บทที่ 280 จากปิศาจต้มซุปสู่เซียนปิศาจ! เส้นทางวิวัฒนาการของปิศาจสายรักษา!

พื้นที่เขตสงครามหมายเลข 35

รอบนอกฐานทัพทหาร

บัตรประจำตัวของหลี่ฉางชิงได้รับสิทธิ์สูงสุดชั่วคราวจากจางเริ่นหยวน ทำให้ผ่านประตูออกไปได้อย่างง่ายดาย

ผู้ได้รับอาชีพที่อยู่รอบๆ มองด้วยความตกใจและตะโกนออกมา

"ไม่ใช่สิ! ทำไมล่ะ! ทำไมหมอนั่นถึงออกไปได้?"

"ที่บ้านฉันยังมีเรื่องอยู่ เมื่อไหร่จะปล่อยออกไปล่ะ?"

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่? เข้าได้แต่ห้ามออก?"

"ฉันเป็นพลเมืองระดับสาม ปล่อยฉันออกไปเร็วๆ! ให้ตายเถอะ เพิ่งล่าปีศาจระดับสามมาได้ ถ้าไม่รีบขาย จะเสียหาย พวกคุณจ่ายไหวไหม!?"

"......"

เห็นได้ชัดว่ามีแนวโน้มจะเกิดการจลาจล

เจ้าหน้าที่ทหารคนหนึ่งรีบออกมายืนและพูดเสียงดังว่า:

"ทุกท่าน เขตสงครามหมายเลข 37 หน้าผาลวงตาอยู่ในช่วงคลื่นแมลง จึงต้องปิดกั้นเขตสงครามชั่วคราว เปิดใช้งานค่ายกลป้องกันวิญญาณ"

"ทุกครั้งที่มีการเข้าออกจะใช้พลังงานของค่ายกล"

"ขอให้ทุกท่านวางใจ การปิดกั้นจะไม่ยาวนาน"

"ได้รับข่าวที่เชื่อถือได้แล้ว การสนับสนุนจากสหพันธรัฐกำลังมาถึง ภายในหนึ่งชั่วโมง การสนับสนุนจะมาถึง การปิดกั้นจะถูกยกเลิก!"

เมื่อได้ยินคำว่า 'คลื่นแมลง'

บรรยากาศในที่เกิดเหตุหยุดชะงักทันที เสียงตะโกนหยุดลง

ผู้ได้รับอาชีพที่อยู่ในเขตสงครามมานาน ใครไม่รู้จักคลื่นแมลงในเขตสงครามมดกินทอง?

นั่นคือภัยพิบัติใหญ่ที่อาจทำให้เขตสงครามล่มสลายได้ทุกเมื่อ!

ไม่มีใครอยากให้แผนของผู้บริหารระดับสูงล่าช้าเพราะตัวเอง

มีเพียงพลเมืองระดับสามคนนั้นที่อดไม่ได้ที่จะพูดว่า: "แล้วหมอนั่นล่ะ? ทำไมเขาถึงออกไปได้?"

"เขาเหรอ?" เจ้าหน้าที่ทหารมองไปทางที่หลี่ฉางชิงจากไป จริงๆ แล้วเขาก็สงสัยเหมือนกัน "ใครจะออกไปได้ขึ้นอยู่กับสิทธิ์ บัตรประจำตัววางบนประตู ใครออกไปได้ ประตูจะเปิดเอง"

"ทุกท่าน แยกย้ายกันไปเถอะ อย่าขวางทางที่ประตู"

"โชคดีที่หมอนั่นนิสัยดี"

"ถ้าพวกคุณขวางทาง ทำให้เจ้าหน้าที่ทหารระดับสูงเข้าออกล่าช้า..."

"กฎของเขตสงคราม พวกคุณก็รู้ดี"

เมื่อคำพูดนี้ออกมา

ฝูงชนก็สลายตัว

ประตูฐานทัพที่เคยคึกคัก ตอนนี้เหลือเพียงทหารเฝ้าประตูไม่กี่คน

"ค่ายกลป้องกันวิญญาณ?"

ไม่ไกลนัก หลี่ฉางชิงสงสัยเล็กน้อย

ตอนออกมา เขาก็ได้ยินสิ่งที่ทหารคนนั้นพูด

ไม่แปลกใจเลยที่ตอนออกมา รู้สึกเหมือนมีพลังงานเหนียวๆ ผ่านตัวไป

ข่าวการล่มสลายของเขตสงคราม

เขาเคยเห็นในข่าวหลายครั้ง

แนวป้องกันถูกทำลาย วังวนถูกทำลาย พื้นที่ของบลูสตาร์เชื่อมต่อกับพื้นที่นอก

ในรัศมีหลายกิโลเมตร หลายสิบกิโลเมตร หลายร้อยกิโลเมตร... เกิดรอยแยกในอวกาศอย่างไม่มีกฎเกณฑ์ สัตว์ประหลาดจำนวนมากมายพุ่งออกมา!

ตอนนั้น ไม่มีการแบ่งเขตสงครามอีกต่อไป!

สัตว์ประหลาดระดับต่ำมีมากมาย สัตว์ประหลาดระดับสูงปรากฏขึ้นไม่ขาดสาย ถ้ามีสัตว์ประหลาดระดับหกหรือเจ็ดปรากฏขึ้น นั่นหมายถึงการล่มสลายของเมืองมนุษย์หนึ่งเมือง ชีวิตถูกทำลาย

"ดูเหมือนว่า แม้ในระยะสั้นจะไม่สามารถสนับสนุนได้ สหพันธรัฐก็ไม่อาจนิ่งเฉยต่อการล่มสลายของเขตสงครามหนึ่ง"

ค่ายกลป้องกันวิญญาณน่าจะเป็นไพ่ตายสุดท้ายของสหพันธรัฐ รับผิดชอบในการปกป้องและเสริมความแข็งแกร่งให้กับวังวนของหน้าผาลวงตา...

ออกจากฐานทัพ เดินไปไม่นาน หลี่ฉางชิงก็เห็นรถธุรกิจที่คุ้นเคย

สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือ

ไป๋จือนานมาด้วยตัวเอง

กระโปรงขาวเปิดประตูรถ เท้าบางแตะพื้น

เธอเอนตัวขึ้น กระโปรงพลิ้วไหว ยกมือรวบผม เดินมาอย่างอ่อนโยน

"อืม? ถุงมือของคุณล่ะ? ได้อาวุธที่ดีกว่าแล้วเหรอ?" ไป๋จือนานยื่นถุงปิดผนึกมาให้ ถามโดยไม่รู้ตัว

หลี่ฉางชิงรับถุงมา ฉีกบรรจุภัณฑ์ ก้มมองหนังสือทักษะข้างใน "คุณดูละเอียดดีนะ ทำไมถึงมาด้วยตัวเอง?"

เมื่อก่อนเขาใช้ถุงมือทองดำสีดำสนิทฝังลายทองเข้ม รูปทรงเรียบง่าย

ใส่ที่มือแล้ว มีน้อยคนที่จะคิดว่าเป็นอาวุธ

ตอนนี้เปลี่ยนเป็น【แกนกระดูกละเอียด】 ยังไม่แปลงเป็นรูปแบบอาวุธที่ชัดเจน

แค่รู้สึกว่ามือขาดอะไรไป

เขาเจอถงม่านและสวีลั่วเจิง พวกเธอไม่สังเกตเห็น

มีเพียงไป๋จือนานที่สังเกตเห็นทันที

"ประสบการณ์ดันเจี้ยนของเจียงเฉิงมีน้อย มาที่ซางหยูเพื่อพิชิตดันเจี้ยน ก็เลยเอามาให้คุณด้วย"

หลี่ฉางชิงพยักหน้า ไม่คิดมาก: "ไปนั่งในรถของคุณสักหน่อย"

"โอเค" ไป๋จือนานไม่ได้ขึ้นรถตาม นิ่งเงียบอยู่ข้างๆ

ขึ้นรถแล้ว ถือว่าเป็นพื้นที่ส่วนตัว

ใจคิดขึ้นมา

หนังสือทักษะในมือของหลี่ฉางชิงกลายเป็นแสงสว่างไหลเข้าสู่ร่างกาย

แถบทักษะมีไอคอนใหม่เพิ่มขึ้น

【ปิศาจต้มซุป·อัญเชิญ (E)】

ตอนวิวัฒนาการมหาเทพไร้พ่ายใช้ล้านแต้ม แต้มความแค้นถูกล้างไปหมด

โชคดีที่ฆ่าราชามดได้ มีค่าความแค้นเข้ามาเกือบหมื่น

ต่อไปเหล่าปิศาจจะลงสนามรบ ไปล่ามดกินทองที่เป็นกองกำลังระดับสูง

ตอนนี้ค่าความแค้นของเขาทะลุสองหมื่น เพียงพอที่จะเพิ่มให้【ปิศาจต้มซุป】เล็กน้อย

หลังจากนี้เข้าเขตสงคราม เขาไม่คิดจะให้ผู้ได้รับอาชีพสายรักษาตามไปด้วย

ระดับของปิศาจต้มซุปไม่ควรต่ำเกินไป อย่างน้อยต้องมีความสามารถในการรักษาบ้าง

"ความแค้นปรสิต เลือกวิวัฒนาการปิศาจต้มซุป"

【ปิศาจต้มซุป·อัญเชิญ (ระดับ E · ทักษะใช้งาน): วิวัฒนาการปัจจุบันต้องการความแค้น×100】

【ปิศาจจมน้ำตาย·อัญเชิญ (ระดับ A · ทักษะใช้งาน): วิวัฒนาการปัจจุบันต้องการความแค้น×500】

"เหมือนตอนแรก ด้วยความสามารถของความแค้นปรสิตที่เกินจริง วิวัฒนาการครั้งเดียว ก็ถึงระดับ A ทันที"

"วิวัฒนาการต่อไป!"

【ปิศาจผู้รับใช้ยา·อัญเชิญ (ระดับ S · ทักษะใช้งาน): วิวัฒนาการปัจจุบันต้องการความแค้น×1000】

【ปิศาจสะพานผี·อัญเชิญ (ระดับ SS · ทักษะใช้งาน): วิวัฒนาการปัจจุบันต้องการความแค้น×3000】

【เซียนสะพานผี·อัญเชิญ (ระดับ SSS · ทักษะใช้งาน): วิวัฒนาการปัจจุบันต้องการความแค้น×50000】

ช่วงจากระดับ SSS ถึง SR แสดงถึงจากลอร์ดถึงผู้ถือชื่อ ความแตกต่างระหว่างสองสิ่งนี้เหมือนเหวลึก การใช้ค่าความแค้นก็เยอะมากเช่นกัน

"ระดับ SSS..." หลี่ฉางชิงเต็มไปด้วยความคาดหวัง มองไปที่แผงทักษะของเซียนสะพานผี "ถ้าตามที่ฉันคาดหวัง ทุกครั้งที่วิวัฒนาการจะเน้นเพิ่มความสามารถในการรักษา ระดับ SSS ก็เพียงพอแล้ว"

เซียนสะพานผีไม่ทำให้หลี่ฉางชิงผิดหวัง

หรือจะพูดว่า

【ความแค้นปรสิต】ทักษะเฉพาะเริ่มต้นนี้ ไม่เคยทำให้ใครผิดหวัง!

เซียนสะพานผีระดับ SSS สืบทอดฝีมือ 'ต้มซุป' ของปิศาจต้มซุปอย่างสมบูรณ์แบบ

【ยาฟื้นคืน (ทักษะใช้งาน): เซียนสะพานผีเตรียมยารักษาบาดแผลให้กับผีข้ามสะพานลืมภพ บรรเทาความเสียหายทั้งหมดที่พวกเขาได้รับตอนตาย】

【ผลที่ 1: ดื่มยาซุป ฟื้นฟู 30% ของพลังชีวิตสูงสุด】

【ผลที่ 2: รักษาบาดแผล เนื้อขาวเกิดใหม่ เชื่อมต่อแขนขาที่ขาด】

【ปัจจุบันยาซุปที่เก็บไว้: 1/9】

【ทุกครั้งที่ดื่มต้องเว้นระยะ 15 นาที ถ้าดื่มหลายครั้งในระยะเวลานั้น ผลจะลดลงอย่างมาก】

"ปริมาณการฟื้นฟูครั้งเดียว 30% เกินกว่ายารักษาส่วนใหญ่ในตลาด จุดสำคัญคือ ยาฟื้นคืนเป็นทักษะ ไม่ต้องกังวลเรื่องความดื้อยา คำนวณเวลาคูลดาวน์แยกต่างหาก"

"ไม่เพียงเท่านั้น"

นอกจากต้มยา เซียนสะพานผียังมีทักษะฟื้นฟูที่มีเวลาคูลดาวน์เพียง 20 วินาที

ค่าคงที่ ยิ่งพลังจิตสูง การฟื้นฟูก็ยิ่งสูง

สองวิธีการรักษา

แม้ไม่สามารถสนับสนุนผู้พิพากษาหยินหยางให้เข้าไปในใจกลางคลื่นแมลงได้

แต่แน่นอนว่าสามารถเทียบเท่าผู้ได้รับอาชีพสายรักษาหลายคน ช่วยผู้พิพากษาหยินหยางรวบรวมค่าความแค้นให้เซียนสะพานผีวิวัฒนาการอีกครั้ง

หลี่ฉางชิงลงจากรถ

ไป๋จือนานอยู่ข้างๆ: "ดูเหมือนว่าคุณจะพอใจกับหนังสือทักษะเล่มนี้มาก?"

"อืม" หลี่ฉางชิงไม่ปิดบังความชื่นชม "ปิศาจสายรักษาที่ไม่น่าเชื่อถือแบบนี้คุณยังหาเจอ ไม่เสียชื่อคุณจริงๆ"

"คุณยังรู้ว่าไม่น่าเชื่อถืออีก!" ไป๋จือนานมองหลี่ฉางชิงตาขวาง

เพื่อหนังสือทักษะเล่มนี้

เธอระดมคนในตระกูลไป๋ทั้งหมด ดูรายการสินค้าหนังสือทักษะปิศาจของสมาคมการค้านับไม่ถ้วน จนเจอหนังสือเล่มนี้ที่เป็นเอกลักษณ์

"มีแค่เล่มนี้ เล่มอื่นฉันหาไม่ได้แล้ว"

"เล่มเดียวก็พอแล้ว"

หลี่ฉางชิงนึกถึงอะไรบางอย่าง

"ฟึบ!"

เงาสะท้อน

ผู้พิพากษาที่สวมเกราะ ถือดาบหยินหยางปรากฏขึ้นข้างๆ

"อาจจะต้องขอให้คุณช่วยอีกเรื่อง"

(จบตอน)