พวกเขาไม่เพียงแต่จะได้กินอิ่มทุกมื้อ แต่ยังสามารถเพลิดเพลินไปกับสิ่งต่างๆ ที่หาได้ยากแม้แต่ในยุคก่อนวันสิ้นโลก

แค่นี้เขาก็พอใจมากแล้ว

ดังนั้นเขาจึงพยายามอย่างเต็มที่เพื่ออุทิศความสามารถของเขาให้กับฐานมาโดยตลอด

เพราะมีเพียงวิธีนี้เท่านั้น เขาถึงจะรู้สึกว่าเขาได้ตอบแทนบุญคุณของประธานฉิน

และมันก็ไม่ใช้แค่การตอบแทนบุญคุณ เพราะมันเป็นการตอบแทนตัวของเขาด้วย เพราะยิ่งฐานลวี่หยวนแข็งแกร่งขึ้นเท่าไหร่ เขาและแม่ก็จะยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น

“ที่ฉันมาหานายก็เพราะว่าฉันอยากจะรู้ว่าช่วงนี้สถานการณ์ของฝ่ายผลิตเป็นยังไงบ้าง? และมีอะไรที่สามารถผลิตเป็นอาวุธที่มีอานุภาพสูงขึ้นได้อีกไหม?”

หลังจากทักทายเสร็จ ฉินจิ้นก็เข้าประเด็นทันที

ที่เขามานอกจากเขาอยากรู้เรื่องการผลิตแล้ว เขายังอยากรู้ด้วยว่าตงฮุยนั้นมีไอเดียการผลิตอาวุธที่ร้ายแรงกว่าที่มีอยู่ในตอนนี้อีกไหม!

เพราะนี่คือด็อกเตอร์ด้านเคมีตัวจริงเสียงจริงเลยนะ!

ใครจะไปรู้ว่าในหัวของอีกฝ่ายจะมีของดีอะไรซ่อนอยู่อีก?

เมื่อก่อนไม่ปริปากก็ไม่รู้ แต่ช่วงก่อนหน้านี้จู่ๆ ตงฮุยก็เข้ามาหาเขาแล้วบอกว่าตัวเองมีความคิดที่จะสร้างระเบิดเทอร์โมบาริกนั่นจึงทำให้ฉินจิ้นนึกขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นถึงด็อกเตอร์ที่รู้จักส่วนผสมทางเคมีต่างๆ เป็นอย่างดี!

แม้แต่ระเบิดเทอร์โมบาริกและระเบิดที่มีอานุภาพต่ำกว่านั้นก็ยังสามารถสร้างออกมาได้ ไม่แน่ว่าตอนนี้เขาอาจจะยังซ่อนของที่ดีกว่านี้เอาไว้ก็ได้!?

และก็เป็นอย่างที่คิด

เมื่อได้ยินคำถามของฉินจิ้น ตงฮุยก็ใช้มือขวาลูบผมที่ไม่ค่อยมีของเขาก่อนจะพูดออกมาอย่างเขินอายว่า

“ประธานฉิน เรื่องแนวคิดเกี่ยวกับวัตถุระเบิดอานุภาพสูงที่คุณเคยพูดถึงครั้งก่อนผมก็พอจะมีอยู่บ้าง แต่ผมยังไม่เคยได้ทดลองมันจริงๆ ผมเลยยังไม่กล้ารับประกันว่ามันจะใช้ได้ผล......ดังนั้น......”

นี่แหละ!

ตงฮุยยังมีของดีที่ยังไม่ได้เอาออกมาจริงๆ ด้วย!

“ไม่ต้องรับประกันว่ามันจะต้องใช้ได้! ขอแค่มีแนวคิดก็เป็นเรื่องที่ดีแล้ว! นายสามารถเขียนแนวคิดนั้นและขั้นตอนทั้งหมดออกมา ให้คนอื่นไปทดลองและทดสอบได้เลย!”

ฉินจิ้นรอสิ่งนี้อยู่แล้ว!

ไม่กลัวที่จะไม่ทำอะไร แต่กลัวว่าจะไม่ได้ทำมากกว่า

ขอแค่มีแนวคิด ต่อให้ไม่แน่ใจและมีความเสี่ยงสูง เขาก็สามารถสั่งให้คนออกไปทดลองมันข้างนอกได้!

ผู้รอดชีวิตข้างนอกจะตายก็ตายไป แต่ตงฮุยจะเกิดเรื่องขึ้นไม่ได้

พวกผู้รอดชีวิตข้างนอกขอแค่จ่ายอาหารจำนวนหนึ่งให้พวกเขา ก็มีคนที่พร้อมจะเข้าร่วมการทดสอบตั้งมากมายแล้ว!

ความเสี่ยงอะไรพวกนั้นพวกเขาส่วนใหญ่ไม่สนใจด้วยซ้ำ พวกเขาสนใจแค่การได้กินอิ่มเท่านั้นเพราะถ้าพวกเขาไม่ได้กินพวกเขาก็จะต้องอดตายกันอยู่ดี!

เมื่อได้ยินผู้นำพูดแบบนี้ ตงฮุยก็ไม่เกรงใจที่จะเก็บมันไว้อีกต่อไป เพราะเขารู้ว่าผู้นำของเขาต้องการอะไร

เขาหันหลังเดินกลับไปที่คอมพิวเตอร์ของตัวเอง จากนั้นเขาก็จัดการเปิดไฟล์หลายไฟล์แล้วให้ฉินจิ้นดู

“ประธานฉิน นี่คือข้อมูลที่ผมรวบรวมมา มีบางส่วนที่หามาได้จากโรงงานเคมีก่อนหน้านี้และยังมีข้อมูลล้ำค่าอีกไม่น้อยที่ผมได้แลกเปลี่ยนมาจากผู้รอดชีวิตข้างนอก”

“ขอแค่พวกเราสามารถหาอุปกรณ์และวัสดุสำคัญเหล่านี้เจอ พวกเราก็น่าจะสามารถทดลองสร้างระเบิดเมฆาออกมาได้!”

ระเบิดเมฆา!!

ฉินจิ้นตาสว่างวาบทันที!

ของดีนี่นา!

ระเบิดอย่างระเบิดเมฆามันได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในระเบิดที่มีอานุภาพรุนแรงที่สุดรองจากระเบิดนิวเคลียร์!

ได้ยินมาว่าลูกระเบิดที่มีขนาดเท่ากันนั้นตัวของระเบิดเมฆาจะมีอานุภาพเป็น 3-8 เท่าของระเบิด TNT!!

ถ้าในตอนที่พวกเขาโจมตีฐานความหวังใหม่ พวกเขามีอาวุธชนิดนี้อยู่ก็ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจจะมีวิธีการกำจัดอีกฝ่ายได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่านี้ก็ได้!

แต่น่าเสียดายที่ก่อนหน้านี้แม้พวกเขาจะไปกวาดต้อนขนอาวุธกลับมาจากคลังอาวุธหลายแห่ง แต่พวกเขากลับหาร่องรอยของอาวุธชนิดนี้ไม่เจอเลย

ซึ่งตามหลักแล้ว อาวุธอย่างขีปนาวุธและระเบิดอานุภาพสูงมักจะไม่ถูกเก็บไว้ในคลังอาวุธที่ไม่ค่อยสำคัญและไม่มีคนคอยดูแลเป็นเวลานาน

ดังนั้นมันจึงมีความเป็นไปได้สูงที่พวกมันจะมีอยู่แค่ในฐานทัพหลักๆ เท่านั้น

และสถานที่เหล่านั้นก็ถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิด จนแม้แต่ฉินจิ้นก็ยังไม่มีข่าวของพวกมัน

หลังจากได้ยินการแนะนำของตงฮุย ฉินจิ้นก็ตัดสินใจทันทีว่าเขาจะต้องครอบครองอาวุธชนิดนี้ให้ได้!