บทที่ 6 คฤหาสน์เมฆาอุดร!

บทที่ 6 คฤหาสน์เมฆาอุดร!

รั้วไม้สีขาวสลับกับหลังคาสีน้ำตาลแดงแผ่ซ่านกลิ่นอายที่ทั้งโรแมนติกและเคร่งขรึม โถงทางเข้าเพดานสูงตระหง่าน ประตูทางเข้าขนาดมหึมา หน้าต่างทรงโค้งมน และงานหินตามมุมตึก ทั้งหมดล้วนบ่งบอกถึงความมั่งคั่งอลังการ

เมื่อก้าวเข้าสู่ภายใน เฉินยวิ๋นเดินไปบนพรมพลางสำรวจสภาพแวดล้อมรอบกาย ทุกรายละเอียดล้วนแฝงไว้ด้วยความประณีต ทุกตารางนิ้วถูกรังสรรค์ขึ้นด้วยเงินลงทุนมหาศาล!

ห้องนั่งเล่นสว่างไสว หญิงสาวเดินนำเฉินยวิ๋นตรงเข้าไป

'คุณเฉินคะ กรุณาลงทะเบียนข้อมูลอัตลักษณ์บุคคลที่นี่ด้วยค่ะ'

'ลายนิ้วมือ เสียง ม่านตา...'

เฉินยวิ๋นกรอกข้อมูลทีละอย่างจนครบถ้วน หลังจากนั้น ระบบบ้านอัจฉริยะทั่วทั้งห้องก็เปิดใช้งานอย่างเต็มรูปแบบ

หุ่นยนต์หลายตัวเริ่มทำงานจากตามมุมห้องและเริ่มทำความสะอาดบ้านโดยอัตโนมัติ

'คุณเฉินสามารถสั่งการพวกมันได้เลยค่ะ พวกนี้คือหุ่นยนต์แม่บ้านที่รวมเทคโนโลยีล้ำสมัยที่สุดของโลกไว้ด้วยกัน สามารถทำความสะอาด ต้อนรับแขก และงานอื่นๆ ได้อีกมากมายค่ะ' หญิงสาวกล่าวด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาอย่างไม่ปิดบัง

ใครบ้างจะไม่悦อิจฉาสิ่งนี้!

คฤหาสน์ที่กินพื้นที่นับพันตารางเมตร!

วัสดุตกแต่งระดับท็อป ผสานเข้ากับผลงานของนักออกแบบภายในชั้นนำ

นี่คือที่สุดของการตกแต่งภายในอันหรูหรา!

พ่วงด้วยหุ่นยนต์แม่บ้านระดับโลก!

ไม่เป็นการกล่าวเกินจริงเลยหากจะบอกว่าสถานที่แห่งนี้คือสรวงสวรรค์บนดิน!

มันคือภาพจำลองชีวิตของมนุษย์ในอีกห้าสิบหรือกระทั่งหนึ่งร้อยปีข้างหน้า!

ทว่าชายหนุ่มตรงหน้าเธอกลับได้เสพสุขกับชีวิตของคนรุ่นอนาคตล่วงหน้าตั้งหลายสิบปีแล้ว

เฉินยวิ๋นมองสำรวจวิลล่าด้วยหัวใจที่พองโตด้วยความตื่นเต้น ไม่แปลกใจเลยที่อาณาจักรย่ำมังกรจะได้ชื่อว่าเป็นโครงการที่หรูหราที่สุดในเมืองเจียงเฉิง เพียงแค่ทำเลและสิ่งอำนวยความสะดวกก็คู่ควรกับชื่อเสียงนั้นแล้ว

โครงการแห่งนี้น่าจะติดอันดับต้นๆ ของประเทศหัวเซี่ยเลยทีเดียว

'ชงชา'

สิ้นคำสั่ง หุ่นยนต์ตรงหน้าก็ตอบรับทันที มันวางถ้วยชาลงตรงหน้าเฉินยวิ๋นและหญิงสาว ก่อนจะรินชาให้อย่างประณีต

'คุณเฉินคะ ฉันไม่ต้อง...'

'ไม่เป็นไร ดื่มเถอะ ถ้าไม่ชอบชา ก็น่าจะมีกาแฟเตรียมไว้เหมือนกัน'

เฉินยวิ๋นโบกมือเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนมองทัศนียภาพไกลออกไป

อาณาจักรย่ำมังกรตั้งอยู่บนลาดเขา มอบทัศนียภาพด้านหน้าติดน้ำด้านหลังพิงภูเขา ทิวทัศน์เช่นนี้ทำให้จิตใจปลอดโปร่งยิ่งนัก

ไม่นานนักหญิงสาวก็ขอตัวลากลับ เฉินยวิ๋นนั่งลงบนโซฟาพลางไถโทรศัพท์มือถือ จนกระทั่งช่วงเที่ยง หุ่นยนต์สีน้ำตาลตัวหนึ่งก็เดินเข้ามาหาเขา 'เจ้านายครับ นี่คือเมนูอาหาร ท่านสามารถสั่งได้เลย แล้วพวกเราจะจัดเตรียมให้ครับ'

'ระบบของเราได้บรรจุสูตรอาหารจากเชฟระดับมิชลินสตาร์ไว้แล้ว ขอให้ท่านวางใจได้ครับ'

...

หลังจากอิ่มหนำสำราญ เฉินยวิ๋นก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียง

ปกติเขาไม่ใช่คนนอนกลางวัน แต่เตียงนี้มัน!

มันนุ่มเกินไปแล้ว!

ให้ความรู้สึกราวกับนอนอยู่บนปุยเมฆ เขาจะทำอย่างไรได้ล่ะ ในเมื่อมันสบายจนน่าเหลือเชื่อขนาดนี้!

วินาทีต่อมา หน้าจอแสงก็วาบขึ้นพร้อมปรากฏข้อความ

【 ถึงเวลาเช็คอินแล้ว โฮสต์กรุณาเช็คอินด้วย 】

'เช็คอินอีกแล้วเหรอ เมื่อเช้าเพิ่งเช็คไปเองไม่ใช่หรือไง'

【 ภารกิจเช็คอินและลงชื่อเข้าใช้งานไม่มีเวลาที่แน่นอน อาจเกิดขึ้นวันละหลายครั้ง หรืออาจไม่ปรากฏเลยตลอดทั้งเดือน 】

'เป็นอย่างนี้นี่เอง' เฉินยวิ๋นพยักหน้ากับตัวเอง เขามองไปที่ปุ่มเช็คอินบนหน้าจอแสงแล้วกดลงไป

【 เช็คอินสำเร็จ ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับ ทักษะสุ่มทวีคูณ 】

【 สุ่มทวีคูณ: ทักษะที่สามารถอัปเกรดได้ด้วยค่าใช้จ่ายสะสม สามารถเพิ่มรางวัลจากการเช็คอินและลงชื่อเข้าใช้งานได้เป็นเท่าตัว 】

【 เลเวล 1 (0/10,000,000): สุ่มเพิ่ม 1-2 เท่า 】

【 เลเวล 2 (0/100,000,000): สุ่มเพิ่ม 1-4 เท่า 】

...

เมื่อมองดูคำอธิบาย หัวใจของเฉินยวิ๋นก็กระตุกวูบ นี่มันบังคับให้เขาใช้เงินชัดๆ! เขารู้ดีว่าทักษะนี้กับทักษะนำโชคของเขามันส่งเสริมกันอย่างสมบูรณ์แบบ!

สำหรับเขาแล้ว ไม่มีคำว่า 'สุ่ม' เพราะด้วยพลังแห่งโชคลาภ มันจะออกมาเป็นค่าสูงสุดเสมอ!

ต่อให้เขาเช็คอินได้เงินหนึ่งร้อยล้าน หลังจากเพิ่มพูนแล้ว มันก็จะกลายเป็นหลายร้อยล้าน!

นี่มันคือช่องโหว่ของระบบชัดๆ!

ทันใดนั้น เฉินยวิ๋นก็สปริงตัวลุกขึ้นด้วยความกระตือรือร้นที่อยากจะทดลองใช้

ตอนนี้เริ่มเย็นแล้ว ห้างสรรพสินค้าด้านนอกคงใกล้จะปิด เขาเลยลองเล่นในโทรศัพท์แทน

ประจวบเหมาะกับที่เขามีเงินเฟยยวี่อยู่หนึ่งล้านจากการ 'รีดไถ' แพลตฟอร์มเฟยยวี่ก่อนหน้านี้ ซึ่งเขาสามารถนำมาใช้ทดสอบได้พอดี

ลองหาผู้โชคดีที่เหมาะสมหน่อยดีกว่า

เขาเปิดบัญชีและไล่ดูรายชื่อสตรีมเมอร์ที่เขาเคยติดตามไว้

สตรีมเมอร์หลายคนที่เฉินยวิ๋นติดตามไม่ใช่คนดัง เพราะเขามักจะให้ความสำคัญกับนิสัยใจคอเป็นหลัก เขาเคยสนับสนุนด้วยเงินเฟยยวี่จำนวนเล็กน้อยที่ได้จากการสุ่มรางวัลเป็นครั้งคราว

หากอีกฝ่ายเป็นพวกที่ดูหมิ่นเพลงชาติหรือประเทศชาติ การสนับสนุนของเขาก็คงไร้ความหมายไม่ใช่หรือ

ที่สำคัญกว่านั้น คือแต่ก่อนเฉินยวิ๋นไม่เคยเติมเงินเข้าบัญชี เขาอาศัยเงินเฟยยวี่ที่ได้ฟรีมาเปย์ ซึ่งมันเทียบไม่ได้เลยกับการจะได้ยินคำขอบคุณจากสตรีมเมอร์ชื่อดัง มันเหมือนกับการโยนก้อนหินลงในมหาสมุทรที่ไร้เสียงสะท้อน

สู้เอาไปเปย์ให้สตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ แล้วฟังคำขอบคุณหวานๆ ยังจะดีเสียกว่า

ขณะที่เขากำลังหาอยู่ เฉินยวิ๋นก็บังเอิญพบว่าสตรีมเมอร์ที่เขาเคยชื่นชอบกำลังไลฟ์สดอยู่พอดี

เสี่ยวซินแห่งเจียงเฉิง!

...เสี่ยวซินเป็นสตรีมเมอร์พาร์ทไทม์

เธอกำลังเรียนมหาวิทยาลัยควบคู่ไปกับการหาเงินเลี้ยงชีพ แม้จะไม่มากนักแต่ก็เพียงพอที่จะพึ่งพาตัวเองและครอบครัวสำหรับค่าใช้จ่ายประจำวัน

ทว่าความแตกต่างระหว่างสตรีมเมอร์ในตอนนี้นั้นช่างห่างไกลกันเหลือเกิน สตรีมเมอร์ระดับท็อปอาจทำเงินได้หลายแสนหรือหลายล้านต่อวัน ในขณะที่เธอทำได้มากที่สุดเพียงร้อยกว่าหยวน และบางครั้งหลังจากสตรีมไปหลายชั่วโมง เงินที่ได้ยังซื้อเมล่อนครึ่งลูกไม่ได้ด้วยซ้ำ

ตามหลักเหตุผลแล้ว มันไม่ควรจะเป็นเช่นนี้

เธออายุยี่สิบปี เรียนอยู่ภาควิชาการเดินแบบของวิทยาลัยศิลปะเจียงเฉิง จัดว่าเป็นคนสวย มีทักษะทั้งการร้องและการเต้น

เธอเหนือกว่าสตรีมเมอร์ชื่อดังหลายคนทั้งหน้าตา รูปร่าง และน้ำเสียง แถมยังเป็นความงามแบบธรรมชาติล้วนๆ ไม่เหมือนคนอื่นที่พึ่งพาการศัลยกรรมพลาสติก หรือประโคมเมคอัพหนาเตอะพร้อมฟิลเตอร์แต่งภาพระดับเทพ

อืม... อันนี้หัวหน้ากลุ่มแฟนคลับของพี่สาวเฉียวคงจะรู้ซึ้งถึงเรื่องนี้ดี

แต่ต่อมาเธอก็เข้าใจสาเหตุว่าเป็นเพราะอะไร นั่นเพราะเธอไม่ได้ 'ร่าน' พอ เธอไม่โพสท่าปลุกใจเสือป่า ไม่เล่าเรื่องตลกลามก หรือพูดจาส่อไปในทางอนาจาร

ยิ่งไปกว่านั้น สตรีมเมอร์พวกนั้นไม่ว่าใครก็ล้วนมีผู้อุปถัมภ์หรือมีทีมงานคอยจัดการอยู่เบื้องหลังทั้งสิ้น

อย่างที่เขาว่ากันว่า เบื้องหลังของคนที่ประสบความสำเร็จทุกคน ย่อมมีทีมงานที่แข็งแกร่งเสมอ

คำกล่าวนี้เป็นความจริงแท้แน่นอน

'เฮ้อ พูดไปก็เท่านั้น ทำไมถึงไม่มีเสี่ยเลี้ยงมาเจอฉันบ้างนะ' เสี่ยวซินเอ่ยพลางซบหน้าลงกับโต๊ะ เธอมองหน้าจอแล้วถามผู้ชมเพียงไม่กี่คนในไลฟ์ว่าอยากให้ร้องเพลงอะไรต่อดี

เธอมองยอดของขวัญในระบบแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจจนคำพูดจุกอยู่ที่คอ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าวันนี้อย่าว่าแต่เมล่อนทั้งลูกเลย แม้แต่ครึ่งลูกเธอก็คงซื้อไม่ได้

'ชีวิตฉันมันช่างลำบากเหลือเกิน'

เสี่ยวซินถอนหายใจพลางมองโทรศัพท์ เดือนนี้เธอคงต้องขอเงินที่บ้านอีกแน่ๆ ทั้งที่เมื่อไม่กี่วันก่อนเพิ่งบอกพ่อกับแม่ไปว่าไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องปากท้องแท้ๆ และตอนนี้... ก็ไม่รู้ว่าเสี่ยวฮ้าว น้องชายของเธอที่อยู่โรงพยาบาลจะมีอาการดีขึ้นบ้างหรือยัง

เมื่อนึกถึงน้องชาย ขอบตาของเธอก็เริ่มร้อนผ่าว แต่เธอจะมาร้องไห้ระหว่างไลฟ์ไม่ได้

'ทุกคนคะ วันนี้จบไลฟ์แค่นี้ก่อนนะคะ ฉันขอตัวออฟไลน์ก่อนค่ะ'

เสี่ยวซินกลัวว่าตัวเองจะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่

ทันทีที่เธอพูดจบ ข้อความคอมเมนต์ก็เด้งขึ้นมาในไลฟ์

'อย่าเพิ่งไปสิ!'

'ร้องอีกสักเพลงเถอะนะ ถ้าเธอร้องอีกเพลง พี่ชายคนนี้จะส่งจรวดให้เลย'

...เหอะๆ!

เชื่อพวกคุณก็บ้าแล้ว! พวกคนขี้จุ๊!

พวกคุณก็พูดแบบนี้ทุกทีตอนที่ฉันกำลังจะปิดไลฟ์นั่นแหละ!

ขณะที่เธอกำลังจะกดจบสตรีม ทันใดนั้นเธอก็เห็นชื่อหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

'ไอ้หนุ่มอารมณ์ร้อนแห่งเจียงเฉิง ได้เข้าสู่ห้องสตรีม'

พรืด!

เธอเพิ่งเห็นข่าวเกี่ยวกับไอ้หนุ่มอารมณ์ร้อนแห่งเจียงเฉิงไปเมื่อไม่นานนี้ ไม่นึกเลยว่าจะมีคนตั้งชื่อเลียนแบบโผล่มาเร็วขนาดนี้

เธอไม่เชื่อหรอกว่าคนคนนี้คือเฉินยวิ๋นตัวจริง

'สตรีมเมอร์ ร้องเพลงอีกสักเพลงสิ เอาอย่างนี้ ถ้าเธอร้องหนึ่งเพลง ฉันจะส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตให้หนึ่งลำ'

ซูเปอร์ร็อกเก็ตหนึ่งลำมีมูลค่าถึงสองพันหยวน!

คำพูดของเฉินยวิ๋นเปรียบเสมือนตอร์ปิโดที่พุ่งเข้าใส่ จนพวกสายซุ่มในไลฟ์ต้องรีบโผล่หัวออกมาทันที

'แกเป็นใครวะ? ร้องเพลงเดียวให้ซูเปอร์ร็อกเก็ตเลยเหรอ? น้องชาย ดูบัญชีแกสิ ไม่เคยเปย์ให้ใครเลยสักครั้ง ค่าความสัมพันธ์แฟนคลับก็ไม่มี'

'เหอะๆ เดี๋ยวนี้คนเราหาวิธีหลอกชาวบ้านได้เนียนจริงๆ'

'ไปกันใหญ่แล้ว คนสมัยนี้เป็นอะไรกันไปหมด ไม่มีเงินแต่อยากโชว์พาว มันน่าสนุกตรงไหนเหรอ?'

'ถ้าแน่จริงก็อย่าดีแต่ปากสิโว้ย!'

...เสี่ยวซินมองดูการโต้เถียงบนหน้าจอแล้วรีบขัดขึ้น 'อย่าทะเลาะกันเลยค่ะทุกคน ใครมีความสามารถจะเปย์ก็เปย์ ใครไม่มีก็ไม่เป็นไร แค่ทุกคนสละเวลามาดูไลฟ์ฉันก็ดีใจมากแล้วค่ะ เอาเป็นว่าใครอยากขอเพลงอะไรบอกมาได้เลย เดี๋ยวฉันจะร้องให้ฟังอีกเพลงค่ะ'

เสี่ยวซินเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว อารมณ์ของเธอก็ไม่สู้ดีจนหนังตาเริ่มจะปิด แต่เมื่อเห็นสถานการณ์ในไลฟ์แล้ว... เฮ้อ ถึงจะเป็นสายฟรีแต่การมาดูเธอก็ถือเป็นกำลังใจอย่างหนึ่ง งั้นเธอก็จะสตรีมต่ออีกสักหน่อยแล้วกัน

ทว่าสิ้นคำพูดของเธอ เธอก็เห็นซูเปอร์ร็อกเก็ตพุ่งทะยานผ่านหน้าจอไป

อารมณ์ที่เคยแปรปรวนของเสี่ยวซินหยุดกึกลงทันที เธอตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

ซูเปอร์ร็อกเก็ต!

มันคือซูเปอร์ร็อกเก็ตมูลค่าสองพันหยวนจริงๆ ด้วย!

นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตให้เธอ!