บทที่ 1086 เฉินเทียนตี้ลงมือ

ฟิ้วฟิ้วฟิ้วฟิ้ว!

ภายใต้การโจมตีครอบคลุมของท่าไม้ตายนักธนูวิญญาณ·พายุฝนธนู ผู้เล่นนักรบกิลด์วิญญาณมังกรหลายคนที่กำลังเข้าใกล้จื่อสื้ออวิ้นเว่ยอยู่เบื้องหน้าต่างก็ถูกห่าฝนธนูกลืนกิน

ดาเมจที่สูงลิ่ว ต่อให้เป็นชุดเซ็ตสัตว์อสูรระดับ 8 ครบชุดก็ยังต้านทานไม่อยู่

ผู้เล่นนักรบกิลด์วิญญาณมังกรเหล่านั้นถูกห่าฝนธนูสังหารในพริบตา!

พลังทำลายล้างขั้นสุดยอดถึงกับทำให้ผู้เล่นหลายคนในบริเวณใกล้เคียงต้องหันมามอง

พวกเขาสี่ห้าคนรุมล้อมโจมตี ก็ยังยากที่จะต่อกรกับผู้เล่นจากห้ากิลด์ใหญ่ได้สักคน

ฉากที่ห่าฝนธนูระลอกนี้สังหารผู้เล่นนักรบของกิลด์วิญญาณมังกรไปหลายคนในพริบตา สำหรับผู้เล่นจากสิบสองกิลด์แล้วมันทำให้พวกเขารู้สึกหวาดผวาอย่างไม่ต้องสงสัย!

ในเวลาเดียวกัน จื่อสื้ออวิ้นเว่ยลืมตาขึ้น มองผ่านแสงสีขาวหลายสายที่สว่างวาบขึ้นตรงหน้า ก็เห็นเฉินเทียนตี้ที่มีเลเวลสูงถึง 112 และมีสัญลักษณ์ "นักธนูวิญญาณอันดับสองแห่งนครเถ้าถ่าน" อยู่บนหัวปรากฏขึ้นในสายตา

"ลูกพี่!" เมื่อเห็นว่าเป็นเฉินเทียนตี้ที่ลงมือช่วยตัวเองไว้ นัยน์ตาของจื่อสื้ออวิ้นเว่ยก็เป็นประกายขึ้นมา

แต่พริบตาต่อมาเธอก็กลับไปรู้สึกหดหู่ "ขอโทษนะลูกพี่ ฝีมือของฉันมันอ่อนแอเกินไป..."

"เป็นไร" เฉินเทียนตี้เดินเข้ามาและยื่นมือไปตรงหน้าจื่อสื้ออวิ้นเว่ย "พวกเราจะร่วมเป็นร่วมตายไปด้วยกัน!"

จื่อสื้ออวิ้นเว่ยพยักหน้า "ตกลง!"

พูดจบ จื่อสื้ออวิ้นเว่ยก็ยื่นมือไปจับมือของเฉินเทียนตี้แล้วลุกขึ้นยืน

หลังจากใช้ยาฟื้นฟูสภาพร่างกายไปได้ระลอกหนึ่ง เธอก็กลับเข้าสู่การต่อสู้อีกครั้ง!

ในเวลาเดียวกัน เฉินเทียนตี้ก็เข้าร่วมการต่อสู้ครั้งนี้อย่างเต็มตัว

และเมื่อได้รับความช่วยเหลือจากเฉินเทียนตี้ ขวัญกำลังใจของผู้เล่นสิบสองกิลด์ก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาในพริบตา!

แน่นอนว่าไม่ใช่แค่เพราะการนำทีมปลุกใจของเฉินเทียนตี้เพียงอย่างเดียว

ที่สำคัญที่สุดคือ: ฝีมือของเฉินเทียนตี้นั้นไม่ธรรมดาจริงๆ!

เป็นยอดฝีมืออันดับสวรรค์เหมือนกัน

แต่ฝีมือของเฉินเทียนตี้กลับคนละระดับกับผู้เล่นทุกคนในที่นั้นอย่างเห็นได้ชัด

ฟิ้วฟิ้วฟิ้วฟิ้ว!

ในมือถือหน้าไม้ราชันย์อสูร ล็อกเป้าผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่รอบตัวแล้วสาดพลังโจมตีเต็มสูบ

ภายใต้การโจมตีที่โหมกระหน่ำดั่งพายุฝน

ไม่ว่าจะเป็นผู้เล่นกิลด์ยุคโกลาหล เลือดเหล็ก เซิ่งซื่อ วิญญาณมังกร หรือโม่หลี ใครก็ตามที่พยายามเข้าใกล้เขาล้วนถูกยิงตายกลายเป็นแสงสีขาว!

ดาเมจอันน่าสยดสยองทำให้ผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่รอบๆ หวาดผวา

ผู้เล่นยุคโกลาหล: "ฝีมือของเฉินเทียนตี้แข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ? ให้ตายเถอะ! มันคนละระดับกับพวกเราเลยนี่หว่า แทบจะไล่ตามระดับฝีมือของเทพโม่ หลิวหลี โยวหมิงทันอยู่แล้ว! แม่งเอ๊ย แล้วจะไปสู้กับเทพเกรดเดียวกับเทพโม่ยังไงวะเนี่ย!"

ผู้เล่นเลือดเหล็ก: "นั่นสิ แหล่งพลังหลักของเขาไม่ได้มาจากฝูงแมลงหรอกเหรอ? คิดว่าบนเกาะเถ้าถ่านนี้ไม่น่าจะมีแมลงให้เรียกออกมาได้นี่ แต่ในสถานการณ์ที่ไม่ได้เรียกฝูงแมลงออกมา ฝีมือของเขาเองก็ยังเก่งกาจได้ขนาดนี้เลย!"

ผู้เล่นเซิ่งซื่อ: "ตอนนั้นเฉินเทียนตี้ก็บุกเกาะเถ้าถ่านพร้อมกับพวกเทพโม่ ฝีมือก็ย่อมต้องอยู่ระดับเดียวกับพวกเทพโม่อยู่แล้ว พวกเราจะเอาอะไรไปเทียบกับเขาได้!"

ผู้เล่นวิญญาณมังกร: "ที่สำคัญที่สุดคือของที่อยู่บนตัวเขา ได้ยินมาว่าตอนนั้นประธานโม่อุตส่าห์ไปฟาร์มชุดเซ็ตราชันย์อสูรระดับ 9 มาให้เขาเพื่อขอให้เขาช่วยพิชิตเกาะปิงม่าย! เมื่อเทียบกับชุดเซ็ตสัตว์อสูรระดับ 8 บนตัวพวกเราแล้ว มันเหนือกว่าไปขั้นนึงเลยนะ ในแง่ของอุปกรณ์ก็ข่มพวกเราไปแล้วหนึ่งขุม!"

"จับโจรต้องจับหัวหน้าก่อน ต้องจัดการเฉินเทียนตี้ก่อนเลย! ลุยพร้อมกัน!"

ทันทีที่ผู้เล่นอัศวินศักดิ์สิทธิ์จากกิลด์โม่หลีคนหนึ่งพูดจบ

ผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่รอบๆ ก็พากันล็อกเป้าเฉินเทียนตี้แล้วแห่กันเข้าไป

แววตาของเฉินเทียนตี้ซับซ้อนและมีเรื่องหนักใจ

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้อยากจะเป็นศัตรูกับห้ากิลด์ใหญ่เลยแม้แต่น้อย

เพราะจนปัญญา เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทำแบบนี้

เขายกหน้าไม้ราชันย์อสูรในมือขึ้น

ฟิ้วฟิ้วฟิ้วฟิ้ว!

ภายใต้การโจมตีที่โหมกระหน่ำดั่งพายุฝน ผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่ที่ทยอยดาหน้าเข้ามาต่างก็ถูกยิงตายเรียบ!

พลังทำลายล้างที่สะท้านโลก ทำให้ผู้เล่นสิบสองกิลด์รอบๆ ตระหนักได้ในพริบตาว่าใครคือตัวเอกตัวจริง

และทำให้พวกเขาเข้าใจว่า: ต้องยึดเฉินเทียนตี้เป็นแกนหลักและปกป้องเฉินเทียนตี้เอาไว้ การต่อสู้ครั้งนี้พวกเขาถึงจะมีโอกาสชนะ!

"ปกป้องลูกพี่เฉินเทียนตี้!"

"กางแนวป้องกัน!"

ภายใต้เสียงตะโกน

ผู้เล่นนักรบและอัศวินจำนวนมากของสิบสองกิลด์ต่างก็พากันมารวมตัวรอบๆ ตัวเฉินเทียนตี้ ก่อตั้งเป็นแนวป้องกันอันแน่นหนาหลายชั้น

ยังไงซะ เฉินเทียนตี้ก็เป็นผู้เล่นสายนักธนู

หากถูกผู้เล่นสายโจมตีประชิดของศัตรูเข้าประชิดตัวได้ ก็จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายมากเช่นกัน

และหน้าที่ของผู้เล่นสิบสองกิลด์อย่างพวกเขาก็คือปกป้องเฉินเทียนตี้ สร้างสภาพแวดล้อมในการสาดดาเมจที่ยอดเยี่ยมที่สุดให้กับเขา และไม่ยอมให้ผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่เข้าใกล้ตัวเฉินเทียนตี้ได้

ต่อให้ต้องแลกด้วยราคาที่สูงลิ่วแค่ไหนก็ตาม!

เกาะเถ้าถ่าน

ในขณะที่การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป

นครเถ้าถ่าน

ภายในโรงเตี๊ยม

หลินเย่านั่งอยู่ที่นี่อย่างสบายอารมณ์

ตอนนั้นเอง

นักรบดาบโล่ [เหนือเทพสง่างาม] ก็มาที่โรงเตี๊ยมและตามหาหลินเย่าจนเจอ

เขาพูดอย่างร้อนใจ: "เจ้านาย สถานการณ์บนเกาะเถ้าถ่านไม่ค่อยดีเลยครับ พวกเฉินเทียนตี้คาดว่าคงยื้อไว้ได้อีกไม่นานก็คงต้องพ่ายแพ้อย่างราบคาบแน่"

"พวกเราจะเริ่มแผนการขั้นต่อไปเมื่อไหร่ครับ?"

แต่หลินเย่ากลับไม่รีบร้อน

เขาดูภาพวิดีโอที่ส่งมาจากแนวหน้าเพื่อติดตามสถานการณ์บนเกาะเถ้าถ่านไปพลาง

และพูดอย่างสบายอารมณ์ไปพลาง "รีบ"

"รออีกหน่อย"

นอกประตูโรงเตี๊ยม

หลิวหว่านหนิงซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ขมวดคิ้วเรียวสวย "ตกลงหลินเย่าจะทำอะไรกันแน่?"

สืบให้รู้แผนการขั้นต่อไปของหลินเย่า

หลิวหว่านหนิงจึงยังไม่ได้จากไปไหน

แต่ยังคงซ่อนตัวอยู่นอกโรงเตี๊ยมและคอยจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของหลินเย่าอย่างต่อเนื่อง

เกาะเถ้าถ่าน

เพลิงสงครามปลิวไสว

แสงสีขาวพุ่งทะยานขึ้นฟ้า

การลงมือด้วยตัวเองของเฉินเทียนตี้ทำได้แค่เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ในจุดนั้นเท่านั้น ไม่อาจส่งผลกระทบต่อสถานการณ์ในภาพรวมของทั้งสนามรบได้

ภายใต้การบุกโจมตีอย่างสุดกำลังของผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่

ผู้เล่นนับหมื่นคนจากสิบสองกิลด์อย่างคัมแบ็ก ทะเลบุปผา พลังเทพหมื่นลี้ และอื่นๆ ต่างก็ถูกสังหารจนแทบหมดสิ้น!

การต่อสู้ดำเนินไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

บนเกาะอันกว้างใหญ่ก็เต็มไปด้วยไอเทมดรอปเกลื่อนกลาด

แทบจะมองไม่เห็นเงาของผู้เล่นสิบสองกิลด์อีกแล้ว

ส่วนผู้เล่นกว่าร้อยคนที่เหลืออยู่ของพวกเขาก็ตกอยู่ในวงล้อมของห้ากิลด์ใหญ่

ก่อตัวเป็นแนวป้องกันด่านสุดท้ายอยู่รอบตัวเฉินเทียนตี้

แต่ก็เป็นเพราะแนวป้องกันนี้แหละที่ทำให้ผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่ทะลวงเข้ามาไม่ได้ และกลายเป็นอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขา!

อาศัยการคุ้มครองจากแนวป้องกันนี้

เฉินเทียนตี้ที่อยู่ด้านในแนวป้องกันง้างธนูยิงศรโจมตีอย่างต่อเนื่อง

ดาเมจจากนักธนูวิญญาณอันดับสองแห่งนครเถ้าถ่าน บวกกับการเสริมพลังจากชุดเซ็ตราชันย์อสูรระดับ 9 ทำให้ดาเมจของเฉินเทียนตี้นั้นต้านทานไม่อยู่จริงๆ

ใครเข้าใกล้ เป็นต้องตาย!

เมื่อเป็นเช่นนี้ก็เกิดเป็นสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้น

สิบสองกิลด์นั้นหมดรูปไปแล้ว

เหลือเพียงปาร์ตี้สุดท้ายนี้แหละที่ทะลวงไม่แตกสักที!

แถมภายใต้การกดขี่ของเฉินเทียนตี้ ความสูญเสียของผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่ก็ยังคงขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ!

วูบวูบวูบวูบ!

มองดูผู้เล่นห้ากิลด์ใหญ่ข้างหน้าที่ดาหน้าเข้าไปแล้วตายด้วยลูกธนูของเฉินเทียนตี้ทีละคนๆ จนกลายเป็นแสงสีขาวพุ่งทะยานขึ้นฟ้า

หลินเมี่ยวเมี่ยวขมวดคิ้ว "หมอนี่รับมือยากเกินไปแล้ว!"

เลือดเหล็กอู๋ฉิงก็อดถอนใจไม่ได้ "แม้แต่พี่เจี๋ยก็ยังโดนมันเชือด โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว!"

เหอเซียวไม่อยากจะเชื่อ "ห๊ะ? พี่เจี๋ยของฉันเดี้ยงแล้วเหรอ?"

เจ้าลิงเผือกพูด "ใช่ไง ก็เมื่อกี้นี้เอง เขายังพุ่งไปไม่ทันถึงก็โดนเฉินเทียนตี้กวาดทิ้งเป็นแค่ลูกกระจ๊อกไปแล้ว นายไม่เห็นเหรอ?"

ฉินเฟิง: "เชี่ยเอ๊ย! เฉินเทียนตี้โหดขนาดนี้เลยเหรอ? แล้วยังมีใครจะสู้เขาได้อีกเนี่ย?"

ทันทีที่พูดจบ

ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง "ฉันเอง"