บทที่ 210 - พรจากเทพธิดา

บทที่ 210 - พรจากเทพธิดา

"ยายเทพจอมหาทำ... จะตายงั้นเหรอ"

จางหยวนเห็นบทลงโทษหากภารกิจล้มเหลวแล้วก็ถึงกับหน้าเหวอ

นี่มันภารกิจบ้าบออะไรกันเนี่ย

ทำไมถึงเอาชีวิตของเทพเจ้ามาเกี่ยวด้วยล่ะ

"หยวนน้อยเอ๊ย! ดูเหมือนเรื่องมันจะบานปลายใหญ่โตซะแล้วสิ!"

จังหวะนั้นเองเทพแห่งความปีติก็โผล่มาในดันเจี้ยนอีกครั้ง "เทพโบราณที่อยู่ใต้ผนึกนั่นมันเพ่งเล็งฉันแล้วล่ะ! นายต้องช่วยชีวิตฉันนะ!"

เห็นได้ชัดเลยว่ายายเทพจอมหาทำก็น่าจะได้รับภารกิจคล้ายๆ กัน

จางหยวนอดไม่ได้ที่จะบ่น "เทพจอมหาทำ... คุณเป็นถึงเทพเจ้าในยุครุ่งเรืองเลยนะ จะมาหวังพึ่งมนุษย์เลเวล 54 ที่ยังไม่ได้จุติขั้นสองอย่างผมให้ช่วยชีวิตเนี่ย มันไม่เวอร์ไปหน่อยเหรอครับ"

"แล้วนายคิดว่าฉันมีทางเลือกอื่นไหมล่ะ" เทพแห่งความปีติกางมือออกทั้งสองข้างและเทหน้าตักยอมแพ้หน้าตาเฉย "ถ้านายไม่ช่วย ฉันก็จะตายโชว์ให้ดูเดี๋ยวนี้แหละ"

จางหยวน "..."

จางหยวนโดนเทพแห่งความปีติเล่นเอาซะไปไม่เป็น เหตุผลหลักก็คือบทลงโทษของภารกิจนี้มันดูคอขาดบาดตายมาก แต่เขากลับไม่สัมผัสถึงความตื่นตระหนกจากตัวเทพแห่งความปีติเลยสักนิด

ถ้าไม่ใช่อีกฝ่ายเป็นพวกมองโลกในแง่ดีสุดโต่งชนิดที่ตายก็ไม่เป็นไร มันก็คงแปลว่าเธอมั่นใจว่าตัวเองไม่มีทางตายและเตรียมตัวจะสร้างเรื่องสนุกครั้งใหญ่เอาไว้แล้ว

จางหยวนรู้สึกตงิดใจว่ายายเทพจอมหาทำนี่น่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่า

เมื่อคิดได้ดังนั้นจางหยวนก็อดรนทนไม่ไหวต้องเอ่ยปากถาม "เทพจอมหาทำ คุณมีความลับอะไรปิดบังผมอยู่หรือเปล่า"

"ไม่มี๊ไม่มี"

เทพแห่งความปีติส่ายหน้าปฏิเสธรัวๆ ก่อนจะตอบด้วยสีหน้าจริงจัง "ตอนนี้สถานการณ์มันวิกฤตจริงๆ นะ ฉันสัมผัสได้เลยว่าเทพโบราณที่ถูกผนึกเอาไว้มันตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว และตอนนี้มันก็กำลังกระแทกผนึกอย่างเอาเป็นเอาตาย ด้วยแรงกระแทกขนาดนั้น ผนึกของฉันต้านทานได้อีกไม่นานหรอก"

"อย่างมากที่สุดก็แค่หนึ่งเดือน ผนึกก็แตกแล้ว"

"หนึ่งเดือน? เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ" แววตาของจางหยวนเปลี่ยนไปทันที

เวลาหนึ่งเดือนมันสั้นเกินไป ด้วยช่องว่างพลังระหว่างเขากับเทพโบราณ... ต่อให้เปิดกาชาอีกยี่สิบครั้งก็ถมไม่เต็มหรอก!

"ใช่แล้วล่ะ"

เทพแห่งความปีติพยักหน้า ทว่ามุมปากของเธอก็ยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม เธอมองจางหยวนอย่างอารมณ์ดี "แล้วพอถึงตอนนั้นนะ มันต้องมาคิดบัญชีกับฉันเป็นคนแรกชัวร์ป้าบ และพอฉันม่องเท่ง เป้าหมายรายต่อไปของมันก็คือนายร้อยเปอร์เซ็นต์"

"เรื่องคอขาดบาดตายขนาดนี้ คุณยังมีหน้ามาพูดเล่นอีก..."

จางหยวนได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจอย่างระอาใจก่อนจะถามต่อ "แล้วคุณมีวิธีแก้ปัญหาเรื่องนี้ไหมครับ"

"ไม่มีเลยจ้ะ"

เทพแห่งความปีติส่ายหน้า "ถ้าฉันพาร่างหลักลงมาเองก็อาจจะจัดการปัญหาจุกจิกนี่ได้อยู่หรอก แต่กฎของแดนเทพเข้มงวดมาก ห้ามเทพเจ้าลงไปแทรกแซงเรื่องของโลกเบื้องล่างเด็ดขาด"

จางหยวนสวนกลับ "แล้วที่ผ่านมาคุณลงมาป่วนโลกเบื้องล่างน้อยซะที่ไหนล่ะ"

เทพแห่งความปีติอธิบาย "แอบทำลับหลังกับการลงมาป่วนโต้งๆ มันไม่เหมือนกันนะ ที่ฉันส่งร่างจำแลงลงมาก่อเรื่องน่ะ อย่างมากพวกเทพข้างบนก็แค่หลับตาข้างลืมตาข้าง เพราะเทพที่ส่งร่างจำแลงลงมาเดินเล่นบนโลกก็ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียว ถ้าแดนเทพจะเอาผิดฉันก็ต้องเอาผิดเทพองค์อื่นด้วย งานนี้ก็คงบันเทิงน่าดู กฎหมายเอาผิดคนหมู่มากไม่ได้หรอกจริงไหมล่ะ"

"แต่ถ้าฉันพาร่างหลักลงมาเองมันก็จะเป็นอีกเรื่องหนึ่งเลย เพราะถือว่าทำผิดกฎของแดนเทพขั้นร้ายแรง ถ้าฉันเปิดศึกกับเทพโบราณ เทพบดีต้องจับสัมผัสได้แน่นอน ถึงตอนนั้นเทพทุกองค์ก็จะรู้หมดว่าฉันลงมาก่อเรื่องวุ่นวายไว้ที่นี่ ฉันหนีการลงโทษจากแดนเทพไม่พ้นแน่ๆ โดนลงโทษหลายกระทงซ้อนแบบนั้น ต่อให้ฉันไม่ตายก็คางเหลืองล่ะ"

จางหยวนสรุป "ก็แปลว่าร่างหลักของคุณลงมาไม่ได้ คุณก็เลยหวังพึ่งผมให้มาจัดการกับเทพโบราณแทนงั้นสิ"

"ช่ายยย"

เทพแห่งความปีติยิ้มแป้นก่อนจะพูดต่อ "แต่นายก็ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ ก่อนหน้านี้ฉันเคยไปให้เทพีแห่งโชคชะตาดูดวงให้ ยายนั่นบอกว่าฉันมีเคราะห์ใหญ่รออยู่ แต่เวลาที่เคราะห์จะมาถึงมันยังอีกยาวไกล สรุปก็คือฉันไม่ตายภายในเดือนนี้แน่"

"เพราะงั้นหยวนน้อย นายต้องมีวิธีช่วยฉันชัวร์"

จางหยวนยิ้มขื่น "คุณพูดซะผมรู้สึกกดดันมหาศาลเลยนะครับเนี่ย..."

เทพแห่งความปีติอธิบายต่อ "จากการวิจัยของฉัน ค่ายกลที่ใช้ผนึกเทพโบราณเนี่ยมันสามารถตัดขาดเทพโบราณจากโลกภายนอกได้อย่างสมบูรณ์แบบเลย ตลอดระยะเวลาอันแสนยาวนานที่ผ่านมา เทพโบราณไม่สามารถดูดซับพลังเวทจากภายนอกได้เลย ทำให้ตอนนี้พลังของมันสูญหายไปแปดเก้าส่วนแล้ว"

"พูดง่ายๆ ก็คือ ตอนนี้มันกำลังอยู่ในจุดที่อ่อนแอที่สุด ถ้านายมีวิธีจัดการล่ะก็ ทางที่ดีที่สุดคือต้องเชือดมันทิ้งตั้งแต่ตอนที่มันยังอยู่ในผนึกนี่แหละ"

"คุณพูดซะง่ายเลย ผมจะไปมี... เอ๊ะเดี๋ยวก่อน ผมมีวิธีจริงๆ ด้วย!"

จางหยวนนึกถึงโอสถจูเซียนที่เขาสุ่มได้ก่อนหน้านี้ขึ้นมาทันที

[โอสถจูเซียน: หลังจากกินเข้าไป เลเวลจะลดลงหนึ่งเลเวล การโจมตีครั้งถัดไปของผู้ใช้จะกระตุ้นให้กระบี่จูเซียน กระบี่ลู่เซียน กระบี่เซี่ยนเซียน และกระบี่เจวี๋ยเซียน ปรากฏตัวออกมาโจมตีประสานกันหนึ่งครั้ง]

กระบี่เซียนทั้งสี่เล่มนั้นตามตำนานเทพเจ้าแล้วมันคือสุดยอดอาวุธสังหารอันดับหนึ่งของสวรรค์ และค่ายกลกระบี่จูเซียนที่สร้างขึ้นจากกระบี่ทั้งสี่ก็คือค่ายกลสังหารอันดับหนึ่งของสวรรค์เช่นกัน ตามตำนานต่อให้เป็นต้าหลัวจินเซียนก็ยังรับการโจมตีไม่ได้แม้แต่ดาบเดียว!

ถ้ากินโอสถจูเซียนเข้าไปแล้วสามารถอัญเชิญกระบี่เซียนทั้งสี่ที่เป็นสุดยอดอาวุธสังหารแห่งสวรรค์ตามตำนานออกมาได้จริงๆ ล่ะก็ การจัดการกับเทพโบราณตัวนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากเลย

เทพแห่งความปีติเห็นว่าจางหยวนมีวิธีจริงๆ ดวงตาของเธอก็เป็นประกายวิบวับ "ฉันว่าแล้วเชียวว่านายต้องมีไพ่ตายที่ฉันไม่รู้อยู่ รีบงัดออกมาเลยสิ!"

จางหยวนมองลงไปยังค่ายกลสีทองเบื้องล่างพลางพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เทพจอมหาทำ... เอาตรงๆ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไพ่ตายของผมจะรุนแรงแค่ไหน พวกเรามีโอกาสแค่ครั้งเดียว ถ้าสำเร็จก็ดีไป ถือว่าปิดจ๊อบ"

"แต่ถ้าพลาด ผมก็ไม่มีวิธีอื่นมาจัดการกับเทพโบราณนี่แล้วเหมือนกัน... และถ้าถึงเวลานั้นแล้วเทพโบราณหลุดออกมาได้ก่อนกำหนด พวกเราคงได้จบเห่กันหมดแน่ นี่มันการเดิมพันครั้งใหญ่เลยนะ"

เทพแห่งความปีติกลับหัวเราะร่วน "ไม่ต้องห่วง ลุยให้เต็มที่เลย เรื่องวุ่นวายนี้ฉันเป็นคนก่อเอง ถ้านายพลาดจริงๆ อย่างมากฉันก็แค่เอาร่างหลักลงมาตามเช็ดตามล้างให้"

เมื่อได้ยินคำพูดของเทพแห่งความปีติ จางหยวนก็หันไปมองเธอด้วยความประหลาดใจ "คุณไว้ใจผมขนาดนั้นเลยเหรอ ถ้าคุณเอาร่างหลักลงมา คุณก็จบเห่น่ะสิ"

"เพราะงั้นนายถึงต้องสู้ๆ ไง อย่าปล่อยให้สถานการณ์มันเลวร้ายไปถึงขั้นนั้นเลย"

เทพแห่งความปีติหัวเราะเบาๆ "เอาเป็นว่าครั้งนี้ฉันขอเล่นบทซัพพอร์ตให้นายก็แล้วกัน นายอยากให้ฉันช่วยอะไรสั่งมาได้เลย"

[เทพแห่งความปีติส่งคำเชิญจัดปาร์ตี้ถึงคุณ]

เมื่อจางหยวนได้รับคำเชิญจัดปาร์ตี้จากเทพแห่งความปีติ เขาก็ถึงกับยืนอึ้งไปเลย

เขาคงเป็นมนุษย์คนแรกบนโลกนี้ที่ได้จับปาร์ตี้กับเทพเจ้าสินะเนี่ย

"รออะไรอยู่ล่ะ กดรับสิ ฉันจะร่ายบัฟให้"

เมื่อถูกเทพแห่งความปีติเร่งเร้า จางหยวนก็รีบกดยอมรับคำเชิญจัดปาร์ตี้ทันที จากนั้นรูปโปรไฟล์ของเทพแห่งความปีติก็ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบของเขา

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น จางหยวนจึงกดดูสเตตัสของเทพจอมหาทำ

[เทพแห่งความปีติ (ร่างจำแลง)]

[เลเวล: 100]

[พละกำลัง: หญิงสาวบอบบางน่ะ]

[ความคล่องตัว: ไม่ชอบออกกำลังกาย]

[พลังจิต: สูงปรี๊ด]

[พละกำลังกาย: ช่วงนี้กำลังไดเอตอยู่]

[สกิล: เปลี่ยนชุดว่ายน้ำ]

"นี่มัน..."

จางหยวนเห็นหน้าต่างสเตตัสของเทพแห่งความปีติแล้วมุมปากก็กระตุกตงิดๆ เขาไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ยังไงดี

"หยวนน้อย นายเป็นพวกถ้ำมองหรือไง ถึงได้อยากรู้อยากเห็นสเตตัสฉันนัก" เทพแห่งความปีติส่งยิ้มแป้นให้จางหยวน "แต่นี่มันความลับของเทพธิดานะ ห้ามแอบดูสิ"

พูดจบ เทพแห่งความปีติก็ใช้นิ้วชี้จิ้มเบาๆ ที่หน้าผากของจางหยวน แสงสีม่วงแผ่ซ่านออกมาจากหน้าผากของเขา ทันใดนั้นจางหยวนก็สัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลที่ทะลักทะล้นเข้ามาในร่างกาย

[ได้รับ พรจากเทพธิดา]

[พละกำลัง +9999%]

[ความคล่องตัว +9999%]

[พลังจิต +9999%]

[พละกำลังกาย +9999%]

[ต้านทานสถานะผิดปกติทั้งหมด จำนวนครั้งในการคืนชีพ +99 คูลดาวน์สกิล -99%]

จางหยวนเห็นสเตตัสที่บวกเพิ่มขึ้นมาบนหน้าต่างระบบของตัวเองก็ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงแล้วหันไปมองเทพแห่งความปีติ "เทพจอมหาทำ... บัฟของตุณนี่ เอาจริงดิ"

เทพแห่งความปีติยิ้ม "นายได้รับบัฟแล้ว รีบไปแจก... เอ้ย! รีบพุ่งเข้าไปลุยเลย!"

[จบแล้ว]